สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 189

“เฮ้อในที่สุดก็ถึงซักที !!” สตีฟถอนหายใจออกมาหลังจากว่ายน้ำมากว่าห้าสิบกิโลซึ่งเอาจริงๆเขาใช้เวลาไปไม่ถึง สิบห้านาทีเลยด้วยซ้ำในการว่ายมาถึงชายฝั่ง

สตีฟมองไปที่รถบ้านที่จอดไว้ที่ริมหาดซึ่งมันยังอยู่ทั้งสองคันเขาค่อยๆเดินขึ้นจากน้ำพลางถอดหมวกดำน้ำออกและเก็บเข้ากระเป๋ามิติก่อนจะมุ่งตรงไปทางนั้น

“อ๊ะคุณลุงมาแล้ว !!” เสียงแอนนาดังมาแต่ไกลเธอวิ่งออกมาจารถบ้านพลางวิ่งตรงมาหาสตีฟทันที

ฟ้าว !! หมับ !! แอนนากระโดดตัวลอยเข้ากอดสตีฟ

“คุณลุงเป็นไงบ้างคะเรียบร้อยไหม” แอนนาถาม

“อืมเรียบร้อยดี แล้วคนอื่นๆล่ะ” สตีฟถาม

“พี่ไอวี่กับพี่ไอรี่หลับไปแล้วค่ะ ส่วนพี่ซาช่ากำลังทำอาหารเย็นอยู่” แอนนาบอก

“อ๊ะนี่ก็บ่ายแก่ๆแล้วนี่เนอะว่าแต่หอกนั่นเป็นไงบ้างยังติดอยู่ที่มือไอรี่หรือเปล่า” สตีฟพยักหน้าพลางถาม

“อยู่นั่นไงคะ !!” แอนนาชี้มือไปก่อนสตีฟจะเห็นหอกสามง่ามของโพไซดอนที่ตอนนี้มันถูกปักเอาไว้ที่พื้นทรายมีชุดว่ายน้ำของเด็กๆถูกตากเอาไว้อยู่

กลายเป็นราวตากผ้าซะงั้นชักสงสารหอกนี่ซะแล้วสิ สตีฟอมยิ้มพลางส่ายหน้าเบาๆเพราะจากตำนานหอกนี่มันเป็นอาวุธคู่กายของเทพโพไซดอนเลยนะเฟ้ย

“แล้วคุณชีน่ากลับมาหรือยัง” สตีฟถามแอนนา

“ยังเลยค่ะนี่ก็ไปเป็นชั่วโมงแล้วมาค่ะคุณลุงไปช่วยพี่ซาช่าทำข้าวเย็นหน่อยหนูอยากกินสเต็ก !!” แอนนาบอกพลางดึงแขนสตีฟเพื่อจะลากเขาเข้าไปในรถบ้าน

“ได้ๆเดี๋ยวทำให้กิน” สตีฟพยักหน้าก่อนจะเดินตามแอนนาเข้าไปในรถบ้าน

แกร๊ก !! ทันทีที่เปิดประตูเข้าไปในรถบ้านสตีฟก็ได้กลิ่นหอมๆของอาหารที่ซาช่ากำลังทำอยู่ทันที

“กลิ่นแบบนี้สตูสินะ” ทันทีที่สตีฟได้กลิ่นก็รู้ได้ทันทีว่าอาหารเย็นที่ซาช่ากำลังทำอยู่คืออะไร

“กลับมาแล้วเหรอคะคุณลุง” เสียงซาช่าดังออกมาจากด้านใน

“อืม...กลับมาแล้วล่ะใส่นมลงไปอีกหน่อยและก็เกลืออีกสักหยิบมือสิ รสชาติจะได้กลมกล่อมขึ้น” สตีฟบอกพลางเดินเข้าไปดู

“ค่ะ” ซาช่าพยักหน้าก่อนจะหยิบนมและเกลือมาใส่ลงไปตามที่สตีฟแนะนำ

“เอาล่ะหนูแอนนาหนูไปนั่งรอก่อนนะลุงจะทำอาหาร” สตีฟบอกแอนนาที่เกาะขาเขาอยู่

“ไม่เอาหนูจะดูหนูอยากหัดทำอาหารบ้าง !!” แอนนาไม่ยอมปล่อย

“งั้นเอาแบบนี้แล้วกันลุงจะได้ทำอาหารถนัดๆ ฮึบ !!” สตีฟอุ้มแอนนาขึ้นมาก่อนจะให้เธอขี่คอเขาเอาไว้

“จับดีๆล่ะอย่าให้ร่วงลงไป” สตีฟบอก

“ค่ะ !!” แอนนาพยักหน้าก่อนจะจับบ่าของสตีฟเอาไว้แน่น

“เอาเป็นสเต็กปลาแล้วกันนะสองวันนี้ได้ปลาดีๆมาเยอะเลย” สตีฟพูดก่อนจะหยิบปลาตัวใหญ่ออกมาจากในกระเป๋ามิติ

ตึง !! ร่างของปลาตัวหนึ่งถูกวางลงบนเคาน์เตอร์เตรียมอาหารสภาพของมันนั้นถือว่าค่อนข้างสมบูรณ์เนื่องจากสตีฟฆ่ามันอย่างพิถีพิถัน

“เลเวลสามร้อยสี่สิบเลยเหรอคะเนี่ย” ซาช่าที่อยู่ข้างๆพูดหลังจากเห็นเลเวลของมัน

“อืม...ไม่ได้กินเจ้านี่มานานมากแล้วบังเอิญไปเจอฝูงมันมาน่ะเลยจัดการหมดเลย” สตีฟตอบพลางตรวจสอบมัน

หน้าต่างศพของปลาเรนโบว์เทราต์ Level : 340เป็นปลาที่อยู่ในสายพันธ์เดียวกับพวกแซลม่อน

“ปลานี่ไม่ใช่ว่ามันอยู่ในน้ำจืดเหรอคะ” แอนนาสงสัยเธอเคยอ่านหนังสือเกี่ยวกับปลามานิดหน่อย

“มันอาศัยอยู่ได้ทั้งสองน้ำน่ะ ช่วงเวลาที่มันจะอาศัยอยู่ในน้ำจืดคือช่วงวางไข่ แต่ปกติมันจะอาศัยอยู่ในทะเล” สตีฟอธิบาย

“อ๋อแบบนี้นี่เอง” แอนนาพยักหน้าเข้าใจ

“นี่ลุงขอยืมมีดหน่อยนะ” สตีฟพูดก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบมีดตรงหน้าของซาช่ามา

“หือแล้วมีดครัวคุณลุงล่ะคะ” ซาช่าถาม

“พังไปหมดแล้วล่ะตอนเอาไปใช้สู้” สตีฟบอก

หมับ !! สตีฟหยิบมีดขึ้นมาถือไว้ในมือพลางจ้องมองไปที่ซากของปลาเทราต์

วู่บ !! ทันทีที่สตีฟจ้องมองมันภาพปลาที่มองอยู่ก็เปลี่ยนไปทันที

เป็นอย่างที่คิดเราจะใช้สกิลชำแหละนั่นได้ต้องถือมีดครัวอยู่ในมือเท่านั้น สตีฟคิดในใจตอนนี้เขาเห็นทุกชิ้นส่วนของปลา เขารู้วิธีแล่มันทุกอย่างรู้วิธีว่าจะทำอย่างไรถึงจะได้ปลาส่วนไหนมา

ควับ !! ฉัวะ !! สตีฟตวัดมือลงมีดอย่างรวดเร็วแอนนาและซาช่านั้นเห็นเพียงแค่สตีฟตวัดมือเพียงครั้งเดียวแต่จริงๆแล้วสตีฟตวัดมือมากกว่าสามสิบครั้งในเสี้ยววินาทีและวินาทีต่อสิ่งที่เกิดขึ้นทำให้เด็กทั้งสองคนอุทานออกมา

“เอ๋ !!!x2” แอนนาและซาช่าอุทานออกมาหลังจากเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น

“คุณลุงทำได้ยังไงคะ !!” ซาช่าถามอย่างตกใจเธอเคยเห็นสตีฟทำอาหารมาก็หลายครั้งแต่ครั้งนี้เป็นการทำอาหารที่ประหลาดมากเพราะเธอเห็นสตีฟแค่ตวัดมีดครั้งเดียวแต่สิ่งที่ได้คือปลาถูกแบ่งออกเป็นส่วนๆ ก้าง เครื่องใน ทุกอย่างถูกแยกออกจากกัน

“นั่นสิคะคุณลุงทำได้ยังไงยอดไปเลย” แอนนาเองก็ถาม

“หึหึ !! อึ้งล่ะสิพอดีเป็นสกิลใหม่ของลุงน่ะ แต่โทษทีนะมีดพังซะแล้วอ่ะสงสัยมีดเล่มนี้ใช้เหล็กไม่ค่อยดีเท่าไหร่” สตีฟยกมีดในมือขึ้นมาดูซึ่งมันบิ่นหมดแล้ว

“เอ๋คุณลุงมีสกิลใหม่ด้วยเหรอคะ/สกิลใหม่งั้นเหรอคะ” แอนนาและซาช่าแปลกใจ

“เอาไว้ค่อยอธิบายแล้วกันทำอาหารกันต่อดีกว่า” สตีฟพูดพลางหยิบเกลือออกมา

“ดูไว้นะหนูแอนนา ซาช่าด้วยการทำเสต็กน่ะถ้าจะให้ดีก่อนย่างมันนั้นเราจะต้องโรยเกลือลงไปเล็กน้อยเพื่อให้เกลือช่วยดึงรสชาติที่แท้จริงของวัตถุดิบออกมาแบบนี้” สตีฟหยิบเกลือขึ้นมาก่อนจะโรยลงไปจนทั่ว

“แล้วก็อย่าโรยมากเกินไปล่ะเดี๋ยวรสเค็มมันจะไปกลบรสปลาเสียหมด ปลาสดๆน่ะไม่ต้องกลัวเรื่องคาวอยู่แล้วเพราะปลาสดมันไม่คาวยังไงล่ะ” สตีฟอธิบายเคล็ดลับให้เด็กๆฟัง

“แล้วพวกก้างปลากับเครื่องในจะเอาไปทำอะไรเหรอคะ” แอนนาถาม

“ก้างและหัวลุงจะเอาไปต้มเพื่อทำเป็นน้ำสต็อก สำหรับทำเป็นน้ำซอส ส่วนเครื่องในลุงจะเอาไปบดเผื่อผัดเป็นซอสน่ะ” สตีฟบอก

“โหคุณลุงใช้ทุกส่วนซะคุ้มเลยนะคะ” แอนนาพูด

“เอาล่ะซาช่าช่วยตั้งน้ำหน่อยสิจะได้ต้มน้ำสต็อกปลา” สตีฟชี้ไปที่หม้อใบใหญ่

“ค่ะ” ซาช่าพยักหน้าก่อนจะหยิบหม้อลงมาตั้งน้ำให้สตีฟ

จากนั้นสตีฟก็ทำอาหารไปเรื่อยๆโดยคอยสอนและบอกเทคนิคต่างๆให้ทั้งคู่ตลอด

หนึ่งชั่วโมงต่อมา

ชี่ !! สตีฟโยนพวกเครื่องในบดลงไปในกระทะที่ตั้งน้ำมันเขารีบผัดมันจนกลิ่นหอมคละคลุ้งไปทั่วรถบ้านหลังจากเครื่องในเริ่มสุกสตีฟก็เริ่มปรุงรสก่อนจะใส่แป้งลงไปเพื่อให้ตัวซอสที่ทำจากเครื่องในนั้นมีความเหนียวขึ้น

แกร๊ก !! เสียงประตูรถบ้านถูกเปิดออกก่อนชีน่าจะเดินเข้ามา

“กำลังทำอาหารกันอยู่เหรอ อ๊ะคุณสตีฟกลับมาแล้วเหรอคะก็ว่าทำไมกลิ่นอาหารมันหอมกว่าปกติ” ชีน่าเปิดประตูเข้ามาก่อนจะเห็นสตีฟทำอาหารอยู่

“ครับใกล้เสร็จแล้ว ว่าแต่พวกราชาเงือกกับพวกองค์หญิงพวกนั้นเป็นไงบ้าง” สตีฟถามเธอ

“ทั้งสามคนปลอดภัยดีแล้วค่ะ พวกองค์หญิงเงือกฟื้นแล้ว ส่วนราชาชาเงือกยังไม่ได้สติ ตอนนี้อยู่ที่ทำเนียบขาวค่ะ” ชีน่าตอบ

“หือนี่ไปรักษากันที่ทำเนียบขาวเหรอครับเนี่ย ว่าแต่ไปไวมาไวจังไม่ใช่ว่าใช้เวลาเปิดประตูมิติเป็นชั่วโมงเหรอถ้าระยะทางไกลๆน่ะ” สตีฟแปลกใจ

“ตอนนี้สกิลฉันใกล้เต็มแล้วค่ะมันก็เลยทำอะไรๆได้มากขึ้น” ชีน่าบอก

“อ๋อ...” สตีฟพยักหน้า

“แล้วทางคุณล่ะเป็นไงบ้างพอจะได้ฟังสถานการณ์เมืองบาดาลนั่นคร่าวๆจากราชีนีเงือกมาแล้ว” ชีน่าถาม

“ก็จัดการพวกเลเวลสูงๆมันไปหมดแล้วล่ะ เหลือแต่พวกเลเวลไม่ถึงสามร้อยซึ่งน่าจะสร้างปัญหาให้ไม่ได้แล้วเลยปล่อยไว้ก่อนเพราะให้ผมไปจัดการพวกมันหมดก็ไม่ได้ประโยชน์ ตอนนี้ก็ให้พวกเงือกจัดการบ้านเมืองตัวเองกันอยู่ ว่าแต่คุณล่ะคุยตกลงกันได้หรือยัง พอจะเป็นพันธ์มิตรกันได้มั้ย” สตีฟตอบพลางถามกลับ

“จากการคุยเบื้องต้นกับราชีนีเงือกก็พอจะเป็นไปได้ ว่าแต่คุณน่ะไปแสดงอภินิหารอะไรให้พวกนั้นดูมากันแน่ พวกนั้นดูกลัวพวกเรามากเลยนะจากสายตาและน้ำเสียงราชีนีเงือกกับสององค์หญิงเงือกนั่นพอรู้ว่าฉันกับอิจิยะเป็นผู้มีอำนาจในการตัดสินใจเรื่องของรัฐบาลเท่านั้นล่ะคุยกับฉันและอิจิยะยังกับพวกเราเป็นพระเจ้า” ชีน่าสงสัยว่าสตีฟไปทำอะไรมา

“เหอะๆไม่ต้องสนใจเรื่องนั้นหรอกน่าว่าแต่ฝากไปปลุกสองแฝดนั่นทีอาหารจะเสร็จแล้ว” สตีฟไม่ตอบว่าเขาไปทำอะไรเอาไว้

“ก็ได้” ชีน่าพยักหน้าก่อนจะเข้าไปปลุกสองแฝดขึ้นมา

ตกเย็น

“อะอ่อยอุดออดไอเอยอะอุนอุง(อร่อยสุดยอดไปเลยค่ะคุณลุง) !!” ไอวี่พูดทั้งๆที่เคี้ยวอาหารอยู่เต็มปาก

“นี่กลืนให้หมดก่อนสิเดี๋ยวติดคอหรอก” สตีฟดุเบาๆ

“ว่าแต่ไอรี่หอกนั่นเป็นไงบ้าง” สตีฟถาม

“อ๊ะหอกอันใหม่ของหนูเหรอคะ สุดยอดไปเลยค่ะคุณลุงมันสร้างน้ำและบังคับได้ด้วยดูนี่นะคะ” ไอรี่วางจานลงก่อนจะวิ่งไปหยิบชุดที่ตากเอาไว้ออกและหยิบหอกขึ้นมา

เหอะๆนี่กะยึดเป็นของตัวเองเลยสินะ สตีฟคิดในใจ

ไอรี่เดินถือหอกมาหยุดอยู่ตรงหน้าสตีฟและคนอื่นๆก่อนจะควงมันและฟาดลงมา

ปรี๊ด !! ปรี๊ด !! มีน้ำพุ่งออกมาจากปลายหอกสามง่ามโพไซดอน

“เอ่อ...ทำได้แค่นี้เหรอน้ำพุ่งออกมายังกับฉี่ !!” สตีฟพูด

“คุณลุงอ่ะฉ่งฉี่ที่ไหนกัน แต่ตอนนี้ทำได้เท่านี้แหละค่ะสงสัยหนูคงต้องฝึกให้คล่องๆกัน” ไอรี่บอกเธอเองก็พยายามมาพักใหญ่แล้วหลังจากหอกมันหลุดออกจากมือแต่เธอก็ยังบังคับน้ำอะไรไม่ได้มากเท่าไหร่ทำได้เต็มที่ก็แค่ฟาดลงมาแล้วมีน้ำพุ่งออกมาก็แค่นั้น

“ว่าแต่คุณสตีฟจะลงทะเลไปเก็บเลเวลอีกหรือเปล่าคะ” ชีน่าถาม

“คง........” สตีฟยังพูดไม่ทันจบเขาก็ได้ยินเสียงอะไรบางอย่างเสียก่อน

ควับๆๆๆๆ !! มันเป็นเสียงใบพัดของเฮลิคอปเตอร์ทหารขนาดใหญ่กำลังบินอยู่บนท้องฟ้านั่นเอง

“หือทำไมเฮลิคอปเตอร์ทหารถึงมาแถวนี้” สตีฟแปลกใจ

“ดูเหมือนจะตรงมาทางนี้นะคะคุณลุง” แอนนาพูด

“สงสัยคงจะเป็นอิจิยะล่ะมั้งคะ” ชีน่าลุกขึ้นยืนพลางมองเฮลิคอปเตอร์ที่กำลังตรงมาทางพวกเธอ

และก็เป็นอย่างที่ทุกคนคิดเฮลิคอปเตอร์ลำนั้นบินตรงมาหาพวกเขาก่อนจะลงจอดบนพื้นทรายโล่งๆไม่ไกลจากจุดที่พวกเขาจอดรถบ้านมากนัก

ครืด !! เสียงประตูเฮลิคอปเตอร์ถูกเปิดออกก่อนอิจิยะจะเดินลงมา

“เป็นอิจิยะจริงๆด้วย” ชีน่าพูดหลังจากอิจิยะลงมาแล้วก็มีทหารอีกหลายคนเดินลงมาพร้อมตะโกนโหวกเหวกเสียงดัง

“เอาล่ะค่อยๆเข็นลงมาเลย !!” เสียงทหารตะโกนบอกคนด้านในก่อนสตีฟจะเห็นว่ามีอะไรบางอย่างถูกเข็นลงมามันเป็นอ่างน้ำขนาดใหญ่นั่นเองที่ถูกเข็นลงมาภายในอ่างนั้นมีราชีนีเงือกราชาเงือกและสององค์หญิงเงือกแช่น้ำอยู่ในนั้น

อิจิยะเดินนำหน้าทหารพวกนั้นมาก่อนพวกเขาจะเข็นอ่างขนาดใหญ่ตามมาติดๆ

“ไม่ได้พบกันนานนะครับคุณสตีฟ” อิจิยะกล่าวทักทายสตีฟ

“ครับเกือบปีเลย” สตีฟพยักหน้าพลางมองไปที่ข้างหลังอิจิยะ

“ราชาเงือกฟื้นแล้วครับเขาอยากจะมาคุยกับคุณผมเลยพามาทั้งๆอย่างนี้เลย ไม่เป็นการรบกวนเกินไปใช่มั้ยครับ” อิจิยะถามสตีฟ

“ไม่ครับไม่ได้รบกวนเลย” สตีฟบอกพลางมองดูเหล่าเงือกทั้งสี่ที่ถูกเข็นมา

ซู่ม !! ราชีนีเงือกยกมือขึ้นก่อนน้ำในอ่างจะค่อยๆยกร่างของราชาเงือกที่นอนอยู่ขึ้นมา

“ท่านมนุษย์ มเหสีของข้าและบุตรสาวทั้งสองของข้าเล่าเรื่องของท่านให้ข้าฟังแล้วข้าในฐานะราชีของเผ่าพันธ์เงือกต้องขอขอบคุณท่านจากใจจริงที่ช่วยเหลือเผ่าเงือกในครั้งนี้” ราชาเงือกก้มหัวขอบคุณสตีฟพลางเหล่มองไปที่หอกสามง่ามที่อยู่ในมือของไอรี่เล็กน้อย

“ไม่เป็นไรครับเรื่องแค่นี้เองเพราะผมเองก็ได้ประโยชน์เช่นกัน” สตีฟพูดเขานั้นได้ประโยชน์จากการช่วยครั้งนี้มากมายไม่ว่าจะเลเวลหรือวัตถุดิบไหนจะหนังจรเข้นั่นอีก

“ว่าแต่เมืองบาดาลเป็นอย่างไรบ้างท่านมนุษย์” ราชาเงือกถาม

“เมืองบาดาลตอนนี้ก็ยังอยู่ดีครับผมจัดการพวกเผ่าอื่นๆให้หมดแล้ว” สตีฟตอบ

“ถ้าอย่างนั้นถ้าไม่เป็นการรบกวนข้าอยากจะขอให้มเหสีของข้าลงไปจัดการเรื่องต่างๆในเมืองบาดาลแทนตัวข้าที่ต้องรักษาตัวอยู่ได้หรือไม่” ราชาเงือกถาม

“เรื่องนี้ผมว่า....” สตีฟมองไปที่อิจิยะ

“ตกลงครับถ้ายังไงให้ผมและชีน่าไปส่งคุณด้วยจะดีกว่า” อิจิยะพูดเขาเองก็อยากไปเห็นเมืองบาดาลที่ว่าสักหน่อยแถมถ้าให้ชีน่าไปด้วยแล้วล่ะก็ครั้งหน้าจะได้ใช้ประตูมิติเดินทางไปที่นั่นได้เลย

“ขอบคุณมากท่านอิจิยะ” ราชาเงือกหันมากล่าวกับอิจิยะตอนนั้นเองจู่ๆเสียงท้องร้องขององค์หญิงเงือกทั้งสองก็ดังขึ้น

จ๊อก !!!!!!!!!!! ท้องของทั้งคู่ร้องเสียงดังมากจนทำให้ราชาเงือกตวัดสายตาไปหาบุตรสาวของตนอย่างรวดเร็ว

“ขะ ขะ ขออภัยค่ะท่านพ่อx2” ทั้งสองก้มหน้างุดๆพลางแก้มขึ้นสีจากความอับอาย

“พวกเจ้านี่นะ” ราชาเงือกไม่กล้าดุด่าทั้งสองต่อหน้าแขก

“ฮ่ะๆ ไม่เป็นไรหรอกครับกินข้าวเย็นกันก่อนดีกว่าพวกคุณเองก็ยังไม่ได้กินอะไรใช่มั้ยล่ะ ผมทำปลาไว้เยอะเลยเดี๋ยวไปตักให้นะ” สตีฟหัวเราะออกมาเบาๆก่อนจะเอาไปอาหารมาเพิ่มแน่นอนราชาเงือกและราชีนีเงือกที่ไม่เคยกินอาหารของมนุษย์นั้นเอ่ยปากชมใหญ่ว่าอร่อยที่สุดเท่าที่เคยกินมา (พวกเอ็งกินแต่สาหร่ายกับปะการังก็ต้องอร่อยสิ)

หลังจากกินอาหารเสร็จอิจิยะก็เอ่ยปากขอยืมเรือของสตีฟแน่นอนสตีฟไม่หวงอยู่แล้ว แถมไม่กลัวพังด้วยเพราะมีราชีนีเงือกที่เลเวลเกือบห้าร้อยคอยว่ายนำทางไปคงไม่มีสัตว์กลายพันธ์ตัวไหนมากล้ายุ่งกับเรือเขาหรอกส่วนราชาเงือกก็พักรักษาตัวอยู่ในอ่างซึ่งถูกนำมาตั้งไว้ข้างๆรถบ้าน

พอฟ้าเริ่มมืดลงไอรี่ก็เดินถือหอกออกมาฝึกการใช้งาน

ควับ !! ปรี๊ด !! ไอรี่ฟาดมันขึ้นๆลงๆเพื่อฝึกการใช้หอกของเธอทุกครั้งที่เธอตวัดหอกจะมีน้ำพุ่งออกมาเสมอ

“นี่ท่าน...” เสียงราชาเงือกเรียกเธอ

“เรียกหนูเหรอคะลุงราชาเงือก” ไอรี่ถามพลางชี้หน้าตัวเอง

“ใช่ข้าเรียกท่าน” ราชาเงือกพยักหน้า

“เรียกหนูไอรี่ก็ได้ค่ะ หนูอายุพอๆกับลูกสาวลุงเลยนะ” ไอรี่บอก

“อย่างนั้นเหรอจะว่าไปคนที่อยู่ในวังตอนนั้นคือหนูไอรี่และฝาแฝดสินะ” ราชาเงือกถามเธอ

“ใช่ค่ะมันเกิดอะไรขึ้นหลายๆอย่างหนูกับน้องเลยถูกเข้าใจผิดและถูกท่านแม่ทัพจับกลับไป” ไอรี่อธิบายคร่าวๆ

“ข้าต้องขออภัยด้วย” ราชาเงือกพูด

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะเรื่องมันผ่านไปแล้วว่าแต่เรียกหนูมีอะไรหรือเปล่าคะ” ไอรี่สงสัย

“หอกนั่นข้าขอดูหน่อยได้หรือไม่ !!” ราชาเงือกมองหอกในมือของไอรี่พลางบอกกับเธอตรงๆ

ขอดูหอกงั้นเหรอไม่นะหรือว่าลุงราชาเงือกจะเอาคืน !! ไอรี่มีสีหน้าตื่นตระหนกทันทีที่ได้ยินราชาเงือกบอกว่าขอดูหอกที่เธอพึ่งจะได้มันมา

จบ...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 189 ขอดูหอก !!

คล้ายกับเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก ที่คุณอ่าน

สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 189 ขอดูหอก !!

คล้ายกับเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้