แสงแดดจ้าของเช้าวันหยุดสาดส่องผ่านกระจกบานใหญ่เข้ามาในตัวบ้านเดี่ยวสองชั้นสไตล์โมเดิร์น อุณหภูมิข้างนอกทะยานสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ส่งผลให้บรรยากาศภายในบ้านเริ่มร้อนอบอ้าวตามไปด้วย แก้ม แม่บ้านสาววัยยี่สิบสามปี ถอนหายใจเบาๆ เหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดซึมไรผมบริเวณหน้าผากเนียน
วันนี้เป็วันซักผ้าประจำสัปดาห์ และดูเหมือนว่ามันจะเป็งานหนักกว่าปกติ ตะกร้าผ้าหวายใบใหญ่สองใบถูกวางกองไว้หน้าห้องซักล้าง ผ้าปูที่นอน ปลอกหมอน เสื้อผ้าทำงานของเ้านาย และเสื้อยืดกับกางเกงลำลองของวี ลูกชายเ้าของบ้าน กองรวมกันจนพูนล้น
แก้มเป็แม่บ้านที่นี่มาเกือบปีแล้ว เธอทำงานไปด้วยเรียนภาคค่ำไปด้วย หวังจะคว้าใบปริญญามาเปลี่ยนอนาคตของตัวเอง เธอเป็คนขยันและตั้งใจทำงาน แต่ลึกๆ แล้ว เธอก็เป็แค่หญิงสาวธรรมดาที่มีความฝันและความ้าซ่อนอยู่
ปกติแล้ว วันหยุดแบบนี้ วี ลูกชายเ้าของบ้านวัยยี่สิบสี่ปี มักจะไม่อยู่บ้าน เขาเป็โปรแกรมเมอร์ฟรีแลนซ์ที่มักจะหอบโน้ตบุ๊กไปนั่งทำงานที่คาเฟ่ ปล่อยให้บ้านหลังใหญ่เงียบสงบ เหมาะแก่การทำงานบ้านอย่างยิ่ง
แต่ความร้อนในวันนี้มันช่างเหนือความคาดหมายจริงๆ
หลังจากจัดการทำความสะอาดชั้นบนเสร็จ ชุดยูนิฟอร์มแม่บ้านผ้าฝ้ายสีฟ้าอ่อนของเธอก็ชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อ มันแนบติดผิวจนน่าอึดอัด แก้มเช็ดเหงื่อที่ไหลย้อยลงมาตามลำคอระหง รู้สึกเหนียวเหนอะหนะไปทั้งตัว
เธอเหลือบมองตะกร้าผ้ากองโตแล้วก็ต้องตัดสินใจอะไรบางอย่าง
ในตู้เสื้อผ้าของเธอที่ห้องพักคนใช้ มีชุดหนึ่งที่เธอเพิ่งสั่งซื้อมาทางออนไลน์ มันเป็การซื้อมือลั่นในคืนที่เธอนอนไถมือถือเล่น ชุดนอนซีทรูสีดำพร้อมถุงน่องเข้าชุด เธอยังไม่เคยมีโอกาสได้ลองมันจริงๆ จังๆ เลยสักครั้ง
ความคิดหนึ่งแวบเข้ามาในหัว ถ้าคุณวีไม่อยู่บ้าน... ถ้าบ้านทั้งหลังมีแค่เธอคนเดียว... แล้วอากาศก็ร้อนขนาดนี้... การใส่ชุดที่เบาบางที่สุดเพื่อทำงานบ้านที่เหลือให้เสร็จ มันคงไม่เป็ไรหรอกมั้ง
เธอบอกตัวเองว่ามันเป็เพราะอากาศร้อน แต่ลึกๆ ในใจ ส่วนที่ซุกซนและถูกเก็บกดไว้ มันกำลังกระซิบว่า นี่เป็โอกาสดีที่จะได้ปลดปล่อยความเป็ตัวเองบ้าง แม้จะแค่ชั่วครู่ชั่วยามก็ตาม และ... แม้เธอจะคิดว่าวีไม่อยู่ แต่จินตนาการเล็กๆ ว่าถ้าเขาเกิดกลับมาเห็นเธอในชุดนี้เข้าล่ะ มันก็ทำให้แก้มรู้สึกวาบหวามที่ท้องน้อยอย่างประหลาด
เธอสลัดความคิดบ้าๆ นั่นทิ้งไป เขาไม่อยู่หรอก เธอย้ำกับตัวเอง
แก้มรีบกลับไปที่ห้องพัก ถอดชุดยูนิฟอร์มที่เปียกชื้นออกอย่างรวดเร็ว เธออาบน้ำลวกๆ พอให้สดชื่น แล้วจึงหยิบชุดเ้าปัญหาออกมาจากถุงพัสดุ
มันเป็ชุดที่เร้าใจยิ่งกว่าที่เธอคิดไว้ในตอนแรก
เนื้อผ้าซีทรูสีดำนั้นบางเบาราวกับใยแมงมุม เมื่อสวมมันลงบนร่างที่สมส่วน ผิวขาวเนียนละเอียดของเธอก็ส่องประกายตัดกับสีดำสนิทของชุดอย่างชัดเจน ชุดนอนตัวจิ๋วแทบไม่ได้ปกปิดอะไรเลย มันเป็เพียงผ้าชิ้นเล็กๆ ที่คลุม่อกไว้หลวมๆ เผยให้เห็นเนินอกอวบอิ่มขนาดใหญ่เกินตัวที่เธอภาคภูมิใจ "นมใหญ่" ของเธอตั้งชูชันอย่างท้าทาย ยอดถันสีชมพูระเรื่อดุนดันเนื้อผ้าบางใสออกมาจนเห็นเป็ไตแข็งชัดเจน
เธอตัดสินใจไม่สวมบรา เพราะมันจะทำลายความตั้งใจของชุดนี้
ส่วนท่อนล่างเป็เพียงกางเกงในจีสตริงสีดำเข้าชุดที่ถูกคลุมทับด้วยชายผ้าซีทรูสั้นๆ ที่ยาวลงมาแค่ปิดแก้มก้น "ตูดแน่น" ที่งอนงามกลมกลึงของเธอถูกเน้นให้เด่นชัดยิ่งขึ้น ยามเธอขยับตัว เนื้อผ้านั้นก็จะเสียดสีกับร่องก้นของเธอ สร้างความรู้สึกเสียวซ่านแปลกๆ
และส่วนที่เด็ดที่สุดคือถุงน่องสีดำเนื้อบางเฉียบ มันทอดยาวั้แ่ปลายเท้าขึ้นมาจนถึงกลางต้นขาอวบ ขอบถุงน่องเป็ลูกไม้สีดำสนิท และมันถูกยึดไว้ด้วยสายรัดถุงน่อง หรือการ์เตอร์เบลท์ ที่รัดรอบเอวคอดกิ่วของเธอไว้ สายรัดเส้นเล็กๆ นั้นลากผ่านสะโพกผายลงมายึดขอบถุงน่องไว้ ดูยั่วยวนและเร้าใจอย่างที่สุด
แก้มมองตัวเองในกระจกเงาบานเล็กในห้องพัก เธอแทบจำตัวเองไม่ได้ จากแม่บ้านสาวเรียบร้อย กลายเป็นางแมวป่ายั่วสวาทในบัดดล ใบหน้าของเธอแดงก่ำด้วยความเขินอาย แต่ก็แฝงไว้ด้วยความตื่นเต้น
เอาล่ะ แค่ทำงานบ้านให้เสร็จ แล้วรีบกลับไปเปลี่ยนคืน ไม่มีใครรู้ ไม่มีใครเห็น
เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ รวบผมยาวสลวยของเธอขึ้นเป็มวยหลวมๆ แล้วเดินตัวปลิวออกมาจากห้องพัก ความรู้สึกเย็นวาบเมื่อลมแอร์อ่อนๆ ััผิวเนื้อที่เปลือยเปล่าผ่านผ้าซีทรูทำให้เธอขนลุกซู่
เธอก้มลงหอบตะกร้าผ้าใบแรก มุ่งหน้าไปยังห้องซักล้างที่อยู่อีกฟากหนึ่งของตัวบ้าน ซึ่งต้องเดินผ่านโซนห้องครัวและห้องนั่งเล่น
และนั่นคือจุดที่แผนของเธอพังทลายลงไม่เป็ท่า
วี อยู่บ้าน
เขากำลังยืนพิงเคาน์เตอร์ครัว ถือแก้วกาแฟเย็นอยู่ในมือ เขาสวมเพียงกางเกงบ็อกเซอร์ขาสั้นสีเทาตัวเดียว เผยให้เห็นท่อนบนที่สมส่วน ไม่ได้ล่ำบึก แต่ก็ดูแข็งแรงตามประสาคนหนุ่มที่ดูแลตัวเอง เขาคงเพิ่งตื่นหรือเพิ่งออกมาจากห้องทำงานชั้นบนเพื่อหาอะไรดื่ม
ในจังหวะที่แก้มก้าวพ้นมุมทางเดิน ทั้งคู่ก็สบตากัน
เวลาเหมือนหยุดนิ่งไปชั่วขณะ
ดวงตาของวีเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความใ ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็ความนิ่งงันที่อ่านไม่ออก เขาไล่สายตาสำรวจร่างของแก้มอย่างไม่ปิดบัง ั้แ่ใบหน้าที่แดงก่ำ ผมที่มัดลวกๆ ไล่ลงมาถึงเนินอกอวบอิ่มที่ทะลักออกมานอกผ้าซีทรู หน้าท้องแบนราบ สะโพกกลมกลึง และเรียวขาที่สวมถุงน่องดำสุดเร้าใจ
แก้มตัวแข็งทื่อราวกับถูกสาป ความร้อนผ่าววิ่งไปทั่วร่างยิ่งกว่าอากาศภายนอก เธอลืมหายใจไปชั่วขณะ มือที่ถือตะกร้าผ้าสั่นเทา เธออยากจะกรีดร้อง อยากจะวิ่งหนี อยากจะมุดดินหายไปตรงนั้น
"เอ่อ..." เธอเปล่งเสียงออกมาได้แค่นั้น
วีไม่พูดอะไร เขายังคงจ้องมองเธอ ราวกับกำลังประมวลผลภาพที่ไม่คาดฝันตรงหน้า แก้มเห็นลูกกระเดือกของเขาขยับขึ้นลงตอนที่เขากลืนน้ำลายอึกใหญ่
ความอายขั้นรุนแรงพุ่งเข้าโจมตีแก้ม เธอละล่ำละลักพูดไม่ออก ได้แต่ก้มหน้างุด ปล่อยตะกร้าผ้าลงกับพื้นเสียงดังปึง! แล้วรีบหันหลังวิ่งหนีทันที
เธอไม่ได้วิ่งกลับห้องพัก แต่กลับวิ่งตรงไปยังจุดหมายเดิมคือห้องซักล้างที่อยู่ใกล้กว่า มันเป็สัญชาตญาณที่้าหนีออกจากสายตาคู่นั้นให้เร็วที่สุด
วีมองตามร่างที่สั่นเทาในชุดสุดวาบหวิวนั้นจนลับสายตา ภาพบั้นท้ายกลมแน่นที่ส่ายไปมาภายใต้ผ้าซีทรูสีดำและถุงน่องที่รัดต้นขาแน่นนั้น มันช่างเป็ภาพที่กระตุ้นอารมณ์ดิบของบุรุษเพศได้อย่างรุนแรงที่สุด
เขารู้สึกได้ถึงความเปลี่ยนแปลงทางกายภาพของตัวเองในทันที ความรู้สึก "เกิดอารมณ์" มันพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็วจนน่าใ ความง่วงงุนจากกาแฟแก้วแรกหายเป็ปลิดทิ้ง
เขาไม่ได้ตั้งใจจะแอบดู แต่เขาก็ละสายตาไม่ได้ เขายังคงยืนอยู่ที่เดิม เฝ้ามองไปยังทิศทางที่แก้มวิ่งหนีไป หัวใจของเขาเต้นแรงไม่แพ้เธอ
ในห้องซักล้างขนาดกะทัดรัด แก้มยืนพิงผนังห้อง หอบหายใจอย่างหนัก มือไม้อ่อนแรงไปหมด เธอยกมือขึ้นทาบอก พยายามตั้งสติ
เขาเห็นแล้ว คุณวีเห็นเธอในชุดนี้!
ความอับอายแล่นริ้วไปทั่ว แต่ในขณะเดียวกัน ความรู้สึกตื่นเต้นลึกๆ ที่เธอพยายามปฏิเสธมันก่อนหน้านี้ มันกลับชัดเจนขึ้นมา "เขาเห็นเธอในสภาพนี้" และสายตาที่เขามองเธอมัน... มันไม่ใช่สายตาที่รังเกียจ มันเป็สายตาของผู้ชายที่มองผู้หญิงที่น่าปรารถนา
แก้มหลับตาลง พยายามขับไล่ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีที่ตีกันในหัวออกไป เธอต้องทำงานต่อ เธอต้องทำตัวให้เป็ปกติที่สุด อย่างน้อยก็ในตอนนี้
เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ อีกครั้ง หันไปเผชิญหน้ากับเครื่องซักผ้าฝาหน้าแบบใหม่เอี่ยมที่ตั้งตระหง่านอยู่ เธอหยิบตะกร้าผ้าที่ทิ้งไว้หน้าห้องเข้ามา เปิดฝาเครื่องทรงกลมออก แล้วเริ่มยัดผ้าชิ้นใหญ่ๆ อย่างผ้าปูที่นอนเข้าไปก่อน
เธอพยายามจดจ่ออยู่กับงานตรงหน้า เสียงเครื่องปรับอากาศเบาๆ และเสียงหัวใจของตัวเองที่ยังเต้นไม่เป็ส่ำดังแข่งกันในความเงียบ
เธอหยิบเสื้อผ้าของวีขึ้นมา กลิ่นน้ำยาปรับผ้านุ่มจางๆ ที่เป็กลิ่นประจำตัวเขาโชยมาแตะจมูก ยิ่งทำให้เธอรู้สึกประหม่ามากขึ้น
เธอใส่ผ้าจนเกือบหมดตะกร้า เหลือเพียงชิ้นเล็กชิ้นน้อยที่ก้นตะกร้า เธอหยิบถุงเท้าคู่หนึ่งของวีขึ้นมา แต่ด้วยความที่มือยังสั่นเล็กน้อย หรืออาจเป็เพราะความลื่นของถุงน่องที่เธอยังไม่ชิน ทำให้ถุงเท้าสีดำข้างหนึ่งหลุดมือ
มันไม่ตกลงพื้น
มันกลับกระดอนเข้าไปในถังซัก แต่ไม่ได้ตกลงไปในถังซักธรรมดา มันกลับมุดเข้าไปในซอกเล็กๆ บริเวณขอบยางด้านใน ลึกจนสุดขอบถังซักด้านหลัง
"โธ่เอ๊ย!" แก้มสบถเบาๆ
เธอพยายามใช้ปลายนิ้วเขี่ยมันออกมา แต่มันอยู่ลึกเกินไป แขนเธอสั้นเกินกว่าจะเอื้อมถึงจากท่ายืนปกติ
เธอเหลือบมองไปทางประตูห้องซักล้างที่แง้มอยู่ เธอไม่เห็นวี แต่เธอรู้ว่าเขาอาจจะยังอยู่แถวๆ นั้น เธอไม่อยากเรียกเขามาช่วยในสภาพนี้เด็ดขาด มันจะยิ่งน่าอายไปกันใหญ่
เธอต้องเอามันออกมาให้ได้
แก้มตัดสินใจคุกเข่าลงกับพื้นกระเบื้องเย็นเฉียบหน้าเครื่องซักผ้า เธอลองยืดแขนขวาสุดตัวอีกครั้ง นิ้วเรียวยาวของเธอเกือบจะััถุงเท้าอยู่แล้ว ขาดอีกเพียงนิดเดียวเท่านั้น
"อีกนิดเดียว" เธอบอกตัวเอง
เธอตัดสินใจมุดตัวเข้าไปอีก เธอยืดแขนจนสุด ท่อนบนั้แ่หัวไหล่และศีรษะของเธอจมหายเข้าไปในถังซักโลหะเย็นเฉียบ
และในจังหวะที่ปลายนิ้วของเธอกำลังจะคีบถุงเท้าเ้ากรรมได้สำเร็จนั่นเอง
โครม!
เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เธอคงทิ้งน้ำหนักตัวไปข้างหน้ามากเกินไป หรืออาจเพราะพื้นกระเบื้องมันลื่นเล็กน้อย แก้มเสียหลัก!
ร่างทั้งร่างของเธอไถลไปข้างหน้า แขนขวาของเธอที่ยืดเข้าไปสุดแขนเกิดเข้าไปขัดกับซอกในถังซัก หัวไหล่และซี่โครงของเธอกระแทกเข้ากับขอบโลหะอย่างจัง
"โอ๊ย!"
เธอร้องออกมาด้วยความเจ็บและความใ
ท่อนบนและแขนของเธอเข้าไปติดคาอยู่ในถังซักจนแน่น ขยับไม่ได้!
สิ่งที่เลวร้ายที่สุดคือท่าทางของเธอในตอนนี้ เนื่องจากท่อนบนทั้งหมดมุดเข้าไปในเครื่องซักผ้า ทำให้ท่อนล่างของเธอถูกยกขึ้นสูง ขาของเธอที่ยังคุกเข่าอยู่ถูกดันให้แยกออกจากกันเล็กน้อยเพื่อรักษาสมดุล
บั้นท้าย "ตูดแน่น" ที่กลมกลึงและงอนงามของเธอ ถูกห่อหุ้มไว้เพียงผ้าซีทรูสีดำบางเบาและจีสตริงตัวจิ๋ว ชี้โด่เด่ขึ้นฟ้าราวกับเป็เครื่องบูชายัญ ถุงน่องสีดำที่รัดต้นขาแน่นยิ่งขับเน้นให้สะโพกของเธอดูเด่นหราและยั่วยวนมากขึ้น
แก้มหน้าแดงก่ำไปจนถึงใบหู นี่มันสถานการณ์บ้าอะไรกัน!
เธอพยายามดิ้น พยายามขยับไหล่เพื่อถอนตัวออกมา แต่เหมือนว่ามันจะยิ่งทำให้อะไรๆ แย่ลง "อึ่ก... ติด... ติดแน่นเลย" เธอพึมพำเสียงอู้อี้อยู่ในถังซัก
เธอดิ้นยุกยิก พยายามใช้ขาถีบพื้นเพื่อดันตัวออกมา แต่การดิ้นไหวนั้นกลับยิ่งทำให้สะโพกของเธอส่ายไปมาอย่างน่าดูชม ผ้าซีทรูที่ตึงเปรี๊ยะเสียดสีกับร่องก้นของเธอจนรู้สึกเสียววาบ
ยิ่งดิ้น มันก็ยิ่งติดแน่นขึ้น ขอบเครื่องซักผ้าเริ่มกดทับซี่โครงเธอจนเริ่มเจ็บ
เธอควรจะร้องเรียกคุณวีไหม ไม่! นั่นเป็ทางเลือกสุดท้ายที่น่าอับอายที่สุด
แต่เธอก็ไม่มีทางเลือกอื่นมากนัก
และในขณะที่เธอกำลังจะรวบรวมความกล้าเพื่อร้องขอความช่วยเหลือ
เสียงฝีเท้าที่เธอจำได้แม่นก็ดังขึ้น
กึก... กึก... กึก...
มันเป็เสียงฝีเท้าที่หนักแน่นและเชื่องช้า ไม่ได้รีบร้อนเข้ามาช่วย มันกำลังเดินเข้ามาในห้องซักล้างอย่างใจเย็น
เสียงฝีเท้านั้นหยุดลง
...ตรงด้านหลังของเธอพอดี
แก้มกลั้นหายใจ หัวใจของเธอเต้นแรงราวกับจะทะลุออกมานอกอก ความเงียบเข้าครอบงำ มีเพียงเสียงหอบหายใจของเธอที่ดังสะท้อนอยู่ในถังโลหะ และความรู้สึกถึงการจ้องมองอันเร่าร้อนจากสายตาคู่หนึ่ง... ที่กำลังจับจ้องบั้นท้ายที่ไร้การป้องกันของเธออย่างเต็มตา
2.45M
