นักเลงรุ่นจิ๋ว

     แต่ที่แน่ๆ บรรดาพวกผู้หญิงในหมู่บ้านซินอี๋ตอนนี้กำลังตื่นเต้นกับผงซักฟอก และน้ำยาปรับผ้านุ่มที่มี ย่า ยาย แม่ ป้าสะใภ้ และอาสะใภ้ คอยบอกถึงวิธีการใช้งานอยู่ด้วยนี่น่ะสิ…!!!

     เสื้อผ้าพวกผู้ใหญ่เองก็สนใจมากๆเช่นกัน แต่ผงซักฟอก กับน้ำยาปรับผ้านุ่มนี่ดึงดูดพวกผู้หญิงได้มากกว่า เพราะมันคือของใช้ที่ไม่ใช่หาซื้อได้แบบสบายๆเงินเหมา เงินหยวนในกระเป๋าเลยแม้แต่นิดเดียว ด้วยความที่จะต้องซักผ้าทำความสะอาดกันในทุกๆวัน ย่อมหมายถึงการสิ้นเปลืองของใช้นั่นเอง นี่ได้มาฟรีๆย่อมดีที่สุดเลย

บรรดาพวกผู้หญิง

     “ของที่วางตรงนี้มันคืออะไรกัน…????? ดูสิพวกเรา”

     “แต่ว่าทำไมของพวกนี้ ทำไมมันถึงมีกลิ่นหอมออกมาด้วยเล่า….????”    
    “ทำไมถึงได้มีกลิ่นหอมมากมายถึงขนาดนี้กันนะ….?????”

     “ห่อบรรจุแบบนี้คล้ายๆกับผงทำความสะอาดเลยนะ…!!!????”

     “ไหนๆขอลองจับดูหน่อยสิว่าด้านในมันจะเป็นอะไรกัน…????”

     ย่า ยาย แม่ ป้าสะใภ้ และอาสะใภ้ ยังคงไม่พูดอะไรออกมาเพียงแต่หยิบของมาเรียงเอาไว้แยกประเภท และแยกกลิ่นก่อนเท่านั้น และมองดูเหล่าพวกเพื่อนๆพี่ๆน้องๆต่างรุ่นที่ดูตื่นเต้นกันมาก ไม่ผิดกับพวกท่านที่เห็นผงซักฟอก และน้ำยาปรับผ้านุ่มในครั้งแรกเลย

     “โธ่….พวกเจ้าจะไม่ยอมบอก ยอมพูดอะไรกับพวกเราบ้างเลยเหรอไงกับของพวกนี้น่ะ….?????”เพื่อนๆย่า ยาย

     “ใช่ๆ” “หงึก…หงึก….”พวกผู้หญิง

     “จะปล่อยให้พวกเรามัวแต่คาดเดาอยู่ได้บอกมาเถอะ”เพื่อนๆย่า ยาย

     “บ่นเป็นคนมีอายุเยอะไปได้นะพวกเธอน่ะ”ย่า

     “แหมๆๆๆ พูดจาไม่เพราะเลยนะ”เพื่อนๆย่า ยาย

     “เอาน่าไม่ว่าจะอย่างไรก็คงไม่พ้นกันหรอก อายุก็เท่าๆกันอยู่แล้วนี่หน่า จะต่างกันก็ไม่เกิน 1-2 ปีหรอก”ยาย

     “จริง…!!!!”พวกเพื่อนๆย่า ยาย

     “ฮ่า…..ฮ่า….ฮ่า…..”พวกผู้หญิงในหมู่บ้านฯ พากันพูดคุยทักทายกันอย่างอารมณ์ดี หยอกล้อกันไปมาเป็นปรกติกัน

     “แล้วไม่ไปหาเลือกเสื้อ กางเกง กระโปรง กันก่อนหรอกเหรอ…?????”ย่า

     “ไม่เป็นไรหรอก เอาไว้ทีหลังก็ได้ แต่ที่อยากรู้คือของพวกนี้มมากกว่า ทำไมมันมีกลิ่นหอมมากขนาดนี้ แล้วมันคืออะไรกัน…????”เพื่อนๆย่า ยาย

     “อุตส่าห์เปลี่ยนเรื่องพูดคุยแล้วนะเนี่ย ยังจะไม่หนีไปไหนจากของพวกนี้เลยนะ”ยาย

     “ก็ใช่น่ะสิ”เพื่อนๆย่า ยาย

     “เอาล่ะ ไม่แกล้งพวกเธอแล้วที่เห็นทางด้านนี้ก็คือผงทำความสะอาดเสื้อผ้าน่ะ”ยาย

     “ผงทำความสะอาดจริงๆด้วยเหรอเนี่ย…”เพื่อนๆย่า ยาย

     “ไม่น่าเชื่อเลยจริงๆนะ ว่าจะมีกลิ่นที่หอมออกมาได้มากขนาดนี้ หรือว่าเป็นสินค้าตัวใหม่ล่าสุดจากในตัวเมืองใหญ่กันเล่าเนี่ย…????? น่าจะเป็นไปได้นะพวกเรา”เพื่อนๆ ย่า ยาย

     “ก็น่าจะใช่ล่ะ”พวกเพื่อนๆย่า ยาย

     “ส่วนทางด้านนี้เรียกว่าน้ำยาปรับผ้านุ่ม”ย่า

     “ฮะ…..??????”พวกเพื่อนๆ ย่า ยาย 

     “น้ำยาปรับผ้านุ่ม หรือจะเรียกน้ำหอมๆใส่ผ้าก็ได้”ย่า

     “แล้วมันคืออะไรกัน…????”พวกเพื่อนๆ ย่า ยาย

     “มันก็ตรงกับชื่อเรียกนั่นแหละ เริ่มแรกเลยก็คือใช้ผงทำความสะอาดซักเสื้อผ้าให้สะอาดเรียบร้อยก่อน ล้างน้ำจนสะอาด น้ำสุดท้ายก่อนจะนำเสื้อผ้าขึ้นตากให้ใส่น้ำยาหอมๆตัวนี้ลงไปก่อน จะช่วยให้เสื้อผ้ามีกลิ่นหอมมากขึ้น และนิ่มขึ้นด้วย”ย่า

     “โอ้…..!!!!! มันยอดเยี่ยมมาก”พวกเพื่อนๆ ย่า ยาย

     เมื่อรับรู้กันแล้วว่ามันคือของใช้อะไรบ้าง และวิธีใช้ทำอย่างไร ก็มาสนใจกันเรื่องกลิ่นต่างๆที่ย่า ยาย แม่ ป้าสะใภ้ และอาสะใภ้เองก็ช่วยบอกแบบทั่วถึง

     กว่าจะยอมไปเลือกเสื้อผ้าสวยๆเอาไว้ใส่กัน ก็ต้องขอหอบหิ้วผงซักฟอก และน้ำยาปรับผ้านุ่มติดไม้ติดมือกันไปด้วย กลัวกันเหลือเกินว่าจะไม่ได้กันไปใช้ เป็นภาพที่น่าชวนตลกมากจริงๆ 

     “โอ้โฮ ไม่น่าเชื่อเลยนะจ้ะพี่สาวว่าย่าๆ ยายๆ แม่ๆ พี่ๆ จะชื่นชมผงซักฟอก และน้ำยาปรับผ้านุ่มกันขนาดนี้ ถึงขนาดไม่ยอมวาง หรือให้คนอื่นๆถือให้กันเลย”ลูกชิ้นน้อย

     “ก็เป็นธรรมดาล่ะน้องลูกชิ้นน้อย เพราะว่าผงทำความสะอาดราคาค่อนข้างแพงนะ ส่วนมากจะใช้สบู่แข็งๆก้อนๆซักมากกว่า หรือไม่ก็แทบจะซักน้ำเปล่ากันเฉยๆเลยล่ะ”พี่สาวเฝิ่นซือ

     “พี่สาว…ควั่บบ….ควั่บบบ…”ลูกชิ้นน้อย

     “มีอะไรเหรอน้องลูกชิ้นน้อย ความลับเหรอ????!!!”พี่สาวเฝิ่นซือ ทำหน้าตาตื่นเต้นขึ้นมาเชียว

     “ก็ไม่เชิงหรอกจ้ะ เพียงแต่ว่าไม่อยากให้คนอื่นๆได้ยินน่ะเดี๋ยวจะรู้ทันกันน่ะจ้ะ”ลูกชิ้นน้อย

     “เรื่องอะไรเหรอ บอกพี่สาวเร็วเข้า…!!!”พี่สาวเฝิ่นซือ

     “ก็พี่สาวคิดดูสิขนาดย่า กับยายพวกเราพอได้ผงซักฟอก และน้ำยาปรับผ้านุ่มมาใช้ ก็แทบจะรื้อข้าวของเครื่องใช้ เสื้อผ้า ผ้าห่ม ผ้าม่านที่อะไรแล้วแต่ที่ทำมาจากผ้าน่ะ มาซักหมดเลยนะ แล้วตอนนี้ในมือของแม่บ้านจากทุกๆบ้านในหมู่บ้านซินอี๋ก็มีเหมือนกัน พี่สาวไม่คิดเหรอว่าจะ……..”ลูกชิ้นน้อย

     “จริงด้วยสิ…..!!!! แน่นอนเลยพี่สาวเชื่อว่าคนอื่นๆต้องเป็นเหมือนกันกับย่า ยาย ป้าสะใภ้ แม่ อาสะใภ้ล่ะ”พี่สาวเฝิ่นซือ

     “แบบนี้ได้เดินแก้ผ้ากันบ้างล่ะ”ลูกชิ้นน้อย

     “ไม่ก็ต้องทนใส่เสื้อผ้าตัวเดิมๆจนกว่าเสื้อผ้าจะแห้งเหมือน ปู่ ตา พ่อ ลุง อาและพวกพี่ชายของพวกเราอย่างไรล่ะ คงสนุกดีเนอะๆน้องลูกชิ้นน้อย…!!!”พี่สาวเฝิ่นซือ

     “ใช่ๆ หงึก…..หงึก….”ลูกชิ้นน้อย

     “อิ…อิ….อิ…….”สองสาวน้อย

     (“ฮัดดดด……ฮัดดดดด…….เช้ยยยยยยย……ฮัดดดเช้ยยย…..ฮัดดดด……เช้ยยย….ฮัดดเช้ยยย…!!!!”บรรดาพวกผู้ชายสามรุ่นสามวัยในหมู่บ้านซินอี่ที่ผลัดกันจามกันหมดทุกๆคนกันถ้วนหน้าเลย)

     บรรดาเด็กผู้หญิงหลายวัยที่ช่วยกันคัดเลือกเสื้อผ้าให้พวกน้องๆในหมู่บ้านฯไปด้วยความสนุกสนาน และมีความสุขเป็นอย่างมาก มีบ้างที่จะต้องนั่งพักผ่อนกัน พูดคุยกัน เพื่ออวดเสื้อผ้าใหม่ๆในมือของแต่ละคน

     แต่ก็นั่งเล่น พูดคุยกันไม่ได้นานเลย ก็เป็นเพราะว่าทั้งย่า ยาย แม่ๆ ป้าๆ น้าๆ อาๆ ผู้หญิงทั้งหลายทั้งหมู่บ้านซินอี๋ ต่างพากันชักชวนพวกเด็กๆกลับบ้านกันหมด 

     เพราะอะไรน่ะเหรอ…???? ก็เป็นอย่างที่เจ้าลูกชิ้นน้อย กับพี่สาวเฝิ่นซือแอบนินทา และคาดเดาเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นล่วงหน้าไว้น่ะสิ ตอนนี้มันเป็นจริงๆตามที่สองสาวน้อยคิดเอาไว้เลย…!!!!

     พอบรรดาพวกผู้หญิงแต่ละบ้านกลับถึงบ้านกันแล้ว ก็พากันตรงไปที่ลานซักผ้าของบ้านตัวเองกันอย่างรวดเร็ว รีบแบ่งหน้าที่กันทำเลย คนไหนตระเตรียมน้ำใส่ถัง ใส่กะละมังก็จัดการไป คนไหนมีหน้าที่ไปรื้อหาเสื้อผ้าต่างๆมาซักก็พากันไปขนมากันหมดบ้าน เอาไปกองไว้ที่ลานซักผ้าของตัวเองกันอย่างคึกคักกันเลยในแต่ละบ้าน

     พวกผู้ชายเองก็ไม่ได้เอะใจคิดอะไรกัน เพียงแค่คิดกันว่าพวกผู้หญิงคงจะแค่นำเสื้อผ้าฟรีที่นำมาแจกจ่ายกลับบ้านกันไปเท่านั้นเอง 

     แต่ที่แน่ๆกลุ่มพวกผู้ชายที่พอจะรับรู้เหตุลางร้ายบางอย่าง คงจะไม่พ้นเป็น ปู่ไป๋ ตาเหวิน พ่อ ลุง และอาของลูกชิ้นน้อยนี่แหละเหมือนจะคาดเดาได้เหมือนกันแล้วว่าต่อจากนี้จะเกิดอะไรกันขึ้นบ้าง

     และพวกท่านเองก็ไม่ได้พูดเตือนบรรดาพวกผู้ชายที่เป็นเพื่อนๆ ลูกๆหลานๆเลยแม้แต่น้อย พอมองไปที่พวกเขาก็เหมือนกับคิดแบบเจ้าเล่ห์ และเหมือนกับสมน้ำหน้าก่อนล่วงหน้าเลย

      “นี่พวกเราไปจัดการช่วยลงแรงถางหญ้าข้างหมู่บ้านฯกันก่อนดีกว่านะ กันไฟป่าด้วย และเอาหญ้ามาใช้งาน”ตา

     “ใช่ๆ ไปกันเถอะพวกเรา อย่ามาทำตัวเหมือนพวกผู้หญิงกันเลย พอมีเสื้อผ้าใหม่ก็เห่อจับ และลองใส่เข้าใส่ออกน่ะ”ปู่

     “หนอยยย….ก็พวกเจ้าได้ไปก่อนแล้วนี่หน่าก็มีเวลาลองสวมใส่กันแล้วสิ แต่พวกเรายังนี่”ผู้เฒ่าฟาง เพื่อนสนิทปู่ ตา

     “ก็ใช่น่ะสิ มีปัญหาเหรออออ…….??????”ปู่ กับ ตา

     “เหอะะะะะ”ผู้เฒ่าฟาง 

     “เหอะะะ……”ปู่ กับ ตา

     “ไป ไป๊ ไปเตรียมอุปกรณ์ที่โรงนาส่วนกลาง และไปกันเลย”ผู้เฒ่าฟาง

     “ได้ครับผม….!!!!”พวกลูกๆหลานๆ บุรุษทั้งหมด

     ปู่ ตา พ่อ ลุง และอา พากันลอบแอบมองอมยิ้มกันอย่างรู้กัน เพราะยิ่งตอนนี้ การคาดเดาของพวกท่านนั้นยิ่งแจ่มชัดขึ้นเรื่อยๆเลย เพราะไม่มีพวกผู้หญิงในหมู่บ้านฯแม้แต่คนเดียวจริงๆ พวกผู้หญิงหายไปหมดเลย…!!!!

     “ไปกับเจ้าเฒ่าเหวิน ไปออกกำลังกายกันหน่อย เดี๋ยวไอ้พวกหนุ่มๆนี่มันจะดูถูกพวกเราได้ว่าแก่แล้ว ไม่มีเรี่ยวมีแรงทำงานหนักๆกันน่ะ”ปู่

     “ไปสิเฒ่าไป๋ เรื่องอะไรจะมาปล่อยให้พวกลูกหมาพวกนี้มามองดูถูกคนอย่างพวกเรากัน ถึงจะอายุ 53 ปีแล้ว แต่ว่าพวกเราก็แข็งแรงกันอยู่นะจะบอกให้”ตา

     “ใช่ๆไปกันเลย”ปู่

     “หนอยเจ้าสองเฒ่า ฉันรู้หรอกน่าว่าที่พูดออกมาแบบนี้เนี่ยตั้งใจจะด่ากระทบกันใช่ไหมเล่า…????? เหอะ คอยดูละกันคนอย่างบ้านตระกูลฟางนี่ก็แข็งแรงไม่แพ้ใครหรอก”ผู้เฒ่าฟาง 

     “ได้เลย”ปู่ และ ตา

     พ่อ ลุง และอา พากันมองและส่ายหน้ากันไปมาอย่างเอือมระอาในความชอบโต้เตียง หาเรื่องทะเลาะกันเล็กๆน้อยๆก็เอา

     “ทะเลาะกันเป็นเด็กๆเลยนะ ลุงกับพวกพ่อๆเนี่ย”พ่อ

     “ก็เห็นแบบนี้มากันตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว ถ้าไม่มีการโต้เถียงกันเลยนี่น่ะสิแปลกมากเลยนะ”ลุง

     “ใช่ๆครับ และนี่พวกพี่ๆเองก็รู้ว่าทำไมพวกพ่อของพวกเราถึงได้พูดแบบนี้ออกมากันน่ะ…???? ก็เพื่อที่จะกระตุ้นให้แต่ละคนออกแรงเยอะๆ เสื้อผ้าเลอะเทอะเปรอะเปื้อนเยอะๆ แล้วจะได้………”อา

      “อ่าฮะ……..”พ่อ ลุง

      “อิ…อิ….อิ……”

     พ่อ ลุง และ อาเอง ก็มองไปที่กลุ่มพวกเพื่อนๆของพวกท่านเองด้วยเช่นกัน ที่ก็เติบโตมาด้วยกันเช่นเดียวกับกลุ่มของปู่ ตา ผู้เฒ่าฟางนั่นแหละ

     พวกผู้ชายทั้งหมดในหมู่บ้านซินอี๋ ต่างพากันคึกคักช่วยกันตัดหญ้าแห้งๆ ที่อยู่ใกล้ละแวกหมู่บ้านฯรอบๆ เพื่อความปลอดภัย ไม่ว่าจะเกิดไฟป่าหรือไม่ก็ตามที และอย่างน้อยๆพวกเศษหญ้าแห้งเหล่านี้ก็เอาไปทำประโยชน์ได้อีกด้วย เอาไปเป็นฟืนก็ได้ หรือให้สัตว์เลี้ยงกิน ฯลฯ ไม่มีการทิ้งเสียเปล่าอย่างแน่นอน

     เมื่อเวลาผ่านไปร่วมเกือบ 2 ชั่วโมงกันแล้วก็พากันแยกย้ายกลับบ้านใครบ้านมัน แต่สิ่งที่พวกผู้ชายแต่ละบ้านกลับไปถึงบ้านแล้วนี่น่ะสิ พากันหน้าซีดกันไปหมดเลยทีนี้ 

     เพราะว่าจะต้องพากันไปล้างเนื้อล้างตัวกัน ก็ต้องถามหาผ้าเช็ดตัว หรือเสื้อผ้าชุดใหม่ที่จะต้องมาใส่ผลัดเปลี่ยนกันที่ลานด้านนอก ถ้ากรณีทำงานมาเนื้อตัวสกปรกมากๆแบบนี้ คนส่วนใหญ่จะอาบอยู่ที่ลานนอกบ้านกันหมดเป็นเรื่องปรกติเลย 

     แต่สิ่งที่ได้ยินก็คือไม่มีเสื้อผ้าใดๆเหลืออยู่แม้แต่ชิ้นเดียว พอพากันไปดูที่ลานตากผ้าของบ้านตัวเองกัน ก็ยืนมองสายตาเหม่อลอยกันหมด ที่เห็นเสื้อผ้ามากมายลานตาไปหมดเลย…..!!!!!!

     “เสื้อผ้าไม่มี……ไม่มีเหลือแม้แต่ตัวเดียว…..!!!!”

     “เสื้อผ้าหายไปไหนหมดแล้ว….????!!!!”

     พวกผู้ชายในหมู่บ้านซินอี๋แต่ละบ้าน ที่เหมือนกับท่องบทสวดบทเดียวกันเลย ด้วยประโยคเดียวกันซ้ำไปซ้ำมา

 *****************

     ปู่ ตา พ่อ ลุง และอาเองก็เอาคืนเต็มที่เลย ในเมื่อพวกท่านเองก็ตกที่นั่งลำบากกันแล้ว มีหรือพวกเพื่อนๆพี่ๆน้องๆในหมู่บ้านฯจะสุขสบายกันได้ต่อไปน่ะ….????? แน่นอนเลยว่าไม่มีทาง ในเมื่อพวกท่านไม่สามารถสุขสงบใจได้ก็ขอแบ่งความรู้สึกนี้กระจายเผื่อแผ่ให้กับทุกๆคนในหมู่บ้านฯด้วยเช่นกัน….!!!!!