ผู้เล่นคนสุดท้ายแห่งหอคอยล่มสลาย

ตอนที่ 83
ผู้ที่ทำให้หอคอยสั่นสะเทือน

ครืนนนนนนนนนนนนนนนนน!!!

ทันทีที่จางฟานปลดปล่อยพลังออกมาเต็มที่ พื้นที่ทั้งหมดของ The Fallen City ก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

ไม่ใช่แค่ชั้นหนึ่ง

แต่แรงสั่นสะเทือนนั้น—

กำลังลามขึ้นไปยังชั้นบนของ Eternal Tower

วงแหวนสีทองบนท้องฟ้าเริ่มแตกร้าวทีละวง

อาณาเขต Heaven’s Dominion ของเซราฟิน่าถูกกัดกินด้วยพลังสีดำอย่างช้าๆ

ติ๊ง!

[Warning]

[Unknown corruption spreading]

[Floor control weakening…]

เซราฟิน่าหรี่ตาลงเป็นครั้งแรก

ก่อนหน้านี้เธอยังสงบนิ่งมาตลอด

แต่ตอนนี้—

แม้แต่ราชินีแห่งชั้นบนก็เริ่มสัมผัสได้ถึง “ความผิดปกติ”

จางฟานยืนอยู่กลางพายุพลังสีดำ

ดวงตาสีทองจางๆ ของเขาส่องสว่างขึ้นเรื่อยๆ

แรงกดดันรอบตัวไม่ได้รุนแรงแบบระเบิดพลัง

แต่มันเหมือน “กฎของโลก” กำลังพังลงเพราะการมีอยู่ของเขา

คาอินมองภาพนั้นเงียบๆ

ก่อนหัวเราะเบาๆ

“…สมแล้ว”

“…คนที่เคยฆ่าระบบทั้งจักรวาล”

อาเธอร์กลับหน้าเครียดกว่าเดิม

“…ไม่”

“…นี่ไม่ใช่พลังที่เขาเคยใช้”

หลินอวี่หันไปทันที

“หมายความว่าไง?”

อาเธอร์กลืนน้ำลายช้าๆ

“…ตอนที่เขาทำลายระบบเก่า”

“…จางฟานยังเป็นราชัน”

“…แต่ตอนนี้”

สายตาของเขาจับจ้องพลังสีดำตรงกลางเมือง

“…หมอนั่นไม่มีบัลลังก์แล้ว”

“…แต่กลับน่ากลัวยิ่งกว่าเดิม”

ความเงียบปกคลุมชั่วขณะ

กลางท้องฟ้าสีขาวที่กำลังแตกสลาย

เซราฟิน่าค่อยๆ ยกดาบขึ้นอีกครั้ง

“…เข้าใจแล้ว”

“…เจ้ากลายเป็นบางอย่างที่อยู่นอกเหนือกฎไปแล้ว”

จางฟานยักไหล่

“…ฟังดูไม่ค่อยดีเลยนะ”

ทันใดนั้น—

เขาก็ก้าวไปข้างหน้า

ตึง

เพียงก้าวเดียว—

อาณาเขตสีขาวของเซราฟิน่าก็แตกออกเป็นเสี่ยงๆ

แกร๊งงงงงงงง!!!

เหมือนกระจกขนาดมหึมาถูกทุบ

ติ๊ง!

[Heaven’s Dominion destroyed]

ทั่วเมืองเงียบกริบ

แม้แต่ Guardian ที่เฝ้าดูอยู่จากประตูสีทองยังหยุดนิ่ง

เพราะนี่คือครั้งแรก—

ที่มีคนทำลายอาณาเขตของเซราฟิน่าได้ตรงๆ

หลินอวี่ถึงกับพูดไม่ออก

เธอเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าจางฟานยังเป็น “มนุษย์” อยู่ไหม

แต่เซราฟิน่ากลับยิ้ม

ไม่ใช่รอยยิ้มเยาะเย้ย

แต่เป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความสนใจ

“…เจ้าทำให้ข้านึกถึงใครบางคน”

จางฟานเลิกคิ้ว

“…แฟนเก่า?”

ความเงียบเกิดขึ้นชั่วขณะ

อาเธอร์ถึงกับเอามือกุมหน้า

“…หมอนี่อีกแล้ว…”

แต่เซราฟิน่ากลับหัวเราะจริงๆ เป็นครั้งแรก

“…ไม่”

“…ผู้สร้างหอคอย”

ลมทั้งเมืองหยุดลงทันที

คาอินหรี่ตา

ส่วนจางฟานเองก็เริ่มจริงจังขึ้นเล็กน้อย

“…หอคอยมีคนสร้าง?”

เซราฟิน่าพยักหน้า

“…แน่นอน”

“…ไม่มีระบบไหนเกิดขึ้นเอง”

จากนั้น—

ดวงตาสีทองของเธอก็จ้องตรงมายังเขา

“…และเจ้ามีพลังคล้ายเขามาก”

ความเงียบปกคลุมทั่วเมืองอีกครั้ง

จางฟานเริ่มรู้สึกได้ว่า—

เรื่องทั้งหมดซับซ้อนกว่าที่คิด

คาอินพูดเสียงเย็นทันที

“…อย่าฟังเธอมาก”

“…ต่อให้หอคอยมีผู้สร้าง”

“…มันก็ยังเลือกโลกให้ตายเหมือนเดิม”

พลังสีแดงดำเริ่มปะทุจากร่างเขาอีกครั้ง

ครั้งนี้หนักกว่าเดิม

ราวกับอารมณ์ของเขากำลังปั่นป่วน

เซราฟิน่าหันไปมองช้าๆ

“…เจ้าคิดว่าข้าไม่รู้สึกผิดหรือ”

คาอินหัวเราะเย็น

“…คนตายฟื้นกลับมาไม่ได้”

“…ต่อให้เสียใจก็ไม่มีประโยชน์”

ความเงียบปกคลุมอีกครั้ง

ทันใดนั้น—

เสียงแจ้งเตือนใหม่ก็ดังขึ้นทั่วหอคอย

ติ๊ง!

[Emergency ]

[All upper floors detecting instability]

[Source :
Floor 1]

[Recommendation :
Immediate suppression]

อาเธอร์หน้าเปลี่ยนทันที

“…แย่แล้ว”

หลินอวี่รีบถาม

“อะไรอีก?!”

Administrator สูดหายใจลึก

“…ชั้นบนเริ่มรู้แล้ว”

“…ว่ามีบางอย่างผิดปกติที่นี่”

ทันทีที่พูดจบ—

ประตูสีทองบนท้องฟ้าก็เริ่มสั่นอีกครั้ง

ครืนนนนนนนนนนนนนน!!!

แต่คราวนี้—

ไม่ใช่ Guardian

แรงกดดันที่ไหลลงมา…

หนักกว่านั้นหลายเท่า

เซราฟิน่าหรี่ตาทันที

“…ถึงขั้นส่งคนพวกนั้นลงมาเลยเหรอ”

คาอินหัวเราะเย็น

“…ในที่สุดก็กลัวสินะ”

จางฟานมองประตูสีทองนิ่งๆ

ก่อนขมวดคิ้วเล็กน้อย

เพราะเขาสัมผัสได้ถึงบางอย่างจากอีกฝั่ง

บางอย่างที่…

“คุ้นเคย”

ฟ้าวววววววววว!!!

แสงสีทองมหาศาลระเบิดออกจากประตู

ก่อนเงาร่างสามร่างจะค่อยๆ เดินออกมา

แต่ต่างจาก Guardian ก่อนหน้านี้—

ทั้งสามไม่มีแรงกดดันรุนแรง

ไม่มีออร่าน่ากลัว

พวกเขาดูเหมือน “มนุษย์ธรรมดา”

ชายวัยกลางคนในชุดสูทสีดำ

เด็กสาวผมสั้นในชุดนักเรียน

และชายแก่ถือหนังสือเล่มหนา

แต่ทันทีที่ทั้งสามปรากฏ—

แม้แต่เซราฟิน่ายังลดดาบลงช้าๆ

อาเธอร์เองก็หน้าซีด

“…Impossible…”

หลินอวี่ขมวดคิ้ว

“ใคร?”

ไม่มีใครตอบทันที

จนกระทั่งชายแก่เปิดหนังสือในมือช้าๆ

ก่อนเสียงเรียบสงบจะดังไปทั่วเมือง

“…ตรวจพบความผิดปกติระดับสูงสุด”

ดวงตาของเขาเงยขึ้นมามองจางฟานโดยตรง

“…ผู้ทำลายบัลลังก์”

“…ในที่สุดเราก็พบคุณ”