ที่ห้องทำงาน เฉินโจวนั่งอยู่ที่หัวโต๊ะและเปิดการประชุมโปรเจ็กต์งานบอร์ดเกมต่อ ในส่วนของระบบเกม วิธีการเล่นระหว่างเกมของแต่ละทีม และการแพ้ชนะของเกม ทุกอย่างได้ผ่านการพูดคุยและตัดสินใจร่วมกันว่าจะทำออกมาอย่างไร
สิ่งที่เหลือก็คือการใส่รายละเอียดต่าง ๆ เช่น ชื่อ ตัวเลข และข้อมูลเกี่ยวกับเงินที่ต้องใช้ระหว่างเล่น ค่าของที่ซื้อ ผลของไอเท็มที่ซื้อหรือดรอปจากมอนสเตอร์ ซึ่งส่วนนี้ต้องคิดมาอย่างดีและให้หลากหลาย เพราะบางเหตุการณ์ที่ทีมหนึ่งเจออาจพลิกสถานการณ์ของทีมที่เจอหรืออาจส่งผลกับทีมอื่น ๆ ด้วย
เนื่องจากรายละเอียดเยอะมาก จินหงเหว่ยจึงเสนอให้จ้างคนที่มีความสามารถมาช่วย พอเฉินโจวฟังแล้วก็รู้สึกกังวล จึงถามกลับไปว่า
“จินหงเหว่ย ข้อเสนอของนายก็น่าสนใจ แต่ถ้าจ้างคนมา เขาจะเชื่อใจได้ไหมว่าจะไม่เอาความลับของเกมไปเผยแพร่ให้คนอื่นรู้?”
จินหงเหว่ยเข้าใจความกังวลของเฉินโจว เขาคิดสักครู่ก่อนจะตอบว่า
“เฉินโจว ผมเข้าใจเรื่องนี้ดี เอาเป็นแบบนี้ก็แล้วกัน ผมจะพยายามคัดเลือกคนที่มีเครดิตและความน่าเชื่อถือในการจ้างงานครั้งนี้ และเราจะให้คนที่มาช่วยทำเซ็นสัญญารักษาความลับเกี่ยวกับข้อมูลเกมด้วย ว่าจะไม่เผยแพร่ให้ใครรู้ไม่ว่าจะภายในหรือภายนอก แต่ก็ต้องรบกวนจื่อซวานหมิงช่วยเขียนรายละเอียดของสัญญาให้ด้วย”
จื่อซวานหมิงที่ได้ยินก็ตอบเสียงนิ่งว่า
“ทุกคน เรื่องใบเซ็นยินยอมรักษาความลับฉันจะจัดการให้เอง โดยจะใส่รายละเอียดข้อปฏิบัติและบทลงโทษสำหรับคนที่ทำผิดสัญญา แต่ฉันขอแนะนำว่าให้จ้างคนที่มีความสามารถจริง ๆ และไม่ควรจ้างเยอะเกินไป เพราะยิ่งมีคนมากก็ยิ่งมีความเสี่ยงที่ข้อมูลจะหลุดออกมาก่อนเกมจะเสร็จสมบูรณ์”
ทุกคนเห็นด้วยกับคำแนะนำของจื่อซวานหมิงว่า ควรจ้างคนมาช่วยงานที่มีความสามารถจริง ๆ และไม่ควรจ้างเยอะเพื่อหลีกเลี่ยงความเสี่ยงที่ข้อมูลจะหลุดออกไปก่อนเวลาที่กำหนด
เฉินโจวได้มอบหมายหน้าที่ในการหาคนที่จ้างมาช่วยงานในครั้งนี้ให้กับจินหงเหว่ย เขาเชื่อว่าจินหงเหว่ยจะไม่ทำให้เขาผิดหวัง
จินหงเหว่ยที่ได้รับมอบหมายงานในครั้งนี้ก็รับปากว่าจะหาคนที่ดีที่สุดมาช่วยได้ตามความสามารถของเขา
แม้ว่าจะคิดจะจ้างคนที่มีความสามารถด้านนี้มาช่วย แต่เขาก็ยังคงต้องเริ่มทำเองก่อน จะให้หยุดโปรเจกต์เพื่อรอคนพวกนี้มาก่อนแล้วค่อยทำนั้นคงไม่ใช่ทางเลือก ระหว่างที่รอก็ควรทำงานไปก่อน พวกที่จ้างมาทีหลังก็สามารถมาช่วยตรวจสอบว่ามีข้อมูลส่วนไหนที่ต้องแก้ไขหรือปรับปรุงบ้าง
เมื่อคิดได้แบบนี้ เฉินโจวจึงให้ทุกคนสรุปงานในส่วนที่รับผิดชอบของแต่ละคนและรายงานความคืบหน้า หลังจากรายงานเสร็จ มีการพูดคุยและเสนอแนะถกเถียงกันในบางประเด็น หลังจากนั้นเฉินโจวจึงให้ทุกคนมุ่งมั่นทำงานในส่วนที่เหลือของบอร์ดเกมให้เต็มที่ โชคดีที่ในห้องนี้มีกระดานไวท์บอร์ดอยู่
ทุกครั้งที่มีการพูดถึงหัวข้ออะไร ก็จะมีการเขียนข้อมูลลงในกระดานไวท์บอร์ด และทุกคนจะร่วมกันโหวตเลือกในแต่ละประเด็นว่าจะทำอย่างไรดี เมื่อได้ข้อสรุปเบื้องต้นเหลียนเริ่นจะจดบันทึกข้อมูลเก็บไว้เป็นทางการ และแน่นอนว่าในอนาคต ข้อมูลเหล่านี้อาจมีการเปลี่ยนแปลงตามความเหมาะสม
หลังจากที่ผ่านการเสนอแนะและโต้เถียงกันของสมาชิกในห้องจนถึงช่วงเย็นที่ใกล้เวลาเลิกงาน พวกเขาก็ได้อะไรมาไม่น้อยในวันนี้ กว่าจะหาคนมาช่วยได้ก็คงทำงานไปได้มากพอสมควร แต่ข้อมูลที่ตกลงกันไว้ว่าจะนำไปใช้ยังสามารถมีการปรับเปลี่ยนได้เสมอ หากคนที่จ้างมาเห็นข้อบกพร่องแล้วนำมาบอก หากทุกคนเห็นด้วย ก็ต้องมีการปรับเปลี่ยนเพื่อให้เหมาะสมกับสมดุลของเกมทั้งหมด
เมื่อทุกคนแยกย้ายกันกลับไปทำธุระของตนเองแล้ว เฉินโจวก็ยังคงอยู่ในห้องกับจื่อซวานหมิง พูดคุยกันไปจนถึงช่วงค่ำ แล้วพาจื่อซวานหมิงไปส่งที่จุดจอดรถของมหาวิทยาลัย ซึ่งหญิงรับใช้จากบ้านของจื่อซวานหมิงมารับเพื่อพาเธอกลับบ้าน หลังจากที่ร่ำลากับจื่อซวานหมิงเสร็จ เขาก็รู้สึกไม่รู้ว่าจะทำอะไรต่อไป จึงเดินกลับไปที่ห้องพักของตัวเอง
ช่วงนี้ไม่ว่าจะเป็นตอนที่เขาเดินจากหอพักไปมหาวิทยาลัย หรือจากมหาวิทยาลัยกลับมาที่ห้องพัก เขามักระมัดระวังตัว เตรียมพร้อมรับมือกับพวกที่อาจจะไม่หวังดีมาทำร้าย เขาไม่รู้ว่าจะมีไหม แต่การระมัดระวังตัวเองไว้ก่อนก็เป็นเรื่องดี ไม่มีผิด คนที่มีเรื่องราวมากมายมักจะต้องเจ็บตัวหรือถึงตายเพราะความประมาทของตัวเอง และคนแบบนั้นก็มีเยอะมาก เฉินโจวไม่อยากเป็นหนึ่งในพวกนั้น
หลังจากกลับมาถึงห้องพักอย่างปลอดภัย เฉินโจวก็นั่งคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย
เรื่องของจื่อซวานหมิง เรื่องของรถ เรื่องของที่พัก เรื่องของภารกิจ มีวนเวียนมาให้เขาคิดไปเรื่อย ๆ
เรื่องของจื่อซวานหมิงคงไม่มีอะไรน่าห่วงแล้ว จากการที่ได้ถามเธอไป การที่มีคนมารับเธอกลับจะเป็นแบบนี้ไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงอะไร เมื่อเป็นแบบนี้เขาก็เบาใจ อย่างน้อยความปลอดภัยของเธอก็จะมีแค่ในบริเวณมหาวิทยาลัยแล้ว แม้เขาจะไม่เชื่อว่าไอ้พวกนั้นจะกล้าถึงขนาดมาทำเรื่องในมหาวิทยาลัย แต่ก็ต้องระมัดระวังไว้ก่อน อีกอย่าง ถ้าไม่ใช่พวกนี้ ก็อาจจะเป็นคนในมหาวิทยาลัยเองที่อาจจะมาก่อเรื่องก็ได้
เฮ้อ... อยากให้ระบบมีของรางวัลเป็นที่เก็บของที่สามารถเก็บสิ่งของที่ไม่มีชีวิตได้ทุกอย่าง ถ้ามีแบบนี้จะช่วยเขาได้เยอะมาก หวังแค่ภารกิจในอนาคตจะมีให้แบบนี้ ไอ้ของแบบนี้เขาเห็นในนิยายเยอะมาก ระบบก็มีของที่ไม่มีในโลกนี้ให้ ไม่แน่อาจจะมีรางวัลแบบนี้มาให้ก็ได้ ถ้าเจอภารกิจแบบนี้ไม่ว่าแบบไหน เขาก็ต้องทำให้สำเร็จ
เรื่องของการซื้อรถยนต์ส่วนตัวคงต้องพักไว้ก่อน รอให้มีเงินจากบริษัทเข้ามาพอสมควร จื่อซวานหมิงที่มีคนมารับส่งแบบนี้ และที่เธอบอกกับเขาว่ายังไม่ต้องรีบซื้อรถก็เป็นการดี เธอเองก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไร ส่วนเรื่องการซื้อรถ
เธอก็พูดว่าเมื่อพร้อมแล้วค่อยซื้อ รอให้มีเงินพอจะซื้อได้ โดยที่เงินเก็บของเขายังคงเหลือสำหรับการใช้ชีวิตและใช้ในกรณีฉุกเฉินได้ด้วย เมื่อจื่อซวานหมิงบอกแบบนี้ เขาก็ต้องรอไปอีกนานจริง ๆ กว่าจะได้ออกรถคันที่เขาสนใจ อย่างที่เธอบอกไว้ เมื่อซื้อรถคันนี้แล้ว ก็ยังต้องมีเงินเหลือเก็บติดตัวด้วย ไม่ใช่ซื้อรถเสร็จแล้วบัญชีเกือบเป็นศูนย์
ดังนั้นเรื่องของการซื้อรถต้องพักไว้ก่อน อีกเรื่องที่ต้องคิดคือปัญหาที่อยู่อาศัยในอนาคต หอพักห้องเล็ก ๆ แบบนี้ไม่เหมาะสมกับเขาแล้ว ถ้ามีใครมาเยี่ยม เขาคงได้แอบบ่นในใจ ถ้าได้ลองหาห้องพักแถวมหาวิทยาลัยที่ดีกว่านี้อีกหน่อยก็จะดี และต้องมีที่จอดรถด้วย
ยังไงเขาก็คงต้องเช่าห้องจนกว่าจะเรียนจบมหาวิทยาลัยเป็นอย่างน้อย ถึงเวลาที่ต้องไปหาข้อมูลเกี่ยวกับที่พักแถวนี้แล้ว
ส่วนเรื่องภารกิจของระบบ ตอนนี้บอร์ดเกมของเขามีความคืบหน้าไปมาก ยิ่งเมื่อได้คนที่มีความสามารถมาช่วยอีก เขาก็เชื่อว่าคงไม่มีปัญหาอะไรแล้ว