ท่ามกลางความมืดมิด...
เสียงจิ้งหรีดและเสียงแมลงร้องระงมหาคู่ และดูเหมือนชายรุ่นพ่อเองก็กำลังรอใครบางคนด้วยความใจจดใจจ่อเช่นเดียวกัน กำนันพจน์เดินใส่ผ้าข้าวม้าผืนเดียวไปทั่วห้อง เขาอาบน้ำปะแป้งทำร่างกายให้หอมๆแถมยังกินไข่ต้มพร้อมหอยนางรมไปครึ่งแผง
ตอนนี้ร่างกายมันพร้อมเสียเหลือเกิน...
ห้องคนตัวเล็กก็อยู่ใกล้เพียงแค่เอื้อม ถ้าหากยังไม่โผล่หน้ามาคงต้องเข้าไปฉุดให้รู้แล้วรู้รอด!
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
“….กำนัน”
“…..หึหึ”
ร่างกำยำล่ำสันเดินไปยังประตูบานใหญ่ เมื่อเ้าของบ้านเปิดออกไปก็พบกับร่างบอบบางที่มีสีหน้าไม่ค่อยสู้ดีเท่าไหร่นัก ดวงตากลมโตกระพริบถี่ด้วยความคิด แก้มนิ่มทั้งสองข้างแดงก่ำเหมือนมะเขือเทศสุกงอม ริมฝีปากอวบอิ่มน่าััเช่นนั้นมันทำให้กำนันพจน์รีบดึงร่างเล็กเข้ามาในห้องด้วยความร้อนรน
“ว่ายังไง”
“…คือ…มะยม”
“หวังว่าฉันจะได้คำตอบตามที่คิดนะ”
“มะยม…ไม่รู้ว่าต้องทำยังไง”
“….”
“….”
“ฉันจะถือว่านั่นคือการยอมรับข้อเสนอก็แล้วกัน”
เด็กหนุ่มถูกพามาบนเตียง...
แม้จะคิดไตร่ตรองจนหัวแทบแตก แต่มะยมก็ไม่รู้ว่าจะมีวิธีไหนที่ดีกว่านี้อีกแล้ว ถ้าเกิดเป็เื่เรียนของเขาแค่คนเดียว เด็กหนุ่มคงกล้าปฏิเสธมากขึ้น แต่มันดันมีเื่ของสองตายายและที่ดินที่นาเข้ามาวุ่นวาย ร่างเล็กจึงต้องจำใจยอมรับข้อเสนอของชายคนนี้อย่างจำยอม
“อึก…กำนันครับ”
“ถอดเสื้อผ้าออก”
“….ครับ”
ชุดนอนผืนบางค่อยๆถูกปลดเปลื้อง...
หัวไหล่มนสวยค่อยๆโชว์ความขาวลงมาถึงเอวคอดกิ๋ว กำนันพจน์จ้องมองยอดสีชมพูที่ประดับอยู่บนหน้าอกตาไม่กระพริบ เมื่อกางเกงขาสั้นถูกออกบ้าง เืหื่นกระหายก็ขึ้นหน้าจนถอดสี บั้นท้ายกลมงอนเบียดแน่นไปมารับกับเรียวขาเนียนนุ่ม
มือหนาค่อยๆเอื้อมไปัั...
และครั้งนี้ร่างเล็กของคนตัวน้อยก็ไม่ได้ต่อต้านอีกต่อไป!
“ตัวสั่นเชียว”
“ก…กำนัน”
“กลัวหรอ”
“….ครับ”
“ไม่ต้องกลัว ฉันไม่ได้จะทำร้ายมะยมสักหน่อย”
แม้เสียงเข้มจะกล่าวออกมาด้วยความอ่อนโยน แต่ดวงตาที่จ้องมองสำรวจเรือนร่างระหงกลับเหมือนหมาป่าที่พร้อมฉีกกระชากแกะน้อยทุกนาที กำนันพจน์ดันร่างเล็กลงไปนอนบนเตียง จากนั้นริมฝีปากอวบอิ่มก็เป็สิ่งแรกที่ร่างหนาจาบจ้วงเข้าัั!
ม๊วฟฟ จ๊วบ
“อื้มมม”
“หวานจัง”
“ก…กำนันครับ อื้อออ”
“แลบลิ้นออกมา”
“อึก…อาา”
โพรงปากหวานๆถูกลิ้นหนาชอนไชเข้าไปด้านใน กำนันร่างใหญ่กวาดต้อนน้ำลายลงคอพร้อมกับดูดลิ้นอย่างรุนแรง ลมหายใจร้อนๆระบายไปตามแก้มจนร่างเล็กตัวสั่น การจูบดูดดื่มของชายรุ่นพ่อมันทำให้คนตัวเล็กกระตุกไปตามจังหวะ แม้จะรุนแรงแต่ก็แฝงไปด้วยความนุ่มลึก
เล่นเอาคนที่ไม่เคยรู้เื่ใต้สะดือถึงกับเคลิบเคลิ้มจนตาหวาน!
“อ๊า กำนันครับ อื้อออ”
“หวานจนฉันหยุดกินไม่ได้เลย”
“อย่า…อย่ากัด…อื้อออ”
“ฉันรอเวลานี้มานานแล้ว”
“อ๊าาา”
หลังจากที่ริมฝีปากบวมเป่ง ใบหน้าคมเข้มก็ไซร้ลงมาตามลำคอระหง ลิ้นหนาลากเลียไปตามผิวพร้อมกับกัดดูดจนเป็รอยเข้มสีม่วง มือเรียวพยายามดันแผงหน้าอกเพื่อสู้กับการกดทับ แต่ยิ่งต่อต้านมากเท่าไหร่ พละกำลังของชายวัยกลางคนก็โหมกระหน่ำเบียดแน่นเข้ามาทุกที!
แพร่บ...
“อ๊า กำนัน”
“ชู่วว อยากให้คนงานได้ยินหรือไง”
“ข…ขอโทษครับ”
“แต่ถึงรู้….ก็คงไม่เป็ไรหรอก”
“อัก…อื้มมม”
รสชาติอันหวานหอมถูกลิ้นหนาลากประโลมจนเนื้อหนังชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำลาย กำนันพจน์หยุดดูดดื่มผิวกายไม่ได้ ใบหน้าคมเข้มซุกไซร้ลงมาเรื่อยๆจนขนลุกเป็ตุ่ม ลำคอทั้งสองข้างประดับไปด้วยรอยแดงปนสีม่วงคล้ำ มะยมพยายามหักห้ามเสียงของตัวเองเอาไว้ แต่ไม่ว่าจะทำอย่างไรก็ไม่สำเร็จ
“อา สองจุกนี้”
“ก…กำนันครับ”
“ขอฉันกินแรงๆหน่อยนะ”
“อ๊าาา”
จ๊วบบบ...
15K
![ตรวนกาฝาก [Yaoi]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1689608408_63100063.webp)
![ความโปรดปรานที่ไม่มีใครเทียบ นางสนมแพทย์คนสวยของขุนนางหลวง [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1777286087_19211915.webp)