เสียท่าคนงาน

ตอนที่ 31: ก้าวแรกสู่รังรักชายขอบ

ล้อรถกระบะสี่ประตูคันเก่าของเข้มบดหยุดลงบนผืนดินลูกรังเฉอะแฉะจนเกิดเสียงโคลนสาดกระเซ็น เสียงเครื่องยนต์ดีเซลที่แผดคำรามมาตลอดหลายชั่วโมงดับสนิทลง ทิ้งไว้เพียงความเงียบสงัดและเสียงหยาดฝนยามดึกที่ตกกระทบใบกล้วยกับยอดมะพร้าวสูงลิ่ว ความมืดมิดของชนบทชายขอบจังหวัดที่ไร้แสงไฟนีออนบดบังทัศนวิสัยจนมองแทบไม่เห็นทาง มีเพียงแสงจันทร์สลัวที่ลอดผ่านม่านเมฆพายุ เผยให้เห็นเงาร่างตะคุ่มของบ้านพักไม้ชั้นเดียวยกพื้นเตี้ยหลังคาสังกะสีเก่าคร่ำคร่า ตั้งโดดเดี่ยวอยู่กึ่งกลางดงพืชไร่ห่างไกลจากบ้านเรือนผู้คนหลายกิโลเมตร

น้าหมวย เสมียนใหญ่วัยสี่สิบห้าปีที่นอนขดตัวซุกอยู่กึ่งกลางเบาะหลังค่อยๆ ผงกศีรษะขึ้น ดวงตาคู่งามใต้กรอบหน้าที่ไร้แว่นตาสายตาพร่ามัวไปด้วยคราบน้ำตาแห้งกรัง ร่างกายอวบอัดอิ่มเอิบสะท้านสั่นระริกราวกับลูกนกปีกหัก เนื้อตัวเปียกปอนจนเสื้อเชิ้ตบางแนบชิดติดแผ่นอกและเต้างามอวบใหญ่จนเห็นยอดถันสีกุหลาบช้ำเด่นหรา ท่อนล่างที่ไร้กางเกงชั้นในหลงเหลือเพียงกระโปรงทำงานทรงสอบเปรอะเปื้อนคราบดินโคลนและคราบกามารมณ์ที่แห้งกรังติดผิวเนื้อนวล

“ถึงแล้วครับน้าหมวย... รังนอนใหม่ของพวกเรา”

เสียงทุ้มต่ำห้าวหาญของ ‘เข้ม’ หัวหน้าคนงานหนุ่มวัยสามสิบสองกระซิบข้างใบหูอุ่นจัด ฝ่ามือหนาหยาบกร้านเอื้อมมาโอบกระชับเอวคอดหนาของหญิงวัยทองอย่างมั่นคง เข้มผลักประตูรถออกไปในอากาศเย็นยะเยือก ก้าวลงไปเหยียบย่ำโคลนแล้วหันมาช้อนร่างอวบแน่นของน้าหมวยขึ้นมาอุ้มแนบอกอย่างง่ายดาย

“อึก... เข้ม... เราจะรอดจริงๆ ใช่ไหม... ไอ้เดชกับตำรวจ... จะไม่ตามมาเจอพวกเราใช่ไหม...”

ริมฝีปากอวบอิ่มซีดเซียวของน้าหมวยสั่นระริกขณะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสะอื้นไห้ สองแขนขาวผ่องที่เคยชี้นิ้วสั่งการคนงานอย่างหยิ่งยโส บัดนี้ยกขึ้นกอดคอหนาของหัวหน้าคนงานไทยไว้แน่นประหนึ่งเขาเป็นเสาหลักต้นสุดท้ายในชีวิตที่กำลังล่มสลาย กลิ่นกายดิบเถื่อนปนเหงื่อไคลและคราบน้ำมันเครื่องของเข้มทำให้น้าหมวยรู้สึกปลอดภัยอย่างน่าประหลาด ปลอดภัยยิ่งกว่าคฤหาสน์หรูหราของสามีเก่าที่เต็มไปด้วยความเย็นชา

“ไม่ต้องกลัวครับน้า... ที่นี่เป็นบ้านเก่าของลุงผมเอง อยู่ลึกท้ายสวนมะพร้าว ไม่มีใครรู้หรอกว่าพวกเรากบดานอยู่ที่นี่” เข้มก้มลงกระซิบบอกพลางกระชับร่างอิ่มแน่นแนบอก เดินก้าวขึ้นบันไดไม้เตี้ยๆ ที่ส่งเสียงลั่นเอี๊ยดอ๊าด “ไอ้กล้า มิน ซอย! ขนของลงมาแล้วล็อกรั้วลวดหนามให้แน่นหนา คืนนี้อย่าให้มีใครเล็ดลอดเข้ามาได้!”

“ได้เลยพี่เข้ม! ผมเช็กทางเข้าหมดแล้ว ไม่มีไฟรถตามหลังแน่นอน” กล้า หนุ่มขับรถโฟล์คลิฟต์วัยยี่สิบสามปีขานรับ เขาสะพายกระเป๋าเสื้อผ้าวิ่งฝ่าละอองฝนตามหลังขึ้นมา ขณะที่มินและซอยช่วยกันปิดประตูรั้วไม้ไผ่ผูกลวดหนามและเดินตรวจตราเงียบขรึม

บานประตูไม้เก่าถูกผลักเปิดออก เข้มวางร่างอวบอัดของน้าหมวยลงบนแคร่ไม้ไผ่ตัวยาวกลางโถงบ้านอย่างนุ่มนวล กล้าจุดตะเกียงน้ำมันก๊าดดวงเล็ก แสงไฟส้มสลัวเปล่งประกายวูบวาบ ขับเน้นทรวดทรงอกอิ่มขนาดมหึมาที่กระเพื่อมไหวรุนแรงตามจังหวะหายใจ รอยฟกช้ำสีกุหลาบช้ำและรอยดูดดึงยังคงเด่นชัดตามซอกคอและเนินอกขาวผ่อง กระโปรงทำงานที่เลิกสูงเผยผิวเนื้อนวลเนียนเต่งตึง น้าหมวยนอนกอดอกตัวเองไว้แน่นด้วยความหนาวสั่น

“หนาว... เข้ม... น้าหนาวเหลือเกิน...” น้าหมวยครางแผ่ว ร่างกายสั่นเทิ้มด้วยพิษไข้และความกลัว

เข้มมองภาพตรงหน้าด้วยสายตาลุกโชน ชายหนุ่มร่างยักษ์คุกเข่าลงข้างแคร่ ฝ่ามือหนาปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตเปียกชื้นของน้าหมวยออกทีละเม็ด เผยทรวงอกคู่โตขาวผ่องที่ล้นทะลักบราเซียลูกไม้สีดำเปียกโชก

“ไอ้กล้า ไปตักน้ำฝนในตุ่มมาขันหนึ่ง หาผ้าแห้งมาด้วย... น้าหมวยตัวสั่นหมดแล้ว”

กล้ารีบไปหลังบ้าน กลับมาพร้อมขันน้ำและผ้าขาวม้าสะอาด กล้าคุกเข่าลงอีกข้าง จ้องมองยอดอกที่ชูชันทะลุบราเซียบางเฉียบด้วยความหื่นกระหาย กล้าจุ่มผ้าบิดหมาดแล้วบรรจงเช็ดซับคราบน้ำตาออกจากพวงแก้มขาวนวล น้าหมวยหลับตาพริ้มรับสัมผัสทะนุถนอม ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดฝ่ามือเด็กหนุ่ม

“อือ... กล้า...” น้าหมวยครางแผ่ว

“ผมอยู่นี่ครับน้าหมวย... ต่อไปนี้น้าไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้น พวกผมสี่คนจะดูแลน้าเอง” กล้ากระซิบเสียงหวาน ปลายผ้าเลื่อนต่ำลงมาตามลำคอระหง ลูบไล้ผ่านร่องอกลึก ความเย็นของน้ำผสานความอุ่นของฝ่ามือหนุ่มกระทุ้งให้อารมณ์ดิบในกายสาวใหญ่วัยทองตื่นเพริด

เข้มเอื้อมมือปลดตะขอบราเซียออก เต้างามมหึมาขาวผ่องดุจหยวกกล้วยดีดผึ่งตระหง่าน ยอดปทุมถันสีชมพูเข้มแข็งชันเป็นไต เข้มก้มลงอ้าปากครอบครองยอดถันข้างซ้ายทันที!

“อ๊าส์!... เข้ม... ยะ... อย่าเพิ่ง...” น้าหมวยสะดุ้งเฮือก แอ่นอกอวบรับปลายลิ้นร้อนสากที่ตวัดเลียระรัว ปลายฟันขบกัดเบาๆ จนเกิดเสียงดูดจ๊วบจ๊าบ

กล้าไม่รอช้า โน้มตัวลงครอบครองยอดอกอีกข้างทันที สองมือหนาช่วยกันบีบเค้นเนื้อนมนุ่มหยุ่นล้นทะลัก น้าหมวยถูกความเสียวซ่านจู่โจมพร้อมกันสองทิศทางจนสมองขาวโพลน สองมือเล็กจิกไหล่หนาของเข้มและกลุ่มผมของกล้าแน่น

“อื้อออ!... เสียว... เสียวเหลือเกิน... พวกแกมันบ้า...” ปากพร่ำก่นด่าแต่ร่างกายกลับบิดเร่า ร่อนสะโพกผายถูไถไปกับแคร่ไม้ไผ่

กล้าผละริมฝีปาก เลื่อนมือรูดรั้งกระโปรงทำงานหลุดออกจากเรียวขาอวบ ร่างกายท่อนล่างเปลือยเปล่าสู่สายตา แสงตะเกียงสาดกระทบเนินเนื้อโหนกนูนอวบอูมที่มีไรขนดกดำบางเบา ปากทางรักสีกุหลาบอิ่มฉ่ำเยิ้มด้วยน้ำหวานหล่อลื่น กล้าก้มลงแลบลิ้นร้อนยาวตวัดเลียผ่ากลางร่องรักตั้งแต่ล่างจรดบน!

“กรี๊ดดดด!... กล้า!... อ๊าาาห์! อย่าเลียตรงนั้น... อื้อออ!” น้าหมวยกรีดร้องแอ่นสะโพกลอยพ้นแคร่

กล้าแหวกกลีบเนื้ออวบ บดบี้ปลายลิ้นรัวเร็ว ดูดดึงเม็ดละมุดอย่างเมามัน สลับกับสอดสองนิ้วเข้าไปในรูรักที่ตอดรัดแน่นหนึบ

แจ๊ะ... แจ๊ะ... แจ๊ะ!

เสียงน้ำสวาทเฉอะแฉะดังสะท้อนก้องผสานเสียงฝน น้าหมวยครางระงม ส่ายร่อนสะโพกรับการลงทัณฑ์อันแสนสุขสม ร่างกายกระตุกเกร็งเป็นระลอกคลื่น ยอมจำนนอย่างสิ้นเชิง

เข้มถอดกางเกงออกจนเปลือยเปล่า แกนกายท่อนมหึมาสีดำมะเมื่อมยาวเกือบเก้านิ้วชูชันผงาด เข้มจ่อท่อนเอ็นยักษ์เข้ากับปากทางรักที่กำลังฉ่ำแฉะ กล้าถอนใบหน้าออกแล้วขึ้นไปประกบจูบปากอวบอิ่มของน้าหมวยอย่างดูดดื่ม แลกเปลี่ยนรสชาติคาวหวานจากร่องรักของเธอเอง

สวบ!... ปึ้ก!

“อ๊อกกกก!”

เข้มกระแทกสะโพกสวนพรวดเดียวมิดด้าม! ท่อนเนื้อร้อนลวกเบียดขยายผนังช่องคลอดที่คับแน่นจนปริแทบแตก น้าหมวยผละจูบ กรีดร้องครางลั่นโถงบ้าน สองมือจิกแผ่นหลังเข้มแน่น

“แน่นฉิบหาย!... โดนพวกผมเอามาตลอดทางแต่ข้างในน้ายังตอดแน่นเหมือนสาวแรกรุ่นเลยนะ!” เข้มกัดฟันกรอด ซอยสะโพกกระแทกกระทั้นหนักหน่วง

ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!

แคร่ไม้ไผ่สั่นสะเทือนตามแรงอัด เข้มบดเบียดแผงอกกับเต้าอวบใหญ่ มือขยำก้นยกสะโพกเธอให้ลอยเด่นเพื่อรองรับลำเอ็นยักษ์ให้แทงลึกถึงมดลูก น้าหมวยถูกคลื่นราคะโถมซัดจนสติหลุดลอย ความเจ็บปวดมลายหายไป เหลือไว้เพียงความเสียวสยิวล้ำลึกที่แผ่ซ่าน

“เข้ม... ผัวจ๋า... อ๊าส์!... กระแทกแรงๆ... น้าเสียวเหลือเกิน... เอาให้มิดด้ามเลย!” น้าหมวยหลุดปากเรียกคนงานหนุ่มว่า ‘ผัว’ ออกมาอย่างลืมตัว

“เรียกผัวแบบนี้ เดี๋ยวจัดให้สาสมใจเลย!” เข้มคำรามลั่น เร่งจังหวะซอยสะโพกถี่ยิบ ปลายเอ็นกระแทกบดขยี้จุดกระสันซ้ำๆ

ในขณะเดียวกัน กล้าก็ควักแกนกายยาวเจ็ดนิ้วที่แข็งขึงจ่อเข้าที่ริมฝีปากอวบอิ่ม “น้าหมวยครับ... ดูดให้ผมด้วยสิครับ เอาให้เสร็จพร้อมพี่เข้มเลยนะ”

น้าหมวยไม่ปฏิเสธอีกต่อไป ลิ้นร้อนตวัดเลียรอบหัวหยัก ดูดกลืนแกนกายของเด็กหนุ่มเข้าไปจนมิดโคน ปากล่างก็รับแรงกระแทกจากท่อนเอ็นยักษ์ของเข้มอย่างดุเดือด

ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!... อ๊อก... อ๊อก... แจ๊ะ!

เข้มกระหน่ำซอยสะโพกไม่ยั้ง น้าหมวยตาเหลือกค้าง ร่างกายกระตุกเกร็งอย่างรุนแรงเมื่อถึงจุดสุดยอด น้ำรักพุ่งฉีดรดลำเอ็นจนเปียกชุ่ม เข้มคำรามลั่น กระแทกเน้นๆ แล้วอัดฉีดน้ำอสุจิร้อนลวกขาวขุ่นทะลักเข้าสู่โพรงมดลูกของหญิงวัยสี่สิบห้าจนล้นทะลักไหลย้อนออกมาตามง่ามขา

พร้อมกันนั้น กล้าก็กระตุกเกร็ง ปลดปล่อยน้ำขาวขุ่นพุ่งฉีดเข้าไปในลำคอของน้าหมวยจนเธอกลืนกินแทบไม่ทัน น้ำกามเปรอะเปื้อนมุมปากขาวนวล

เข้มถอนแกนกายออกเสียงดัง บ๊วบ! น้ำกามผสมผสานไหลเยิ้มหยดลงบนแคร่ไม้ น้าหมวยนอนอ้าปากหอบหายใจรวยริน ร่างกายขาวโพลนเปรอะเปื้อนคราบเหงื่อและน้ำอสุจิอย่างหมดเรี่ยวแรง

ทว่า... ในวินาทีนั้นเอง ประตูด้านหน้าก็ถูกผลักเปิดออกช้าๆ

‘มิน’ คนงานพม่าร่างยักษ์กล้ามเป็นมัดๆ ก้าวเข้ามาพร้อมกับ ‘ซอย’ คนงานกัมพูชาผิวดำแดง ทั้งสองเปลือยท่อนบน มัดกล้ามเปียกฝนเป็นลอนแน่น มินกระตุกปมผ้าขาวม้าที่เอวออก เผยให้เห็นท่อนเอ็นสีเข้มยาวใหญ่หัวบานแฉ่งที่แข็งตึง ส่วนซอยก็รูดรั้งลำเอ็นหนาดุดันพลางจ้องมองน้าหมวยด้วยแววตาหื่นกระหาย

“มิน... ซอย... พวกแก...” น้าหมวยผงะ ถอยก้นหนีด้วยความตกใจ

มินเหยียดยิ้มกว้าง เอ่ยด้วยสำเนียงพม่าที่เยือกเย็น “พวกผมตรวจรอบบ้านเสร็จแล้วครับน้าหมวย... แน่ใจแล้วว่าไม่มีใครตามมา... แต่น้ากลับนอนร้องครางมีความสุขกับพี่เข้มกับไอ้กล้าอย่างสบายใจเลยนะ... ถึงคิวพวกผมสองคนบ้างแล้วล่ะ คืนนี้น้าหมวยอย่าหวังว่าจะได้หลับตาลงเลย!”

ซอยก้าวเข้ามาขนาบอีกข้าง สองมือหนาคว้าข้อเท้าขาวอวบของน้าหมวยกระชากเข้าหาตัวอย่างแรงจนสะโพกผายลอยเด่นขึ้นมาอีกครั้ง สายตาของชายฉกรรจ์ทั้งสองจ้องมองร่องรักที่ยังคงอ้าค้างและมีน้ำกามของเข้มไหลเยิ้มออกมาด้วยความกระหายอยาก น้าหมวยเบิกตากว้าง หัวใจเต้นกระหน่ำด้วยความเสียวสยิวและความกลัวที่ผสมปนเปกันจนแยกไม่ออก!