"ก็แสดงว่าตอนนี้เมย์ว่างน่ะสิ งั้นตอนบ่ายไปดูพี่แข่งบาสที่โรงยิมไหม พี่อยากได้กำลังใจจากเมย์พอดีเลย" แบงค์ยื่นมือของเขามาจับที่มือของเมย์แต่ถ้าว่าโดนตัดออกเพราะภายใต้ร่างของเมย์นั้นคืออาทิตย์และอาทิตย์ก็เป็ผู้ชายแท้ๆ เขาจึงไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่ ที่จู่ๆก็มีผู้ชายเข้ามาจับมือ
"เอ่อ..งั้นเดี๋ยวเมย์ขอคุยโทรศัพท์แป๊บนึงนะคะ ค่ะ!!ว่าไงนะกลับบ้านด่วนหรอคะ ได้ค่ะตอนบ่ายไม่มีเรียนพอดีเลย ค่ะๆสวัสดีค่ะ โอ้ย!!ขอโทษทีนะคะพี่แบงค์ เสียดายมากเลยอ่ะ พอดีว่าเมย์ต้องรีบกลับบ้านนะคะ เมย์ขอตัวก่อนนะคะ"
"อ้าว!!ไปเลยหรอเมย์ เมย์!! แปลกจังอะไรจะรีบร้อนขนาดนั้นนะ?" แบงค์ยกมือขึ้นมาเกาหัวด้วยความสงสัย เพราะเขาไม่เคยจะเห็นเมย์เป็แบบนี้มาก่อนเลย ทางฝั่งของอาทิตย์ที่วิ่งพรวดออกมาจากห้องสมุดเพื่อหนีการคุกคามของเเบงค์นั้น เขาถอนหายใจแบบโล่งก่อนจะรีบกดมือถือโทรบอกให้เเม็กซ์มารับกลับบ้าน
"โอเค..ฉันรออยู่ที่หน้าโรงเรียนนะ รีบมาด้วยล่ะ ฉันอึดอัดกับชุดนักเรียนบ้านี่จะแย่อยู่แล้ว!!" เวลาไม่ถึง 15 นาทีแม็กซ์ก็ถอยรถเข้ามาที่หน้าโรงเรียนพร้อมกับลงมาเปิดประตูให้อาทิตย์ขึ้นรถ ซึ่งในตอนนั้นเองแบงค์ที่เดินออกมาจากห้องสมุด ก็เห็นเข้าพอดี
"นั่นใครมารับเมย์น่ะ หรือว่าจะเป็กิ๊ก!!ไม่น่าล่ะ่นี้ทำตัวอะไรแปลกๆ เฮ้อ!!เห็นทีว่าพรุ่งนี้จะต้องถามให้รู้เื่ซะแล้ว สองสามวันมานี้โทรไปก็ไม่รับโทรกลับก็ไม่มี เจอหน้ากันก็หลบตลอดเลย แบบนี้ต้องคุยกันต่อหน้าแล้วล่ะ" แบงค์ตัดใจที่จะไม่คิดเื่นี้เพราะเขายังมีแข่งบาสต่อใน่บ่ายนั้นเอง อาทิตย์เดินทางกลับมาจนถึงบ้าน สิ่งแรกที่เขาทำเลยก็คือ การเดินขึ้นไปเปลี่ยนชุดเสื้อผ้าบนห้องและเดินลงมาเหวี่ยงตัวเองนั่งลงที่โซฟาและสายตามองหาใครสักคนอยู่ซึ่งแน่นอนว่า คนที่อาทิตย์มองหาก็คือ….
"นี่ยัยเตี้ยไปไหนเนี้ย? ฉันไม่เห็นั้แ่เดินเข้ามาในบ้านแล้ว"
"นายหมายถึงคุณเมย์ใช่ไหมครับ?"
"ในบ้านหลังนี้ นอกจากฉันแล้วพวกแกสองคน มันยังมีคนอื่นอีกหรอวะ ที่ถามเนี้ยคิดแล้วใช่ไหม?นี่แกมีสมองป่ะเนี่ย สรุปยัยนั่นไปไหน?"
"คุณเมย์..เธอปลูกดอกไม้อยู่ที่สวนหลังบ้านครับ"
"ปลูกดอกไม้!!อารมณ์ไหนของยัยนั่นเนี่ย?..เอาร่างหล่อๆเท่ๆแมนๆของฉันเนี่ยนะไปนั่งปลูกดอกไม้ที่สวน มันเข้ากันตรงไหนวะเนี่ย" อาทิตย์เดินบึ่งไปที่สวนหลังบ้าน ทันทีที่เขาไปถึงก็เห็นว่าเมษากำลังปลูกต้นกุหลาบหลากหลายพันธุ์ซึ่งมีไมค์เป็ผู้ช่วยในการขุดดินนั้นเอง เเว๊บสายตานั้นเขาก็รู้สึกว่า พอเห็นร่างของตัวเองกำลังปลูกต้นไม้อยู่แบบนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มอย่างภาคภูมิใจ มันเหมือนกับว่าตัวเขาเองได้ลงมือดอกไม้นั่นเอง ในตอนนั้นไมค์ก็ได้หันมาเจอกับอาทิตย์พอดี เขารีบหุบยิ้มแทบไม่ทันเพราะไม่อยากให้เสียการปกครองต่อลูกน้อง เขาจึงพยายามทำเป็เฉยๆไว้
"อ้าวนาย..กลับมาแล้วกรอครับ นี่ยังไม่สี่โมงเลยนิครับ อย่าบอกนะว่านายโดดเรียนแล้วน่ะครับ"
"นี่ไอ้ไมค์ คำพูดแกน่ะน้อยๆลงบ้างก็ได้นะ ถึงฉันจะอยู่ในร่างของผู้หญิงคนนี้ แต่ภายในฉันก็คือเ้านายของแก ซึ่งมีสิทธิ์ไล่แกออกเมื่อไหร่ก็ได้ เข้าใจไหม?"
"ขอโทษครับนาย ว่าแต่ทำไมนายถึงรีบกลับมาล่ะครับ"
"่บ่ายฉันไม่มีเรียน ก็เลยไม่รู้ว่าจะอยู่ต่อทำไม สู้กับมาตากแอร์เย็นๆที่บ้านดีกว่า แล้วนี่ปลูกดอกไม้ทำไมเยอะแยะ?"
"อ๋อ..พอดีว่าคุณเมย์เธอเห็นว่า…."
"ฉันถามยัยนั่น ไม่ได้ถามแก..ถ้าฉันไม่ได้สั่ง..ทีหลังอย่าสอด!!"
"ฉันทนฟังอยู่นานแล้ว นี่นายเป็บ้าอะไรเนี่ย มาถึงก็กัดคนนู้นที คนนี้ที ฉันชักอยากจะรู้แล้วสิว่า นายพันธุ์อะไรกันแน่ กัดเก่งจังเลย"
"ฉันไม่ใช่หมา!!..แล้วนี้เธอมีสิทธิ์อะไร มาขุดดินบ้านฉันปลูกต้นไม้พวกนี้"
"ก็ฉันเห็นว่าบ้านของนาย มันไม่มีอะไรเป็สีสันเลย ทุกอย่างดูมืดมิด อึมคลึมไปหมด ฉันก็เลยหาดอกไม้พวกนี้ มาแต่งเติมสีสันให้ยังไงล่ะ"
"แต่ฉันไม่้า...แม็กซ์ไปจ้างคนสวนข้างนอก มาถอนต้นไม้พวกนี้ทิ้งให้หมดและเคลียร์หน้าดินให้อยู่ในสภาพเดิม เดี๋ยวนี้!!"
"เอ่อ..เเต่นายครับ คุณเมย์เธออุตส่าห์ปลูกไปแล้วตั้งหลายต้นนะครับ นายทำเเบบนี้มันจะดัหรอครับ"
"นั่นสิ ต้นไม้พวกนี้ไม่ได้ผิดอะไรสักหน่อยและอีกอย่างมันก็ไม่ได้ไปขอข้าวนายกินสักหน่อย"
"แต่ต้นไม้พวกนี้ มันจะทำให้น้ำที่บ้านของฉัน สิ้นเปลือง นี่ไอ้เเม็กซ์สรุปว่ายัยนั่นหรือฉันที่เป็คนจ่ายเงินเดือนแกกันแน่ ยัยนั่นเข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้ไม่กี่วัน แกก็ไปอยู่ข้างยัยนั้นแล้วหรอ ไปถอนทิ้ง!!"
"ฉันไม่ให้ถอน..ถ้านายถอนต้นไม้ของฉันทิ้ง ฉันจะเปิดน้ำที่บ้านของนายทิ้งทุกวันเลยคอยดู!!"
"อ่อนี่ขู่หรอ?..เชิญตามสบายเพราะถึงเธอจะเปิดน้ำบ้านฉันทิ้งเท่าไหร่ ฉันก็ไม่รู้สึกเสียดายเลย เพราะบ้านฉันรวย"
"ก็ถ้านายไม่รู้รู้สึกเสียดายน้ำ ก็แปลว่าฉันจะปลูกต้นไม้เยอะแค่ไหนก็ได้ เพราะนายไม่ได้เสียดายน้ำอยู่แล้วนี่ จริงไหม?..เมื่อกี้นายเป็คนพูดเองเลยนะ อ้ะๆๆจะกลับคำงั้นหรอ ฮ้ะ!!" อาทิตย์หลงกลเมษาเขาให้แล้ว ตอนนี้เขารู้สึกว่าเขาโดนเมษาหักหน้าต่อหน้าลูกน้องของเขาเต็มๆอย่างน่าอายมาก อาทิตย์ชักสีหน้าโมโหใส่เธอ ก่อนจะเดินมือล้วงกระเป๋าออกไปอย่างหงุดหงิด แต่ก็ทำอะไรได้ไม่มากไปกว่านี้ อาทิตย์ได้แต่คิดในใจว่า อย่าให้ถึงตาเขาเอาคืนบ้างและกัน
"แน่ะ..เถียงไม่สู้เดินบิดตูดออกไปซะงั้น..เห้ย!!นั่นมันร่างของเราเองนี่นา..ว่าตัวเองจนได้ยายเมษาเอ้ย!! เอ้า!!มาค่ะคุณไมค์ เรามาปลูกต้นไม้ต่อกัน หวังว่าคราวนี้คงจะไม่มีใครมารบกวนแล้วนะคะ อิอิ"
"คุณเมย์นี่เก่งจังเลยนะครับ เข้ามาอยู่บ้านนายได้ไม่กี่วัน เล่นเอาซะนายปวดหัวจนต้องเดินหนีเลยอ่ะครับ"
"ก็บอกแล้วไงคะว่า เมย์เอาอยู่ค่ะ..แค่นี้เองสบายมาก เรามาเริ่มปลูกกุหลาบหินกันดีกว่าค่ะ ต้นนี้สวยมากๆเลย" เมษาและไมค์จัดการขุดดินและลงต้นไม้ต่อจนเสร็จ หลังจากที่เขาปลูกต้นไม้เสร็จนั้น ฝนก็ได้ตกลงมาพอดี ซึ่งเป็เวลาที่ประจวบเหมาะเจาะมาก พวกเขาไม่ต้องลงมือรดน้ำต้นไม้ด้วยตัวเอง เพราะว่าฝนจัดการให้เรียบร้อยแล้ว เมษาเป็คนจิตใจดีและชอบอะไรสวยๆงามๆ เธอจึงมักจะหาต้นไม้มาปลูกในบ้านและทำอาหารเองอยู่บ่อยๆ เมื่อเธอได้เข้ามาอยู่ในบ้านของอาทิตย์อย่างจริงจังบ้านที่เคยเงียบสงบก็กลับมาครึกครื้นอีกครั้งจนกระทั่งเวลาล่วงเลยมาถึง 1 เดือน ซึ่งวันนี้เป็วันที่เมษากับอาทิตย์จะต้องหาวิธีรับมือกับเธอคนนั้นให้ได้ อาทิตย์จะบอกเล่าเื่ราวเกี่ยวกับเมษาให้คนๆนั้นฟังได้อย่างไรและเมษาจะอยู่ในบ้านของอาทิตย์อย่างสงบสุขได้อีกหรือไม่ ติดตามต่อได้ใน EP หน้านะคะ