อภินิหารศาสตราวุธ

ตอนที่ 166 การต่อสู้ของสำนักนอกรีต (1)

ณ.การต่อสู้ของ ม่อเสีย กับ เสี่ยหาย

"ข้าจะทุบเจ้าอสูรนั่่นให้หัวแบะเลย"

ม่อเสีย ชี้ศาสตราวุธใส่อสูรสามหัวอย่างไม่เกรงกลัว

หลังจากม่อเสียพยายามจะเล่นงานเสี่ยหาย แต่ถูกอสูรสามหัวเพลิงม่วงคอยก่อกวน ขัดขวางตลอดเวลา

ทำให้ม่อเสี่ยหันเป้าหมายมาจัดการสัตว์เลี้ยง ก่อนจะเล่นงานเจ้าของตามไปด้วยทีหลัง

"เจ้ามีปัญญาทำได้ก็ลองดู"

เสี่ยหาย ที่สั่งการอสูรสามหัวเพลิงม่วงจู่โจมใส่ทันที

ฟู่ม

คลื่นเพลิงพุ่งตรงใส่ม่อเสีย แหวกว่ายอากาศตรงเข้าหาอีกฝ่ายทันที

"หึ"

ม่อเสีย ที่เห็นอสูรสามหัวเพลิงม่วง กระโจนขึ้นบนท้องฟ้าก่อนจะโจมตีก็ไม่แปลกใจอะไร

หลังจากที่อีกฝ่ายโจมตีพลาดมาแล้วครั้งนึงก่อนหน้านี้ จึงกระโจนก่อนจะโจมตีออกไป เพื่อไม่ให้เกิดเรื่องผิดพลาดขึ้นอีก

ตูม

แต่อีกฝ่ายเพียงแค่เหวี่ยงค้อนหัวแปดเหลี่ยมออกไปด้านหน้า ก็สามารถเปลี่ยนทิศทางของ คลื่นเพลิงได้แล้ว

"พวกบ้าพลังสินะ"

เสี่ยหาย ไม่คาดคิดเลยว่า อีกฝ่ายเพียงใช้กำลังเพียวๆก็สามารถเบี่ยงคลื่นเพลิงได้แล้ว

แถมก่อนหน้านั้นก็ใช้ค้อนหัวแปดเหลี่ยมทุบใส่พื้นดินจนทำให้แผ่นดินสั่นสะเทือน แตกออกเป็นเสี่ยงได้ด้วย

ซู่ม

คราวนี้อสูรสามหัวเพลิงม่วง พ่นกระสุนเพลิงใส่อีกฝ่ายขึ้นมา เมื่อเห็นว่า คลื่นเพลิงไม่สามารถทำไรได้

เฟี้ยว

ก้อนหินยักษ์ จู่ๆลอยตรงเข้าหากระสุนเพลิง จนเกิดการระเบิดกลางอากาศก่อนจะถึงตัวม่อเสีย

"หายไปซะ เจ้าลูกหมา"

ม่อเสีย ที่เคลื่อนไหวผ่านควันระเบิดโผล่มาปรากฏด้านหน้าอสูรสามหัวเพลิงจัดการใช้ค้อนหัวแปดเหลี่ยมทุบใส่อย่างโหดเหี้ยม

อสูรสามหัวเพลิงม่วง ที่ใครเห็นต้องหวั่นเกรง ถูกค้อนหัวแปดเหลี่ยมทุบยังกับลูกหมา

ร่างของอสูรสามหัวเพลิงม่วง ตอนนี้เริ่มเกิดรอยแตกร้าวมากขึ้นเรื่อยๆ จากหัวลามไปทั่วร่างอย่างรวดเร็ว

เพียงทุบแค่ครั้งเดียว กับสามารถทำลายอสูรสามหัวเพลิงม่วงได้

บึ้ม

เกิดเสียงระเบิดดังขึ้นตรงจุดที่ม่อเสียกับอสูรสามหัวเพลิงม่วงเคยอยู่มาก่อน

เปลวเพลิงสีม่วงแผ่ขยายออกมาจากร่างของอสูรสามหัวเพลิงม่วงทันทีมี่ถูกค้อนหัวแปดเหลี่ยมทุบใส่

"ฮ่าๆ เจ้าโง่"

เสี่ยหาย สะใจออกมา แม้ว่าอีกฝ่ายจะเล่นงานอสูรสามหัวเพลิงม่วงตนลงไปได้ แต่ต้องแลกกับชีวิตของตัวเองด้วยเช่นกัน

อสูรสามหัวเพลิงม่วง ที่เกิดจากธาตุไฟก่อตัวเป็นอสูรขึ้นมา

ทำให้ทั้งร่างเป็นวัตถุระเบิดเพลิงเคลื่อนที่

หากโดนเล่นงานด้วยพลังมหาศาลก็จะทำให้เกิดการระเบิดตัวเองขึ้นมาใส่ศัตรูที่อยู่ใกล้ทันที

"ฮึ่ม ไม่เลวเลย"

"หากข้ามีเนื้อหนังคงตายไปแล้ว"

ด้วยการที่ม่อเสียใช้ศาสตราวุธของตนเองโจมตีระยะประชิดใส่อสูรสามหัวเพลิงม่วง ทำให้ตัวเองโดนระเบิดเข้าไปเต็มๆ

ด้วยร่างกายเป็นโครงกระดูกทั้งตัว และไม่ใช่โครงกระดูกธรรมดาด้วย และร่างกายที่ไม่มีเนื้อหนังติดตัวเลย จึงไม่เกรงกลัวต่อเปลวเพลิง

"มันรอดตายมาได้"

เสี่ยหาย ไม่คาดคิดว่าอีกฝ่ายจะรอดตายจากแรงระเบิดได้ ทั้งที่ทั่วร่างมีแต่กระดูกเพียงอย่างเดียว

"กระดูกมันไม่ได้รับความเสียหาย"

"เป็นไปได้ไงกัน"

"กระดูกมันทำจากวัตถุนอกโลกรึไงกัน"

เสี่ยหาย ตกใจเมื่อกระดูกทั่วร่างของม่อเสียยังคงมีสภาพแข็งแรงสมบูรณ์ดีครบถ้วน ซึ่งเป็นเรื่องที่ไม่เคยพบเห็นมาก่อน

ครืน

"เล่นสนุกพอละ"

ปราณจักรพรรดิของม่อเสีย แผ่ออร่ามหาศาลออกมากดดันอีกฝ่ายอย่างชัดเจน

"ปราณจักรพรรดิ ไม่จริง"

เสี่ยหาย ไม่อยากเชื่อว่าโครงกระดูกคนตายจะมีปราณมหาศาลเช่นนี้ออกมาได้ จนต้องตกตะลึงออกมา

"อะไรกัน อย่าบอกนะว่าปราณข้าทำให้เจ้าหวาดกลัวแล้ว"

ม่อเสีย เย้ยหยันทันที ที่เห็นอาการของอีกฝ่าย

"ใครหวาดกลัวกัน"

เสี่ยหาย สวนกลับอีกฝ่ายออกไป เมื่อโดนดูถูกออกมาเช่นนี้

ปราณของเสี่ยหายถูกปลดปล่อยออกมาต่อต้านแรงกดดันจากอีกฝ่าย แต่ก็ไม่อาจช่วยไรได้มากนัก

รูปลักษณ์ของเสี่ยหาย เปลี่ยนไปเป็น จ้าวปีศาจเพลิง ที่เคยต่อสู้กับหยางหลงในพริบตา

"จงถูก เพลิงม่วง ของข้าเล่นงานไปถึงจิตวิญญาณซะเถอะ"

เสี่ยหาย ที่เตรียมโจมตีใส่อีกฝ่าย เมื่อตนเองใช้ท่าไม้ตายออกมาจัดการกับม่อเสียแล้ว

เพลิงม่วงในตัวเสี่ยหาย ส่งกลิ่นอายอันสยดสยอง น่ากลัวออกมา ลุกโชนยิ่งกว่าอสูรสามหัวเพลิงม่วง แสดงให้เห็นว่าเพลิงม่วงในร่างเสี่ยหายคือของจริง เมื่อเทียบกับเพลิงม่วงบนร่างของอสูรสามหัวเพลิงอย่างชัดเจน

"รูปลักษณ์ข้าเห็นมาแล้ว ไม่มีแบบอื่นอีกรึไง"

"ข้าไม่เหมือนกับเจ้าหนูนั้นหรอกนะ ที่จะต้องมาพ่ายแพ้แก่เจ้าในรูปลักษณ์นี้น่ะ"

"ช่างน่าเบื่อเสียจริง งั้นถ้าเจ้ามีแค่รูปลักษณ์นี้ก็ตายไปเสียเถอะ"

ม่อเสีย โยนค้อนหัวแปดเหลี่ยมขึ้นฟ้า จนค้อนขยายใหญ่ขึ้น ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จนตอนนี้ค้อนหัวแปดเหลี่ยมมีขนาดใหญ่ราวกับขนเขาปกคลุมท้องฟ้า

!!!

ค้อนหัวแปดเหลี่ยม ตกลงสู่เบื้องล่างโดยมี เสี่ยหาย ที่ตอนนี้ดูราวกับคนแคระจ้องมองท้องฟ้าที่ดูค้อนตกลงมาด้วยความตะลึง

ค้อนหัวแปดเหลี่ยม ที่ตกลงจากฟ้า เหมือนกับดาวตกที่พุ่งใส่โลกในตอนนี้

บึ้ม

ค้อนหัวแปดเหลี่ยม ตกลงทับใส่ร่างเสี่ยหาย ที่แม้จะใช้เพลิงปีศาจ (เพลิงม่วง)ต่อต้านเท่าไรก็ไม่อาจหยุดยั้งค้อนหัวแปดเหลี่ยมยักษ์ที่กำลังร่วงลงกระแทกใส่ร่างกายตัวเองได้ จนถูกทุบจมลงสู่พื้นดินในที่สุด

ในช่วงนาทีสุดท้าย เสี่ยหาย คิดจะตัดสินหลบหนีจากค้อนหัวแปดเหลี่ยมยักษ์ขึ้นมา กับถูกพลังงานบางอย่างที่มองไม่เห็นกดทับเอาไว้ จนขยับตัวบินหนีออกจากระยะค้อนหัวแปดเหลี่ยมที่ขยายใหญ่ยังกับขุนเขาไม่ได้ ต้องพบกับความตายขึ้นมา

"หวังว่าคงได้กลับไปยังนรกสมใจอยากนะ"

ม่อเสีย จ้องมองหลุมยักษ์ที่เกิดจากค้อนหัวแปดเหลี่ยมตัวเองราวกับราชาขึ้นมา พร้อมกับกล่าวเยาะเย้ยออกมาอำลา

เมื่อเห็นรูปลักษณ์ จ้าวปีศาจเพลิง ที่สมควรจะอยู่ในนรกมากกว่าจะมาปรากฏตัวบนโลกมนุษย์แห่งนี้ด้วยซ้ำ ทำให้ม่อเสียหวังว่าอีกฝ่ายคงได้ตกลงสู่ขุมนรกในที่ๆสมควรอยู่เสียที

เจ้าสำนักแห่งสำนักเดือนเพ็ญ บัดนี้ได้ตายลงเรียบร้อยด้วยคนของ สุสานโบราณ ที่ตอนนี้มีแต่ร่างโครงกระดูกเท่านั้น