ลิขิตเทพอสูร

ตอนที่ 52 การประลองใต้เงาจันทร์

เผชิญหน้าศัตรูลึกลับ

สายลมยามราตรีพัดผ่าน เงาของบุรุษในชุดคลุมดำพลิ้วไหวราวกับจะกลืนไปกับความมืด ดวงตาของเขาเย็นชาไร้ความรู้สึก มองตรงมายังหลิงเทียนอย่างแน่วแน่

"เจ้าเป็นใคร?" หลิงเทียนเอ่ยถามเสียงเรียบ

ชายชุดดำหัวเราะเบา ๆ "ข้าเป็นเพียงเงาที่ถูกส่งมาจัดการเจ้าเท่านั้น"

ไม่ทันที่หลิงเทียนจะได้เอ่ยอะไรต่อ ชายชุดดำก็พุ่งเข้าใส่ด้วยความเร็วที่เกินกว่าตาจะมองทัน ดาบสีดำในมือของเขาฟาดฟันลงมาจากเบื้องบน รัศมีดาบแผ่พุ่งเป็นระลอกคลื่น

หลิงเทียนเบี่ยงตัวหลบอย่างฉับไว ปลายดาบเฉียดแก้มของเขาไปเพียงเส้นยาแดง แต่แรงกดดันจากมันกลับทำให้ผิวของเขาแสบร้อน

"เร็วขนาดนี้เลยหรือ?"

---

เพลงดาบอสูรสะท้านฟ้า

หลิงเทียนไม่คิดจะเสียเวลา เขาถีบตัวพุ่งออกไปพร้อมกับชักกระบี่ของตนขึ้นมา วาดกระบี่เป็นแนวโค้ง ก่อนที่พลังคมกระบี่จะพุ่งออกไปเป็นเส้นแสงจาง ๆ

ชายชุดดำหรี่ตาลงก่อนจะพลิกตัวกลางอากาศ หลบการโจมตีได้อย่างหวุดหวิด

“ฝีมือไม่เลว...แต่ก็ยังไม่พอ!”

เขากระแทกปลายเท้าลงบนพื้นและพุ่งเข้าใส่อีกครั้ง คราวนี้รวดเร็วยิ่งกว่าเดิม

หลิงเทียนตั้งมั่นไม่ถอย กระบี่ในมือฟาดสวนออกไป พลังภายในของเขาพลุ่งพล่าน

“เพลงดาบอสูรสะท้านฟ้า!”

คลื่นกระบี่อันรุนแรงปะทะกับแรงดาบของศัตรู ทำให้เกิดเสียงระเบิดดังกึกก้อง พื้นใต้เท้าของทั้งคู่แตกร้าวเป็นทางยาว

ชายชุดดำกระโดดถอยหลังพลางมองหลิงเทียนด้วยแววตาท้าทาย

"เจ้าคู่ควรให้ข้าใช้พลังที่แท้จริง!"

---

อาคมแห่งเงา

ทันใดนั้น อักขระสีดำปรากฏขึ้นรอบกายของชายชุดดำ ร่างของเขาเริ่มเลือนรางราวกับจะกลืนหายไปกับความมืด พลังอันแปลกประหลาดปะทุขึ้น

"ศิลปะอาคมแห่งเงา?"

หลิงเทียนขมวดคิ้ว เขารู้จักศาสตร์นี้ดี มันเป็นวิชาต้องห้ามที่สามารถทำให้ผู้ใช้หลอมรวมเข้ากับเงาและเคลื่อนไหวได้รวดเร็วจนแทบมองไม่เห็น

ก่อนที่เขาจะได้ตั้งตัว เงาดำหลายสายก็พุ่งเข้าโจมตีจากรอบทิศ

หลิงเทียนตวัดกระบี่ออกไปปัดป้อง แต่ทว่าเงาดำเหล่านั้นกลับหายไปก่อนจะสัมผัสตัวเขา แล้วปรากฏขึ้นด้านหลังแทน

"เร็วเกินไป!"

ร่างของเขาถูกโจมตีเข้าเต็ม ๆ พุ่งกระแทกพื้นจนเกิดเป็นรอยร้าว แต่ก่อนที่ศัตรูจะซ้ำ เขาก็พลิกตัวลุกขึ้นมาอีกครั้ง

"ดูเหมือนว่าข้าจะต้องใช้วิชานั้นเสียแล้ว..."

---

แปรเปลี่ยนเป็นอสูร

หลิงเทียนสูดหายใจลึก พลังภายในของเขาหมุนเวียนอย่างรุนแรง ดวงตาเริ่มเปล่งประกายสีแดงโลหิต ลวดลายสีดำเข้มค่อย ๆ ปรากฏขึ้นบนร่างกาย

พลังอสูรที่หลับใหลอยู่ภายในตื่นขึ้น!

ชายชุดดำชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะหัวเราะออกมา "เจ้าก็มีพลังต้องห้ามเช่นกันสินะ? น่าสนใจ!"

หลิงเทียนไม่ปล่อยให้ศัตรูตั้งตัว เขาพุ่งเข้าใส่ด้วยความเร็วที่เหนือกว่าเมื่อครู่

เงาดำพยายามหลบ แต่คราวนี้มันช้ากว่าความเร็วของหลิงเทียน

ฉัวะ!

ปลายกระบี่ของเขาฟาดลงบนไหล่ของศัตรู เลือดสีดำไหลออกมา แต่ชายชุดดำกลับไม่แสดงท่าทีเจ็บปวดแม้แต่น้อย

"ฮ่า ๆ ๆ! ดี! ดีมาก!"

เขาถอยหลังไปเล็กน้อยก่อนจะเรียกพลังเงาขึ้นมาอีกครั้ง

"แต่มันยังไม่จบ!"

เงาทมิฬกลืนร่างของเขาไปหมดสิ้น และในพริบตาเดียว ศัตรูก็หายไปจากสายตา

หลิงเทียนชะงักไปชั่วขณะก่อนจะสัมผัสได้ถึงจิตสังหารที่แฝงมากับสายลม

ด้านบน!

เขาตวัดกระบี่ขึ้นรับแรงปะทะมหาศาลจากศัตรู

ปัง!

แรงกระแทกทำให้พื้นใต้เท้าของเขายุบตัวลงไปอีก แต่ในขณะเดียวกัน รอยยิ้มเย็นเยียบก็ปรากฏบนใบหน้าของหลิงเทียน

"เจ้าติดกับแล้ว!"

---

จบเกม!

ก่อนที่ชายชุดดำจะขยับ หลิงเทียนใช้พลังอสูรอัดใส่กระบี่ของตนจนมันเปล่งแสงสีแดงฉาน

"รับไปซะ!"

ตู้มมม!

กระบี่อสูรฟาดลงมาอย่างรุนแรงพุ่งตรงใส่ร่างของชายชุดดำ

ฉัวะ!

เสียงเนื้อฉีกขาดดังขึ้น เลือดสาดกระจายไปทั่วราวกับฝนโลหิต

ชายชุดดำกระอักเลือด ดวงตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง

"เจ้า...!"

ก่อนที่เขาจะพูดจบ ร่างของเขาก็ถูกพลังอสูรฉีกกระชากเป็นเศษซากและสลายไปกับสายลม

เงาทมิฬหายไปหมดสิ้น ทิ้งไว้เพียงความเงียบงันและกลิ่นเลือดคละคลุ้ง

หลิงเทียนถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะเก็บกระบี่ของตนกลับเข้าฝัก

"ศัตรูที่แท้จริงของข้ายังรออยู่ข้างหน้า..."

เขาเงยหน้ามองดวงจันทร์ที่ลอยอยู่บนท้องฟ้า แสงสีเงินส่องประกายลงมา กระทบกับรอยเลือดที่เปื้อนชุดของเขา

นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของมหาสงคราม...

ติดตามตอนต่อไป!