เซียนกระบี่จ้าวแห่งเทพยุทธ์

**( มิติพิเศษของเทียนอี้ เปลี่ยนเป็น มิติอนันต์)"ถึงแม้ว่าข้าจะไม่รู้ว่าทำไมถึงหั่นเจ้าออกเป็นชิ้นๆไม่ได้ แต่ด้วยพลังเพียงขอบเขตนภาขั้นที่ 9 ของเจ้า แค่นี้สร้างรอยขีดข่วนให้กระดองของข้าไม่ได้หรอก"
จักรพรรดิตะขาบขาดาบโกนออกมาขณะที่มันตั้งใจที่จะใช้ร่างกายของตนในการรับกระบี่ของเทียนอี้ตรงๆ
เทียนอี้ทำเพียงยิ้มมุมปากความจริงแล้ว หากเทียนอี้ใช้เพียงร่างกายล้วนๆในการเข้าต่อสู้เขาก็สามารถที่จะฉีกร่างของจักรพรรดิตะขาบขาดาบออกเป็นชิ้นๆได้ เพียงแต่ว่าตอนนี้เทียนอี้ไม่ต้องการที่จะเสียเวลากับเจ้าจักรพรรดิตะขาบขาบดาบที่น่าหมั่นใส้นี้มากไปกว่านี้ เทียนอี้จึงจงใจที่จะใช้ออกด้วยวิชากระบี่ทะนง
เดิมที่อาศัยเพียงพละกำลังเทียนอี้ก็สามารถที่จะแยกร่างของจักรพรรดิตะขาบขาดาบออกเป็นชิ้นๆได้แล้ว แต่ครั้งนี้เทียนอี้ใช้แม้กระทั้งจิตกระบี่ราชันย์ลงไปในการฟันครั้งนี้ด้วย มีหรือที่จักรพรรดิตะขาบขาดาบจะสามารถใช้เพียงร่างกายของมันทนรับพลังของกระบี่นี้ได้แม้เพียงนิด
ทันทีที่กระบี่ของเทียนอี้สัมผัสเข้ากับเกราะหนาๆของจักรพรรดิตะขาบ แทนที่จะได้ยินเสียงดังเฉกเช่นโลหะแข็งๆกระทบกันเช่นเคย กลับได้ยินเพียงเสียงที่ดัง "ฟึบ!" ก่อนที่ร่างของตะขาบจักรพรรดิจะถูกแยกออกเป็นสองส่วนอย่างง่ายดายราวกับว่าเกราะที่ภาคภูมิใจของมันเป็นเพียงก้อนเต้าหู้นิ่มเท่านั้น
"กรี๊ซ!" เสียงกรีดร้องของจักรพรรดิตะขาบขาดาบร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ถึงแม้จะถูกฟันออกเป็น 2 ส่วนแล้วก็ตาม แต่ด้วยที่ตัวมันเป็นอสูรเผ่าพันธุ์แมลงชนิดหนึ่งที่มีความทนทานสูง เพียงแค่การถูกหั่นออกเป็น 2 ส่วนนั้นยังไม่อาจทำให้มันตายได้ในทันที
ตอนนี้จักรพรรดิอสูรตะขาบขาดาบ ไม่หลงเหลือ เค้าโครงของความหยิ่งผยองเมื่อสักครู่เลยแม้แต่น้อย ตอนนี้มันรู้ซึ้งแล้วว่ามนุษย์ที่อยู่ตรงหน้ามันนี้เป็นตัวอันตรายที่มันไม่ควรต่อกรด้วยเลยแม้แต่น้อย ถ้ามันรู้ว่าเหตุการณ์จะเป็นเช่นนี้ต่อให้มันมีความกล้ามากกว่านี้อีกมาก มันก็คงจะไม่กล้าสร้างความลำบากใจให้มนุษย์ผู้นี้อย่างแน่นอน
ตอนนี้จักรพรรดิอสูรตะขาบขาดาบพยายามที่จะใช้ร่างส่วนบนของมันที่ยังพอจะสามารถขยับได้คลานหนีลงไปที่ใต้ดิน เมื่อเทียนอี้เห็นว่าจักรพรรดิอสูรตะขาบขาดาบยังคงมีชีวิตอยู่ได้แม้ถูกหั่นออกเป็น 2 ส่วนและกำลังที่จะคลานหนีลงไปนั้น ทำให้เทียนอี้กระตุกรอยยิ้มที่มุมปากขึ้นมาเล็กน้อย และไล่ตามร่างที่กำลังจะหลบหนีของจักรพรรดิอสูรตะขาบขาดาบไปทันที
"คิดจะหนีตอนนี้สายไปแล้ว!" เทียนอี้ที่กระโจนตามหลังมาติดๆตะโกนออกมาก่อนที่จะเริ่มโจมตีใส่ร่างของจักรพรรดิอสูรตะขาบขาดาบอีกครั้ง
"โปรดไว้ชีวิตข้าด้วย..ข้ายินดีจะเป็นอสูรรับใช้ของท่านไปตลอดชีวิต..." เพราะอาการบาดเจ็บของมันทำให้มันไม่สามารถเคลื่อนไหวหลบหนีไปได้ทัน ตะขาบขาดาบจึงหันกลับมาตะโกนร้องขอความเมตตาจากเทียนอี้ แต่มีหรือที่เทียนอี้จะยอมปล่อยให้มันมีชีวิตรอบต่อไปได้
"ฟืบ! ฟืบ! ฟืบ!..." เสียงของเทียนอี้ส่งปราณกระบี่บินออกไปที่ร่างของตะขาบขาดาบนับครั้งไม่ถ้วนก่อนที่ร่างของมันจะถูกหั่นออกเป็นชิ้นๆ นับไม่ถ้วน ทำให้ตะขาบขาดาบตกตายไปในที่สุดเหลือไว้ผลึกอสูรสีดำก้อนหนึ่งเท่านั้น เทียนอี้ได้เก็บผนึกอสูรสีดำก้อนนั้นขึ้นมาแล้วมองสำรวจผลึกอสูรนั้นด้วยความพึงพอใจก่อนที่จะเก็บมันเอาไว้
และออกเดินทางต่อไปตลอดการเดินทางในป่าอสูรเขตไหนของวันนี้ เทียนอี้ได้ต่อสู้กับจักรพรรดิอสูรตัวแล้วตัวเล่า มีตั้งแต่จักรพรรดิอสูรขั้นต่ำไปจนถึงขั้นสูง แต่เมื่อต้องเจอกับราชันจักรพรรดิอสูรเขาจะพยายามหลีกเลี่ยงการปะทะไปใช้เส้นทางอื่น และเมื่อถึงเวลามืดที่เป็นช่วงเวลาในการออกล่าของสัตว์อสูรส่วนใหญ่ เทียนอี้และซุยหงก็จะกลับเข้าไปฝึกฝนภายในมิติอนันต์แทน
ภายในมิติอนันต์ตอนนี้เทียนอี้กำลังนั่งดูดกลืนผลึกของจักรพรรดิตะขาบขาดาบอย่างตั้งใจก่อนหน้านี้เทียนอี้เคยดูดซับผลึกอสูรมาหลายครั้งแล้ว ผลปรากฏว่าการที่จะได้รับความสามารถทางสายเลือดของอสูรมานั้นเป็นเหมือนการสุ่ม ที่ยิ่งผลึกอสูรก้อนนั้นมีระดับสูงเท่าไหร่ก็จะยิ่งมีโอกาสที่จะได้ความสามารถทางสายเลือดมาด้วยมากขึ้นเท่านั้น
ที่เทียนอี้ทำการดูดซับพลึกอสูรของจักรพรรดิอสูรตะขาบขาดาบ เพราะเทียนอี้ต้องการความสามารถทางสายเลือดในการดำดินของตะขาบขาดาบ ซึ่งถ้าหากได้ความสามารถนี้มาเทียนอี้จะสามารถเดินทางผ่านป่าอสูรในเขตนี้ได้สดวก และปลอดภัยยิ่งขึ้น ตอนนี่รอบๆตัวของเทียนอี้ก็ได้ส่องแสงสีน้ำตาลจางๆออกมาเล็กน้อยก่อนจะหายไป
"สำเร็จ!" และแล้วความพยายามของเทียนอี้ก็ประสบความสำเร็จ ตอนนี้เขาได้รับสืบทอดความสามารถทางสายเลือดในการดำดิน ของจักรพรรดิตะขาบขาดาบมาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เทียนอี้ยืนขึ้นก่อนที่จะลองใช้ความสามารถในการดำดิน เขาเพียงควบคุมสมาธิและคิดว่าต้องการดำลงไปใต้พื้นดิน ร่างกายของเทียนอี้ก็ส่องแสงสีน้ำตาลจางๆออกมา ก่อนที่แสงสีน้ำตาลนั้นจะหายไปโดยไม่มีอะไรเกิดขึ้น เทียนอี้รู้สึกสับสนสิ่งที่เกิดขึ้นมากเขาได้ลองอีกหลายครั้ง แต่ผลก็ออกมาเหมือนเดิมทุกครั้งไป ทุกครั้งที่เทียนอี้ใช้พลังที่ในการดำลงไปใต้ดิน เขาจะรู้สึกว่าพื้นดินแข็งเป็นหินจนไม่สามารถมุดลงไปได้ หลังจากที่คิดหาข้อผิดพลาดอยู่พักใหญ่เทียนอี้ จึงได้ข้อสรุปว่า พื้นที่ภายในมิติอนันต์นั้นมีความแตกต่างจากพื้นที่ด้านนอก ทำให้ไม่สามารถใช้พลังในการดำดินลงไปได้ เพื่อทดสอบข้อเท็จจริงนี้เทียนอี้ต้องทดสอบพลังนี้ที่ด้านนอกอีกครั้งในวันรุ่งขึ้น
เมื่อได้ข้อสรุปแล้วเทียนอี้ก็หยุดทดสอบพลังใหม่แล้วหันไปฝึกวิชากระบี่แทน ช่วงหนึ่งเดือนให้หลังที่ผ่านมานี้เทียนอี้เน้นการฝึกส่วนมากไปที่การฝึกจิตกระบี่ และการทำความเข้าใจวิชากระบี่สยบมารสังหารเทพเป็นหลัก ด้วยเวลาส่วนใหญ่ที่ใช้ฝึกฝนอยู่ในมิติอนันต์ ทำให้เทียนอี้ มีความก้าวหน้าในความเข้าใจของวิชากระบี่สยบมารสังหารเทพมากยิ่งขึ้นจนตอนนี้เทียนอี้ เริ่มทำความเข้าใจในกระบวนท่าที่ 2 ทะลวงภพมารได้ถึง 5 ส่วนแล้ว
ส่วนกระบวนท่าที่ 1 สะบั้นมารฟ้านั้นถึงแม้ยังไม่เคยได้ใช้ในการต่อสู้จริงเลยเลยสักครั้ง แต่เทียนอี้ก็มีความมั่นใจว่าสามารถใช้ในการต่อสู้จริงได้อย่างแน่นอน แต่เพราะกระบวนท่านี้กินพลังปราณมากเทียนอี้จึงคาดการณ์ได้ว่าต่อให้เขาในตอนนี้อยู่ในสภาพสมบูรณ์เต็มร้อยส่วนก็สามารถใช้กระบวนท่าสะบั้นมารฟ้าได้เพียง 5 ครั้งต่อเนื่องเท่านั้นก่อนที่จะหมดแรงไป เทียนอี้จึงเก็บกระบวนท่านี้ไว้เป็นไพ่ตายเท่านั้น
ผ่านไปอีก 5 วันภายในมิติอนันต์ตอนนี้ที่ด้านนอกมิติอนันต์ก็เป็นรุ่งเช้าของอีกวันแล้ว เทียนอี้และซุยหงได้ออกมาจากมิติอนันต์เพื่อที่จะเดินทางต่อ ก่อนที่จะเดินทางเทียนอี้ได้ลองใช้พลังใหม่ที่ได้รับมาจากจักรพรรดิตะขาบขาดาบ ร่างของเทียนอี้ส่องแสงสีน้ำตาลจางๆออกมา ก่อนที่ร่างของเทียนอี้จะจมลงไปในพื้นดินอย่างรวดเร็ว ผ่านไปเพียงไม่กี่ลมหายใจเทียนอี้ก็จมลงไปใต้พื้นดินลึกหลายเมตร
แต่แล้วเทียนอี้ก็พบปัญหาอีกอย่างหนึ่งในตอนที่อยู่ใต้พื้นดิน นั่นก็คือเมื่อเขาอยู่ใต้พื้นดินจะไม่สามารถมองเห็นทัศนวิสัยรอบๆตัวได้แม้แต่น้อย ปัญหานี้สร้างความปวดหัวให้กับเทียนอี้ไม่น้อย เหตุการณ์แบบนี้มันไม่เท่ากับว่าเมื่อดำลงมาใต้พื้นดินเทียนอี้ก็ต้องกลายเป็นคนตาบอดอย่างนั้นหรือ
ตอนนี้เทียนอี้ยังคิดหาวิธีแก้ปัญหาเรื่องการมองเห็นยามอยู่ใต้ดินไม่ออกสุดท้ายเทียนอี้ก็หยุดคิดก่อนจะขึ้นมาเหนือพื้นดินอีกครั้ง และออกเดินทางต่อไปด้วยวิธีเดิมตลอดเส้นทางเทียนอี้และซุยหงได้ต่อสู้และสังหารเหล่าจักรพรรดิสูตรตัวแล้วตัวเล่า ถ้าหากเจอเขตแดนของราชันย์จักรพรรดิอสูรก็จะใช้วิธีการหลีกเลี่ยงการปะทะมาโดยตลอด เส้นทางยิ่งอันตรายยิ่งต้องใช้เวลาในการเดินทางนานมากขึ้นตามไปด้วย
1 เดือนผ่านไปตอนนี้เทียนอี้และซุยหงก็ได้ก้าวผ่านจุดกึ่งกลางของป่าอสูรเขตในมาแล้ว ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมาเทียนอี้ผ่านการต่อสู้ขัดเกลากับจักรพรรดิอสูรที่แข็งแกร่งมามากมาย ทำให้พื้นฐานการฝึกตนของเทียนอี้และอาการบาดเจ็บของเส้นลมปราณฟื้อฟูกลับมาได้ถึง 5 ส่วนแล้ว ทำให้ตอนนี้เทียนอี้มีพลังการต่อสู้อยู่ในขอบเขตราชันจักรพรรดิขั้นที่ 5 แล้ว
ขณะที่ทั้งสองคนกำลังจะก้าวขาออกจากป่าอสูรเขตในอยู่นั้นเองนั้นเอง "ตูม! เปรี้ยง!" เสียงการต่อสู้อันรุนแรงราวกับฟ้าจะถล่มลงมาก็ดังมาจากบนท้องฟ้า ทำให้เทียนอี้และซุยหงต้องวิ่งหาที่กำบังกันจ้าระหวั่นเพราะดูจากพลังที่ปล่อยออกมาระหว่างการต่อสู้แล้วอย่างน้อยสัตว์อสูรที่กำลังต่อสู้กันอยู่อย่างน้อยต้องเป็นราชันย์จักรพรรดิอสูรขั้งสูงอย่างแน่นอน
"โฮกก! แคว๊กก!" เสียงคำรามและเสียงร้องของสัตว์อสูรที่กำลังต่อสู้กันอย่างเอาเป็นเอาตาย เสียงร้องเสียงหนึ่งเป็นเสียงที่คุ้นหูของเทียนอี้เป็นอย่างมาก ก่อนที่เทียนอี้จะคิดออกว่ามันเป็นเสียงของสัตว์อสูรชนิดไดร่างขนาดใหญ่ 2 ร่างที่กำลังต่อสู้กันอยู่สูงเหนือชั้นก้อนเมฆก็ได้ตกลงมา "ตูม!" ด้วยแรงกระแทกอันรุนแรงทำให้ต้นไม้รอบๆบริเวณถูกกวาดออกไปจนพื้นดินกลายเป็นแอ่งกระทะ
ก่อนที่ร่างของสัตว์อสูรขนาดใหญ่ทั้งสองตัวจะปรากฏออกมาภายใต้ฝุ่นควัน เมื่อร่างของสัตว์อสูรทั้ง 2 ตัวปรากฏขึ้นในครรลองจักษุของเทียนอี้เขาก็ทราบได้ทันทีเลยว่าเจ้าของเสียงร้องที่คุ้นหูนั้นก็คือพญาเหยี่ยวเวหาม่วงทองที่พยายามจะฆ่าเขาในวันนั้นนั้นเอง ส่วนสัตว์อสูรอีกตัวหนึ่งนั้นเทียนอี้ไม่เคยเห็นมาก่อน แต่เมื่อมองดูรูปร่างลักษณะของมันแล้วเทียนอี้ก็คิดออกในที่สุดว่าแท้จริงแล้วมันคือมังกรเจียวตัวหนึ่ง
"เจ้างูชั่ววันนี้ข้าจะฉีกเจ้าเป็นชิ้นๆ" พญาเหยี่ยวเวหาม่วงทองตะโกนออกมาด้วยอาการบ้าคลั่งขณะที่มันกำลังพยายามใช้กรงเล็บฉีกร่างของมังกรเจียว
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ถ้าเจ้าคิดว่าทำได้ก็ลองดู" มังกรเจียวหัวเราะออกมาพร้อมกับใช้หางของมันฟาดไปที่ร่างของพญาเหยี่ยวเวหาม่วงทอง
"ตูม!" ร่างของทั้งสองกระเด็นออกจากกัน ถ้าดูจากสภาพในตอนนี้แล้วนั้น จะเห็นได้ชัดเลยว่าพญาเหยี่ยวเวหาปีกม่วงกำลังเสียเปรียบอยู่ ขนบนปีกขนาดยักษ์ของมันที่เคยเรียงเป็นระเบียบอย่างสวยงามตอนนี้เต็มไปด้วยรอยฉีกขาดมากมาย ปีกข้างหนึ่งของมันหักและมีกระดูกแทงทะลุออกมาด้านนอกนับว่าค่อนข้างจะสาหัส ส่วนมังกรเจียวนั้นตามร่างกายของมันมีบาดแผลฉีกขาดหลายที่และมีโลหิตกำลังไหลนองเต็มไปหมดแต่ว่าอาการนับว่าดีกว่าของพญาเหยี่ยวเวหาม่วงทองอยู่มาก
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ข้ารอโอกาสดีๆเช่นนี้มานานแล้วถ้าพวกเจ้าทั้งคู่ตายป่าอสูรแห่งนี้ทั้งหมดก็จะตกเป็นของข้าหลี่เซ้อเพียงผู้เดียว เมื่อข้าได้กลืนร่างของพวกเจ้าทั้งคู่ลงไป ข้าก็จะได้ก้าวไปเป็นครึ่งเซียนอสูรทันที และถ้าเป็นเช่นนั้นการกลายเป็นมังกรที่แท้จริงก็อยู่อีกไม่ไกลแล้ว" มังกรเจียวหัวเราะออกมาด้วยความสะใจ
"เจ้าเลยอาศัยจังหวะเข้ามาจู่โจมตอนที่ลี่หยินของข้ากำลังอ่อนแอเพราะกำลังจะให้กำเนิดลูกของพวกข้าสินะ เจ้ามันเลวทรามต่ำช้าเกินไปแล้ว" พญาเหยี่ยวเวหาม่วงทองตะโกนออกมาด้วยความโกรธแค้น
มันได้ออกไปหาอาหารโดยได้ทิ้งคู่ของตัวเองที่ชื่อลี่หยินที่กำลังท้องแก่เอาไว้ที่รัง แต่เมื่อมันบินกลับมาก็ที่รังพบว่ามังกรเจียวที่ชื่อหลี่เซ้อตัวนี้กำลังทำร้ายลี่หยินอยู่จนนางได้รับบาดเจ็บสาหัส ด้วยความเป็นห่วงภรรยามันจึงรีบพุ่งเข้าไปเพื่อจัดการกับมังกรเจียวด้วยความโมโหสุดขีดทันที
แต่เพราะต้องต่อสู้ไปด้วยและปกป้องภรรยาที่กำลังท้องแก่ของตัวเองไปด้วย จึงทำให้มันต้องเพี้ยงพร้ําอยู่บ่อยครั้ง จนได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่ในที่สุดมันก็สามารถลากมังกรเจียวออกมาจากรังของมันได้และต่อสู้มาจนถึงตอนนี้

ขออภัยที่ช่วงนี้ลงช้านะครับเนื่องจากงานของไรท์มีความเกี่ยวข้องกับสถานการณ์โควิดในตอนนี้จึงไม่ค่อยมีเวลาเหมือนเดิมถ้าเหตุการณ์กลับสู่สถานการณ์ปกติไรท์ก็จะกลับมาลงวันล่ะ 3 ตอนเหมือนเดิม

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 63 หั่นออกเป็นชิ้นๆ

คล้ายกับเรื่องเซียนกระบี่จ้าวแห่งเทพยุทธ์ ที่คุณอ่าน

เซียนกระบี่จ้าวแห่งเทพยุทธ์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 63 หั่นออกเป็นชิ้นๆ

คล้ายกับเรื่องเซียนกระบี่จ้าวแห่งเทพยุทธ์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้