
ฝ่าบาทเพคะตัดสินใจหรือยังเพคะ
ในขณะที่รอคำตอบ ฝ่าบาทก็ให้หมอหลวงและแม่ทัพกับองค์รักษ์มาเฝ้าที่ตำหนักองค์หญิงอวี่หลิงเห็นแม่ทัพกำลังเข้ามาแล้วพูดขึ้นมาว่า พร้อมแล้วขอรับฝ่าบาท
เจ้าละ ฝ่าบาททรงถามองค์หญิงอวี่หลิง
พร้อมแล้วเพคะ หม่อมฉันทูลเสด็จแม่แล้วเพคะ งั้นเจ้าก็เริ่มเลย เพคะ
ท่านหมอเพคะ หม่อมฉันคงต้องรบกวนท่านหมอช่วยฝังเข็มหลังฝ่าบาทกระอักเลือดทุกครั้งเพคะ จากนั้นองค์หญิงก็ จัดเตรียมยาให้ท่านหญิงลู่อันต้มพอต้มเสร็จ ก็ตรวจชีพจรฝ่าบาทจากนั้นให้ฝ่าบาทเสวยยา พอผ่านไป 10 นาทีฝ่าบาทก็กระอักเลือดออกมา
ต้มยาให้กินซ้ำๆจนฝ่าบาทหมดแรงหน้าเริ่มซีด เริ่มมีไข้สูง เลยให้หยุดยาฝังเข็ม ให้ฝ่าบาทนอนพัก ข่าวฝ่าบาทก็รั่วไหลออกข้างนอกนอกจากเอาเลือดออกไปทิ้งมีคนมาเห็นเข้า ก็เริ่มมีคนสงสัยและคนเป็นห่วงขอเข้าเฝ้าและดูอาการ ทั้งเสนา ทั้งขุนนางบางท่านและรวมถึงฮองเฮาด้วย แม่ทัพทรงห้ามไว้ไม่ให้เข้าเฝ้าทุกคนก็กลับไป
ต้มยาให้ฝ่าบาทกิน ฝ่าบาทก็กระอักเลือดออกมาซ้ำๆเป็นเวลาหลายวันเหมือนร่างกายจากไข้สูงเริ่มลดลงแต่อาการปวดท้องทำให้อ่อนเพลียและเสียเลือดมากองค์หญิงอวี่หลิงจึงให้หาเชือกขาวสะอาดเกลือและเอามีดเข็มเหล้ามาแทนแอลกอฮอล์ จากนั้นทำการต้มเกลือ พักให้เย็นเอาเหล้ามาล้างแขนฝ่าบาทฝ่าบาทซึ่งหมดแรงสลบไปแล้ว
แล้วหยิบเข็มใส่กระบอกไม้ไผ่ฉีดใส่เข้าไปแขนฝ่าบาท อีกข้างหนึ่งคงต้องใช้เลือดตัวเองแล้วละถ้าเป็นพี่น้อง ไม่มีเวลาหาเลือดแล้ว
จึงราดเหล้าที่แขนองค์หญิงอวี่หลิง ทุกคนตกตะลึงในการรักษา องค์หญิงจึงพูดขึ้นมาว่าฝ่าบาทต้องรอดเท่านั้นส่วนข้าตายไปก็ไม่เสียดายชีวิต ลู่อันเจ้าไปเรียกแม่ทัพมา
พอแม่ทัพเข้ามาก็เรียกท่านแม่ทัพเข้ามาใกล้ๆแล้วพูดขึ้นมาว่า ท่านแม่ทัพข้าชอบท่านนะ จากนั้นก็ก้มลงจูบท่านแม่ทัพเสร็จองค์หญิงจึงพูดขึ้นมาอีกว่าหากข้าตายข้าก็ไม่เสียใจ ขอแค่ฝ่าบาทรอดก็พอฝากท่านดูแลเสด็จแม่ ฝ่าบาท ลู่อันด้วยนะ และตัวเจ้าด้วย ออกไปได้แล้ว หลังจากแม่ทัพออกไปเฝ้าตำหนัก องค์หญิงก็กรีดแขนตัวเองแล้วทำการถ่ายเลือดตนเองให้แก่ฝ่าบาท
พอถ่ายเลือดเสร็จองค์หญิงที่นอนบนเตียงก็สลบไป ท่านหมอและท่านหญิงลู่อันก็เข้ามาพอดีองค์หญิง องค์หญิงทรงทำอะไรเพคะองค์หญิงท่านฟื้นขึ้นมาสิ จากที่คิดไว้ว่าง่ายดายตอนนี้กลับทำให้ทุกคนวุ่นวายและสับสนไปหมด ผ่านไปหลายวัน ในคืนหนึ่งฝ่าบาทอาการดีขึ้นทรงฟื้นขึ้นมา แต่ยังรู้สึกวิงเวียนศีรษะเพราะเลือดในร่างกายกำลังถ่ายเปลี่ยน มองไปข้างๆก็เห็นองค์หญิงนอนอยู่แล้วมีสายมีเลือด ก็รีบเรียกท่านหมอในขณะที่ท่านหญิงลู่อัน และท่านหมอง่วง ก็หลับ มีเพียงท่านแม่ทัพที่เฝ้าอยู่ด้านนอกตำหนัก
เสียงเรียกของฝ่าบาททำให้ ท่านหมอและท่นหญิงลู่อันตื่นขึ้น พบว่าฝ่าบาททรงหายดีเป็นปกติก็เบาใจลงเหลือเพียงองค์หญิงอวี่หลิงที่ยังไม่ฟื้น ผ่านมาหลายวันเช่นกัน
ฝ่าบาทจึงถามขึ้นเกิดอะไรขึ้นทำไมนางทำอะไรใช้อะไร ท่านหมอและท่านหญิงลู่อันก็ไม่รู้ ต้องรอองค์หญิงฟื้นขึ้นมาก่อน
หลังจากที่ฝ่าบาทฟื้นแล้ว ก็นั่งเฝ้าองค์หญิงและให้ไทเฮาเข้ามา แม่ทัพรู้ว่าองค์หญิงยังไม่ฟื้นก็เริ่มเป็นกังวลเริ่มเป็นห่วง
ก็เดินเข้ามาดู สักพักไทเฮา ฮองเฮาก็เข้าตามมา อวี่เออร์ เจ้าเป็นอะไรไปเจ้าฟื้นขึ้นมาสิ เจ้าไหนบอกรักษาเสด็จพี่เจ้า ทำไมเกิดอะไรขึ้น ท่านหมอจึงพูดขึ้นมาว่า หลังให้ยาฝ่าบาทเสวยฝ่าบาททรงเสียพระโลหิตมาก องค์หญิงจึงใช้วิธีถ่ายเลือดให้ฝ่าบาท
ไทเฮาก็ร้องไห้ไคร่ครวญ อวี่เออร์เจ้าพึ่งกลับมาแม่ยังเห็นหน้าเจ้าไม่เต็มเลย เจ้าอย่าเป็นอะไรนะ ท่านหมอรีบรักษาให้หาย ทำทุกทางให้องค์หญิงฟื้นขึ้นมา ผ่านไป 7 วัน ในช่วงบ่าย องค์หญิงก็ฟื้น ลืมตาขึ้น พูดขึ้นมาว่า ข้าหิวข้าวจังเลย เสียงพูดทำให้ทุกคนที่อยู่ในห้องก็ตกตะลึง จึงหันมามองก็เห็นองค์หญิงตื่นขึ้นมาแบบ มึนๆหัว
ลู่อันข้าหลับไปนานเท่าไหร่แล้ว 7 วันวันนี้เพคะ ไทเฮา มาเฝ้าท่านทุกวันเลยเพคะเจ้าบอกเสด็จแม่ข้าว่าข้าฟื้นแล้วขอนอนต่อสักพัก สั่งทำอาหารให้ข้ากินหน่อย นานๆได้ข้ารอได้ หลังจากที่องค์หญิงตื่นแล้วนอนต่อ ท่านหญิงลู่อันรีบไปกราบทูลไทเฮา และฝ่าบาทให้ทราบและยังบอกว่าตื่นขค้นมาก็สั่งอาหาร ไทเฮาที่ได้ยินก็หัวเราะเบาๆ เด็กคนนี้นี่ เอาละ ทำเยอะๆให้องค์หญิงกินเลยนะ
นางคงหิวหลับไปหลายวัน แม่ทัพที่เห็นคนยกอาหารเข้าห้องก็ทรงถามนางกำนันคนหนึ่งขึ้นมาว่า ใครกินอาหารเหล่านี้ทำไมเยอะจัง นางกำนันจึงตอบกลับไปว่า องค์หญิงเพคะองค์หญิงทรงฟื้นแล้วบอกว่าหิวเลยให้ห้องครัวทำอาหารมาให้ จากที่ท่านแม่ทัพกังวลและเป็นห่วง ได้ยินก็สบายใจขึ้นก็เดินผ่านตำหนักองค์หญิงไป หลังจากองค์หญิงทำอาหารเสร็จก็ขอพักผ่อน พักฟื้นร่างกาย