กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

กริมใช้เวลาในการหาซื้อแผนที่เพียงชั่วครู่ จากนั้นจึงเดินดูของต่างๆอีกไม่นานในเมื่อคนยังน้อยของในตลาดมืดจึงน้อยตามไปด้วย กริมเลิกสนใจแล้วออกจากตลาดมืดทันทีเมื่ออยู่บนเมืองขวางขาวกริมสัมผัสได้ถึงกลุ่มคน10คนที่จับตามองกริมตั้งแต่โผล่มากริมค่อนข้างรู้สึกรำคาญอย่างมากแต่ก็ไม่ได้ลงมือทันที กริมเดินออกนอกเมืองอย่างรวดเร็วก่อนจะใช้ย่างก้าวยมทูตพุ่งออกไปจน10คนที่ตามกริมมาตามกริมไม่ทัน
''นี่...ความเร็วอะไรกัน ข้าว่าเรายกเลิกงานนี้เถอะไม่อย่างนั้นพวกเราอาจจะตายได้''
''ตลกน่า ถึงมันจะเร็วแต่มันอาจจะอ่อนแอในเรื่องพลังโจมตีและพลังป้องกันก็ได้ อีกอย่างเรามีถึง10คนเราจะกลัวอะไรไม่แน่มันอาจจะเผลอก็ได้ตอนนั้นเราก็จัดการมันซะ''
''ข้าเห็นด้วย ตามมันต่อไปแกะรอยจากพลังของมันเอาก็แล้วกัน ถึงจะเบาบางแต่ข้าก็พอจะจับทางได้''กลุ่มคนทั้ง10มาจากกิลด์นักผจญภัยพวกมันได้รับคำสั่งจากหัวหน้ากิลด์ให้มาตามจับกริมโดยเฉพาะนั่นก็เพราะวายุจ้างหัวหน้ากิลด์ของเมืองนี้ด้วยเงินและสมุนไพรเป็นจำนวนมากแต่ถ้าหากจับไม่ได้ก็ให้นำหัวกลับไปและการกระทำแบบนี้ถือเป็นข้อห้ามร้ายแรงของกิลด์อย่างมากด้วย
''หึ! พอดีข้าไม่มีเวลาว่างมาไปเล่นกับพวกเจ้าไม่งั้นพวกเจ้าตายไปแล้ว''กริมสถบออกมาตามทางในหัวของกริมแต่แต่เรื่องการขึ้นไปเป็นจอมราชันย์เท่านั้น ตุ่บ!อยู่ๆกริมก็หยุดลงเพราะตอนนี้กริมมาถึงที่หมายแล้ว ที่นี่มันใหญ่จนเกินไปมันกว้างสุดลูกหูลูกตาเลยกริมไม่รอช้ามันหาที่ปลอดภัยก่อนอันดับแรกเพราะกริมเพิ่งมานึกได้ว่ามันมีของที่เพิ่มพลังได้อยู่สิ่งที่ได้มาจากเทวทูต2ปีกหลังจากมันตาย หลังจากเจอที่ปลอดภัยกริมดูดซับมันทันทีระดับพลังของกริมเพิ่มขึ้นแล้วพลังกาย89,500จุดส่วนพลังเวทย์100,000จุด หนทางยังอีกไกลนี่เป็นเพราะพลังเวทย์ที่หายไปแท้ๆไม่อย่างนั้นมันคงง่ายและเร็วกว่านี้ในการเป็นจอมราชันย์
''ได้เวลาล่า''กริมลุกขึ้นแล้วเดินออกจากที่ปลอดภัย กริมเดินหายเข้าไปในป่าที่อยู่รอบๆหุบเขาปีศาจต่อมาในเวลาไม่นานเสียงกรีดร้องของสัตว์อสูรดังขึ้นแบบต่อเนื่อง รอบนอกสัตว์อสูรล้วนอ่อนแอกริมแค่ใช้อาณาเขตหมื่นดาบแล้วเดินไปเรื่อยๆเท่านั้น ตาย2,000ตัวในเวลาไม่นานเท่านั้นกริมกลับต้องมาเสียเวลาในการเดินเก็บแกนอสูรและซากศพอสูรแทนแต่ในการล่าสัตว์อสูรของกริมยังมีข้อดีอีกนั่นคือจิตวิญญาณและแรงกดดันของกริมมันเพิ่มขึ้นอย่างมาก
''หากมีคนคอยเก็บแกนอสูรและซากศพอสูรให้ก็ดีสินะ เฮ้อ...''กริมหยุดบ่นแล้วเดินต่อไปทันทียิ่งเดินเข้าไปลึกเท่าไหร่สัตว์อสูรที่เจอยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ แต่นั่นก็หมายถึงความตายของพวกมันอยู่ดียิ่งเวลาผ่านไปมากเท่าไหร่สัตว์อสูรที่ตายและแกนอยู่ที่กริมเก็บได้ก็มากขึ้นเท่านั้นจนตอนนี้กริมมีแกนอสูรและซากสัตว์อสูรอยู่ในการครอบครองมากกว่า20,000ชิ้นแต่หลังจากนี้มามันไม่ง่ายแล้วเพราะกริมได้เดินจนทะลุป่าออกมาอีกด้านด้านหน้าคือภูเขามากมายที่ไม่มีต้นไม้ขึ้นมากเท่าไหร่หมอกพิษกระจายตัวอยู่ในบางพื้นที่
''ไป''กริมใช้ย่างก้าวยมทูตพุ่งตัวออกไปด้วยความรวดเร็ว พร้อมๆกันนั้นกริมได้ชักคาตานะเล่มสีขาวออกมาฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ! เพียงมาถึงกริมก็จัดการสัตว์อสูรไปนับ10ตัว ตุ่บ! หยุดลงแล้วเดินกลับมาเก็บแกนอสูรแต่อยู่ๆศพสัตว์อสูรเหล่านั้นกลับกลายเป็นควันพิษลอยเข้าใส่กริม กริมเองก็ไม่ได้หลบมันยืนอยู่เฉยๆไม่นานควันพิษก็สลายไปโดยที่ทำอะไรกริมไม่ได้เพราะกริมเป็นเจ้าของคาตานะเล่มสีดำ
''ล่าเจ้าพวกนี้อีกซักหน่อยก็แล้วกัน''กริมคิดจะล่าสัตว์อสูรระดับกลางนี่อีกหน่อยก่อนจะหยุดพักกริมในตอนนี้ยังไม่มีความตั้งใจในการดูดซับแกนอสูรที่มีนั่นเพราะระดับที่มีทั้งหมดมันต่ำเกินไปจนกระทั่งกริมจัดการเพิ่มไปอีก20,000กว่าตัวจนตอนนี้แกนอสูรทั้งหมดที่มีมันมากกว่า40,000ชิ้นไปแล้วถึงแกนอสูรเหล่านั้นจะมีระดับที่ไม่สูงมากแต่ถ้านำไปขายคงได้เงินมากพอที่จะซื้อเมืองทั้งเมืองได้เลย
เวลาผ่านไปไม่นานตอนนี้เกือบจะมืดแล้วโดยกริมนั่งพักแค่1ชั่วโมงเท่านั้น ซึ่บ! กริมลุกขึ้นอีกครั้งด้วยสายตาของกริมในตอนนี้มันสามารถมองในความมืดได้โดยไม่มีปัญหากริมไม่ต้องการเสียเวลาเพิ่มความแข็งแกร่งจึงตัดสินใจล่าแบบต่อเนื่องกล่าวคือในขณะที่ทุกคนกินอาหารหรือกำลังจะเข้านอนกริมกลับทำงานหนักต่อไปในความคิดของกริมอนาคตต้องไขว่คว้ามาด้วยตัวเองหากอยู่เฉยๆก็ไม่มีวันประสบความสำเร็จ
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า เข้ามาอีก''ฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ! สัตว์อสูรแถวนี้ที่กริมฆ่าทั้งหมดล้วนได้แค่แกนอสูรเท่านั้นซากศพของทุกตัวกลายเป็นควันพิษส่วนวิญญาณเองก็หายไปโดยไม่ทราบสาเหตุจนเกือบจะถึงเช้ากริมจึงเริ่มมองเห็นสิ่งผิดปกติ วิญญาณของสัตว์อสูรไม่ได้หายไปไหนเพียงแต่วิญญาณเหล่านั้นถูกดึงออกไปในชั่วพริบตาในรอบนี้กริมติดตามวิญญาณไปติดๆเพื่อหาต้นตอจนกระทั่งมาหยุดอยู่หน้าถ้ำแห่งหนึ่งบนยอดเขา กริมระวังตัวเพราะกลิ่นอายที่ลอยออกมามันไม่ธรรมดาเมื่อเข้ามาในถ้ำกริมกลับเจอเข้ากับโรซาเรีย
''ท่านพี่ ในที่สุดท่านก็มาข้ารู้ว่าท่านจะต้องมาล่าสัตว์อสูรที่นี่ข้าจึงมารอท่านก่อน''โรซาเรียลุกขึ้นหลังพูดจบจากนั้นนางก็เดินมาหากริม
''เจ้า?....น้องหญิงข้าคิดถึงเจ้ามาก''อยู่ๆกริมก็เหมือนโดนสะกดจิตใจให้เคลิบเคลิ้มจนตัวกริมปลดปล่อยอารมณ์ตอนที่อยู่กับโรซาเรียออกมา
''ท่านพี่ข้ามีเรื่องจะขอร้อง''โรซาเรียทำสายตาออดอ้อนขณะกอดแขนของกริม กลิ่นหอมลอยออกมาเมื่อกริมสูดลมเข้าไปกริมยิ่งเคลิบเคลิ้ม
''มีอะไรหรือน้องหญิง ข้าสามารถให้เจ้าได้ทุกอย่าง''
''จริงนะ? งั้นข้าขอชีวิตของท่านได้มั้ย ข้าอยากได้มันมานานแล้ว''กริมไม่ได้ตอบกลับในทันทีแต่กริมใช้สติที่เหลืออยู่น้อยนิดตั้งสติแล้วใช้ตรวจสอบกับโรซาเรียที่เกาะแขนอยู่ [ชื่อ:ปีศาจแห่งความฝัน เผ่าพันธุ์:ปีศาจ พลังกาย/เวทย์: 20/1,500,000 สถานะ:โตเต็มวัย ข้อควรระวัง:ปีศาจที่มีความอ่อนแอทางร่างกายและไม่สามารถร่ายมนต์ที่รุนแรงได้ ไม่ควรเหยียบเข้าไปในรัศมีหรือสูดกลิ่นหอมที่อยู่ในบริเวณนั้นหากเหยียบหรือสูดเข้าไปจะถูกสะกด ให้อยู่ในห้วงความฝันที่มีความสุขที่สุดและสุดท้ายความฝันนั้นจะขอให้ตาย]

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่46:ปีศาจแห่งความฝัน

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่46:ปีศาจแห่งความฝัน

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้