ไวทินเมื่อเตรียมตัวพร้อมแล้ว โดยไม่สนใจชาวคีอัส ไวทินพุ่งฉากออกด้านข้าง หลบเข้าตึกไปในทันที
" อ้าว อ้าว นึกว่าจะแน่ เห็นทำอะไรมากมาย หนีไปซะงั้น "
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า "
" พวกแกมัวแต่คุยกัน เกิดมันหนีไปได้จะทำไง แกไปจัดการละกัน "
ชายที่เหมือนจะเป็หัวหน้าสั่ง
" ได้ครับหัวหน้า วิ่งไปทั่วเมือง ผมเบื่อแล้วเหมือนกัน ได้ออกกำลังซักหน่อยก็ดี "
หลังจากพูดเสร็จ ชายคนนั้นก็พุ่งเข้าไปในตึกตามหลังไวทินไป
ไวทินวิ่งเข้าไปในห้องทำงานของบริษัทด้านในตึก ภายในห้องมีโต๊ะทำงานหลายโต๊ะ มีฉากกั้นระหว่างโต๊ะตามแบบออฟฟิศทั่วไป ไวทินหลบอยู่หลังหนึ่งในฉากกั้น
" เฮ้ ๆ จะเล่นซ่อนหารึไง ไม่มีประโยชน์น่า อย่าทำให้พวกข้าเสียเวลา ออกมาตายซะจะได้จบๆ "
ชายชาวคีอัสเดินเข้ามาอย่างเฉยเมย คล้ายเดินชมนกชมไม้ระหว่างทาง พอถึงจุดที่ไวทินซ่อนอยู่ เงาแสงสีทองก็สะท้อนในหางตา ไวทินชักกระบี่ฟันเข้ามา
เป๊งงง !!!
ชายคีอัสยกแขนขึ้นมาป้องกันได้ทัน ตรงหลังแขนมีหนามแหลมโค้งงอราวใบมีดโผล่ออกมา ขวางกั้นกระบี่สั้นสีทองเอาไว้
" อาวุธใช้ได้นี่นา แต่คนใช้ยังอ่อนไปนิด "
ไวทินใช้มือซ้ายชักปืนพกเก็บเสียงออกมา ยิงกระหน่ำทันที
ฟุ๊บ !! ฟุ๊บ !! ฟุ๊บ !!
เป๊ง !! เป๊ง !! เป๊ง !!
เสียงะุกระทบร่างกายชายชาวคีอัสอย่างต่อเนื่อง แต่ไม่สามารถเจาะผ่านเกล็ดหนาได้เลย ทำได้เพียง ทำให้ชายชาวคีอัสร่างกระตุกจากแรงกระแทก
" เปล่าประโยชน์น่า อาวุธปืนของมนุษย์ก็แค่คันๆ ต่อให้นอนให้ยิง ก็เพียงแค่นวดให้ข้าเท่านั.... "
เป๊งงง !!!
ก่อนที่ชายชาวคีอัสจะพูดจบ ะุลูกนึงก็โดนกลางแสกหน้าอย่างจัง ทำให้ชายชาวคีอัสหน้าหงาย คำพูดชะงักค้างกลางอากาศ ทำเอาชายชาวคีอัส โมโหไม่น้อย
" แก ตายยย !!! "
โผล๊ะ !!!
ทันใดนั้นศีรษะของชายชาวคีอัสทะลุเป็รูจากด้านหลังทะลุมาด้านหน้า เชือกยาวสีดำเคลือบด้วยแสงสีทองโผล่พ้นออกมาจากรู ก่อนที่จะหดกลับออกไป
เชือกเส้นนี้ ชายชาวคีอัสเห็นมาก่อนหน้านี้แล้ว เป็เชือกที่วางยาวอยู่บนพื้น ไม่ได้สลักสำคัญอะไร ใครจะคิดว่าตนเองต้องมาตายเพราะเชือกที่ดูธรรมดาๆ บนพื้นเส้นนี้
ระหว่างเข้ามาในห้อง ไวทินปลดเชือกเส้นนี้ออกมาจากสลักล็อคที่ด้านหลัง ปล่อยเชือกยาวทิ้งไปตามพื้น
เชือกเส้นนี้เป็เชือกโลหะสังเคราะห์สีดำชนิดพิเศษที่ไวทินหามาได้จากทางทหาร เป็เชือกที่มีขนาดเพียง 1 เิเ แต่มีความทนทาน ทนความร้อน และยืดหยุ่นสูง สามารถรับน้ำหนักได้หลายตัน
ไวทินใช้เวลาทั้งวันในการปรับแต่งเชือกให้เหมาะสมความ้า โดยปลายเชือกด้านที่ออกจากตัว เป็ปลายแหลมคม บางราวใบมีด เพื่อใช้ในการฟันและแทงทะลุโดยเฉพาะ
เดิมทีไวทินหาเชือกเส้นนี้มาเพื่อใช้ในการขนส่งและการปีนป่ายที่สูง แต่หลังจากสามารถรีดพลังของเหลวสีทองในผลึกเคออสเป็เส้นยาวได้ ไวทินก็นึกถึงเชือกเส้นนี้ขึ้นมา
ในเมื่อไม่สามารถส่งพลังออกห่างจากศีรษะได้ แต่สามารถใช้พลังเคลือบวัตถุได้ ก็ใช้พลังเคลือบเส้นเชือกแทน ทำให้ไวทินสามารถควบคุมเส้นเชือกเส้นนี้ได้
เชือกเส้นนี้ปลายเชือกด้านนึงผูกติดอยู่กับปลอกคอ ลากยาวลงมาด้านหลัง ผูกล็อคอยู่กับชุดอุปกรณ์ล็อคทั้งตัวที่ใช้ในการะโร่มที่อยู่ด้านหลัง ไวทินใช้อุปกรณ์นี้ในการเป็จุดเริ่มเคลื่อนไหวของเส้นเชือก เพราะหากไวทินใช้จุดปลอกคอเป็จุดเคลื่อนไหว แรงกระชากจากเชือก แรงดึงหรือแรงกระแทกที่ส่งผ่านเส้นเชือกมา อาจทำให้ไวทินคอหักได้ ไวทินไม่อยากตายด้วยความโง่ขนาดนั้น
เดิมทีไวทินสามารถส่งพลังผ่านเส้นเชือกได้ 5 เมตร แต่จากการต้องลากเชือกไปผูกกับชุดอุปกรณ์รัดตัวโดดร่ม 1 เมตร ทำให้ไวทินสามารถส่งเชือกออกจากร่างกายเป็ระยะทางเพียง 4 เมตร
ขวับบ !!!
เชือกยาวพุ่งกลับมารัดพันแขนซ้ายของไวทินไว้ ไวทินเดินเข้าไปเก็บผลึกเคออสจากร่างชายชาวคีอัส พบว่าเป็ผลึกหมอกสีขาวทำให้ไวทินต้องส่ายหัว แต่ก็ยังคงเก็บผลึกไว้ เผื่อสามารถใช้ประโยชน์ได้
เหลืออีก 3 !!!
ไวทินออกจากห้อง แอบหลบไปนั่งสมาธิพักที่ห้องห่างไกลออกไป
ด้านล่างของตึก
" ทำไมนานขนาดนี้วะ ไอ้นั่นมันเล่นมากไปรึไง "
คนที่เป็หัวหน้ารู้สึกสงสัยขึ้นมา
" แก 2 คนขึ้นไปดูซิ รีบไปรีบมา จะได้ไปจากนี่กันซะที "
" ครับ หัวหน้า "
ชาย 2 คนรีบพุ่งเข้าไปในตึก
พอเข้าห้องที่ไวทินต่อสู้กัน มองเห็นสภาพศพเพื่อนที่อยู่ตรงหน้า ทั้งสองคนหน้าเปลี่ยนสีทันใด เกิดเื่แล้ว
" เอาไงดี ลงไปบอกหัวหน้าก่อนไหม "
" จัดการเองเถอะ ขืนหัวหน้ารู้ว่าเราหนี ไม่กล้าสู้มนุษย์ ไม่เอาเราตายก่อนรึ แค่มนุษย์คนเดียว เราสองคนจัดการได้อยู่แล้ว ไอ้นี่มันคงประมาทไป "
" ได้ เราระวังตัวละกัน ไอ้มนุษย์คนนี้ท่าทางจะไม่ง่าย "
" อืม "
ชายชาวคีอัสทั้งสองเดินออกมาจากห้องอย่างช้าๆ กวาดสายตาไปรอบทิศ
ชายทั้งสองเดินเข้าไปในห้องๆหนึ่ง ทางเดินคับแคบพอเดินเรียงกันได้เพียง 3 คน บนพื้นมีเชือกสีดำแปลกประหลาด วางยาวตามพื้น
ทันใดนั้นเชือกแปลกประหลาดสีดำเกิดแสงสีทองสว่างสลัวๆขึ้น จากนั้นเส้นเชือกที่ควรจะนอนเฉยอยู่บนพื้นกลับดีดสะบัด ปลายที่แหลมคมพุ่งแทงเข้าหาหลังศีรษะของ 1 ใน 2 ชายชาวคีอัส
ไวทินที่หลบอยู่ก็พุ่งออกจากที่ซ่อนด้านข้าง มือชักกระบี่ออกมาฟันเข้าใส่อีกคนพร้อมกัน
ฉัวะ !!!
เป๊งงง !!!
อ๊ากกก !!!
ชายคนที่โดนเชือกพุ่งใส่ทางด้านหลัง ด้วยความระวังตัว สามารถหลบรอดพ้นความตายได้ แต่เนื่องจากการจู่โจมมาจากด้านหลัง ได้ยินเพียงเสียงลมพุ่งเข้าหา ทำให้ชายคนนี้ทำได้เพียงเอี้ยวตัวหลบ แต่ยังหลบไม่พ้น เชือกใบมีดพุ่งฟันโดนแขนขวาขาดกระเด็น เืสีเขียวพุ่งกระจาย ได้แต่ต้องร้องโหยหวนออกมาระบายความเ็ปมหาศาลที่พุ่งผ่านาแเข้ามา
ส่วนชายที่รับการฟันจากด้านข้างของไวทิน เห็นเพียงแสงสีทองกระพริบผ่านหางตาด้านข้าง มือที่อยู่ข้างลำตัวพลันยกขึ้นมาตั้งรับ กรงเล็บสีดำยืดออกมาราวใบมีด ขวางกั้นกระบี่อ่อนสีทองเอาไว้ได้
เมื่อโจมตีไม่สำเร็จ ไวทินก็พุ่งถอยหลบห่างออกมา เชือกดำก็พุ่งกลับมาพันแขนซ้ายเอาไว้
ชิ !!! น่าจะได้ซักคนก็ไม่ได้
ไวทินสบถในใจ สายตาจ้องเขม็งนิ่งไปยังคนทั้ง 2 ด้านตรงข้าม
" อ๊ากก !!! แก ไอ้มนุษย์บัดซบ อ๊ากกก "
ชายแขนขาดยังร้องด้วยความเ็ป ร่างกายสั่นเทา ชายที่ด้านข้าง มองเพื่อนที่แขนขาดหายไปด้วยร่างกายขนลุกซู่
รู้สึกเสียใจนิดหน่อยแล้วที่ไม่ได้เรียกหัวหน้า
เพียงไม่นานคนทั้ง 3 ก็กลับมาเงียบสงบ ต่างฝ่ายต่างก็มีประสบการณ์การต่อสู้เสี่ยงตายมาแล้ว ย่อมรู้ดีว่า ในการต่อสู้ หากเสียสมาธิแม้เพียงนิด นั่นคือการมอบชีวิตให้อีกฝ่ายเชือดเฉือนเล่น
ชายแขนขาดกัดฟันกรอด ข่มความเ็ป ยังไม่ยอมรักษาตัว เพียงใช้แขนอีกข้างกดเส้นเืไว้ ไม่ให้เืไหลออกมามาก เพราะรู้ดีว่า ไวทินไม่ยอมให้เขารักษาตัวแน่นอน หากเขาเสียสมาธิมารักษาตัวเมื่อไหร่ ไวทินต้องลงมือแน่นอน
ไวทินรอจังหวะนั้นอยู่จริงๆ หากมีการรักษาตัว ไวทินจะเริ่มโจมตี
" นายรักษาตัวก่อน ฉันจะถ่วงเวลามันไว้ให้ แล้วมารุมมันกัน "
ชายชาวคีอัสอีกคนที่ไม่าเ็ พูดขึ้นมาด้วยภาษาคีอัสที่ไวทินไม่เข้าใจ ก่อนที่ชายแขนขาดจะพยักหน้า แต่สายตาของทั้งสองยังจ้องไปที่ไวทินเขม็ง
ไวทินได้ยินที่ทั้ง 2 คุยกัน แม้ไม่เข้าใจ แต่ก็รู้ว่าต้องวางแผนอะไรแน่นอน ไวทินไม่โง่รอให้อีกฝ่ายวางแผนมาจัดการตนแน่ ไวทินจะไม่ยอมให้อีกฝ่ายเดินนำเกมส์ ไวทินไม่รอช้า พุ่งเข้าหาทั้ง สอง
โจมตีทันที !!!
470
![END คุณพ่อฝึกหัดรัก [ เมริน ] ซีรีส์ คุณพ่อมือใหม่](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1638779067_62897902.webp)
