item monster ไอเทมมอนสเตอร์

ตอนที่ 95 สัตว์เลี้ยงตัวแรก

พวกเขาเข้าไปในโรงพยาบาลพร้อมๆ กัน จุดที่รอรับบริการและซักประวัติผู้ป่วยค่อนข้างที่จะเละเทะมีคราบเลือดแห้งติดทั้งที่พื้นและที่กำแพง โต๊ะกระจัดกระจายลอยกรงเล็บจากมอนสเตอร์มีให้เห็นเป็นบางจุด

และบางจุดก็โดนทำลายเชื่อมไปยังห้องด้านใน

“แบ่งกันไปก็แล้วกันแล้วถ้าเจออะไรค่อยกลับมารวมกันที่นี่ อย่าลืมเปิดวิทยุไว้ด้วย” ลุคกล่าวพวกเขาแต่ละคนพกวิทยุสื่อสารขนาดเล็กมาคนละอันที่ได้มาจากทีมกู้ภัยแจกจ่ายให้ซึ่งลุคและพวกเลือกช่องสื่อสารส่วนตัวที่ต้องใช้รหัสเข้าดังนั้นค่อนข้างจะปลอดภัยในระดับหนึ่ง

“ฉันจะไปทางตึกปีกซ้าย”บอสตันบอกพร้อมกับชี้ไปทางเดินด้านซ้ายที่เชื่อมไปตึกฝั่งนั้น

“ฉันไปตึกด้านขวา”ไอกะคิดและเลือกที่จะไป

“ฉันจะไปอาคารด้านหลัง”นิโคลกล่าวอย่างแน่วแน่ เธอตัดสินใจมาก่อนแล้ว

“ถ้าอย่างนั้นตึกหลักก็เป็นของฉัน”ลุคพึมพำมองสมาชิกทีมจากไป ตึกหลักค่อนข้างใหญ่ แต่ก็อยู่ใกล้สุด ถ้ามีอะไรคนอื่นๆ สามารถมาช่วยได้ตลอดเวลา

เส้นทางค่อนข้างมืดแต่นั่นไม่ใช่ปัญหาทุกคนมีหินตาแดงอยู่กับตัวจึงมองเห็นเส้นทางและพื้นที่รอบๆ ได้ราวกับกลางวันแถมการที่ไม่ส่องไฟไปมั่วซั่วก็เป็นการหลบเลี่ยงพวกมอนสเตอร์ที่อ่อนไหวกับแสงไฟด้วย

นี่คือประโยชน์ของหินตาแดง

ลุคเริ่มจากชั้นแรกเขากวาดสัมผัสพลังไปทั่วตัว แต่ยังไม่มีร่องรอยถึงคลื่นพลังที่มาจากตัวมอนสเตอร์ดังนั้นทางเดียวคือการเดินสำรวจมันทีละชั้น

“เริ่มคิดถึงชุดเกราะหมาป่าขนเหล็กแล้วสิ”ลุคคิดกับตัวเอง แม้ชุดเกราะด้วงทมิฬจะทรงพลัง แต่มันเป็นด้านความแข็งแกร่งการบินและการป้องกันเป็นหลัก ไม่มีความสามารถอย่างประสาทสัมผัสของหมาป่าแบบที่ชุดเกราะหมาป่าขนเหล็กมี

แต่ละชั้นค่อนข้างที่จะกว้างแต่ก็ยังไม่เกินกำลัง เขาเปิดไปในห้องหนึ่งกลิ่นคาวและเหม็นก็พุ่งเข้าจมูกทันทีก่อนจะมีเสียงกรีดร้องจี๊ด ๆ จากหนูตาแดงตัวหนึ่งที่ติดอยู่ในห้องร้องออกมา

มันกระโจนเข้าใส่ลุคแต่ก็โดนเข้ายื่นมือออกไปคว้าและบีบแหลกคามือได้อย่างง่ายดาย

ซากมอนสเตอร์หนูตาแดงสลายเข้ามาในร่างกายเป็นไอเทม

“คุณได้รับไอเทมหินตาแดงระดับF เกรดสีฟ้า จำนวน 1 ชิ้น”

ลุคไม่สนใจเสียงแจ้งของเสียงสะท้อนแห่งพลังเขากำลังมองดูซากกองกระดูกที่โดนแทะจนเหลือแต่กระดูกและมีแอ่งเลือดแห้งอยู่ที่บนพื้น

นั้นคือที่มาของกลิ่น

เขาปิดประตูและขึ้นไปยังชั้นต่อไปชั้นบน ๆ ส่วนใหญ่ไม่มีอะไรเหรอ ทุกอย่างแหลกและมีแต่ร่องรอยการต่อสู้จนในที่สุดลุคก็ไปถึงที่ชั้นซึ่งน้องสาวเขาเคยรักษาตัวอยู่

“กลิ่นเลือด”ลุคสูดลมหายใจ เปิดประตูเข้าไปก็พบกับกองเลือดและเศษเสื้อผ้าแต่สิ่งที่ทำให้เขาต้องขมวดคิ้วนั้นก็คือในเศษผ้าพวกนั้นมีบัตรและชื่อของคุณหมอที่ติดอยู่กับเศษเสื้อผ้าด้วย

“เฮ้อ...ไม่คิดว่าหมอจะมาตายที่นี่”ลุคแสดงความไว้อาลัยอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเริ่มตรวจสอบชั้นต่อ ๆ ไปลุคเจอกับพวกค้างคาวปีศาจสองสามตัวจัดการไม่ยาก

แต่ว่าพอขึ้นไปยังชั้นบนลุคกลับเจอกับลอยเมือกลากยาว ซึ่งทำให้เขาต้องหยุดชะงักและระวังตัวมากขึ้นลุคเดินตามรอยเมืองไป ก่อนจะเห็นว่ามันหายไปในห้องหนึ่ง

“เงียบสิ”

“ไม่ ๆเรามาคุยกันก่อน”

“เหมือนจะมีคนมาที่นี่นะ”

“เห็นอยู่หลายคนเลย”

“อยากได้หญิงสาวคนนั้นจัง”

“ขอชายหนุ่มดีกว่า”

“ไม่กินกันก่อนเดี๋ยวจะหมดแล้ว”

“อ้าที่นี่ดีจริงๆ”

เสียงพูดคุยเล็ดลอดรอยออกมาจากในห้องลุคที่กำลังเปิดเข้าไปถึงกับต้องหยุดชะงัก เพราะไม่คิดว่าจะมีคนรอดชีวิตแต่การสนทนาของพวกเขาค่อนข้างแปลก ๆ

ในมือของลุคลังเลว่าจะเปิดเข้าไปดีหรือเปล่าแต่สุดท้ายเข้าก็เลือกจะเปิดเข้าไป ถ้าเป็นผู้รอดชีวิตจะได้สอบถามถึงสถานการณ์ของคนอื่นๆ ได้และพาพวกเขากลับไปที่ศูนย์

แต่ทันทีที่ลุคเปิดเข้าไปภาพตรงหน้ากลับทำให้ลุคต้องผงะเพราะในห้องกลับไม่ใช่มนุษย์ที่กำลังพูดกันแต่เป็นมอนสเตอร์ที่เหมือนกับหอยทากขนาด 2 เมตรจำนวน 5 ตัวกำลังคุยกัน

ถ้าเป็นมอนสเตอร์รูปร่างหอยทากธรรมดาก็ไม่ทำให้ลุคตกใจแบบนี้แต่ว่ารูปลักษณ์ของมันบิดเบี้ยวเกินกว่าจะรับได้

พวกมันมีตัวเป็นหอยทากแต่ตาที่ยื่นออกมากลับมีหัวมนุษย์เชื่อมต่ออยู่สองหัวในหนึ่งตัวและตามลำตัวยังมีแขนขาที่เคลื่อนไหวได้เชื่อมตามผิวหนังที่เป็นเมือก ๆ ของมัน

ทั้ง 5ตัวมีชิ้นส่วนของมนุษย์ที่เชื่อมต่อต่างกันไปแต่โดยรวมคือมีหัวที่ยืนออกมาตรงตาสองหัวเหมือนกัน

มีใบหน้าหนึ่งที่ลุคพอจดจำได้เป็นพยาบาลสาวที่เคยมากับหมอ แต่ตอนนี้ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของหอยทากพวกนี้แล้ว

“เอ๋มนุษย์เป็น ๆ ละ” หัวของพยาบาลสาวเปิดปากพูดและแสดงสีหน้าไม่ต่างจากคนปกติ แต่มันช่างน่าสยองมากเมื่อรวมเข้ากับบรรยากาศที่มืดมิดรอบตัว

“นี่เหมือนจะเป็นมนุษย์ที่มาพวกนั้น”หัวอีกอันหันกลับมาสนทนา

“กินก่อนไหมหิวแล้ว”อีกตัวก้มลงไปที่ศพเน่า ๆ กำลังขึ้นอืดของคนไข้สองสามคนที่กองอยู่บนพื้นดูเหมือนพวกมันจะชอบกินอะไรเน่า ๆ ส่วนที่ยังสด ๆ จะเอามาเชื่อมกับร่างกายใช้งาน

“มันบ้าอะไรวะ!”ลุคสบถออกมา เมื่อต้องมาตกอยู่กลางวงล้อมการสนทนาของพวกหอยทากวิปริตเหล่านี้

“อยากได้หัวเขาจัดการมนุษย์ก่อน” หอยทากตัวหนึ่งค่อนข้างสนใจในศีรษะของลุคมันหันมาเพื่อเตรียมตัวโจมตีลุค มันคลานเข้ามาหาลุคอย่างช้า ๆ

ลุคค่อนข้างขนลุคจึงหยิบเคียวออกมาและฟันเข้าไปที่หัวมนุษย์ทั้งสองคนขาด

ตุบ!

หัวกลิ้งไปกับพื้นก่อนที่พวกมันจะแน่นิ่งไป ดูเหมือนหัวจะเป็นเพียงหุ่นเชิดเท่านั้นแต่การกระทำของลุคกลับทำให้หอยทากตัวที่โดนตัดหัวมนุษย์ไปดิ้นไปมาราวกับเจ็บปวด

บู.....

ปากที่อยู่ด้านล่างของมันคำรามในเสียงที่แปลกๆ พร้อมกับมีเมือกกระเด็นออกมา ลุคจึงจัดการใช้เคียวยมทูตสับไปที่หัวของมันอีกที

ฉับ!

เลือกสีม่วงไหลออกมาและตายลงไปทั้งแบบนั้นร่างของมันสลายและดูดเข้ามาในตัวของลุค

“ง่ายแบบนี้เลยเหรอ”ลุคค่อนข้างงุนงงกับความสามารถในการต่อสู้ของพวกมัน ที่ช้าและไม่คิดจะตอบโต้เลย

แต่ดูลุคเหมือนจะสรุปเร็วเกินไปทันทีที่ตัวแรกตายอีก 4 ตัวก็เริ่มเคลื่อนไหวในรูปแบบที่จริงจังมากขึ้นเพราะพวกมันรู้ว่ามนุษย์คนนี้ไม่ง่าย

แขนขาที่มาจากชิ้นส่วนมนุษย์บนร่างกายของหอยทากทั้ง4 ตัวเคลื่อนไหวไปตามร่างของมันอย่างแปลกประหลาด ขาเคลื่อนไหวอยู่ข้างใต้มืออยู่บ้างลำตัว ก่อนที่ขาเหล่านั้นจะยกตัวของหอยทากยืนขึ้น

“เชี่ย...”กลับกลายเป็นว่าพวกมันเอาอวัยวะมนุษย์มาเป็นอวัยวะเทียม

“ฆ่ามันเร็ว”

“ใช่มันฆ่าสหายเรา”

“ขอหัว”

หอยทากทั้ง 4ตัวใช้ขามนุษย์วิ่งเข้ามาหาลุค ส่วนมือก็พยายามจะเข้ามาจับเขา

ลุคขมวดคิ้วก่อนจะถอยออกมาที่ทางเดินเพื่อให้มีพื้นที่มากขึ้น ก่อนจะจัดการฆ่าพวกมันทีละตัวตอนแรกนึกว่าพอเป็นร่างใหม่จะแข็งแกร่งขึ้น แต่กลับกันพวกมันอ่อนแอไม่ต่างจากเดิม

พวกมันเข้ามาโจมตีโดยไม่ใช้กลยุทธ์อะไรนอกจากวิ่งเข้าใส่ด้วยมือเปล่า

สุดท้ายหอยทากทั้ง5 ตัวก็โดนลุคเชือดตายจนหมด

“ตัวบ้าอะไร”ขนาดฆ่าไปแล้วลุคยังไม่รู้เลยว่าพวกมันเป็นตัวอะไรเขาเปิดสารานุกรมตรวจสอบศพพวกมันก็พบว่าเป็น มอนสเตอร์หอยทากเชื่อมอวัยวะ

หอยทากเชื่อมอวัยวะเป็นมอนสเตอร์ที่ใช้ชิ้นส่วนของสิ่งมีชีวิตที่ตายแล้วมาต่อเป็นอวัยวะของตัวเองมีสติปัญญาในระดับหนึ่ง พบเห็นได้น้อย การโจมตีคือการจับ ถ้าโดนกอดมันจะเชื่อมเนื้อของตัวเองกับร่างกายเหยื่อทั้งเป็น

พออ่านมาถึงตรงนี้ลุคก็พอเข้าใจแล้วว่าทำไมพวกมันถึงพยายามเข้ามากอดเขาที่แท้มันจะใช้วิธีการหลอมเนื้อเยื่อเป็นการโจมตีและต้องการรวมเขาเข้ากับมันทั้งเป็น

ลุคนิยามให้กับมันได้เพียงแปลกประหลาด

ศพทั้ง 4ตัวรวมเข้ามาในร่างของมนุษย์เปลี่ยนไปเป็นไอเทม

“คุณได้รับไอเทมยาเชื่อมต่ออวัยวะระดับE เกรดสีขาว จำนวน 5 เม็ด”

“ยาเชื่อมต่ออวัยวะผลพิเศษใช้ในการเชื่อมต่ออวัยวะที่ขาดจากร่างกายได้ในระดับหนึ่ง”

หลังจากตรวจสอบชั้นบนๆ แล้วลุคก็ลงไปยังชั้นใต้ดินของตึก มันอยู่ทางด้านหลังซึ่งใช้เป็นห้องเก็บพวกยาและเชื้อบางอย่างที่ใช้ตรวจสอบในนักวิจัยยังมีห้องดับจิตที่ใช้เก็บศพอยู่ด้วยซึ่งอีลิกเคยแนะนำให้หมอและพยาบาลมาหาที่หลบกันแถวนี้

ทางเดินด้านล่างไม่ได้มืดอย่างที่ลุคคิดเพราะว่ามันยังมีไฟจากเครื่องปั่นไฟที่ป้อนเข้าสู่ระบบเนื่องจากของที่เก็บไว้ที่นี่ต้องมีระบบไฟฟ้าหล่อเลี้ยงตลอดเวลา

ลุคคาดหวังว่าจะมีคนรอดชีวิตแต่เมื่อค้นหาจนทั่วก็พบเพียงคราบเลือดเท่านั้น ส่วนทั้งศพและมอนสเตอร์หายไปแล้ว

สุดท้ายทั้งโรงพยาบาลก็ไม่มีคนรอดชีวิตลุคกลับขึ้นไปด้านบนและวิทยุสอบถามสถานการณ์คนอื่น ๆ ก็เจอกับแบบเดียวกับลุคไม่มีใครรอดชีวิต ศพส่วนใหญ่โดนมอนสเตอร์กินไปแล้ว

พวกเขากำลังจะกลับมารวมกัน

พอมารวมตัวกันได้ก็แลกเปลี่ยนข้อมูลทางด้านนิโคลและไอกะไม่พบอะไรมาก แต่ว่าบอสตันเจอกับห้องวิจัยเขาพบว่าที่นั่นยังมีสัตว์จำพวกหนูและนกรอดอยู่บางตัว

“นกเหรอพาฉันไปที่นั่นหน่อยได้ไหม” ลุคค่อนข้างสนใจนกที่บอสตันพูดถึง

พอไปถึงก็เห็นว่ามีรอยเลือดอยู่บ้างข้าวของโดนทำลาย ประตูหลายบานมีรอยกรงเล็บที่พังประตูเข้าไปด้านใน

หน้าห้องวิจัยที่บอสตันพามามีซากมอนสเตอร์ที่พึ่งโดนฆ่าตายอยู่ตัวหนึ่งมันเป็นมอนสเตอร์งูเยือกแข็งตัวหนึ่ง

“ไม่รู้ว่าพวกเขาเอาสัตว์เหล่านี้มาทดลองอะไรแต่นักวิจัยยังไม่ได้ทดลองกับพวกมันก็โดน โดนฆ่าตายไปซะก่อนฉันมาเจอตอนที่งูเยือกแข็งตัวนั้นพยายามเข้าไปกินพวกมันพอดี” บอสตันบอกกับพวกเขา

ลุคเดินเข้าไปดูในนี้มีหนูและนกรวมกันอยู่ประมาณ 10 ตัว

“นายมีแผนยังไงกับพวกมัน”นิโคลถาม เพราะเขาเห็นว่าลุคสนใจในสัตว์พวกนี้

“ฉันมีแผนอยู่เอาพวกมันไปก่อน”

ลุคขนพวกนก 5ตัวและหนู 5 ตัวกลับไปด้วยไม่ใช่เพราะเขาสงสารสัตว์พวกนี้ที่โดนขังและอดอาหารมาหลายวันแต่เพราะเขามีแผนจะทำบางสิ่งกับพวกมันจริง ๆ

หลังจากนั้นพวกเขาก็เลือกหนึ่งในชั้นที่กว้างที่สุดของโรงพยาบาลเพื่อใช้เป็นพื้นที่พักผ่อนกันในคืนนี้ มีของไม่กี่อย่างที่ถูกขนขึ้นมาส่วนใหญ่เป็นน้ำและอาหาร

น้ำในโรงพยาบาลยังไหลอยู่และห้องน้ำก็ใช้งานได้ พวกเขาจึงมีน้ำให้อาบและทำธุระส่วนตัวได้อย่างสะดวก

ไอกะรับหน้าที่จัดการอาหารมื้อคำมีอาหารกระป๋องจำพวกผักดองและซุปเนื้อ แต่เพราะเหนือมนุษย์กินอาหารเยอะเพราะต้องการพลังงานที่มาก ไอกะเลยได้ใช้เนื้องูเยือกแข็งมาทำเนื้อย่างเนื้อของงูเยือกแข็งค่อนข้างพิเศษมันไม่มีกลิ่นคาวเลย แถมก็เหมือนกับเหนือปลาแต่ก็ไม่และมากนัก

เหมาะเอามาต้มหรือย่างได้อย่างไม่มีปัญหางูเยือกแข็งตัวใหญ่พอให้พวกเขากินได้กันจนอิ่ม

ขณะที่รออาหารลุคก็เอาพวกนกและหนูออกมาหนูพวกนี้เป็นหนูสีขาวในห้องทดลอง ถูกเรียกว่าหนูแรท ขนาดตัวของมันพอ ๆกับกำปั้นของเขา

ส่วนนกเป็นนกขนาดเล็กจำพวกนกกระจิบ

“มาทดลองดูกัน”

ในมือของลุคปรากฏคัมภีร์ตราประทับทาสคัมภีร์ตราประทับทาสที่อยู่ในมือของลุคเป็นไอเทมระดับ F เท่านั้นเขามีไอเทมแบบนี้อยู่ทั้งหมด 200 อัน แต่ด้วยความที่ว่ามันเป็นแค่ของระดับ Fจึงสามารถสร้างตราทาสได้กับสิ่งมีชีวิตที่ต่ำกว่าระดับ F เท่านั้น

ก็หมายถึงคนธรรมดาหรือสัตว์ที่ไม่ใช่มอนสเตอร์ ในตอนแรกคิดว่ามันจะไร้ประโยชน์แต่ลุคมีความบางอย่างอยู่ เขาอยากจะลองใช้พวกคัมภีร์ตราประทับทาสกับหนูและนกทั้ง10 ตัวนี้ดู

ลุคเอาขอแบ่งเนื้อมอนสเตอร์จากไอกะมาส่วนหนึ่งเพื่อเอามาหลอกล่อนกและหนู ให้พวกมันเชื่อง เพราะการจะทำให้พวกมันเป็นทาสต้องได้รับการยอมรับก่อน

ลุคเคยใช้กับเจนมาครั้งหนึ่งแม้เจนจะไม่ได้พูดตอบรับตรง ๆ แต่ถ้าใจยอมรับ มันก็ใช้ได้เหมือนกัน

“ถ้าพวกแกยอมกินก็แสดงว่ายอมให้ฉันประทับตราทาสนะ”ลุควางอาหารล่อและพูดออกมาอย่างหน้าไม่อาย

หนูและนกพวกนี้หิวมากพอเห็นอาหารไม่ว่าลุคจะพูดอะไรพวกมันไม่ได้สนใจด้วยซ้ำรู้เพียงแค่คนนี้ให้อาหารมัน รีบเข้ามากินกันอย่างหิวกระหายในทันที

“น่าจะได้มั้ง”ลุคเดา ก่อนจะใช้คัมภีร์ตราประทับทาส โดยเริ่มจากหนูแรทตัวหนึ่งก่อน

ทันทีที่คัมภีร์ตราประทับทาสเผาไหม้หายไปตราขนาดเล็กก็ไปปรากฏที่ใต้ท้องของหนูแรทสีขาวตัวหนึ่งลุคสัมผัสได้ถึงการเชื่อมต่อกับเขาและหนูตัวนี้ในทันที

หนูสั่นไหวอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะนิ่งมองมาที่ลุค

“สำเร็จฉันได้สัตว์เลี้ยงตัวแรกแล้ว”