“น้องหญิงห้า ใครเป็คนบอกเ้าหรือว่าข้าหลอกเอาหยกของพี่หญิงรอง วันนั้นเ้าไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ด้วยนี่นา”
ในขณะที่ทุกคนต่างเข้าใจว่าคุณหนูสี่จะโมโหเป็ฟืนเป็ไฟและอาละวาดทุบตีผู้คนนั้น นางกลับค่อยๆ เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลเป็มิตร ไม่มีแววโกรธแม้แต่นิดเดียว
เหตุใดคุณหนูสี่ถึงไม่โกรธ ผู้คนต่างพากันอึ้งงัน
ไท่ไท่ผู้เฒ่าฉินเองก็มองฉินหนิงจืออยู่หลายครา ซ้ำยังนึกถึงคำเอ่ยสำนึกผิดที่นางคุกเข่าบอกไปเมื่อครู่ด้วยท่าทางจริงใจ ไม่เหมือนกับการเสแสร้งเลยแม้แต่น้อย
แต่ถึงจะเป็การเสแสร้งก็เถิด ไม่อาจปฏิเสธว่าทำให้นางใจชื้นขึ้นมาไม่น้อย หากเมื่อครู่คุณหนูสี่อาละวาดขึ้นมาละก็ นางคงลงโทษโดยไม่สนว่าที่คุณหนูห้าพูดนั้นจะเป็จริงหรือไม่อย่างแน่นอน
ฉินอวี้จือกลับมามีสีหน้าอึมครึม สองมือภายใต้แขนเสื้อนั้นกำแน่นจนซีดขาว
เหตุใดฉินหนิงจือไม่ลงมือ เหตุใดนางจึงไม่ลงมือ!
ฉินซิ่วจือถูกถามกลับจนอึกอัก ลังเลอยู่นานทว่าไม่เอ่ยอันใด
“คำถามนี้ตอบยากขนาดนั้นเลยหรือน้องหญิงห้า เหตุการณ์ในวันนั้นมีแค่ข้า พี่หญิงรอง เหวินเกอร์ และสาวใช้ในเรือนของข้า ข้าไม่ใช่คนบอกเ้าอย่างแน่นอน หรือจะเป็สาวใช้ในเรือนของข้าที่บอก พวกนางเป็คนของท่านแม่ข้า เ้ารีบบอกข้ามาเร็วเข้า! ข้าจะได้ให้ท่านแม่ขายพวกนางออกไปซะ จะได้ไม่เป็หอกข้างแคร่คอยบ่อนทำลายชื่อเสียงจวนตระกูลฉิน หากเื่ที่ข้าถูกกล่าวหาว่าหลอกลวงเผยออกไปละก็ พวกเ้าคิดว่าเรายังจะอยู่กันได้อีกหรือ”
“คุณหนู ไม่ใช่คนในเรือนชิงหนิงย่วนพูดออกไปอย่างแน่นอน ข้าน้อยเอาหัวเป็ประกัน!” ชิงเหยารีบลุกขึ้นทันที เอ่ยประโยคที่นางมักได้ยินบ่อยๆ ในบทละคร ท่าทางนั้นทำเอาผู้ที่มองแตกตื่นทว่าก็เชื่อในคำพูดของนาง
ฉินหนิงจือหรี่ตามองฉินซิ่วจือที่ใจนหน้าเปลี่ยนสีจึงถามต่อ “ตัดคนในเรือนของข้าออกก็มีแค่เหวินเกอร์กับพี่หญิงรองแล้วละ...”
“ไม่ใช่ข้า! ไม่ใช่ข้า!” เหวินเกอร์รีบเอ่ยปฏิเสธอย่างซื่อๆ ส่ายหัวไปมาเหมือนกับกลองปอหลังกู่
“โอ้...” ฉินหนิงจือลากเสียงยาว ก่อนละสายตาจากฉินซิ่วจือไปยังฉินอวี้จือแทน มองอยู่ครู่หนึ่งถึงได้เผยยิ้มออกมา “เช่นนั้นก็เหลือแค่พี่หญิงรองคนเดียวแล้วเ้าค่ะ”
แววตาของนางแวววับเหมือนไข่มุก ฉินอวี้จือมองนางอย่างอึ้งๆ ทว่านางเพียงเอ่ยยิ้มๆ
“พี่หญิงรองยังจำเื่ที่เกิดขึ้นเมื่อ่บ่ายวันนั้นได้หรือไม่เ้าคะ น้องหญิงจะให้หยกแก่เหวินเกอร์เอง เหวินเกอร์ยังไม่ได้เอ่ยอะไร พี่หญิงรองก็บอกว่าไม่ให้เหวินเกอร์รับเอาหยกจากข้า ทั้งยังบอกว่าพี่หญิงจะให้ชิ้นที่แพงกว่านี้แก่เขา แล้วทำไมถึงได้กลับคำเสียเล่าเ้าคะ”
“หน้าด้าน ใส่ร้ายคนอื่น!” ฉินอวี้จือตอนนี้อายุเพียงสิบสามปีเท่านั้น ยังเด็กนัก นางถูกฉินหนิงจือแหย่จนโกรธจริงๆ แล้ว กัดฟันกรอดพลางเอ่ย “เหวินเกอร์กลัวว่าหากรับเอาหยกแล้วจะโดนเ้าตลบหลังเอา ข้าออกตัวปกป้องมันผิดตรงไหนกัน! อีกอย่าง ข้าไม่ได้บอกนี่ว่าจะให้หยกที่ดีกว่า เ้าเป็คนพูดเอง!”
“อวี้เอ๋อร์!” เฉินซื่อหน้าเสียทันที เหตุใดลูกสาวนางถึงได้เอะอะโวยวายทำตัวเป็คนไร้มารยาทเหมือนฉินหนิงจือแบบนี้ มาดคุณหนูผู้ดีมีการศึกษาไปไหนเสียแล้วเล่า
ถูกเอาคืนแล้ว! อวี้เอ๋อร์โดนเ้าเด็กร้ายกาจฉินหนิงจือเอาคืนแล้ว! เฉินซื่อโกรธจัดขบฟันดังกรอด
ฉินหนิงจือเผยอยิ้มพลางชี้นิ้วไปยังผู้คนที่ยืนอยู่ในห้องแล้วเอ่ยกับฉินอวี้จือ “พี่หญิงรองหัดพูดขึ้นเสียงเช่นนี้ั้แ่เมื่อใดเ้าคะ ทุกคนต่างใพี่หญิงกันหมดแล้ว พี่โกรธมากหรือเ้าคะ โกรธเื่อันใด โกรธเื่ที่ตัวเองต้องเสียหยกไปก็เลยโพนทะนาใส่ร้ายลูกพี่ลูกน้องตัวเองไปทั่วหรือ
“แต่ข้าหาได้โกรธไม่ เมื่อครู่พี่หญิงบอกว่าเหวินเกอร์เกรงว่าถ้ารับเอาหยกไป ข้าจะตลบหลังลอบกัดนั้น เป็เหวินเกอร์บอกพี่หญิงรองหรือว่าพี่หญิงคิดไปเองทั้งหมดเ้าคะ หรือว่าในใจของพี่หญิงนั้น น้องสาวคนนี้ไม่มีดีอะไรเลย อีกอย่าง พี่หญิงไม่ให้เหวินเกอร์รับเอาหยกจากข้า แต่ให้รับของท่านแทน ตามหลักแล้วต้องมีค่ามากกว่าหยกเหอเถียนของข้ามิใช่หรือ ท่านป้าไม่ได้บอกเื่นี้แก่พี่หญิงหรือเ้าคะ”
คำพูดจี้จุดเป็ชุดของนางทำเอาฉินอวี้จือไม่มีเวลาไตร่ตรองคำโต้แย้งที่ดี ถูกต้อนกระทั่งจนมุมไปไม่เป็ ใบหน้าซีดเผือด ไม่หลงเหลือความสง่าเหมือนเช่นแต่ก่อน
ผู้คนในที่นี้ต่างก็ถูกฉินหนิงจือทำเอาตกตะลึงกันไปหมด
จบสิ้นแล้ว จู่ๆ ทุกคนก็พากันรู้สึกว่าที่คุณหนูสี่พูดนั้นมีเหตุผล! เื่นี้ดูเหมือนว่าคุณหนูรองจะคิดไม่ซื่อจริงๆ
พูดเป็มั่นเป็เหมาะว่าจะมอบของให้ แล้วเหตุใดถึงได้ว่าร้ายคุณหนูสี่ว่าไปหลอกเอาของมาเล่า ช่างแพ้ไม่เป็เสียจริง
มิน่าล่ะ นายท่านใหญ่ถึงไร้ซึ่งความสามารถ ไท่ไท่ใหญ่เองก็ตกอับ ในตอนที่แต่งงานกันนั้น สินสมรสก็มีไม่กี่อย่าง อาศัยแค่ว่าพวกเขาเหมาะสมกันเพราะต่างก็เป็ครอบครัวบัณฑิต ส่วนจวนตระกูลฉินนั้นยังต้องอาศัยนายท่านรองอยู่ดี ไม่ได้พึ่งพาอะไรบ้านใหญ่เลย
หากพูดเช่นนี้แล้ว ที่ไท่ไท่รองเอ่ยเมื่อครู่ก็ไม่ผิด มีอะไรที่บ้านรองของพวกเขาไม่มีบ้าง หยกแบบไหนที่ไม่มี...จำเป็ต้องไปหลอกเอาของคุณหนูบ้านใหญ่ด้วยหรือ
อีกอย่าง ปกติคุณหนูสี่เป็คนที่ค่อนข้างเอาแต่ใจ ทว่านางเป็คนรักความยุติธรรม เื่นี้ดูเหมือนว่าคุณหนูรองจะมีแผนการจริงๆ
ผู้คนต่างครุ่นคิด จากนั้นก็ส่ายหัวและถอนหายใจ
เฮ้อ...คุณหนูที่รู้ความ โอบอ้อมอารี งามสง่า ใจกว้าง และสมบูรณ์แบบราวกับนางฟ้านาง์ ที่แท้ก็ทำผิดได้เช่นกัน! และที่ไหนได้ นางเป็แค่คุณหนูที่มีใจขี้อิจฉาคนหนึ่งเท่านั้น!
ตอนนี้เป็ทีของเฉินซื่อที่เริ่มรู้สึกว่าลูกสาวตนกำลังถูกเปิดโปงเื่น่าอายจนขายหน้าแล้ว ความรู้สึกนี้ ใครโดนผู้นั้นก็รู้สึกเอง!
“อ้อ ใช่ แล้วก็ท่านป้าด้วย” ฉินหนิงจือเมินฉินอวี้จือที่ใกล้จะร้องไห้ หันไปเอ่ยกับเฉินซื่อ “อย่าลืมรังนกสีเืนะเ้าคะ เมื่อครู่ท่านเอ่ยเองว่าจะให้ คราวหน้าจะบอกว่าข้าไปหลอกเอาของพวกท่านมาอีกไม่ได้นะเ้าคะ ข้ายังเด็ก คงรับไม่ไหว”
เฉินซื่อโกรธจนมือสั่น รู้สึกเจ็บแปลบในใจ
ผีหลอกแล้ว! นางต้องโดนผีหลอกแล้วเป็แน่!
“พี่หญิงรองไม่ต้องร้องไห้ไปนะเ้าคะ ท่านย่าไม่ลงโทษท่านหรอก ทำเหมือนที่ข้าทำเมื่อครู่ คุกเข่ายอมรับผิดแล้วเื่ก็จบ” ฉินหนิงจือหันไป ‘ปลอบใจ’ ฉินอวี้จือ
นางรู้สึกผิดมาก ที่อาศัยอายุซึ่งมากกว่าอีกฝ่ายตั้งสิบปีไปรังแกคุณหนูตัวน้อยๆ!
ดังนั้นไม่จำเป็ต้องรับโทษ คุกเข่ายอมรับผิดเหมือนกับนาง เื่เอาคืนนางก็จะจบไป คนอย่างฉินหนิงจือไม่ใช่คนคิดเล็กคิดน้อย
“เ้า เ้า...!” ฉินอวี้จือเอ่ยซ้ำๆ พยายามที่จะรักษาการวางตัว พยายามสงบสติอารมณ์แล้วหาช่องโหว่ของฉินหนิงจือเพื่อตอกกลับ ทว่านางกลับสงบสติไม่ได้ นางไม่อาจตอบโตได้ นางโมโหแทบตายแล้ว!
“หลานอวี้ ที่หญิงสี่พูดเป็เื่จริงหรือ” ในที่สุดไท่ไท่ผู้เฒ่าฉินก็เอ่ยเสียงเข้มกับฉินอวี้จือที่ขอบตาแดงก่ำ
“ท่านย่า!” หยดน้ำตาไหลจากดวงตาฉินอวี้จือ “ท่านย่าเ้าขา ไม่ใช่นะเ้าคะ! นางใส่ร้ายป้ายสีข้า!”
นางยอมรับผิดไม่ได้เด็ดขาด นางไม่ผิด นี่เป็ความผิดของฉินหนิงจือชัดๆ! วันนี้นางมาเพื่อจะมาดูฉินหนิงจือถูกลงโทษ นางจะมาแผ่รัศมีของนางต่างหาก นางยอมรับผิดไม่ได้ นางไม่ผิด!
ไท่ไท่ผู้เฒ่าฉินนั้นเป็ยอดคน นางเข้าใจเื่ราวเมื่อครู่อย่างแจ่มแจ้งแล้ว เมื่อได้ยินคำตอบก็มองฉินอวี้จือด้วยสายตาผิดหวัง “หลานอวี้ ผิดแล้วก็ไม่เป็ไร เด็กที่ยอมรับผิดและแก้ไขเป็เด็กดี เ้ารู้ความั้แ่น้อย ย่าไม่อยากผิดหวังกับเ้านะ”
“ท่านย่า!” ฉินอวี้จือวิตก มองไท่ไท่ผู้เฒ่าฉินด้วยความอับอาย “ไม่ใช่ข้า เป็หญิงห้า...”
“ลูกอวี้!” เฉินซื่อรู้ดีว่าฉินอวี้จือจะพูดอะไรจึงพูดดักนางไว้ทันที
ตอนนี้ไม่ใช่เวลาจะมาโยนความผิดให้คนอื่น แม้คุณหนูห้าจะทึ่ม แต่ว่าไท่ไท่ผู้เฒ่าฉินนั้นไม่ได้โง่ เื่มาถึงขนาดนี้แล้ว ปัดความรับผิดชอบไปยิ่งจะทำให้ไท่ไท่ผู้เฒ่าฉินผิดหวังยิ่งกว่าเก่า อีกอย่าง ภายหน้ายังต้องใช้ประโยชน์จากคุณหนูห้าอยู่!
ฉินอวี้จือหันไปมองเฉินซื่อ ริมฝีปากสั่น เล็บจิกเข้าเนื้อจนรู้สึกเจ็บ
นางไม่ผิด นางไม่มีวันยอมรับผิด!
หากวันนี้นางยอมรับผิด หน้าตา ชื่อเสียงของนางก็ถูกทำลายหมดน่ะสิ!
สิ่งที่นางสร้างมาตั้งสิบสามปี จะยอมให้ฉินหนิงจือทำลายอย่างง่ายดายได้เยี่ยงไร! นางไม่ยอม นางไม่ยอม!
“พี่หญิงรองโกรธมากหรือเ้าคะ” ฉินหนิงจือมองใบหน้าที่แดงก่ำก็รู้สึกว่ารูขุมขนเริ่มเปิดระบายแล้ว ช่างสบายใจยิ่งนัก
นางบอกแล้วว่าความสุขที่อยู่บนความทุกข์ของคนอื่นนั้นต้องได้รับผลกรรม
นี่เพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น!
นางกะพริบตาอย่างเ้าเล่ห์แล้วเอ่ยอีก “แต่ต่อให้โกรธก็ไม่มีประโยชน์อันใด ผิดก็คือผิด การยอมรับผิดนี่เป็เื่ยากสำหรับพี่หญิงรองขนาดนั้นเลยหรือเ้าคะ”
“ข้าไม่ได้หน้าหนาหน้าทนเหมือนเ้า!” ฉินอวี้จือตะคอกอย่างอารมณ์เสีย ผู้คนต่างพากันใกับท่าทีของนาง
เวลาคุณหนูรองโกรธนี่น่ากลัวยิ่งกว่าคุณหนูสี่เสียอีก!
“ลูกอวี้!” เฉินซื่อโมโหจนเจ็บหน้าอก แทบอดไม่ไหวที่จะหยิกฉินหนิงจือสักที แต่ยังไม่ใช่ตอนนี้ ยังไม่ใช่ตอนนี้! “คุกเข่ายอมรับผิดเสีย ยอมรับผิดกับท่านย่าเลยนะ!”
“ท่านแม่!” ฉินอวี้จือน้ำตาไหลพราก ใบหน้าขาวราวกับหิมะนั้นเต็มไปด้วยคราบน้ำตา แลดูน่าสงสารยิ่งนัก
อย่างไรเสียนางก็เป็หลานคนโปรดของไท่ไท่ผู้เฒ่าฉิน คนที่ทำให้นางรู้สึกสบายใจในเสมอ ครานี้ร้องไห้เสียใจเช่นนี้ ไท่ไท่ผู้เฒ่าฉินก็อดปวดใจไม่ได้ เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่นุ่มกว่าเดิม “เอาละ ไม่ต้องร้องแล้ว ข้ารู้ว่าเ้าเป็เด็กดีมาตลอด ครานี้อาจเป็เพราะรู้เท่าไม่ถึงการณ์เลยทำสิ่งไม่ดีลงไป”
“ท่านย่า!” ในที่สุดฉินอวี้จือก็คุกเข่าลงอย่างสั่นสะท้าน แล้วเอ่ยทีละคำเหมือนกับงัดออกมาจากซอกฟัน “ท่านย่า...ขอโทษเ้าค่ะ อวี้จือผิดไปแล้ว” นางผิดไปแล้วที่ประเมินฉินหนิงจือที่หน้าด้านไร้ยางอายคนนี้ต่ำเกินไป!
‘ฉินหนิงจือ! เ้าจำไว้! ข้าฉินอวี้จือจะขอจองล้างจองผลาญ ไม่ขออยู่ใต้ฟ้าเดียวกันกับเ้า!’
แม้ฉินหนิงจือจะมองแผ่นหลังของฉินอวี้จืออยู่ แต่นางก็รู้ดีว่าอีกฝ่ายแค้นจนอยากจะฆ่านางให้ตายแล้ว
ดีมาก! นี่คือสิ่งที่นาง้า ภายหลังนางจะได้ไม่ต้องปั้นหน้าให้อสรพิษฉินอวี้จืออีก เื่นี้แค่คิดก็รู้สึกสะอิดสะเอียน
ลอกคราบนางได้เร็วเท่าไร ก็ยิ่งทำให้ตนกินข้าวได้มากขึ้นเท่านั้น!
**ติดตามตอนต่อไปก่อนใครได้ที่ https://www.readawrite.com/a/e8c39af2eb995c5d8c97da730cbb055e
8K
![[Devil Girl] รักร้าย ของยัยปีศาจ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1580714357_7642695.webp)
