ระบบอั่งเปาสะท้านภพ

    เล่มที่ 1 บทที่ 27 ยี่หนึงจินกุนพ่ายแพ้

    บทที่27 ยี่หนึงจินกุนพ่ายแพ้

         "หลานชาย จะเร่งแอดให้ข้าออกมาทำไม จะเอาเศษเงินเหรอ"

          เย่จื่อเฉินไม่ปรากฏตัว เซียนทุกคนคิดว่าคงหาเรื่องไม่ได้แล้วจึงเตรียมแยกย้าย

         แต่เมื่อข้อความปรากฏขึ้น คลื่นนับพันลูกก็ซัดเข้ามาทันที

          ยี่หนึงจินกุน : เจ้าหนูเจ้าออกมาได้สักทีนะ รีบแจ้งไอดีเซียนมาเลย

          ไอดีเซียนคืออะไร เย่จื่อเฉินจะไปมีได้ยังไง

         เขาเบ้ปาก แล้วส่งสติกเกอร์ทำหน้าไม่สนใจไปสามอัน

          "บอกไอดีเซียนแล้วมีประโยชน์อะไร ใครหมัดหนักคนนั้นก็เป็นพี่ใหญ่บอกโลเคชั่นมา เรามาเจอกันต่อหน้าเลย"

          พอเย่จื่อเฉินพูดออกไปแบบนั้น เหล่าเซียนที่เข้ามามุงดูก็อึ้งกันหมด

          หลวงจีน : เซียนท่านนี้เก่งกาจเกินไปแล้วกล้านัดเจอกับยี่หนึงจินกุนด้วยเหรอ

         ยี่หนึงจินกุนอึ้งไปอย่างเห็นได้ชัดเขามีชื่อเสียงในโลกของเซียนมากว่าพันปี นอกจากเจ้าลิงนั่นที่กล้าประลองฝีมือกับเขาแล้วคนอื่นที่เห็นเขาก็หลบกันทั้งนั้น

         เจ้าหนูนี่กล้านัดเจอเขาอย่างนั้นเหรอ

          "ได้ งั้นก็มาเจอกัน"

         สมญาเทพแห่งสงครามไม่ใช่ได้มาเปล่าๆ ถ้ายี่หนึงจินกุนกลัวการนัดตีต่อไปก็ไม่ต้องเป็นเทพแห่งสงครามอีกต่อไปแล้ว

         ติ๊ง!

         เย่จื่อเฉินส่งแผนที่ไปให้ เมื่อแผนที่ถูกส่งออกไปในกลุ่มก็เกิดความเงียบขึ้นมาชั่วขณะหนึ่ง

          "นี่คืออะไร?"

         "ไม่เข้าใจ"

          "ไม่เคยเห็นเลย นี่คือที่ไหน?"

          ยี่หนึงจินกุนก็อยู่ในความมึนงงเช่นกันเส้นกากบาทไขว้กันไปมานี่มันคืออะไร เขาไม่เข้าใจ

          "ที่เจ้าส่งมามันคืออะไร?"

         "นี่คือที่อยู่ของข้า มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีปิงเฉิง มาสิ"

          "ไปยังไง?"

         "ชิ ที่นี่คือดินแดนลึกลับ ข้าเองก็เข้ามาโดยบังเอิญเหมือนกันถ้าถามว่าข้าเข้ามาได้ยังไง ข้าจะไปรู้เหรอ"

          "......" ยี่หนึงจินกุนเงียบไปนาน ก่อนจะบันดาลโทสะทันที "เจ้ายั่วโมโหข้าใช่ไหม"

          "ยั่วโมโหเจ้าอย่างนั้นเหรอ เจ้ายังไม่มีค่าขนาดนั้นนะ มาได้ก็มามาไม่ได้ก็กลับไปป้อนข้าวหมา!"

          "น่าโมโหชะมัด น่าโมโหชะมัด..."

         ตู้มมม!

         สงครามประชันฝีปากกำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว

         ยี่หนึงจินกุนเป็นมือหนึ่งในการประชันฝีปากในโลกเซียนไม่เคยพ่ายแพ้มานานกว่าพันปี

         แต่ทันใดนั้น ยี่หนึงจินกุนก็ถึงกับระเบิดโทสะหน้าจอโทรศัพท์เต็มไปด้วยข้อความของเขาเย่จื่อเฉินทำเพียงแค่เหยียดยิ้มหลังจากที่เห็นมัน

         มือกดส่งข้อความสั้นๆ ในอินเทอร์เน็ตส่งไป

         ถึงแม้ว่าข้อความของเย่จื่อเฉินจะไม่ได้โดดเด่นด้านจำนวนคำ แต่ว่าแต่ละประโยคก็จี้ใจเข้าอย่างจัง

          "เจ้ามันเด็กเหลือขอ"

         "เจ้ามันเลี้ยงหมาบนสวรรค์"

          "เจ้าอย่ามาอวดดีกับข้า ถ้าข้าเจอข้าจะจัดการให้ฉี่ราดเลย"

          "เจ้ามันเลี้ยงหมาบนสวรรค์"

          "เจ้าแกล้งโง่อยู่หรือไง"

          "เจ้ามันเลี้ยงหมาบนสวรรค์"

          "......"

         "น้องสาวเจ้านอนกับมนุษย์"

          "......"

          "พี่สาวเจ้าก็นอนกับมนุษย์"

          "......"

         "แม่นางฉางเอ๋อของเจ้าไม่รักเจ้า"

          '......'

          ฉางเอ๋อ : เกี่ยวอะไรกับข้า

         จากตอนแรกที่ยี่หนึงจินกุนส่งมาสิบกว่าประโยคแล้วเย่จื่อเฉินตอบกลับหนึ่งประโยคต่อมากลายเป็นหนึ่งคนต่อหนึ่งประโยค จนสุดท้ายยี่หนึงจินกุนก็ไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไร

         สงครามประชันฝีปากในครั้งนี้เย่จื่อเฉินเป็นฝ่ายได้รับชัยชนะ

          "หลานชาย ถ้าจะนัดตีกันก็มาตามพิกัดในรูป เรื่องประชันฝีปากน่ะ เจ้าไม่รอด"

         เย่จื่อเฉินส่งข้อความไปด้วยใบหน้าที่มีรอยยิ้มเยือกเย็นแถมท้ายประโยคยังส่งสติกเกอร์สีหน้าเหยียดหยามไปอีกสามอัน

         ติ๊ง!

          ยี่หนึงจินกุนขอเพิ่มคุณเป็นเพื่อน

          รับ

          "หลานชาย มีธุระอะไร?"

          เพิ่งได้รับชัยชนะมา เย่จื่อเฉินจึงยังอยู่ในอาการได้ใจที่ชนะ

          "สหายเซียนท่านนี้ ข้าคิดว่าข้ากับเจ้ามีวาสนาต่อกันเรามาร่วมสาบานกันดีหรือไม่?"

         ...

          อะไรเนี่ย

         ร่วมสาบาน

         จริงอย่างที่คิด เมื่อมองระดับความสนิทที่ต่อท้ายคำว่ายี่หนึงจินกุน

         100

         เป็นมิตร

          เจ้าบ้านี่ฟั่นเฟือนหรือไง ด่าเขาไปรอบหนึ่งแล้วมาชื่นชมเขา

          "ไม่"

         เย่จื่อเฉินปฏิเสธทันที แต่ยี่หนิงจินกุนกลับส่งข้อความมาอีกครั้ง

          "สหาย เราสองคนก็นับว่าไม่รู้จักกันถ้าไม่ใช่เพราะการประชันฝีปากข้าอยู่ที่โลกเซียนก็ไม่ได้เจอคู่ต่อสู้ในรอบพันปีแล้ว จึงเป็นเลิศด้านความเหงามันก็จริง ข้าอ้างว้างเกินไปทุกครั้งที่ข้าเป็นฝ่ายเริ่มก่อนก็เพื่อต้องการหาคนที่สามารถเอาชนะข้าได้ในที่สุดวันนี้เจ้าก็ปรากฏตัวออกมาแล้ว..."

          "..."

         "สหาย ข้าอยากร่วมสาบานเป็นพี่น้องกับเจ้าเจ้าน่าจะรู้ดีนะว่าบนสวรรค์น่ะ ข้านี่อย่างนี้เลยนะ!"

          ยี่หนึงจินกุนกล่าวประโยคนี้จบ ก็ส่งรูปนิ้วหัวแม่มือต่อท้ายประโยคมา

         คิดเองคนเดียวน่ะสิ

         แล้วเง็กเซียนฮ่องเต้ล่ะ เอาเขาไปไว้ตรงไหน

         แต่เย่จื่อเฉินก็ครุ่นคิด ถ้าเขาร่วมสาบานกับยี่หนึงจินกุนก็ดูท่าจะไม่เลว

         เมื่อครู่นี้ที่เขาประชันฝีปากกับยี่หนึงจินกุนตามจริงก็เป็นเขาที่วู่วามเอง ถ้าตอนนั้นมีเซียนคนใดเจาะจงมาว่าไม่เคยเจอเขาหรือจะเอาไอดีเซียนของเขาเหมือนยี่หนึงจินกุน เขาก็คงโดนเปิดโปงไปแล้ว

         ถ้าร่วมสาบานกับยี่หนึงจินกุนหลังจากนี้ต่อให้โดนเปิดโปงเขาก็สามารถแอดหายี่หนึงจินกุนได้เลย

         ยี่หนึงจินกุนสามารถด่าตะเพิดคนที่ว่าเขาไปได้แน่นอน

          "ได้ ข้าจะร่วมสาบาน"

         ติ๊ง!

          ยี่หนึงจินกุนขอร่วมสาบานกับคุณ

         รับ

         ติ๊ง!

         ระดับความสนิทของคุณกับยี่หนึงจินกุนเพิ่มขึ้น 100ระดับความสนิทปัจจุบันคือพึ่งพา ห่างจากการเคารพอีก 400

         เย่จื่อเฉินเลิกคิ้ว

         คิดไม่ถึงเลยว่าพอร่วมสาบานแล้ว ระดับความสนิทจะเพิ่มขึ้นมาตั้ง 100นี่เป็นเพราะว่าเขารวมกลุ่มอยู่ในครอบครัวเซียนมานาน

         ก่อเกิดเป็นการพึ่งพาครั้งแรก

          "สหาย ไม่ทราบว่าเจ้าชื่อว่าอะไร"

          "ตัวข้านั้นไร้นาม เจ้าเรียกข้าว่าสหายนิรนามก็ได้"

          "สหายนิรนาม"

         ยี่หนึงจินกุนเรียกด้วยความสนิทสนมเย่จื่อเฉินเองก็รู้สึกได้ถึงความมหัศจรรย์ของการพึ่งพา

         "สหายนิรนาม เจ้าเพิ่มสุนัขสวรรค์ของข้าเป็นเพื่อนหน่อยสิต่อไปเวลาที่เจ้าหาข้าไม่เจอ เจ้าส่งข่าวมาทางสุนัขสวรรค์ก็ได้"

         สุนัขสวรรค์ขอเพิ่มคุณเป็นเพื่อน

         รับ

          สุนัขสวรรค์ : โฮ่งโฮ่งโฮ่ง...

         ให้ตายเถอะ!

          หมาจริงๆ ด้วย

         ติ๊ง!

         จู่ๆ โทรศัพท์ก็ดังขึ้นมา เย่จื่อเฉินเห็นว่าเป็นยี่หนึงจินกุนที่ส่งอั่งเปามาให้เขา

         ยี่หนึงจินกุนคนนี้มีมารยาทมาก

         เย่จื่อเฉินยิ้ม และเปิดอั่งเปา

          คุณได้รับอั่งเปาของยี่หนึงจินกุน

         กายล้อมเพชร x1

          กายล้อมเพชร

          เหมือนว่าจะเป็นวิชาของซุนหงอคงนะ

          "ข้าเองก็ไม่รู้ว่าควรจะส่งอะไรให้สหายนิรนามดีนี่เป็นกลยุทธ์วิชาที่ก่อนหน้านี้ข้าให้สุนัขสวรรค์ไปขโมยมาจากเจ้าลิงตัวนั้นข้าขอมอบให้สหายนิรนาม"

         สุนัขสวรรค์ตัวนี้เก่งใช้ได้เลย

         สามารถไปขโมยกลยุทธ์วิชามาจากพี่ลิงได้ด้วยดูเหมือนว่าแต่ก่อนจะมีแต่พี่ลิงที่ไปขโมยของคนอื่น

         แต่จะว่าไปแล้ว เย่จื่อเฉินต้องการวิชาแปลงกาย 72 กระบวนท่ามากกว่า

          "สหาย กายล้อมเพชรนี้เป็นกลยุทธ์วิชาของซุนหงอคงมันยากที่ข้าจะใช้ประโยชน์ได้ ไม่ทราบว่าพอจะเปลี่ยนเป็นวิชาแปลงกาย 72กระบวนท่าได้หรือไม่..."

          "สหายนิรนาม ไม่ใช่ว่าข้าขี้งกหรอกนะ แต่ประเด็นคือวิชาแปลงกาย 72กระบวนท่ามันพิเศษเกินไป..."

          "โอเค ช่างมันเถอะ"

          เมื่อหลอกไม่ได้ เย่จื่อเฉินก็ไม่บังคับ มีกายล้อมเพชรก็ไม่เลวแล้ว มาคิดๆดู เจ้านี่ก็ส่งกลยุทธ์วิชามาให้เขาแล้ว เขาเหลือบมองซ้ายขวา

         หนังสือเล่มหนึ่งตกอยู่ในสายตาของเขาพอดี

         สแกน

          ยี่หนึงจินกุนได้รับอั่งเปาของคุณ

          "สิ่งนี้คือ?"

         "เปิดดูสิ มันมีประโยชน์กับเจ้า รู้หรือยังว่าทำไมถึงประชันฝีปากสู้ข้าไม่ได้ข้าใช้หนังสือเล่มนี้แหละ"

          "ถ้าอย่างนั้นข้าจะตั้งใจอ่าน"

         ติ๊ง!

         ระดับความสนิทของคุณกับยี่หนึงจินกุนเพิ่มขึ้น 50ระดับความสนิทปัจจุบัน 250 ห่างจากระดับการเคารพอีก 350

         พรูดดด!

         ตัวเลขนี้...

         เย่จื่อเฉินหัวเราะ จากนั้นจึงเปิดหีบสมบัติ

         กายล้อมเพชร!

          ถ้าฝึกวิชานี้ เขาก็จะหนังเหนียวฟันแทงไม่เข้าใช่ไหม?

     

    คล้ายกับเรื่องระบบอั่งเปาสะท้านภพ ที่คุณอ่าน