ไปต่างโลกก็ต้องไปกับสมาร์ทโฟนสิ (Isekai wa Smartphone to Tomoni)

        ‘ไปต่างโลกก็ต้องไปกับสมาร์ทโฟนสิ’ มาถึงเล่ม 14 กันแล้วครับ! ได้รับความสนุกกันหรือเปล่าครับ

        เวลาหนึ่งปีผ่านไปอย่างรวดเร็วนับตั้งแต่อนิเมะจบ ช่วงนี้มีความรู้สึกว่าเวลาผ่านไปไวจริงๆ ครับ ชีวิตคนเราช่างสั้นนัก

        ถึงจะไม่ได้ดูแบบเรียลไทม์ แต่ได้ดูแบบ DVD ก็ถูกใจอยู่ ผลงานต้นตำรับก็ต้องซื้อสิครับ! แล้วตอนที่ได้รับข่าวเรื่องนั้นทำเอาผมรู้สึกดีใจเป็นอย่างยิ่ง เพราะควันหลงจากอนิเมะทำให้ได้รับจดหมายจากต่างประเทศด้วย ขอบพระคุณมากเลยครับ รู้สึกขอบคุณและตื้นตันเป็นล้นพ้นจริงๆ

        ตอนที่ได้รับเรื่องจากฮอบบี้เจแปนในการทำเป็นหนังสือก็เป็นช่วงที่ในนาโร่เขียนถึงเนื้อเรื่องส่วนใหญ่ของเล่มนี้พอดีเลยครับ เท่ากับเมื่อตอนนั้นมีสต็อกไว้ถึง 13 เล่ม...จากตอนนั้นก็ผ่านมาสี่ปีแล้ว ไวจริงๆ นะครับ

        เรื่องราวก็ยังคงดำเนินต่อไป จากนี้ไปก็ฝากเนื้อฝากตัวต่อด้วยนะครับ

        ว่าแต่ ปัจจุบันที่กำลังเขียนอยู่นี่ ตอนนี้ก็เดือนสิงหาคมแล้วครับ...อันที่จริงผมโดนหน้าร้อนเล่นงานไปหนักทีเดียว

        แอร์ที่บ้านของผมก็มีอยู่หรอก แต่ในห้องนอนไม่มีนี่สิ...มีแค่พัดลมเอง เพราะแบบนั้นถึงต้องผ่านค่ำคืนด้วยการนอนอย่างทรมานทุกวัน พอตื่นขึ้นมาก็เหนื่อยล้าสุดๆ ไปเลย ทำเอาคิดว่าอยากให้หน้าร้อนหมดเร็วๆ เหลือเกินครับ...

        ถึงผมจะทำงานที่ไม่ต้องออกไปข้างนอกสักเท่าไร ก็เลยรอดจากโรคความร้อนต่างๆ มาได้ก็เถอะ

        ถ้าปล่อยไว้แบบนี้มีหวังได้ล้มป่วยด้วยโรคอื่นอีกแหง ๆ ก็เลยกำลังคิดว่าจะไปนอนในห้องนั่งเล่นที่มีแอร์ซะเลยดีไหม ช่วงเดือนกันยายนที่เล่มนี้วางแผงหวังว่าอากาศจะเย็นลงนะครับ

        เอาล่ะ เล่ม 14 นี้ ในที่สุดเมล ‘ราชา’ ของเฟรซซึ่งเป็นเพียงตัวตนที่บอกเป็นนัยมาตลอดก็ปรากฏตัวซะที หลังจากนี้ฝ่ายเฟรซก็จะไม่ใช่แค่ศัตรูธรรมดาๆ แต่จะเชื่อมความสัมพันธ์หลายๆ อย่างกับพวกโทยะคุงด้วยครับ เอนเด้ก็ด้วยนะ

        ภัยคุกคามที่ชื่อเฟรซจากไปแล้ว การต่อสู้จึงเปลี่ยนไปเป็นการสู้กับประเภทกลายพันธุ์และเทพชั่วร้ายแทนครับ ถึงจะพูดแบบนั้น แต่ผมคิดว่าผลงานนี้คงไม่ได้ซีเรียสอะไรขนาดนั้น ขอให้อ่านด้วยอารมณ์สบายๆ ได้เลยครับ

        ผมตั้งใจว่าจะทำให้มันเป็นผลงานที่อ่านซ้ำๆ หลายครั้งได้ และจะถูกวางเรียงยาวเต็มแถบบนชั้นหนังสือของท่านที่ซื้อไป เพื่อให้กลายเป็นแบบนั้น จากนี้ไปก็จะพยายามครับ

        อ๊ะ แถมให้ว่า ภาษาเวทมนตร์โบราณที่ราชาพริมูล่าพูดเป็นแค่คำพูดเล่นๆ ตามเรื่องตามราว ไม่ใช่ข้อความสำคัญ ต่อให้ไม่อ่านก็ไม่มีปัญหาครับ ข้อความบรรทัดนี้จะออกมาอีกในภายหลังก็จริง แต่ไม่ต้องไปใส่ใจมันมากก็ไม่เป็นไรหรอกครับ

        ด้วยเหตุฉะนี้ก็มาขอบคุณกันเลย

        อาจารย์อุซาสึคะ เอจิ ผู้รับผิดชอบภาพประกอบ ขอขอบคุณเสมอมานะครับ ตัวละครก็เพิ่มขึ้นอีกแล้ว แต่ยังไงก็ขอฝากเนื้อฝากตัวต่อด้วยนะครับ

        อาจารย์โองาซาวาระ โคโตฟุมิ ผู้ออกแบบภาพหุ่นยนต์ ขอขอบคุณที่ดีไซน์ให้ในช่วงที่กำลังยุ่งๆ นะครับ มีหุ่นยนต์เพิ่มขึ้นอีกแล้ว แต่ยังไงก็ขอฝากเนื้อฝากตัวต่อด้วยนะครับ

        ท่าน K ผู้ดูแล และทุกท่านในกองบรรณาธิการฮอบบี้เจแปน รวมถึงทุกท่านที่เกี่ยวข้องกับการตีพิมพ์หนังสือ ที่แล้วๆ มาขอบพระคุณมากครับ

        และทุกท่านที่กรุณาอ่านจากเว็บ “Shousetsuka ni Narou” และอ่านจากในหนังสืออยู่เสมอ ขอขอบคุณอย่างสุดซึ้งครับ

        ฟุยุฮาระ พาโทระ