ประตูเส้นทางโบราณ

บทที่ 90 พละกำลังราชันย์หมาป่าวายุ

   “พวกนายคิดว่าฉันจะหยุดเพราะผู้หญิงคนเดียวรึไง?” สายฝนกล่าวด้วยนํ้าเสียงนิ่งสงบ ไม่มีใครสามารถคาดเดาอารมณ์ของเขาได้ ขณะเดียวกันก็หลบการโจมตีจากคนของกลุ่มโจรภูเขาเขียว จากนั้นก็ใช้หมัดซ้ายต่อยไปกลางหลังศัตรู เกิดเสียงดัง ตูมม! ร่างฝ่ายตรงข้ามระเบิดออกกลายเป็นกองเลือด

   “แกพูดแบบนั้น แสดงว่าถึงฉันจะฆ่าผู้หญิงคนนี้ แกก็ไม่รู้สึกอะไรสินะ จัดการเธอซะ” ระดับครึ่งก้าวชั้นยอดคนหนึ่งเอ่ยขึ้นพร้อมสั่งให้ลูกน้องสังหารริน สายฝนได้ยินแบบนั้นเขาก็ปามีดหั่นผลไม้ของราชันย์ไปใส่ลูกน้องของระดับครึ่งก้าวชั้นยอด สายฝนไม่ต้องการสูญเสียข้อมูลจำนวนมากเคลื่อนที่ไป รินยังคงมีประโยชน์สำหรับเขาอยู่ การที่เธอตายนั่นก็เท่ากับเขาจะสูญเสียใหญ่หลวง

   หวืด! เกิดเสียงมีดแหวกอากาศขึ้น ตามมาด้วยเสียง ฉึก! มีดหั่นผลไม้แห่งราชันย์แทงทะลุหัวใจลูกน้องของครึ่งก้าวชั้นยอด สายฝนใช้ท่าเหยียบจันทร์ดับแสงหลบการโจมตีมากมายจากศัตรูและวิ่งเข้าไปใกล้ร่างริน เป็นเวลาเดียวกันนี้นพลังมหาศาลที่มาจากไหนไม่รู้พลันหายไป

   “ไอ้บ้าเอ้ย!” ระดับครึ่งก้าวชั้นยอดนามว่าวีเดนสบถ ถัดมามันก็พุ่งเข้าไปขวางไม่ให้สายฝนเข้าใกล้ร่างริน โดยมีระดับครึ่งก้าวชั้นยอดคนอื่นๆตามมาติดๆ ไม่รอช้า พวกมันร่วมมือกันโจมตีใส่สายฝนทันที สายฝนเริ่มจริงจังขึ้นมาหลังจากเห็นการโจมตีของพวกชั้นยอด

   “สมแล้วที่พวกนายถูกพวกระดับสูงส่งมา น่าเสียดาย ถึงพวกนายจะเก่งมากกว่านี้สิบเท่าพวกนายก็ไม่สามารถเอาชนะฉันได้อยู่ดี” สายฝนกล่าว นิ้วเขาขยับเล็กน้อย วินาทีต่อมา ดาบเพลิงโลกันตร์พลันปรากฏออกมาจากความว่างเปล่า เมื่อสายฝนจับดาบเล่มนี้ ออร่ารอบๆตัวเขาก็เปลี่ยนไปทันที เขาแตกต่างจากเดิมอย่างมาก

   ‘หวังว่าเจ้าพวกนี้จะมีของดีติดตัว’ สายฝนคิดขึ้นภายในใจ เขาต้องการสิ่งของทุกอย่างของพวกชั้นยอดเพื่อเพิ่มแต้มสำรวจให้ได้มากที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ก่อนเข้าสำรวจมิติเร้นลับ

   “ไอ้หัวฟ้าแกอย่าอวดดีให้มันมากนัก!” วีเดนไม่สามารถทนความอวดดีของสายฝนได้ มันเอ่ยขึ้นพลางใช้พลังออร่าของตนเอง เกิดออร่าขึ้นที่ดาบของมัน ฉับพลันดาบมันแข็งแกร่งขึ้นหลายเท่า นี่คือความสามารถพลังออร่าของมัน เสริมแกร่งอาวุธ!

   เพล้ง! เสียงดาบปะทะกันลั่นไปทั่วบริเวณ

   “ก็แค่พลังออร่ากากๆ” สายฝนพูดเยาะเย้ย เขาออกแรงมากกว่าเดิมทำให้วินาทีถัดมา วีเดนตาเบิกกว้างด้วยความไม่อยากจะเชื่อ ดาบเพลิงโลกันตร์ตัดดาบของวีเดนขาดออกมาเป็นสองส่วนได้อย่างง่ายๆ

   “ดาบราคาถูกแบบนั้นอย่าไปสนใจมันเลย พังก็ซื้อใหม่ได้” สายฝนกล่าวอีกครั้งหลังเห็นท่าทางวีเดน คำพูดของเขานั้นทำร้ายจิตใจวีเดนมาก สำหรับสายฝนแล้วดาบของวีเดนอาจเป็นดาบไร้ค่า ไม่ควรค่าให้ใส่ใจ ทว่าสำหรับวีเดนดาบที่มันใช้น่ะสำคัญยิ่งกว่าชีวิต ดาบเล่มนั้นเป็นเหมือนกับคู่หูของมัน ตั้งแต่เด็กวีเดนจะตัวติดกับดาบเล่มนี้ตลอด กระทั่งเวลาอาบนํ้าก็เอาดาบติดตัวไปด้วย

   ตอนนี้ดาบซึ่งเป็นคู่หูได้พังไปเรียบร้อยแล้ว พังอย่างง่ายๆด้วยดาบสีแดงสดดั่งเลือดของศัตรู ดาบพังยังไม่พอ ศัตรูยังพูดดูถูกว่าเป็นแค่ดาบราคาถูกอีก ศัตรูไม่ใช่แค่แข็งแกร่งอย่างเดียว ฝ่ายนั้นน่ะนอกจากจะแข็งแกร่งแล้วยังโหดเหี้ยมด้วย พูดจาทำร้ายจิตใจเกินไป!

   “ฉันจะให้นายดูว่าอะไรคือความแข็งแกร่งที่แท้จริง” สายฝนไม่มีความเมตตาแม้แต่น้อย เขาใช้ขาขวาเตะวีเดนจนปลิวกระเด็นไปไกล วีเดนกระอักเลือดออกมาไม่หยุด อวัยวะภายในส่วนใหญ่ถูกทำลายไปเพราะแรงสายฝน มันคงมีชีวิตต่อได้อีกไม่นานนัก

   “ใครจะไปคิดว่าพละกำลังของราชันย์หมาป่าวายุจะมีประโยชน์ขนาดนี้” สายฝนพึมพำเบาๆกับตนเอง เมื่อครู่เขาไม่ได้ใช้แรงของระดับหนึ่งเลยแต่วีเดนกลับบาดเจ็บสาหัสด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว เดิมแรงระดับศูนย์จุดห้าของเขามันย่อมไม่สามารถทำให้ระดับครึ่งก้าวชั้นยอดบาดเจ็บสาหัสด้วยหนึ่งการโจมตีแม้จะใช้แรงทั้งหมดก็ตาม

   “แกตาย!” ครึ่งก้าวชั้นยอดคนอื่นๆคำรามพร้อมเพรียงกัน

   สายฝนมองอาวุธนับสิบโจมตีมาทางตน อาวุธมากมายขนาดนี้เขาไม่สามารถป้องกันได้ด้วยดาบเพียงเล่มเดียว สายฝนตัดสินใจหลบโดยการใช้ท่าเหยียบจันทร์ดับแสง ท่านี้สายฝนพยายามทำความเข้าใจมันมาตลอดตั้งแต่ได้รับมาจากเทพวายุ น่าเสียดาย แม้จะผ่านไปหลายวันแล้วแต่สายฝนก็ยังไม่เข้าใจมันเลย ศิลปะการต่อสู้สิ้นแสงจันทราเป็นศิลปะการต่อสู้ที่ถูกคิดค้นขึ้นในยุคบรรพกาล แน่นอนว่ามันต้องเข้าใจยาก

   “พวกแกนั่นแหละตาย!” หลบสำเร็จสายฝนก็ตวัดดาบเพลิงโลกันตร์ไปยังชายคนหนึ่ง ชายคนนั้นเป็นถึงระดับครึ่งก้าวชั้นยอด มันสามารถรับรู้ได้อย่างรวดเร็วว่าสายฝนกำลังโจมตีมัน มันต้องการจะหลบดาบสายฝนทว่าก็หลบไม่พ้น ดาบสายฝนเร็วเกินไป!

   โชคดีมาก มันยังไม่เสียชีวิต แค่แขนขาดไปหนึ่งข้างเท่านั้น สายฝนเห็นเช่นนั้น เขาก็ไม่รอช้า ตวัดอาวุธในมือโจมตีอีกครั้ง ความเร็วการโจมตีครั้งนี้มากกว่าครั้งก่อนมาก ดาบตัดร่างชายระดับครึ่งก้าวชั้นยอดขาดเป็นสองท่อน ครึ่งก้าวชั้นยอดได้เสียชีวิตแล้วหนึ่งคน!

   “ฉันไม่เชื่อหรอกว่าแกจะเอาชนะพวกเราได้หมด” เอนวิลดิ์เอ่ยขึ้น ตัวมันเป็นครึ่งก้าวชั้นยอดจากกลุ่มโจรสายฟ้าสังหาร มันไม่สามารถยอมรับได้ว่าระดับครึ่งก้าวธรรมดาจะสามารถสังหารครึ่งก้าวชั้นยอดทั้งหมดได้

   “งั้นฉันก็จะทำให้แกเชื่อเอง” สายฝนพุ่งเข้าหาเอนวิลดิ์ ดาบเพลิงโลกันตร์ถูกกวัดแกว่งปะทะกับดาบศัตรูสองสามครั้ง ในการปะทะกันครั้งที่สี่ดาบเอนวิลดิ์ก็ได้พังลง สิ่งที่เกิดขึ้นเป็นผลให้เอนวิลดิ์หัวร้อน มันใช้พลังธาตุสร้างดาบขึ้นมาและโจมตีใส่สายฝน

   “ธาตุดินเหรอ?” สายฝนพึมพำกับตนเองแล้วนึกเสียดาย หากเป็นธาตุนํ้าแข็งหรือธาตุที่เกี่ยวข้องกับความเย็น เขาจะดีใจมาก เนื่องจากสายฝนต้องการให้ดาบเพลิงโลกันตร์พัฒนาขึ้น การที่ดาบเพลิงโลกันตร์จะพัฒนาได้นั้นจำเป็นต้องกลืนกินธาตุหยินเท่านั้น

   ‘ธนู!’ จังหวะที่สายฝนทำลายดาบดินของเอนวิลดิ์ เขาพลันสัมผัสได้ถึงบางอย่างซึ่งใกล้เข้ามา สายฝนรีบหมุนตัวไปป้องกันลูกธนู เกิดเสียงดังขึ้น ใบดาบเพลิงโลกันตร์ปรากฏร่องรอยความเสียหายเล็กน้อย แม้จะเล็กน้อยแต่สายฝนก็อดรู้สึกตกใจไม่ได้ ลูกธนูดอกนี้แข็งแกร่งมากจริงๆ ถ้าระดับศูนย์จุดห้าโดนเข้าไปต้องบาดเจ็บสาหัสแน่นอน

   “ตอนนี้แหละ ไอ้หัวฟ้าตายซะ!” วินาทีที่สายฝนหันหลังให้ เอนวิลดิ์และครึ่งก้าวชั้นยอดคนอื่นๆก็รีบโจมตีเขา เอนวิลดิ์ใช้พลังธาตุดินของมันสร้างดาบดินเล่มใหม่ขึ้นมาก่อนแทงไปยังบริเวณหัวใจสายฝน

   “คิดว่าฉันโง่เปิดช่องว่างให้พวกแกโจมตีงั้นเหรอ?” สายฝนยิ้มเย็นชา เขาใช้ขาขวาซึ่งถูกพลังออร่าสีแดงครอบคลุมเมื่อครู่กระทืบพื้นกระโดดขึ้นไปบนอากาศ การกระทำของเขาทำให้พวกเอนวิลดิ์โจมตีพลาด เวลานี้พวกมันหัวร้อนหนักกว่าเดิม ต้องการสังหารสายฝนให้ตายตอนนี้เลยถ้าเป็นไปได้

   “ฉันทนไม่ไหวแล้ว! ไอ้หัวฟ้าหากแกยังไม่หยุดพวกฉันจะฆ่าเพื่อนของแก” รู้ว่าไม่สามารถสู้สายฝนได้ เอนวิลดิ์ก็เริ่มขู่เขา

   “พวกแกเชื่อมั้ยว่าฉันสามารถช่วยผู้หญิงคนนั้นได้ก่อนที่พวกแกจะฆ่าเธอ” สายฝนซึ่งลงถึงพื้นอย่างปลอดภัยกล่าวขึ้น ถ้ามันไม่มีทางเลือกจริงๆสายฝนก็จะใช้พลังของระดับหนึ่ง ถึงแม้เขาจะไม่อยากใช้ก็ตาม

   พวกเอนวิลดิ์หัวเราะ “พวกฉันจะรอดูว่าแกจะช่วยนังผู้หญิงคนนี้ได้มั้ย?” จากนั้นก็หันไปกล่าวกับระดับครึ่งก้าวชั้นยอดที่เฝ้ารินอยู่ว่า “ซัลฟา นายสังหารเธอเลย”

---

บทที่ 90 พละกำลังราชันย์หมาป่าวายุ