หยางจื่อราชันดาบพิชิตสวรรค์

ในเวลาที่ผ่านมาหลังจากที่หยางจื่อและมู่โหลวได้ใช้เวลาในห้องนอนทั้งคืนพวกหมิงฮ่าวเองก็สังเกตุเห็นความรักที่ทั้งสองแสดงออกมาต่อกันทำให้หมิงฮ่าวรู้สึกยินดีอย่างยิ่งเพราะในอนาคตอยางจื่อจะต้องออกเดินทางตามหาครอบครัวที่แท้จริงของตนเองซึ่งไม่รู้จะได้กลับมาหรือไม่อย่างน้อยถ้ามู่โหลวตั่งครรภ์ของหยางจื่อพวกหมิงฮ่าวก็จะมีความสุขอย่างยิ่ง

ทางด้านโม่หงเย่นางได้ปิดด่านฝึกตนและทำความเข้าใจเกี่ยวกับทักษะดาบสวรรค์อย่างต่อเนื่องและในบางครั้งนางก็จะมาหาอยางจื่อในบางครั้ง

1เดือนผ่านไปในตอนนี้พวกหยางจื่อได้มาอยู่หน้าสุสารโบราณที่มีประตูขนาดใหญ่ปรากฏแต่กลับยังไม่เปิดออกและในตอนนั้นเองกลุ่มของคนอาณาจักรอื่นๆก็มาถึง

"ว่าไงฉินเทียนข้าได้ข่าวว่าพวกเจ้าได้ท่านนักบุญสักสิทธิ์มาช่วยแก้ไขเรื่องของพวกนอกรีตที่ฝึกฝนทักษะปีศาจให้สินะ"จักรพรรดิเหยียนกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงดูถูก

"พวกเจ้าชั่งโชคดีจริง ๆที่ท่านนักบุญศักดิ์สิทธิ์ผ่านมาทางนี้พอดี"จักรพรรดิเฝิ่นกล่าวเยาะเย้ย

"แต่ก็ดีเเล้วที่พวกท่านปลอดภัย" จักรพรรดินีชางเย่กล่าว

จักรพรรดิฉินได้แต่ยืนกัดฟันเมื่อได้ฟังคำกล่าวของจักรพรรดิอาณาจักรอื่นๆถึงความแข็งแกร่งของพวกเขาจะไม่ต่างกันแต่สำหรับรุ่นเยาว์ที่มีพรสวรรค์ของอาณาจักรฉินมีจำนวนน้อยกว่าอาณาจักรอื่นๆ

"เหอะอย่างน้อยข้าก็ไม่หน้าหนาพอที่จะรับผลประโยชน์โดยที่ไม่ได้ทำอะไรตอบแทนละนะ"จักรพรรดิฉินกล่าวด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ

"นี่เจ้าจะว่าพวกเราไม่ได้มาช่วยเจ้าแล้วมาเก็บผลประโยชน์ของพวกเจ้างั้นรึ"จักรพรรดิเหยีนกล่าว

"หรือไม่ใช่" จักรพรรดิฉินกล่าว

"เหอะถ้าข้ามาทันต่อให้มีพวกนอกรีตมากเท่าไหร่ข้าก็สามารถจัดการได้อยู่เเล้ว"จักรพรรดิเหยียนกล่าว

"ท่านที่อยู่ปราณจักรพรรดิขั้นที่ 9 จะสามารถสู้กับคนที่อยู่ปราณนักบุญขั้นที่4 ได้อย่างงั้นรึ" หยางจื่อที่ยืนอยู่กล่าว

"ปราณนักบุญขั้นที่ 4 อย่างงั้นรึ" จักรพรรดิคนอื่นๆกล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก

"เจ้าเป็นใครมีสิทธิ์อะไรถึงได้มากล่าวกับข้า"จักรพรรดิเหยียนกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา

"เขาคือผู้ที่มีพรสวรรค์ที่สุดในอาณาจักรของข้าและเขายังได้รับการคุ้มครองจากนิกายฟีนิกซ์ศักดิ์สิทธิ์อีกด้วย"จักรพรรดิฉินกล่าวด้วยน้ำเสียงภาคภูมิ

จักรพรรดิของแต่ละอาณาจักรต่างแสดงสีหน้าตกตะลึงแต่เมื่อเห็นป้ายหนกที่ห้อยไว้ที่เอวของหยางจื่อพวกเขาก็แสดงใบหน้าที่ซีดขาวออกมาในทันทีตัวตนของนิกายฟีนิกซ์ศักดิ์สิทธิ์นั้นถือเป็นสิ่งที่หน้ากลัวสำหรับอาณาจักรพรรดิเล็กๆแบบพวกเขา

"ข้าอยากจะเห็นฝีมือของผู้ที่มีพรสวรรค์ของอาณาจักรฉินจริง ๆ"ชายหนุ่มของอาณาจักรเหยียนกล่าวด้วยน้ำเสียงหยิ่งยโส

"ข้าเองก็อยากเห็นฝีมือของรุ่นเยาว์ของอาณาจักรเหยียนเช่นกัน"หยางจื่อกล่าว

ชายหนุ่มคนนั้นเมื่อได้ยินคำกล่าวของหยางจื่อก็ชักกระบี่และพุ่งมาหาหยางจื่อในทันทีและปลดปล่อยพลังปราณปฐพีขั้นที่ 8 ออกมา

หยางจื่อยิ้มที่มุมปากและพุ่งตรงไปข้างหน้าดาบมังกรสวรรค์ที่ปรากฏอยู่ในมือปลดปล่อยรังสีดาบที่รุนแรงออกมาและฟาดฟันใส่กระกระบี่ของชายหนุ่มจากอาณาจักรเหยียนจนกระบี่ของชายหนุ่มคนนั้นแตกระเอียดหยางจื่อใช้เท้าถีบไปที่ร่างของชายหนุ่มคนนั้นจนกระเด็นไปทางจักรพรรดิเหยียนอย่างรวดเร็ว

"ตูม!!!!"

ร่างของชายหนุ่มคนนั้นร่วงลงอยู่แทบเท้าของจักรพรรดิเหยียนจนทำให้เส้นเลือดบนใบหน้าจักรพรรดิเหยียนปูดบวมออกมา

"ชั่งหน้าผิดหวังยิ่งนัก" หยางจื่อกล่าวอย่างเย็นชา

แต่สำหรับรุ่นเยาว์ของอาณาจักรเหยียนถือเป็นความอัปยศอย่างถึงที่สุดแต่พวกเขาก็ไม่มีใครกล้าพอที่จะออกไปสู้กับหยางจื่อเพราะด้วยพลังของอยางจื่อสามารถจัดการกับคนที่อยู่ปราณปฐพีขั้นที่8 ด้วยเพียง 2 กระบวนท่ามันน่ากลัวเกินไป

"ทรงพลังอย่างมากต่อให้คนที่อยู่ปราณปฐพีขั้นที่ 9 ไปสู้กับเขาก็ไม่สามารถเอาชนะเขาได้อย่างแน่นอน"จักรพรรดินีชางเย่กล่าว

"ชิก็แค่เด็กน้อยอวดดีเท่านั้นแหละถ้าหากเจ้าไม่ได้ถูกปกป้องจากนิกายฟีนิกซ์ศักดิ์สิทธิ์ละก็ข้าสามารถบดขยี้เจ้าได้อย่างง่ายดาย"จักรพรรดิเหยียนกล่าว

"จักรพรรดิเหยียนชั่งเป็นคนที่สุดยอดจริง ๆที่ข่มขู่รุ่นเยาว์อายุ 17ปีได้ลงคอ แบบนี้รู้ถึงใหอายถึงนั่น"จักรพรรดิฉินกล่าวเยาะเย้ย

"เจ้า!!!!!"

"ครื้นๆๆๆๆ"

ในตอนนั้นเองที่ประตูของสุสารโบราณก็เปิดขึ้น

"ในที่สุดก็เปิดเเล้ว" จักรพรรดิเฝิ่นเทียนกล่าวออกมา

"เข้าไปข้างในกันได้เเล้ว" จักรพรรดิฉินกล่าวกับพวกหยางจื่อ

กลุ่มของหยางจื่อได้เดินเข้าไปในประตูในทันทีและตามไปด้วยรุ่นเยาว์ของอาณาจักรทั้งสามเหล่าชายหนุ่มจากอาณาจักรอื่น ๆต่างก็มองไปทางมู่โหลวเซี่ยหนิงและฉินหมิงเยี่ยด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความปรารถนาแต่พวกเขาไม่กล้าเข้าไปทักพวกนางเพราะพวกนางต่างก็อยู่รอบๆตัวของหยางจื่อ

"เมื่อไหร่ที่ได้โอกาสพวกเราต้องสังหารเจ้าเด็กนั่นซะนี่คือคำสั่งของจักรพรรดิ"ชายหนุ่มของอาณาจักรเหยียนกล่าว

หยางจื่อที่สังเกตุเห็นรุ่นเยาว์ของอาณาจักรเหยียนกำลังวางแผนร้ายมันทำให้หยางจื่อยิ้มที่มุมปากในทันทีกลุ่มของหยางจื่อที่เดินเข้ามาในสุสารโบราณต่างก็เห็นป้ายหลุมศพมากมายและแต่ละหลุ่มศพจะมีออร่าที่ทรงพลังปลดปล่อยออกมามู่โหลวที่เดินไปยังสถสารที่มีกระบี่สีฟ้าปักอยู่นางนั่งลงและพยายามติดต่อกับจิตวิญญาณที่อยู่ในกระบี่เล่มนั้น

หยางจื่อก็เข้าใจในทันทีถึงหลักการในการได้รับมรดกจากสุสารโบราณแห่งนี้

"องค์หญิงท่านต้องการรับมรดกแบบใดรึ"หยางจื่อหันมากล่าวกับฉินหมิงเยี่ย

"ข้าอยากได้มรดกที่เกี่ยวกับศาสตร์แห่งมีดหรือพลังของจิตวิญญาณ"ฉินหมิงเยี่ยกล่าว

หยางจื่อรู้สึกแปลกใจที่ฉินหมิงเยี่ยเชี่ยวชาญศาสตร์แห่งมีดและพลังจิตวิญญาณพลังจิตวิญญาณเป็นการโจมตีไปที่จิตวิญญาณของคู่ต่อสู้อย่างเช่นการสร้างภาพลวงตาให้คู่ต่อสู้สับสน

---------------------------------------------------------------------------------------