“นี่ฝันอีกแล้วใช่ไหมเนี่ย”
หญิงสาวตบหน้าตัวเอง หวังจะตื่นจากฝันที่คงเป็เพราะนั่งดูซี่รี่ส์กำลังภายในกับพ่อแม่มากเกินไป แต่ความเจ็บที่แก้มก็บอกได้ว่าไม่ใช่ความฝัน
หญิงสาวมองผ่านดาบโบราณ และชายหนุ่มตรงหน้าไปยังร่างชายชุดดำที่นอนเกลื่อนอยู่บนพื้น เมื่อหันมองไปด้านหลังก็เป็หน้าผา จึงคลานไปยังขอบผาชะโงกหน้าลงไปยังกระแสน้ำเชี่ยวกรากเบื้องล่าง ก่อนจะค่อย ๆ คลานกลับมาด้วยขาที่สั่นยิ่งกว่าเดิม
“เสี่ยวชิง! นี่เล่นพิเรนทร์อะไรเนี่ย เสี่ยวชิง ออกมาเดี๋ยวนี้นะ ไม่ตลกนะ ถ้าไม่รีบออกมา ฉันจะหักเงินเดือนเธอสามเดือนเลย”
คนร่างสูงมองหญิงสาวในชุดประหลาดที่ะโโหวกเหวกด้วยคำพิลึกพิลั่น
“เสี่ยวชิง ผู้กำกับ ตากล้อง ฉันไม่เล่นด้วยนะ ฉันไม่อนุญาตให้พวกคุณเอาคลิปฉันไปลงโซเชี่ยลหรือออกทีวีนะ ไม่งั้นฉันจะฟ้องให้หมดตัวเลย ออกมากันเดี๋ยวนี้”
เธอะโสุดเสียง เรียกให้คนในกองถ่ายออกมา เดี๋ยวนี้รายการล้อกันเล่นกำลังได้รับความนิยม แต่ไม่นึกว่าวันนี้จะโดนเข้ากับตัว
หญิงสาวปัดดาบตรงหน้าอย่างไม่นึกกลัว แถมยังหงุดหงิดที่นักแสดงคนนี้ยังจะเล่นไม่เลิกอีก มือล้วงลงไปในกระเป๋าสะพายใบใหญ่แล้วค้นโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดอัดวีดีโอ
“ฉันเฉินฟางเหนียง หัวหน้าแผนกบัญชีบริษัทหานซีกรุ๊ปขอบันทึกคลิปนี้ไว้เป็หลักฐาน ฉันถูกรายการล้อกันเล่นถ่ายทำโดยไม่ได้รับความยินยอม หากใครนำคลิปไปเผยแพร่ไม่ว่าจะในทีวีหรือในโซเชี่ยลมีเดีย ฉันจะขอดำเนินคดีจนถึงที่สุด...ทุกคนออกมากันเดี๋ยวนี้นะ”
คนร่างสูงตวัดดาบลงมาตรงหน้าหญิงสาวอีกครั้ง
“เ้าเป็ใคร!”
“นี่ก็เล่นไม่เลิกสักทีนะ มีบทพูดอยู่ประโยคเดียวหรือไง”
พูดพลางก็ปัดดาบออกไปพลาง แต่ครั้งนี้กลับต้องสะดุ้งโหยง
“โอ๊ย นี่มันดาบจริงนี่ ทุกคนดูนะ กองถ่ายนี้ใช้อาวุธจริงเข้าฉาก นี่มันผิดกฏหมายไม่ใช่หรือไง ดูแผลฉันสิ”
หญิงสาวชูปลายนิ้วที่เืซิบไปยังกล้องมือถือขณะคนร่างสูงที่กำลังมองหญิงสาวที่โวยวายไม่เป็ศัพท์กับวัตถุประหลาดอยู่นั้น เขาก็หันขวับไปด้านหลัง และก้มลงใช้หูแนบที่พื้นเพื่อฟังเสียงฝีเท้าคนนับสิบจากฝั่งตะวันออกของหน้าผาที่กำลังมุ่งหน้ามาทางนี้
“นี่คุณทำอะไร ยังไม่เลิกแสดงอีกหรือไง”
เธอส่งสีหน้าเหม็นเบื่อให้นักแสดงหนุ่มเ้าบทบาท ก่อนจะกดปิดโทรศัพท์มือถือใส่ลงกระเป๋า
“นี่ฉันจะบอกให้นะ หน้าตาดี ๆ อย่างคุณเนี่ยอย่ามาทำงานกับพวกรายการแกล้งชาวบ้านเค้าแบบนี้เลย คุณน่าจะ...”
จู่ ๆ คนร่างสูงนั้นก็ปราดเข้ามาแล้วใช้นิ้วจิ้มมาที่หน้าอกเธอสองครั้ง ซึ่งทำให้เธอขยับไม่ได้ไปทั้งร่างและก่อนที่จะล้มฟาดลงไป เขาก็อุ้มเธอขึ้นพาดบนบ่าซ้ายแล้วพาะโทีเดียวขึ้นไปซ่อนบนกิ่งไม้ใหญ่ที่ต้นไม้ใกล้ ๆ กับหน้าผา
‘นี่มันเหมือนจริงเกินไปแล้ว ถึงขั้นฉีดยาชากันเลยเหรอ สลิงบ้านี่ก็แข็งแรงชะมัด ยกขึ้นมาพร้อมกันได้ตั้งสองคน’
แม้จะหงุดหงิดที่ถูกแกล้ง แต่ก็อดที่จะชื่นชมความสมจริงของกองถ่ายนี้ไม่ได้จริง ๆ
‘ดูสิแม้แต่รอยธนูบนแผ่นหลังนี้ ยังทำแผลได้เหมือนจริงมาก แถมยังได้กลิ่นคาวเืชัดเจนอีก นี่ลงทุนใช้เืหมูเลยเหรอเนี่ย’
ขณะที่เฉินฟางเหนียงกำลังชื่นชมความสมจริงของกองถ่ายนี้อยู่นั้น ชายหนุ่มก็กำลังจับความเคลื่อนไหวเบื้องล่าง ชายชุดดำนับสิบเดินเข้าไปสำรวจคนที่นอนเกลื่อนพื้น และรอยไหม้ บริเวณที่หญิงประหลาดผู้นี้ปรากฏตัวออกมา หนึ่งในนั้นเจอรอยเืของเขาใกล้ต้นไม้ใหญ่นี้ เขารีบดีดเืหนึ่งหยดจากแผลที่ต้นแขนไปยังพุ่มไม้ที่อยู่ห่างออกไป
ได้ผล คนข้างล่างทั้งหมดพากันตามรอยเืนั้นไปทางทิศตะวันตกของหน้าผา ฝนหยุดแล้ว ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนเป็สีแดงส้ม พระอาทิตย์ใกล้จะตกแล้ว เห็นทีคืนนี้คงต้องหาที่ซ่อนตัวก่อน เขามองไปทางทิศตะวันออก อย่างไรคนเ่าั้คงไม่ย้อนกลับไปทางเดิมที่เพิ่งผ่านมาเป็แน่
เขาลงจากต้นไม้ แล้วะโตัวลอยไปอย่างแ่เบา แต่ละก้าวห่างกันนับสิบเมตร ซึ่งทำให้คนร่างบางที่พาดอยู่บนบ่าเริ่มเวียนหัว จากความรู้สึกชื่นชมในความสมจริงที่ได้รับอยู่นี้ เริ่มเปลี่ยนเป็ความพรั่นพรึง
‘นี่มันสมจริงเกินไปแล้ว’