"กูมีข่าวดีจะบอกมึง อีชบา"
"อะไรรึ นายเมฆ"
"กูเจอมันแล้ว... ลูกกรอกขุนแผน"
"จริงเหรอนายเมฆ!! มันอยู่ที่ไหนจ๊ะ"
"ยังไม่รู้ที่อยู่แน่ชัดหรอก แต่จับััได้ลางๆ แถวภาคกลาง ต้องเข้าไปใกล้กว่านี้ถึงจะรู้"
"นายเมฆแน่ใจเหรอจ๊ะ ว่าใช่มันจริงๆ"
"จิตดวงใหญ่แรงขนาดนี้ ใช่มันแน่... โอกาสที่ดีที่สุดที่จะแกะรอยเจอคือคืนเดือนเพ็ญ ตรงตามที่พ่อครูบอกไว้ไม่มีผิด"
"ชบาดีใจจัง... จะได้เป็อิสระสักที"
จอมขมังเวทย์แสยะยิ้มแล้วใช้มือคว้าเต้านมสาวน้อยบีบขย้ำเต็มมือ แม้เธอจะโดนมัดผ้าแดงปิดตาไว้แต่หน้าตามีรอยยิ้มตลอดเวลาเพราะกำลังดีใจกับข่าวที่ผู้เป็นายบอก
"อะไรกันชบา... มึงอยากไปจากกูขนาดนี้เลยเหรอวะ กูเสียใจนะเนี่ย" พูดเสร็จเขาก็ก้มลงไปปาดลิ้นเลียหัวนมสาวจนแข็งตั้ง
"อูยยยย นายจ๋า... ชบารับใช้เหล่าพ่อครูมาหลายชั่วอายุคนแล้วนะจ๊ะ... รวมถึงนายเมฆ ชบาก็อยู่รับใช้มาเกือบสิบปีแล้ว... ให้ชบาไปพักเถอะนะ"
"พันธะสัญญาเป็ข้อผูกมัดทางิญญา เพราะงั้นมึงไม่ต้องกังวลไปหรอก... กูได้ลูกกรอกขุนแผนมาเมื่อไหร่ มึงก็จะหลุดพ้นจากบ่วงสัญญานี้ไปเอง... จะเสียดายก็แค่..."
"แค่อะไรจ๊ะ"
"กูจะไม่ได้เล่นกับมึงแบบนี้อีกแล้วน่ะสิ"
เขาซุกหน้าเข้าไซ้ซอกคอขาวของเธอแล้วใช้สองมือขยี้หัวนมอย่างแรงจนมันยืดติดนิ้ว สาวน้อยแหงนหน้าสูดปากครางดังลั่น
"ซี้ดดดด นายเมฆจ๋า... ชบาแค่ยืมร่างเค้ามารับใช้นายเมฆเองอย่าลืมสิ... เดี๋ยวนายเมฆได้ลูกกรอกขุนแผนมาจริงๆ จะหาเด็กสาวแบบนี้อีกสักกี่คนก็ได้นะจ๊ะ"
"แต่สาวๆ สมัยนี้คงไม่มีใครปากหวานพูดจาออดอ้อนได้ถึงใจเท่ามึงอีกแล้วชบา อ้ามมม จ๊วบๆๆ"
เมฆ - ชายหนุ่มวัยกลางคนที่ภายนอกดูธรรมดาแต่เป็ผู้ใช้วิชาอาคมที่เก่งกาจ เรียนรู้วิชาสายมืดมาจากพ่อครูฝั่งประเทศเพื่อนบ้านจนกลายเป็ศิษย์เอกที่เชี่ยวชาญไสยเวททุกรูปแบบ เขาได้รับมีดนางพรายมาจากพ่อครูผู้ล่วงลับไปแล้วมาเป็ข้ารับใช้ เป้าหมายสูงสุดในชีวิตของเมฆและเหล่าพ่อครูที่เป็อาจารย์แต่ละรุ่นได้สืบทอดคำสั่งเสียกันมาคือ ตามหาลูกกรอกขุนแผน และเอามาเป็บริวาณให้ได้
และพรายชบา - ิญญาหญิงสาวผู้ถูกผนึกไว้ในมีดกริชโบราณที่ถูกผูกมัดไว้ด้วยพันธะสัญญากับพ่อครูั้แ่รุ่นเก่าก่อน ว่าจะยอมเป็ข้าทาสบริวาณให้ผู้ถือครองกริช จนกว่าจะได้ลูกกรอกขุนแผนมาไว้ในอาณัติถึงจะได้รับการปลดปล่อยให้ไปสู่ภพภูมิ
แต่แล้วเวลาก็ผ่านมาหลายร้อยปี พ่อครูรุ่นต่อรุ่นที่ส่งต่อวิชาความรู้ศาสตร์มืดสืบทอดกันมาต่างก็ไม่มีใครเคยแกะรอยเจอลูกกรอกขุนแผนเลย จนกระทั่งคืนนี้... คืนเดือนเพ็ญ... คืนที่เกราะกำบังป้องกันตัวเองของน้าแผนอ่อนแอมากที่สุด
"เอาล่ะ จันทร์เพ็ญขึ้นตรงหัวแล้ว... ได้เวลาสักที"
เมฆถอนตัวจากเด็กสาวแล้วลงนั่งตรงหน้าจัดการกับเครื่องมือที่เตรียมไว้ เขาหยิบเอาปลัดขิกไม้เก่าๆ ที่ลงอักขระไว้จุ่มลงในหม้อน้ำมันหล่อลื่นพร้อมกับเริ่มบริกรรมคาถาในภาษาที่ไม่มีใครเข้าใจ เสร็จก็ยกมันขึ้นมาจากหม้อจ้องมองดูแท่งไม้รูปจำลองแท่งเอ็นที่เปียกชุ่มเมือกแล้วแสยะยิ้ม
"เอาละนะอีชบา ถ่างขาออกกว้างๆ"
"จ่ะนาย"
เด็กสาวร่างเปลือยที่ถูกปิดตาอยู่ขยับตัวลงนั่งจนตูดเกือบหลุดตกจากขอบเก้าอี้ เธอใช้สองมือยกขึ้นจับพนักพิงด้านหลังไว้ประคองตัวแล้วยกสองขาถ่างออกกว้างเปิดให้เห็นกลีบแคมสาวแรกแย้มที่ยังปิดสนิท มันน่ากินจนผู้เป็นายอดใจไม่ไหวเลยโฉบลงไปปาดลิ้นเลียจนเปียก ส่งความเสียวให้เด็กสาวครางเสียงสั่น
"ซี้ดดดดด นายเมฆจ๋า... ทนหน่อยนะจ๊ะ หลังจากเสร็จพิธีเดี๋ยวชบาจะปรนนิบัติให้เต็มที่เลยจ่ะ"
"พูดได้น่าฟังดีนี่... ตรงนี้มีผีกี่ตัวที่รอรับทานอยู่ มึงเห็นแล้วใช่มั้ย?"
"สามตัวจ่ะ มีเด็กหนึ่งกับแก่อีกสอง... พวกมันพูดเป่าหูชบาเร่งกันใหญ่เลย"
"งั้นก็ให้เด็กมันเปิดก่อน จะได้เสร็จเร็วๆ... เอาละนะ"
เมฆใช้มือหนึ่งจับกลีบแคมที่ปิดสนิทแหวกออกกว้างจนรูเสียวเปิดอ้า แล้วใช้อีกมือที่จับด้ามปลัดขิกไม้ชุ่มน้ำมันเข้าไปปักหัวลงกลางหลุมแล้วค่อยๆ ยัดเข้าไปจนเกือบสุดด้าม เขาเสียบมันคาไว้แล้วถอยออกมานั่งขัดสมาธิลงตรงหน้าหว่างขาของเธอ ประกบสองมือเข้าบีบกันแน่นแล้วเริ่มร่ายคาถา
"อูยยยย มาเลยไอ้หนู เยดควxมึงเข้ามาเลย"
อีชบาครางเพ้อเสียงสั่น แท่งปลัดขิกไม้ที่เสียบคารูเสียวก็เริ่มขยับเข้าออกราวมีชีวิต เต้านมสาวมีรอยฝ่ามือทาบจมลงไปบีบจนแบนทั้งๆ ที่มีเพียงอากาศ ชบาแหงนหน้าอ้าปากส่งลิ้นยื่นออกไปในอากาศค้างไว้เหมือนกำลังถูกดูด เธอครางในลำคอพยายามพูดออกมาให้เป็คำ
"ซี้ดดดด เป็ไงไอ้หนู... ตายไปทั้งๆ ที่ไม่เคยได้เยดผู้หญิงเลยใช่มั้ย... หยุดทำไมล่ะจ๊ะ เสียวเหรอ?... ไม่ได้หรอก มีรอต่อคิวอยู่อีกนะ รีบๆ แตกมาได้แล้ว โอ้ยๆๆๆ นั่นแหละ... ซี้ดดดดด แตกมาเลยเร็วๆ"
แท่งไม้วิ่งเข้าออกเร็วขึ้นจนในที่สุดก็อัดเข้าไปถึงโคนแล้วกระตุกสั่นแน่นิ่งไป เมฆรีบเข้าไปคว้าด้ามปลัดขิกดึงพรวดออกมาแล้วหยิบขวดแก้วเล็กๆ ขนาดเท่าหลอดยาดมเข้าไปรองด้านล่างหอยสาว
"เร็วๆ ชบา ดันมันออกมา"
ชบาขมิบกลีบแคมหยัดน้ำเมือกใสบริสุทธิ์ไหลออกมาเป็สายลงในขวดแก้วจนหมด เมฆดูแล้วก็หงุดหงิดตวาดแบบอารมณ์เสีย
"ไอ้เด็กเปรตนี่บุญน้อยชิบหาย กูอุตส่าห์ให้มึงเปิดก่อนแท้ๆ เสือกได้แค่ไม่ถึงครึ่งขวด เสียเวลาชะมัด จะไปเกิดไปเป็ผีห่าที่ไหนก็ไป!... ต่อไปก็ตามึงแล้วไอ้แก่"
เมฆวางขวดแก้วแล้วหยิบปลัดขิกไม้ลงจุ่มหม้อน้ำมันรอบใหม่ คราวนี้พอเสียบยัดมันกลับเข้าหว่างขาเด็กสาวยังไม่ทันที่จะได้ปล่อยมือแท่งไม้ก็ขยับตัววิ่งรูดเข้าออกรูเสียวอย่างบ้าคลั่ง
"อูยสสสส ลุงจ๋าาาา หิวอะไรขนาดนี้... ซี้ดดดดด เยดเก่งจังเลยจ่ะ ตอนหนุ่มๆ เมียคงจะหลงควxลุงมากแน่ๆ อืมมม... เงี่ยนมานานแล้วเหรอ?... งั้นก็เอาหนักๆ แล้วแตกมาเยอะๆ... ซี้ดดดด ญาติลุงส่งบุญมาให้เท่าไหร่ ปล่อยมันใส่หีชบาให้หมด โอ้ยๆๆๆ"
ชบาโดนควxไม้กระทุ้งใส่หว่างขาจนเธอบีบเก้าอี้ไว้แน่น เงยหน้าสูดปากครางลั่นเร่งให้ผีหื่นรีบแตกเร็วๆ จนแท่งไม้สาวออกเกือบจะหลุดแล้วพุ่งเสียบกลับเข้าไปจนสุดโคนแช่นิ่งพร้อมกับสั่นอย่างรุนแรง ชบาเกร็งตัวแข็งจนหน้าแดงอ้าปากค้าง
"ซี้ดดดดด นายเมฆ... อูยยยย รอบนี้... น้ำเยอะมาก ไอ้แก่นี่ของดีเลยล่ะ"
"ไหนๆ ขอดูหน่อย ปล่อยออกมาเลยชบา"
เมฆดึงแท่งไม้ออกแล้วรีบเอาขวดแก้วอันใหม่เข้าไปรองรับน้ำเมือกใสที่ไหลออกมาจากกลีบแคม คราวนี้มันไหลทะลักออกมาจนเมฆต้องเปลี่ยนขวดมาตวงได้ถึงสามขวด เขายิ้มกว้างพร้อมกับหัวเราะด้วยความสะใจ
"ฮ่าๆๆๆ ต้องงี้สิวะ! ค่อยคุ้มเวลากูหน่อย สามขวด!! ขวดละสองแสน!! ไอ้แก่ มึงอยากกินอะไรบอกมา พรุ่งนี้เช้ากูจะให้เด็กถวายไปให้... เอ้า เหลือมึงอีกตัวสินะ ต่อเลย กูขอเยอะๆ แบบนี้อีกรอบเข้าใจมั้ย"
เขาจัดการเสียบปลัดขิกไม้ชุ่มเมือกเข้าใส่หว่างขาเด็กสาวรอบใหม่ คราวนี้มันยังแช่นิ่งไม่ขยับทำให้แปลกใจจนต้องถาม
"อ้าว... มันไม่สิงเหรอชบา"
"อืมมม ไม่จ่ะ... มันเข้าแล้ว... แต่มันไม่ยอมขยับเอง"
ก่อนที่เมฆจะทันได้พูดอะไรต่อ เขามองเห็นเต้านมสาวข้างหนึ่งมีรอยฟันกัดจมลงไปจนแดง หัวนมอีกข้างก็ถูกดึงยึดขึ้นมาจนชี้แหลมในอากาศ ชบากรีดร้องทันที
"โอ้ยยย!! ไอ้เหี้ยนี่! อย่ารุนแรงสิวะ หน้าที่ของมึงคือรีบเยดให้แตก โอ้ยยย!! ถึงกูจะเป็ผีเหมือนมึงแต่ตอนอยู่ในร่างเนื้อมันก็เจ็บนะ!"
รอบคอของเด็กสาวมีมือที่มองไม่เห็นสองมือบีบรัดจนเป็รอยนิ้วจมลงไป ชบาเกร็งแข็งไปทั้งตัวแล้วรีบบอกนาย
"นะ นาย... ไอ้นี่... มันเป็ฆาตกร... มันบอกจะ... เอาอีหนูคนนี้ไปอยู่ด้วย"
"หนอยยย ไอ้ผีห่านี่! กูมาให้ทานดีๆ ไม่ชอบใช่มั้ย!"
เมฆลุกขึ้นไปหยิบแส้หวายแล้วเป่าคาถาพ่นลมหายใจใส่จากล่างขึ้นไปจนสุดปลาย เสร็จก็หันไปสะบัดฟาดใส่อากาศที่คร่อมตัวเด็กสาวอยู่ เสียงกรีดร้องของผู้ชายดังลั่นบ้าน รอยมือรอบคอของชบาหายไปเธอเลยรีบรวบสองขากอดร่างอากาศไว้ไม่ให้หนีแล้วแอ่นตูดขึ้นเด้าแท่งไม้เอง
"แตกมาสิวะ!! หรืออยากตายคาหวายอาคมอีกรอบ ไอ้เวรเอ้ย!!"
เพี้ยะๆๆๆ
เมฆยังฟาดใส่ร่างอากาศไม่ยั้งในขณะที่ชบาก็กระดกตูดเด้าต่อจนในที่สุดแท่งไม้ก็สะบัดปลิวหลุดออกไป เมฆยังไม่ยอมหยุดมือไล่ฟาดแส้หวายใส่มันอย่างเดือดดาลจนหน้าต่างห้องกระชากเปิดออกเองแล้วก็มีลมพัดหอบมวลอากาศในห้องปลิวหายไป
"ไอ่สัส!!! ไปเป็ผีตายโหงที่ไหนก็ไป! แม้งเอ้ยยย อย่าให้กูเจออีกรอบนะมึง"
"แฮ่ก.. แฮ่ก...... นายเมฆ... ชบารีดมาจากมันได้นิดนึงจ่ะ..."
"โห จริงเหรอ? ไหนๆ ขอดูหน่อย"
เมฆรีบกลับไปนั่งตรงหว่างขาเด็กสาวอีกครั้ง พอตวงเสร็จก็ยกขวดแก้วขึ้นมามองพร้อมกับยิ้มกว้างความโกรธหายไปสิ้น
"ได้มาเต็มขวดก็ยังดีวะ"
"ใช้ได้อยู่ใช่ไหมจ๊ะนายเมฆ"
"น้ำมันพรายรอบนี้ สี่ขวดครึ่ง ยิ่งกว่าใช้ได้อีกชบา... ทำได้ดีมาก"
เขาเข้าไปถอดผ้าปิดตาเด็กสาวออกแล้วหอมแก้มฟอดใหญ่ ใช้มือลูบคอที่ยังมีรอยนิ้วแดงช้ำอยู่ด้วยความเป็ห่วง
"เจ็บมากมั้ย"
"นายเมฆเป็ห่วงชบาเหรอ..."
"ถ้าไม่ห่วงจะถามทำไมล่ะ"
เมฆเลื่อนมือลงไปคว้าเต้านมสาวบีบเคล้นอย่าเมามันขณะจ้องตาเด็กสาวที่มีิญญาพรายชบาอยู่ในนั้น เธอจ้องตาตอบกลับด้วยแววตาหื่นกระหาย
"ยัยหนูคนนี้ยังไม่เคยโดนควxของจริงเลยนะจ๊ะ บอกชบามาสิ นายเมฆอยากเล่นกับร่างอีเด็กนี่ยังไง"
732
