ฉันมีเทเลพอร์ตสุดเจ๋ง(ทั้งเรื่องติดหัวใจแค่4ตอน)

ตอนที่57 ปะทะศัตรูเก่า

“สวัสดีเสี่ยวเย่”อาจารย์กู่ทักทายหลิวเย่เมื่อมองเห็นเขาเดินเข้าไปในห้องสมุด

“สวัสดีอาจารย์กู่”เขาทักทายอย่างเป็นธรรมชาติ

“อืมฉันสนใจความคิดของคุณเรื่องเปิดโรงเรียน” อาจารย์พาเขาไปนั่งคุยในมุมหนึ่งที่เงียบสงบของห้องสมุดและถามถึงเรื่องที่พูดค้างไว้

“ใช่มันเป็นอย่างนี้อาจารย์กู่ โรงเรียนนี้จะมีนักเรียนหลากหลายอายุ ซึ่งจะเน้นการศึกษาและฝึกทักษะเฉพาะวิชาที่จำเป็นในการพัฒนาความรู้ด้านวิทยาศาสตร์เทคโนโลยีทักษะการต่อสู้ และทักษะรอดชีวิต”

“อืม น่าสนใจอะไรเป็นที่มาแนวความคิดของเธอ?” อาจารย์แปลกใจกับแนวคิดของเขา

“ฉันแค่คิดอะไรเรื่อยเปื่อยหากวันหนึ่งโลกถูกโจมตีจากศัตรูที่เราไม่รู้จัก อย่างน้อยให้มีคนสามารถรอดชีวิตได้”

หลิวเย่ตอบเลี่ยงประเด็นสำคัญบางอย่าง

“อืม อันที่จริงมีโครงการอวกาศของหลายประเทศที่วางแผนอพยพผู้คนบางส่วน”อาจารย์กู่แสดงความคิดเห็น

“ใช่แต่นั่นอพยพเฉพาะผู้ที่ได้รับการคัดเลือก แล้วคนที่ไม่ผ่านการคัดเลือก?”หลิวเย่แสดงมุมมองอีกด้าน

“เข้าใจคุณแล้ว”อาจารย์กู่เข้าใจทัศนคติของหลิวเย่แล้ว

“อ่อ แล้วอาจารย์ที่จะมาสอนล่ะต้องมาจากหลายที่เลย” อาจารย์กู่แสดงความกังวล

“ไม่ต้องกังวลฉันมีพร้อมแล้ว” เขายืนยันเสียงหนักแน่นเนื่องจากมีตัวช่วยที่ทรงพลัง

นั่นคือฮัทจากดาวขยะ

เมื่อพวกเขาพูดคุยรายละเอียดอย่างเข้าใจแล้ว

หลิวเย่โอนเงินให้อาจารย์กู่โดยตรงและอาจารย์กู่ไปยื่นเรื่องลาออกจากมหาวิทยาลัยทันที

..........

ในห้องเรียนวิชาเอกวิทยาการกระดูก

“นี่ น้องสี่รุ่นพี่หลิวนี่นี่มาเรียนและทำงานแล้ว!”เสียงตื่นเต้นของซุนเอ้อพูดเสียงดัง

“ใช่แต่น่าเห็นใจรุ่นพี่ เธอคงตกใจกลัวจนจำเรื่องอะไรไม่ได้เลย!” จางไค่แสดงความแปลกใจ

“ดีแล้วดีกว่าอยู่อย่างหวาดกลัว” จูปิงเสนอความคิดเห็นอีกด้าน

“อืมฉันเห็นด้วยกับพี่ใหญ่” หลิวเย่สนับสนุนความคิดของจูปิง

ซุนเอ้อขยับหน้าตัวเองมาใกล้พวกเขาและกระซิบเสียงเบาว่า“รู้ไหมว่ามีเรื่องแปลกของเทพธิดาของพวกเรา?”

“เรื่องอะไร?”จางไค่ถามแทนทุกคน

“มีคนเห็นเล่อคังทะเลาะกับเทพธิดาดูท่าเป็นเรื่องร้ายแรงทีเดียว”ซุนเอ้อพูดพลางทำมือเชือดคอตนเอง

“แปลกตรงไหน?”จูปิงขมวดคิ้วไม่เข้าใจ

“ก็แปลกตรงที่ว่าสุดท้ายแล้วเล่อคังคุกเข่าขอร้องเทพธิดาน่ะสิ!”ซุนเอ้อลูบคางและขมวดคิ้วครุ่นคิดหาคำตอบ

“อืมนายรู้ได้งัย?”จางไค่แสดงความแปลกใจกับข้อมูลของซุนเอ้อ

“มันมีโพสต์ในฟอรัมของมหาวิทยาลัยแต่ภายในห้านาทีโพสต์เหล่านั้นหายวับเหมือนคราวก่อนเลย” ซุนเอ้อตอบกลับเสียงเบา

“อ่อ” ทุกคนพยักหน้าอย่างเข้าใจถึงความแปลกของเรื่องราวนั้น

ยกเว้นหลิวเย่ที่ยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย

เขาเข้าใจและรู้เรื่องราวเหล่านั้นเป็นอย่างดี!

ขณะที่พวกเขาทั้งสี่คนกำลังทานอาหารกลางวันในโรงอาหารของมหาวิทยาลัย

พลันมีเสียงโทรศัพท์ของหลิวเย่ดังขึ้น

มันมาจากโจวเริ่น“สวัสดีบอสหลิว รายงานความก้าวหน้าการค้นหาเป้าหมายมีทั้งหมด 200 คน ชาย 140 คนหญิง 60 คน”

“อืมคุณทำได้ดีมาก!ให้ติดต่อกับอาจารย์กู่และค้นหาเพิ่มเติมอีก”

จากนั้นเขามอบเบอร์โทรอาจารย์กู่ให้กับโจวเริ่น

แล้วส่งข้อความถึงฟู่หยางเกาหยาน ต้าเป่าโจว และเฉียงเต๋อ ผู้จัดการคนใหม่ของบริษัทเย่หราน ผงปรุงรสสวรรค์

มอบหมายให้พวกเขาจัดตารางหัวหน้าแผนกและพนักงานให้หมุนเวียนเข้าเรียนในหลักสูตรที่จำเป็น

หลังจากส่งข้อความเสร็จเรียบร้อย

พลันมีสัญญาณจากตัวสอดแนมที่เขาส่งตามหาจ้าวเชิงชุนและจ้าวหวางห่าว!

มันเป็นสัญญาณมาจากตัวสอดแนมของจ้าวหวางห่าว!

สถานที่คือ หมู่บ้านเล็กๆในหุบเขาเขตชายแดนระหว่างจีน-รัสเซีย

อยู่ห่างไกลจากเมืองเทียนจินเกือบ2,000 กิโลเมตร!

หลิวเย่ตัดสินบินตรงไปยังจุดสัญญาณนั้นทันที!

..........

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

หลิวเย่ลงจอดลงบนพื้นกลางหมู่บ้านที่ตอนนี้มีแต่ซากปรักหักพัง

กระท่อมที่มีอยู่40 หลังถูกทำลายจนหมดสิ้นเหมือนมีการต่อสู้อย่างดุเดือด

ซากศพชาวบ้านทั้งชายหญิงคนแก่ชรา คนหนุ่มสาวและเด็กเล็ก นอนตายเกลื่อนทั้งหมู่บ้าน

หลิวเย่เปิดใช้สัมผัสสวรรค์ตรวจสอบบริเวณโดยรอบ

เขาพบเห็นการต่อสู้ระหว่างหม่าเหยียนศัตรูเก่าของเขา กับเด็กชายอายุ 12 ปีและจ้าวหวางห่าว

ห่างไกลออกไปอีก5 กิโลเมตร เขากระโดดพุ่งตัวไปยังทิศทางนั้นทันที

“จงนำเม็ดยามาให้ข้า!” เสียงเหี้ยมเกรียมของหม่าเหยียนดังขึ้น

เด็กชายและจ้าวหวางห่าวที่บาดเจ็บมีเลือดท่วมตัวจ้องมองหม่าเหยียนอย่างโกรธแค้น“ฝันไปเถอะ!”

จ้าวหว่างห่าวตอบพลางกุมหน้าอกและพ่นเลือดจำนวนมากออกจากปาก

เขานั่งบังร่างของเด็กชายที่มีใบหน้าซีดเผือดและเลือดปกคลุมตัว

“ในเมื่อข้าเสียเวลาบอกกล่าวไปแล้วพวกเจ้าอย่าคิดว่าข้าจะหาเม็ดยานั้นไม่เจอ จงตายเสียเถอะ!”

ก่อนที่หม่าเหยียนจะส่งพลังปราณอันแข็งแกร่งจากฝ่ามือพุ่งเข้าใส่ทั้งคู่

หลิวเย่ในตอนนี้ที่มีความแข็งแกร่งขอบเขตแกนทองคำและอีกครึ่งก้าวจะเข้าสู่ระดับสูงสุด

ซึ่งเป็นระดับที่สูงกว่าของหม่าเหยียนที่เป็นแค่ขอบเขตแกนทองคำระดับกลาง!

“ฟิ้ว! พรึ่บ!”ลำแสงพลังปราณอันแข็งแกร่งจากฝ่ามือของหลิวเย่พุ่งเข้าใส่ร่างของหม่าเหยียนด้วยความเร็วเหนือแสง

“อ๊าก! ตุ๊บ!”ร่างของหม่าเหยียนกระเด็นพุ่งลอยละลิ่วแล้วหล่นลงพื้นเสียงดังลั่น

หม่าเหยียนดับชีวิตลงด้วยฝ่ามือเดียวของหลิวเย่!

“.....”จ้าวหว่างห่าวและเด็กชายจ้องมองหลิวเย่ด้วยสายตาตื่นตะลึง!

พวกเขาหวาดกลัวที่พบกับความแข็งแกร่งของหม่าเหยียน!

แต่ในตอนนี้ที่ได้พบกับผู้ทรงพลังมากกว่าหม่าเหยียนทำให้สร้างความตื่นตกใจกับพวกเขาเป็นอย่างมาก!

“โอ้ คุณหลิวคุณหลิวนั่นเอง!” จ้าวหวางห่าวพยายามฝืนพูดชื่อของหลิวเย่ออกมา

“บอสจ้าวคุณไม่ต้องพูดอะไรแล้ว” หลิวเย่โบกมือห้ามเขาฝืนพูด

จากนั้นหลิวเย่โบกมือนำขวดน้ำอมฤตสีดำฟื้นคืนชีพออกมาแล้วยื่นให้กับจ้าวหวางห่าวและเด็กชาย

“ดื่มเสียมันจะช่วยรักษาอาการบาดเจ็บภายในของคุณ”

“อึ๊ก! อึ๊ก!”จ้าวหว่างห่าวไว้ใจหลิวเย่และดื่มทันทีโดยไม่คิดอะไรมาก

เขาไว้ใจและเชื่อมั่นหลิวเย่ตั้งแต่ที่ช่วยพวกเขาทำลายค่ายกลพันปี!

พลังการทำลายค่ายกลพันปีการโบกมือนำสิ่งของต่างๆออกมาจากอากาศ เป็นการกระทำของเทพ

ซึ่งตรงกับบันทึกโบราณของตระกูลจ้าว

“มีเวทมนตร์คาถามากมายสามารถผ่าท้องฟ้า ผ่าท้องทะเลได้เพียงแค่โบกมือ”

เด็กชายที่ยังรีรออยู่เมื่อเห็นจ้าวหวางห่าวดื่มน้ำอมฤตทันที เขาจึงดื่มตาม

หลังจากนั้นสิบห้านาที

จ้าวหวางห่าวและเด็กชายที่นั่งไขว้ขาเพื่อฟื้นฟูร่างกายได้ลืมตาขึ้นมาและกล่าวขอบคุณหลิวเย่

“ขอบคุณบอสหลิวที่ช่วยพวกเราอาหลานในครั้งนี้!”

จ้าวหวางห่าวเปลี่ยนคำเรียกขานหลิวเย่ด้วยความเคารพและซาบซึ้งใจที่ช่วยเหลือพวกเขาไว้

“อืม ไม่เป็นไรคุณตั้งใจที่จะใช้ยาเม็ดแกนทองคำกับเด็กน้อยคนนี้ใช่ไหม?”

เขาถามเพื่อความแน่ใจเนื่องจากพบว่าขอบเขตการฝึกฝนของเด็กชายก้าวหน้าถึงแกนเสมือนระดับกลางแล้ว

“ใช่เขาเป็นความหวังเดียวของตระกูลที่จะสืบทอดเจตจำนงของบรรพาจารย์!”

“เขาคือ?”หลิวเย่สงสัยว่าเด็กชายเป็นใคร

“จ้าวหลง! ขอบคุณพี่ชายท่านนี้เสียสิ!”จ้าวหวางห่าวบอกให้เด็กชายทำความเคารพหลิวเย่

“ขอบคุณพี่ชาย!”

“จ้าวหลงเป็นหลานชายคนเดียวของพี่ชายฉันเองพี่ชายและพี่สะใภ้เสียชีวิตหลังจากการต่อสู้ในเวทีประลองฝีมือของ

สมาคมนักศิลปะการต่อสู้นานาชาติเมื่อห้าปีก่อนพวกเราเกรงว่าอาหลงจะถูกสังหารจึงให้เขามาแอบซ่อนฝึกฝนอยู่ที่นี่

ตั้งแต่ยังเด็ก”

คำอธิบายของจ้าวหวางห่าวทำให้หลิวเย่สนใจในสมาคมนักศิลปะการต่อสู้นานาชาติมากขึ้น!

บางทีเขาควรไปเยี่ยมเยียนพวกเขาในเร็วๆนี้เนื่องจากต้องตกลงเจรจาเครื่องจักรกลสำหรับโรงงานบริษัทซ่งหราน

“พวกคุณจงเก็บรักษาไว้ให้ดี!” หลิวเย่เอ่ยเตือนพวกเขาอย่างจริงจัง

“บอสหลิวไม่ได้ต้องการ?”จ้าวหวางห่าวแปลกใจที่หลิวเย่ไม่ได้แสดงความสนใจในเม็ดยานั้น

“มันไม่จำเป็นสำหรับฉัน!” หลิวเย่ส่ายหน้าและยืนยันคำตอบ

“ขอบคุณ!” น้ำเสียงซาบซึ้งใจจากจ้าวหวางห่าวและจ้าวหลง

..........

ครึ่งชั่วโมงต่อมาหลิวเย่กลับถึงอพาร์ตเมนท์

เขาได้จัดการสามนักฆ่าระดับสูงขององค์กรซีเคร็ตนั่นคือหวงตง จินอ้าย และหม่าเหยียนแล้ว

คงเหลือหัวหน้าองค์กรที่ไม่รู้ว่าหน้าตาเป็นอย่างไร?

หม่าจงลูกครึ่งจีน-พม่า อายุ 36 ปี ความแข็งแกร่ง ไม่ระบุ!

หลิวเย่พยายามแฮ็คข้อมูลจากเครือข่ายและฐานข้อมูลลับจากหลายองค์กรและหลายประเทศ

ปรากฏว่าไม่มีข้อมูลหรือรายละเอียดของหม่าจงมากไปกว่านี้!

เขาหรี่ตาลงอย่างครุ่นคิดและเป็นกังวล!

หากไม่กวาดล้างพวกเขาให้สิ้นซาก!

อาจมีเหตุการณ์ร้ายแรงเกิดขึ้นกับประชาชนมากไปกว่านี้!

แหล่งกบดานหรือฐานปฏิบัติการลับไม่มีระบุว่าเป็นที่ใด?!

มีเพียงภาพของห้องโถงจากความทรงจำที่เขาดึงมาจากจินอ้าย เท่านั้น!

“กริ๊ง กริ๊ง” เสียงโทรศัพท์ของเขาดังขึ้นปลายสายคือเจียงฮ้วย ลูกชายของผู้เฒ่าเจียง

“สวัสดีหมอหลิวฉันเจียงฮ้วย!” เสียงทักทายอย่างสุภาพจากอีกฝั่ง

“สวัสดีคุณเจียงฮ้วยมีอะไร?”

“พวกเราได้ตรวจสอบสุขภาพของพ่อฉันแล้วปรากฏว่าท่านหายดีเป็นปกติ พวกเรารู้สึกซาบซึ้งใจที่คุณช่วยเหลือและ

อยากเชิญมาทานอาหารเย็นด้วยกันส่วนทางตระกูลเล่อได้มอบเข็มทองคำไว้กับฉันแล้ว”

“อืม ไม่เป็นไรฉันขอบคุณน้ำใจของพวกคุณแต่ฉันไม่สะดวก” หลิวเย่ครุ่นคิดเรื่องนี้เป็นอย่างดีแล้ว

เขาจึงตัดสินใจที่จะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับตระกูลเจียงในเวลานี้!

หากสถานการณ์ของเจียงผิงผิงคลี่คลายและเย็นลงแล้ว!

อนาคตข้างหน้าของพวกเขาจะเป็นเช่นไร?

ยังมีเวลาในการเดินทางระหว่างเขากับเจียงผิงผิง!

“โอ้น่าเสียดายถ้าเช่นนั้นฉันจะส่งมอบเข็มทองคำและของขวัญจากพวกเราให้กับคุณอย่างไร?”

น้ำเสียงกังวลดังมาจากปลายสาย

“มาส่งที่พักของฉันก็แล้วกันที่.....” หลิวเย่แจ้งพิกัดที่อยู่อพาร์ตเมนท์ให้กับเขา

หลังจากนั้นครึ่งชั่วโมง

เจียงฮ้วยและคนขับรถได้มาส่งมอบเข็มทองและของขวัญให้แก่เขา

หลิวเย่ไม่ได้สนใจในของขวัญนั้นมากไปกว่าเข็มทองที่จะเป็นเครื่องมือรักษาคนป่วย

..........

รุ่งเช้าหลิวเย่โทรหาต้าเป่าโจวเพื่อแจ้งนัดหมายเดินทางไปประเทศ M ในวันหยุดสัปดาห์นี้

เขาต้องการตรวจสอบอะไรบางอย่าง?!

และบริษัทซ่งหรานฟาร์มาซูติคอลจำเป็นต้องมีเครื่องจักรกลบางส่วนเพื่อใช้ในการผลิต!

เขาไม่สามารถนำหุ่นยนต์มาใช้งานแทนเครื่องจักรได้ทั้งหมด!

แต่สามารถนำพวกแรงส์มาใช้แทนแรงงานคนในหลายจุดได้!

ทางด้านซ่งซิงเหอหัวหน้าแผนกผลิตและจัดหาวัตถุดิบ ได้ติดต่อสั่งซื้อสมุนไพรที่เกี่ยวข้องไว้แล้ว

ดังนั้นเขาจึงไม่ต้องการให้กระบวนการผลิตยาสมุนไพรรักษาโรคยาเสริมความงามแห่งอนาคต และยาอายุวัฒนะ

ต้องสะดุดและทำให้การรักษาคนป่วยล่าช้าออกไป

สัปดาห์นี้ชีวิตของเขายังคงวนเวียนเหมือนเดิมนั่นคือ

เช้าไปเรียนในห้องเรียนเพื่อใช้เวลากับเพื่อนร่วมห้องและดื่มด่ำกับบรรยากาศการเป็นนักศึกษา

บ่ายจัดหลักสูตรและแบ่งกลุ่มคนเข้าเรียนในโรงเรียนแห่งความหวัง“ซ่งเย่” ที่บริหารงานโดยอาจารย์กู่

สลับกับไปตรวจสอบผลการฝึกทหารของกองกำลังพิเศษ

เย็นไปช่วยตรวจรักษาคนป่วยกับอาจารย์กู่ในชุมชนคนยากจน

กลางคืนฝึกฝนในหอพักสลับกับอพาร์ตเมนท์

ในคืนวันพุธเขาวาร์ปกลับโลกโบราณ

..........

หลิวเย่มองรอบห้องนอนในคฤหาสน์เมืองซู

ตั้งแต่ที่เขามีแหล่งพำนักใหม่ในพระราชวังอาณาจักรเจียงแล้ว

ที่นี่ไม่ได้มานานมากแต่สภาพแวดล้อมได้รับการดูแลรักษาเป็นอย่างดี

“นายท่าน?”เสียงเรียกของชายชรากวนเต๋าคล้ายตรวจสอบสถานการณ์ภายในห้องนอน

“ใช่”หลิวเย่ขานรับ

“โอ้นายท่านมาพอดี”น้ำเสียงตื่นเต้นดีใจดังขึ้น

หลิวเย่เดินไปเปิดประตูเมื่อเปลี่ยนเครื่องแต่งกายเรียบร้อยแล้ว

“มีอะไร?” เขาถามอย่างแปลกใจ

“มีข่าวจากท่านโยวจี้ประกาศตามหาผู้ที่มีความสามารถเพื่อระบุแร่ชนิดหนึ่งที่คนงานในเหมืองหยกค้นพบขอรับ”

กวนเต๋ารายงานเสียงนอบน้อม

“หือ แร่เหรอ?” เขาแปลกใจเล็กน้อย

“ใช่ขอรับ ตอนนี้ยังไม่มีนักปราชญ์คนใดบอกได้ว่ามันคือแร่อะไรและมีประโยชน์ไว้ใช้ทำอะไร?”

“อืมเข้าใจแล้วแล้วร้านบะหมี่เล่า?”หลิวเย่ถามถึงกิจการสำคัญพวกเขาเมื่อครั้งมาเมืองซูครั้งแรก

“โอ้พ่อครัวที่ร้านเพิ่งจะทำผงปรุงรสเหมือนกับที่นายท่านนำมาให้ในซองเล็กๆนั่นได้แล้ว”

กวนเต๋ามีน้ำเสียงตื่นเต้นยินดีมากกว่าเดิม!

เนื่องจากพวกเขาได้รับบะหมี่จากหลิวเย่จำนวนหนึ่ง!

แต่พวกมันไม่เพียงพอที่จะขายให้กับคนซื้อ!

โดยเฉพาะในยามเกิดวิกฤติสงครามที่ผ่านมา!

ทำให้พวกเขาริเริ่มที่จะคิดค้นและทดลองจนสามารถทำผงปรุงรสบะหมี่ได้เทียบเท่ากับต้นแบบ

“โอ้พวกเจ้าเก่งมาก! ดีมาก!”หลิวเย่ยิ้มกว้างที่พวกเขารู้สึกแก้ไขปัญหาด้วยตนเอง

“แล้วสถานการณ์บ้านเมืองตอนนี้เป็นอย่างไร?”

“เรียนนายท่าน ท่านเจ้าเมืองคนใหม่ซึ่งถูกคัดเลือกโดยท่านโยวจี้และขุนนางในวังเป็นคนซื่อตรงและยุติธรรมดี

ชาวเมืองมีการค้าขายและรุ่งเรืองเป็นเท่าตัวขอทานมีน้อยและเป็นคนชราที่ขี้เกียจกับเมาเหล้าทั้งวัน ส่วนโถงมังกรชางมีศิษย์หกรุ่นแล้วและแต่ละคนล้วนมีฝีมือดีหลายคนเข้าร่วมกับกองทัพของท่านแม่ทัพฟางและแม่ทัพซุน”กวนเต๋าสาธยายร่ายยาวด้วยน้ำเสียงแห่งความสุขและความภาคภูมิใจ

เขาชื่นชมและเคารพหลิวเย่อย่างแท้จริงที่ทำให้ชีวิตของครอบครัวเขาและชาวบ้านมีความสุขตามอัตภาพ

“อืมใบเว่ยจัดซื้อได้มากไหม?”หลิวเย่ต้องการนำไปเป็นวัตถุดิบสำหรับโรงงานบะหมี่และโรงงานผงปรุงรส

“โอ้ได้มากมายขอรับนายท่านอยู่ในโกดังที่พวกเราได้สร้างเพิ่มเติมเพราะมีหลายแสนชั่ง”

“ดีมากให้รับซื้อต่อไป หากไม่มีอะไรแล้วข้าจะไปเอาใบเว่ยและไปหาโยวจี้” หลิวเย่สั่งการและมองหน้ากวนเต๋า

เมื่อพบว่าเขาไม่มีเรื่องหรือปัญหาอื่นใด

เขาจึงจากไปเพื่อตรวจสอบการค้นพบแร่กับโยวจี้

..........

ทางด้านพระราชวังอาณาจักรเจียงทางเหนือ

“ท่านจินกุ้ยทานองุ่นอีกสิ” เสียงอ่อนหวานของสาวงามรอบกายของจินกุ้ยจำนวน 4 คนในห้องทำงานของพระราชวัง

อาณาจักรเจียงทางเหนือ

“โอ้พวกเจ้าปรนนิบัติข้าดีเช่นนี้ ข้าจะมอบรางวัลให้อย่างงาม”

“อุ๊ยดียิ่งท่านจินกุ้ย” สาวงามอีกสองคนนวดแขนขาเขาอย่างนุ่มนวล

“ฮ่ะ ฮ่า ฮ่า”

ทางด้านพระราชวังอาณาจักรเจียงทางใต้

โยวจี้นั่งหน้าดำคร่ำเครียดเมื่อขุนนางมารายงานผลการค้นหานักปราชญ์

“ท่านโยวจี้พวกเราพยายามประกาศและให้ทหารไปสอบถามทุกหลังคาในแถบนี้จนหมดแต่ไม่มีใครตอบได้เลย”

“เฮ้อถ้านายท่านมา ข้าจะตอบคำถามได้อย่างไร?”โยวจี้คิดในใจและถอนหายใจอย่างกังวล

“พวกเจ้าส่งเจ้าหน้าที่และทหารออกไปมากขึ้นไม่เว้นแม้แต่เมืองเล็กหรือหมู่บ้านเล็กๆ”

น้ำเสียงเข้มและจริงจังของโยวจี้ดังขึ้น

“รับคำสั่งท่านโยวจี้!” ขุนนางและทหารต่างตอบรับขันแข็ง

ทันใดนั้นพลันมีเสียงดังเข้ามาในห้อง

“พวกเจ้าเอาแร่ปริศนานั่นมาให้ข้าดูสิ”

“โอ้ นายท่านมาแล้ว!” โยวจี้ตื่นตกใจที่พบว่าหลิวเย่มาแล้ว

“คารวะองค์จักรพรรดิหลิวเย่!” ขุนนาง แม่ทัพฟาง และทหารก้มลงทำความเคารพเขา

“อืม ลุกขึ้นไปเอามาให้ดูสิ!” หลิวเย่สั่งการพวกเขาอีกครั้ง

“น้อมรับคำสั่ง!” แม่ทัพฟางส่งสัญญาณให้ทหารคนหนึ่งรีบนำแร่ในกล่องไม้มายื่นให้กับขันที

เมื่อขันทีตรวจสอบแล้วจากนั้นได้ยื่นให้กับหลิวเย่!

ปรากฏว่ามันเป็นแร่ละเอียดสีเงินปนน้ำตาลจางๆ!

เขาขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจ!

พลันคิดถึงฮัทขึ้นมาจึงหยิบฮัทออกจากมิติพื้นที่แล้วทดลองใช้งาน

ปรากฏว่าฮัทสามารถทำงานในโลกโบราณได้!

โอ้นี่มันช่างวิเศษนัก!

หลิวเย่ค้นหาความรู้จากฮัทเพื่อดูว่าแร่ชนิดนี้คือแร่อะไร?!

เขามองโฮโลแกรมตรงหน้าที่มีข้อความและภาพเคลื่อนขึ้นลงไปมาอย่างรวดเร็ว!

แต่อีกด้านหนึ่ง

บรรดาขุนนาง แม่ทัฟฟางทหาร และข้ารับใช้ที่อยู่ในห้องโถงของพระราชวังต่างอ้าปากค้างนิ่งตะลึงงัน!

พวกเขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะได้เห็นภาพการทำงานของเทพเป็นเช่นนี้!

ชื่อเสียงขององค์จักรพรรดิหลิวเย่เป็นที่กล่าวขานมานาน!

เขาสามารถบินและเหาะได้!

เขาสามารถโบกมือครั้งเดียวแล้วทำให้คนตายนับพัน!

เขามีทาสรับใช้เป็นนกอินทรียักษ์และเต่าทองคำยักษ์!

เขาสามารถหายตัวได้ชั่วพริบตา!

และอื่นๆอีกมากมาย!

แต่การได้เห็นความอัศจรรย์ของจักรพรรดิหลิวเย่ต่อหน้าต่อตาตนเอง

ทำให้พวกเขาตื่นตะลึงและตกใจกับภาพเหล่านั้น

นี่คือเทพอย่างแท้จริง!

เทพที่เหนือกว่าเทพ!

ในที่สุดภาพโฮโลแกรมก็หยุดอยู่กับที่เมื่อพบชนิดของแร่ปริศนานั้น

“โอ้!” หลิวเย่มีน้ำเสียงตื่นเต้นยินดีทันใด

“นี่ นี่มัน!”