ตอนที่แปดสิบเจ็ด Food Porn
ตอนที่ผมเจอฉากทำอาหารในการ์ตูนทำอาหารนั้นรู้สึกว่ามันน่าสนุกดีแต่เราก็ต้องแยกกันให้ได้ระหว่างโลกความจริงกับโลกแนวการ์ตูนทำอาหาร
แต่เมื่อมาอยู่ในโลกนี้แล้วทำให้ผมอดคิดว่าหากมีเวลาจะไปลองแข่งทานอาหารไม่อั้นบ้าง
และผมก็ได้อย่างที่ขอ
นอกจากที่มีของเหลวสีเขียวปริศนาแล้วทั้งหมูทอดทั้งส่วนของแกงกระหรี่นั้นก็มีกลิ่นหอมชวนกินจริงๆได้ความสัมผัสถึงเครื่องเทศน์
อ๊ะ
คานาเอะถึงกับเหงื่อซึมออกมาแม้จะสูดไปแค่กลิ่นแต่ไม่ได้ทานแกงกระหรี่เลยก็ตาม
แม้แต่ผมที่มีร่างกายเหนือมนุษย์
ก็สัมผัสได้ถึงความร้อนแม้ยังไม่ได้ทานมันเข้าไปจริงๆก็ตาม
ความรู้สึกราวกับอยู่ต่อหน้าลาวาที่เราจะว่ายไปก็รู้สึกร้อนแล้วแม้เราจะไม่ได้กระโดดไปในลาวาจริงๆก็ตาม
ผมยื่นแก้วน้ำให้คานาเอะทานแก้ร้อน
“โคโคะโระนี่ก่อนจะแข่งเป็นทางการชั้นเลยจะยกให้แต่ข้าวคู่รักคู่นี้จะมีน้ำให้แค่แก้วเดียวเท่านั้น โคโคโระ แข่งกันวัดความรักกันไงโคโคะโระ”
คุณโคโคะโระ ทำท่าปิดปากแยกเขี้ยวหัวเราะอย่างชั่วร้าย
หางของเธอสะบัดไปมาอยู่ด้านหลังทะลุชุดนินจาของเธอออกมา
“เอาล่ะมาดูกันเถอะว่าคู่รักนี้จะผ่านไปได้หรือไม่ โคโคะโระ”
Food Battle Begin !!!
ผมรีบตักข้าวออกมาแย่งช้อนไปจากมือของคานาเอะ
ด้วยสองช้อนในเวลาเดียวกัน
สัมผัสของข้าวและแกงพร้อมกับหมูและและเครื่องเคียงไหอลงไปในคอ
ที่สัมผัสได้คือความหอมของเครื่องแกงตามมาด้วยสัมผัสของหมูทอดที่ทอดอย่างดีและไขมันที่ไม่มากไม่น้อยเกินไปราวกับจะละลายในปาก
อาหารไหลเข้าไปในคอราวกับไม่ต้องใช้การกลืนเลยแม้แต่น้อย
แต่ที่ตามมาหลังความรู้สึกอร่อยและความสุขคือความเผ็ดคือความร้อนราวกับไม่ได้อยู่แค่บริเวณลำคออย่างเดียวแต่ไปถึงกระเพาะอาหาร ลำไส้กล้ามเนื้อและรูขุมขนในร่างกาย
แม้แต่จะทานเข้าไปในท้องแล้วก็สัมผัสถึงความเผ็ดได้ราวกับรสชาติของความเผ็ดผสมผสานกับความร่อยที่ทำให้ทั้งรสชาติของความผิดและความร่อยผสานกันเข้าไปอย่างทวีคูณ!!!