ในราชอาณาจักร บราเรี่ยน แห่งนี้ สิ่งที่จะแสดงถึงคุณค่าของความเป็มนุษย์ก็ คือ การเกิดในชาติตระกูลที่สูงส่ง การมีทรัพสินเงินทองที่มั่งคลั่งมหาศาล หากไม่มีสิ่งเหล่านี้ ก็ต้องเป็ยอดฝีมือที่อยู่บนจุดสุดยอดของศาสตร์แห่งการต่อสู้ มีพลังเวทที่กล้าแกร่งไม่มีใครเทียบเป็ผู้ไร้เทียมทานไร้ผู้ต่อต้าน หรือการเป็อัจฉริยะด้านศาสตร์การหลอมยา หากไม่มีสิ่งเหล่านี้ก็เป็เพียงแค่เศษขยะที่ไร้ค่าไร้ราคา
ผู้ที่มีคุณสมบัติของความเป็มนุษย์ก็จะต้องมีรอยสักประจำตระกูลที่มีมาั้แ่กำเนิด เพื่อเป็การบ่งบอกถึงศักดิ์ฐานะ โดยรอยสักจะปรากฏขึ้นเมื่อใช้เวทแห่งแสง หากไร้ซึ่งชาติตระกูลที่สูงส่ง หากไร้ซึ่งบุคลทรงอำนาจและแข็งแกร่ง
จงอย่าหวังที่จะได้เข้า โรงเรียนจอมเวทแห่งบราเรียน เพราะที่นี่่ขึ้นชื่อว่าเป็โรงเรียนที่ดีที่สุดยอดเยี่ยมที่สุด ที่แห่งนี้้าแต่ชนชั้นสูงและคุณหนูผู้ร่ำรวยแต่ต้องเป็ผู้มีพรสวรรณ์
หากอยู่ในวรรณะที่ต่ำต้อย และไร้ซึ่งพร์ในพลังการต่อสู้ เ้าก็จงอย่าหวังที่จะได้ทำงานที่มีเกียรติ จงเป็ทาสซะจงเป็แรงงานซะ
จนตลอดชีวิตของเ้าจะดับสูญจงมาเป็สุนัขที่สุดแสนจะเชื่อง แล้วข้าจะไว้ชีวิตเ้า ให้น้ำให้อาหารด้วยความเมตรา หากเ้าคิดจะออกจากราชอาณาจักรข้าจะตอบแทนเ้าด้วยความตาย
นโยบายบ้าๆทั้งหมด มาจากความคิดของาาผู้โง่เขราของราขอานาจักร บราเรี่ยนแห่งนี้ ที่แห่งนี้ก็เป็อาณาจักรที่อ่อนแอร์ที่สุดในราชอาณาจักรทั้งหมด
ณ ย่ายเขต สลัมของราชอาณาบราเรี่ยน
ที่ถูกล้อมรอบด้วยกำแพงสูงเสียดฟ้าถูกแบ่งแยกเขตของระหว่างชนชั้นสูงของราชอณาจักร และประชาชน ชนชั้นล่างโดยที่ชนชั้นล่างจะไม่มีโอกาสได้รับการศึกษาหากปราศจากพลังเวทที่โดดเด่นและถึง ต่อให้มีพลังเวทที่โดดเด่นก็ต้องมีเหล่าคนชั้นสูงรับรอง และผู้ที่มีพลังที่น้อยนิดก็จะมาเป็แรงงานบ้างก็ขายตัวเองเพื่อมาเป็ทาส ที่นี่จึงมีแต่สิ่งโสมม มั่วซุมทุกอย่าง โจร อาชญากร หญิงโสเภณี ตลาดค้าทาส และสภาพอากาศที่นี่ก็จัดว่าเลวร้ายมาก มีขยะเน่าเสียเต็มไปหมดเนื่องจากสิ่งโสโครกเหล่านี้มาจากเขตของชนชั้นสูง
ที่ สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าแห่งนึงใจกลางสลัม ที่นี่ถูกดูแลโดยบาทหลวงเอริก เด็กๆที่อยู่ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าส่วนมากพ่อและแม่ของเด็กๆเสียชีวิตหมดแล้วเนื่องจากโดนใช้แรงงานอย่างหนักจนถึงแก่ความตายบ้างทิ้งลูกของตัวเองเพราะความไม่พร้อม เพราะ ณ ที่แห่งนี้นั่นเต็มไปด้วยความยากจน