วิถียุทธเหนือโลก: ข้ามีระบบสังเคราะห์ไร้พ่าย

ชั่วขณะนั้น บนยอดเขา บรรยากาศกดดันอันน่าประหลาดค่อยๆ ก่อตัวขึ้นอย่างเงียบเชียบ

ร่างทั้งสี่หยัดยืนประจันหน้ากันนิ่ง สายตาทุกคู่ต่างสอดส่ายจับจ้องอีกฝ่ายด้วยความระแวดระวังขั้นสุด

ซูอวี่เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย กวาดตามองคนเหล่านั้นก่อนจะกระตุกยิ้มมุมปาก

สำหรับคำถามที่ว่าใครบ้างจะสามารถทะลวงฝ่าขึ้นมาถึงยอดเขาได้... ซูอวี่คาดเดาเอาไว้ในใจอยู่แล้ว

ย่อมหนีไม่พ้นกลุ่มผู้เข้าแข่งขันระดับสัตว์ประหลาดที่หลอมรวม 'กายาทองคำไร้มลทิน' ได้สำเร็จนั่นแหละ... หนานโส่วเหริน, อู๋หลิงเอ๋อร์, ทังเนี่ยนปิง และตัวเขาเอง

ส่วนอัจฉริยะขอบเขตกายาทองคำคนอื่นๆ ถ้าสมองยังไม่กลับล่ะก็ ป่านนี้คงกำลังบ้าคลั่งไล่กวาดคะแนนสะสมอยู่รอบนอกเป็นแน่ ท้ายที่สุดแล้ว 'ธงยอดเขา' มีเพียงผืนเดียว ทว่าคะแนนสะสม... กลับไม่มีขีดจำกัดสูงสุด

สู้ฉวยโอกาสตอนที่พวกเกินคนกำลังซัดกันเอง กอบโกยคะแนนสะสมให้ได้มากที่สุด เผลอๆ อาจฟลุกเบียดเข้าสามอันดับแรกได้ด้วยซ้ำไป!

แม้นี่จะเป็นเพียงแค่การสอบจำลอง ไม่ใช่การสอบเกาเข่าของจริง แต่หากทะลวงเข้าสู่สามอันดับแรกได้ ของรางวัลที่ได้รับย่อมไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน

หนานโส่วเหรินยังคงมาในมาดบัณฑิตคงแก่เรียน ทว่าแว่นตาหนาเตอะไม่อาจปกปิดประกายตาคมกริบดุจใบมีดของเขาเอาไว้ได้

ส่วนอู๋หลิงเอ๋อร์...

วินาทีที่นัยน์ตากลมโตของเธอมองเห็นซูอวี่ มันก็เบิกกว้างทอประกายวิบวับหยาดเยิ้ม ก่อนที่ร่างเล็กๆ จะวิ่งถลาเข้าใส่ซูอวี่ทันที!

"คุณสามี!!"

สรรพนาม 'คุณสามี' เพียงคำเดียว ทำเอาอัฒจันทร์ผู้ชมภายนอกเกิดเสียงหัวใจชายฉกรรจ์แตกสลายดังระงมไปทั่ว!

"เป็นไปไม่ได้! เทพธิดาหลิงเอ๋อร์เรียกไอ้ซูอวี่ว่าคุณสามีเนี่ยนะ? ฉันหูฝาดไปเองใช่ไหมวะ!" ชายหน้าตาโอตาคุคนหนึ่งกุมหน้าอกตัวเอง ทำท่าทางเจ็บปวดรวดร้าวปานจะขาดใจตาย

"แม่งเอ๊ย! เทพธิดาหลิงเอ๋อร์ถูกหมาคาบไปแดกได้ยังไงวะ! ต้องเป็นเรื่องโกหกแน่ๆ ระบบจำลองภาพลวงตาชัดๆ!"

"ไอ้หมาซูอวี่! มึงบังอาจทำลายเต๋าในใจของข้า!"

"ไอ้คนบัดซบ!"

บรรดากองทัพ 'แฟนคลับ' ที่ถวายหัวให้อู๋หลิงเอ๋อร์ต่างพากันรุมด่าทอสาปแช่งอย่างเกรี้ยวกราด! ก่อนหน้านี้ยังเป็นเทพธิดาสายแบ๊วขวัญใจมหาชนอยู่หยกๆ เผลอแป๊บเดียวดันไปเรียกซูอวี่ว่าคุณสามีซะงั้น! แบบนี้หัวใจดวงน้อยๆ ของพวกมันจะรับไหวได้ยังไง!

เสียงรุมด่าสาปแช่งซูอวี่ดังกึกก้องไปทั่วทั้งอัฒจันทร์!

ส่วนฝั่งด้อมแฟนคลับของทังเนี่ยนปิง กลับจ้องมองสถานการณ์ฝั่งตรงข้ามด้วยความสะใจสุดขีด!

"ฮ่าฮ่าฮ่า! สมน้ำหน้าพวกไอ้โง่! คิดไม่ถึงล่ะสิว่าเทพธิดาของตัวเองจะโดนสอยไปเป็นของคนอื่นแล้ว ฮ่าฮ่าฮ่า!"

ทว่า ในวินาทีนั้นเอง... ประโยคถัดมาของทังเนี่ยนปิง กลับทำเอาหัวใจของพวกมันถูกบดขยี้แหลกสลายตามไปติดๆ!

ทังเนี่ยนปิงปรายตามองซูอวี่ เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชาและหยิ่งยโสขั้นสุด

"อาจารย์เคยบอกไว้... ว่าในต้าเซี่ยแห่งนี้ มีเพียงนายเท่านั้นที่คู่ควรกับฉัน ไม่คิดเลยนะว่าผู้หญิงรอบตัวนายจะเยอะหยุมหยิมน่ารำคาญขนาดนี้ ขนาดลูกศิษย์ของเม่ยหวังนายยังสอยมาแล้ว ไอ้คนมักมาก!"

"ดูท่า ฉันคงต้องกลับไปทบทวนเรื่องนายใหม่ซะแล้ว"

คำพูดประโยคนี้ราวกับสายฟ้าฟาดกลางกบาล ทำเอาแฟนคลับของทังเนี่ยนปิงหน้าซีดเผือด หัวใจสลายยับเยินไปตามๆ กัน!

"เชี่ย! สถานการณ์มันเป็นยังไงกันวะเนี่ย?! หรือว่าเทพธิดาปิงปิงก็จะโดนไอ้ซูอวี่สอยไปด้วยอีกคนเหรอ!"

"ซูอวี่!! ไอ้คนบัดซบ!!"

"พวกเราเปิดศึกแม่งเลย! กระทืบไอ้ชาติหมาซูอวี่ให้จมดิน!!"

กองทัพ 'แฟนคลับ' ของทังเนี่ยนปิง ที่ตอนแรกหัวเราะเยาะคนอื่น บัดนี้กลับพากันเข้าผสมโรง แหกปากสาปแช่งประณามซูอวี่ด้วยความเคียดแค้นสุดขีด!

ตัดกลับมาภายในมิติโลกเสมือนจริง...

ซูอวี่กลับได้แต่ยืนอ้าปากค้าง มองสถานการณ์ตรงหน้าด้วยความมึนงง แขนข้างหนึ่งถูกอู๋หลิงเอ๋อร์เกาะหนึบเป็นลูกลิง ส่วนทังเนี่ยนปิงก็ยืนกอดอกเชิดหน้าทำท่าทางเย็นชาใส่เขา

นี่มันสถานการณ์บ้าบอคอแตกอะไรกันวะเนี่ย? กับดักนางนกต่อรึไง? วิธีหนีรอดจากสมรภูมิสาวงาม... ต้องตั้งกระทู้ถามด่วนๆ เลยไหมเนี่ย!

ซูอวี่รู้สึกเหมือนมีมดนับหมื่นตัวกำลังไต่ยั้วเยี้ยอยู่ในใจ อดไม่ได้ที่จะรู้สึกปวดขมับ

บ้าบออะไรวะไอ้ที่บอกว่ามีแค่ฉันที่คู่ควรกับเธอน่ะ! แล้วเรื่องของอู๋หลิงเอ๋อร์ ฉันก็ยังไม่รู้เหนือรู้ใต้เลยด้วยซ้ำ! นี่จู่ๆ จะงอกงานเข้าเพิ่มมาอีกคนแล้วเหรอ!

หนานโส่วเหรินที่ยืนหัวโด่อยู่ด้านข้างมองฉากรักสามเส้าเงียบๆ เขากระแอมไอเล็กน้อย ก่อนจะเปิดปากแทรกขึ้นมา

"ทุกท่าน พวกเราควรจะมาปรึกษาเรื่องผู้ครอบครองธงกันได้แล้วมั้ง?"

ประโยคของหนานโส่วเหรินช่วยทำลายบรรยากาศอึมครึมลงได้ทันควัน แม้ซูอวี่จะรู้สึกเหม็นขี้หน้าหมอนี่ แต่ก็ต้องยอมรับว่ามันช่วยกู้ชีพเขาให้หลุดพ้นจากสถาณการณ์น่าอึดอัดนี้ได้!

ทั้งที่ซูอวี่รู้อยู่เต็มอกว่า... เรื่องพวกนี้ เขาไม่ได้เป็นคนก่อเลยสักนิด!

ทังเนี่ยนปิงยังคงรักษามาดเทพธิดาน้ำแข็งเอาไว้แน่น

"ยังมีอะไรต้องพูดให้มากความอีกเหรอ? ใครชนะ ธงยอดเขาก็เป็นของคนนั้น!"

หนานโส่วเหรินเหยียดยิ้มบางๆ

"พูดน่ะมันก็ใช่ แต่ฉันเกรงว่าบางคน... อาจจะอาศัยความสัมพันธ์ส่วนตัว หวังจะฮุบธงผืนนี้ไปครองง่ายๆ น่ะสิ"

สิ้นคำ หนานโส่วเหรินก็ปรายตามองจิกไปที่ซูอวี่และหลิงเอ๋อร์ที่ยังคงกอดแขนเขาหนึบ ความหมายแฝงนั่นโจ่งแจ้งเสียจนไม่ต้องแปลความหมายซ้ำสอง!

สรุปง่ายๆ ก็คือ ฝั่งซูอวี่มีผู้ช่วย ส่วนตัวเขาและทังเนี่ยนปิงหัวเดียวกระเทียมลีบ

ทังเนี่ยนปิงปรายตามองหนานโส่วเหรินด้วยหางตา

"เพราะงั้น... นายก็เลยอยากจะร่วมมือกับฉัน?"

หนานโส่วเหรินดันกรอบแว่นตาเบาๆ พลางยิ้มเจ้าเล่ห์

"จะเรียกว่าร่วมมือ... ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ ท้ายที่สุดแล้ว ฉันแค่กลัวว่าใครบางคนจะฉวยโอกาสหมาหมู่ ถึงตอนนั้นถ้าเขาคว้าอันดับหนึ่งไปได้ คนนอกจะครหาเอาได้ว่าการสอบจำลองเขตแดนทางใต้ของเรามันไม่ยุติธรรม"

รอยยิ้มบนใบหน้าของซูอวี่ค่อยๆ แข็งค้าง

ถ้ามาถึงขั้นนี้แล้วยังฟังไม่ออกว่าคำพูดทุกกระเบียดนิ้วของหนานโส่วเหรินจงใจพุ่งเป้าโจมตีมาที่เขา ซูอวี่คงต้องกลับไปเรียนอนุบาลใหม่แล้ว!

เขาปรายตามองหนานโส่วเหรินแวบหนึ่ง และแน่นอนว่าชื่อของไอ้แว่นนี่ถูกจดลงบัญชีดำของซูอวี่เป็นที่เรียบร้อย!

หมอนี่... ภายนอกทำเป็นสุภาพชนไร้พิษสง แต่ทุกประโยคที่พ่นออกมา กลับซ่อนดาบอาบยาพิษ กีดกันและเสี้ยมให้คนอื่นรุมกินโต๊ะเขาทั้งนั้น!

ทั้งๆ ที่ฉันไม่เคยจะไปมีเรื่องบาดหมางอะไรกับมันเลยเนี่ยนะ!

ซูอวี่หรี่ตาลงเล็กน้อย ประกายแสงอันตรายวาบผ่านในดวงตา

ริมฝีปากแดงระเรื่อของทังเนี่ยนปิงขยับเล็กน้อย นัยน์ตาจ้องมองซูอวี่อย่างนึกสนุก ก่อนจะเปิดปากเอ่ยต่อ

"อาจารย์บอกว่าในตัวนายมีวาสนาของฉันซ่อนอยู่... แต่ฉันไม่เชื่อหรอก ฉันเชื่อมาตลอดว่าโชคชะตาต้องกำหนดด้วยสองมือตัวเอง ถ้ามันเป็นวาสนา ฉันก็สามารถไขว่คว้ามาได้ด้วยตัวเอง ไม่เห็นจำเป็นต้องไปฝากความหวังไว้ที่นาย"

"พูดตามตรงนะ ฉันก็อยากจะลองวัดฝีมือกับนายสักตั้งเหมือนกัน แต่สำหรับนายที่เพิ่งจะอยู่แค่ระดับ 'สอง' กายาทองคำไร้มลทิน... ดูเหมือนจะยังไม่คู่ควรเป็นคู่มือของฉัน"

สายตาเย็นชาของเธอตวัดขวับไปตกที่ร่างของหนานโส่วเหรินทันที

"ถ้านายสามารถกระทืบลูกชายของหนานหวังจนหมอบได้ล่ะก็... ธงผืนนี้ ยกให้นายก็ไม่มีปัญหา!"

หนานโส่วเหรินคิ้วกระตุกกึก

แผนมันไม่ได้เป็นแบบนี้นี่หว่า! แผนของเขาคือเสี้ยมทังเนี่ยนปิงให้มาอยู่ฝั่งเดียวกันต่างหาก!

พูดกันตามตรง ไม่ว่าจะเป็นทังเนี่ยนปิงหรืออู๋หลิงเอ๋อร์ ต่างก็ทำให้หนานโส่วเหรินรู้สึกหนักใจทั้งนั้น ท้ายที่สุดแล้ว ยัยสัตว์ประหลาดสองคนนี้ ต่างก็เป็นถึงตัวตนระดับ 'สี่' กายาทองคำไร้มลทินเชียวนะ!

แม้เขาจะหยิ่งผยองในพรสวรรค์ของตัวเองแค่ไหน แต่ก็ไม่ได้โลกสวยคิดว่าพลังระดับ 'สอง' กายาทองคำไร้มลทินของตัวเอง จะสามารถข้ามขั้นไปต่อกรกับระดับสี่ได้

เพราะในขอบเขตกายาทองคำไร้มลทิน ช่องว่างความต่างระหว่างแต่ละขั้นย่อย... มันกว้างใหญ่ราวกับเหวลึกที่ไม่อาจข้ามผ่าน!

แต่สถานการณ์ตอนนี้ ดูเหมือนทังเนี่ยนปิงจะไม่โง่ยอมตกเป็นเครื่องมือให้เขาหลอกใช้ยืมดาบฆ่าคนง่ายๆ!

จังหวะที่เขากำลังจะเปิดปากพูดแก้ต่าง สายตาของทังเนี่ยนปิงก็ตวัดมาจ้องหน้าเขาเขม็ง

"ตอนที่ 'หนานหวัง' ไต่เต้าขึ้นสู่อำนาจ ก็อาศัยพละกำลังเข่นฆ่าเหยียบศพขึ้นมาตลอดทาง ไม่ได้อาศัยฝีปากปลิ้นปล้อนเป็นปลาไหลแบบนาย! ฉันล่ะอยากจะเห็นจริงๆ ว่าลูกชายสายเลือดตรงอย่างนาย... จะมีกลิ่นอายความดุดันของหนานหวังอยู่บ้างหรือเปล่า!"

ประโยคนี้ตบหน้าหนานโส่วเหรินฉาดใหญ่ จนคำพูดที่เตรียมพ่นออกมาถูกยัดกลับลงคอไปจนหมด!

เขาอัดอั้นตันใจราวกับมีขุมพลังมหาศาลแต่หาที่ระบายออกไม่ได้! หนานโส่วเหรินสูดลมหายใจเข้าลึก บังคับตัวเองให้สงบสติอารมณ์ ประกายเย็นชาขุมหนึ่งวาบผ่านเลนส์แว่นตาของเขาไป

เขาหันขวับไปจ้องซูอวี่ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงดุดัน

"ซูอวี่... มาสู้กันเถอะ!"

"สองสาวนี่ไม่ใช่ผู้เข้าแข่งขันจากเขตแดนทางใต้ ย่อมไม่ยึดติดอะไรกับตำแหน่งอันดับหนึ่ง แต่สำหรับนายกับฉันมันต่างกัน! เราสองคนคือคนของเขตแดนทางใต้ และตำแหน่งอันดับหนึ่งนี้... ฉันต้องเอามันมาให้ได้!"

ตู้ม!

กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวระเบิดปะทุออกจากร่างของหนานโส่วเหริน! ร่างเงากายาทองคำไร้มลทินเปล่งประกายโชติช่วงขึ้นมาอย่างตระการตา!

บนยอดเขาพลันบังเกิดพายุหมุนโหมกระหน่ำขึ้นในชั่วอึดใจ! เกลียวคลื่นสายลมแปรสภาพเป็นคมมีดเชือดเฉือน กรีดทะลวงผืนดินและสับทำลายต้นไม้รอบทิศจนแหลกละเอียดเป็นจุล!

ซูอวี่ตบหลังมืออู๋หลิงเอ๋อร์เบาๆ เป็นสัญญาณให้เธอปล่อยแขน แต่แม่สาวน้อยกลับเบิกตากลมโตบ้องแบ๊วมองซูอวี่อย่างจริงจัง

"คุณสามีอยากให้หนูจัดการมันให้ไหมคะ? เดี๋ยวหนูช่วยทุบคนเลวให้เอง!"

ทังเนี่ยนปิงที่ยืนสังเกตการณ์อยู่ขมวดคิ้วมุ่น เอ่ยแทรกด้วยเสียงเย็นชา

"อู๋หลิงเอ๋อร์ คู่ต่อสู้ของหมอนั่นคือหนานโส่วเหริน นี่เป็นศึกสายเลือดของคนในเขตแดนทางใต้ด้วยกันเอง เธอไม่ควรแส่เข้าไปสอด! ถ้าเธอคิดจะสอดมือล่ะก็... คู่ต่อสู้ของเธอ ก็คือฉัน!"

ทังเนี่ยนปิงจ้องเขม็งไปที่อู๋หลิงเอ๋อร์ รังสีคุกคามแผ่ซ่าน

อู๋หลิงเอ๋อร์ค่อยๆ หันขวับไปมองทังเนี่ยนปิง ใบหน้าแบ๊วๆ ไร้เดียงสาเมื่อครู่หายวับไปกับตา แทนที่ด้วยความเย็นชาอำมหิตประดุจภูเขาน้ำแข็งขั้วโลก!

"หน้าไหนที่กล้าขวางทางคุณสามี... พวกมันคือศัตรูของฉันทั้งหมด!!"

วินาทีต่อมา อู๋หลิงเอ๋อร์ก็ระเบิดพลังออกเต็มพิกัด! แสงสีทองหม่นสว่างจ้าทะลักออกจากเรือนร่างเล็กจิ๋ว ก่อนที่ร่างของเธอจะพุ่งทะยานเข้าปะทะกับทังเนี่ยนปิงดั่งอุกกาบาต!

สีหน้าของทังเนี่ยนปิงแปรเปลี่ยนไป กระบี่คมกริบในมือถูกชักออกมารับการโจมตีอย่างรวดเร็ว!

ยัยบ้าเอ๊ย! กัดไม่ปล่อยเหมือนอาจารย์ของเธอไม่มีผิด! ทังเนี่ยนปิงสบถด่าในใจ จำต้องปลดปล่อยขุมพลังเข้าปะทะสกัดกั้น!

ชั่วพริบตาเดียว ยอดฝีมือระดับสี่กายาทองคำไร้มลทินทั้งสอง ก็เปิดฉากฟาดฟันกันอย่างดุเดือดเลือดพล่าน! อานุภาพการปะทะก่อเกิดคลื่นพายุเมฆาม้วนตัวบดขยี้ปั่นป่วนไปทั่วผืนฟ้า!

มองไม่ออกเลยสักนิดว่านี่คือการต่อสู้ของขอบเขตกายาทองคำ! คนไม่รู้คงนึกว่ายอดฝีมือขอบเขตเหินเวหากำลังสู้กันอย่างดุเดือด!

เมื่อเห็นสถานการณ์เป็นใจ แววตาของหนานโส่วเหรินก็ฉายประกายลิงโลด!

ตัวแปรที่เขาระแวงที่สุด ไม่ใช่อู๋หลิงเอ๋อร์หรอกหรือ? ในเมื่อตอนนี้ยัยนั่นถูกทังเนี่ยนปิงลากไปพัวพันแล้ว เขาก็สามารถลงมือขยี้ซูอวี่ได้อย่างสบายใจไร้กังวล!

หนานโส่วเหรินสืบเท้าเข้าหาซูอวี่อย่างเชื่องช้า ร่างเงากายาทองคำไร้มลทินเบื้องหลังตระหง่านค้ำฟ้าประดุจเทพอารักษ์พิโรธ ปลดปล่อยแรงกดดันมหาศาลกดทับบดขยี้เข้าใส่ซูอวี่ระลอกแล้วระลอกเล่า!

"ซูอวี่... การได้ชุบตัวเป็นถึงลูกศิษย์ของราชันพิฆาตมังกรนี่ มันช่างน่าอิจฉาจริงๆ น้า~" หนานโส่วเหรินแค่นเสียงเย้ยหยัน

"ราชันพิฆาตมังกร... ยอดฝีมือขอบเขตราชันอันดับหนึ่งแห่งเผ่ามนุษย์ ตัวตนระดับนั้น ต่อให้เป็นพ่อของฉันก็ยังต้องยอมศิโรราบ! แต่ราชันพิฆาตมังกรก็คือราชันพิฆาตมังกร ส่วนนาย... มันก็แค่นาย!"

"ในเขตแดนทางใต้แห่งนี้ เด็กรุ่นเยาว์ที่มีสิทธิ์ก้าวขึ้นเหยียบจุดสูงสุดและสวมมงกุฎราชัน... มีเพียงคนเดียวเท่านั้น! และคนคนนั้น... ต้องเป็นฉัน!!"

หนานโส่วเหรินแผดเสียงคำรามลั่น! บนร่างเงากายาทองคำไร้มลทิน ลวดลายสีทองสองเส้นระเบิดแสงเจิดจ้ากระแทกตาในพริบตา! ซ้ำยังปรากฏลวดลายเส้นที่สามก่อตัวขึ้นมาลางๆ ให้เห็นอีกด้วย!

ซูอวี่จ้องมองหนานโส่วเหรินด้วยใบหน้านิ่งสนิทไร้อารมณ์ ก่อนจะแสยะยิ้มเย็นชา

"จะคู่ควรเป็นราชันหรือไม่... มันต้องใช้กำปั้นคุยกันเว้ย!"

บรึ้ม!!!

วินาทีต่อมา ขุมพลังที่กักเก็บไว้ก็เดือดพล่านระเบิดปะทุทะลักออกจากร่างของซูอวี่อย่างเกรี้ยวกราด! อานุภาพความดุดันไม่ด้อยไปกว่าหนานโส่วเหรินแม้แต่น้อย!

ร่างเงากายาทองคำไร้มลทินสีทองหม่นรูปแบบเดียวกัน ผงาดค้ำฟ้าขึ้นมาเบื้องหลังซูอวี่อย่างน่าเกรงขาม!

ลวดลายสีทองสองเส้นระเบิดลำแสงสว่างจ้าดั่งดวงตะวัน! และเฉกเช่นเดียวกับหนานโส่วเหริน... ลวดลายเส้นที่สาม ก็ปรากฏเด่นชัดขึ้นมาให้เห็นลางๆ เช่นเดียวกัน!!

ระดับสองกายาทองคำไร้มลทิน... ขั้นสูงสุด!!