ดาบเทพมังกร (Sword of the Dragon God)

    บทที่ 34 : รางวัลของจ้าวยุทธภพ และการเดินทางครั้งใหม่

    สติของเฟยหลงกลับคืนมาพร้อมกับความรู้สึกเจ็บปวดที่แล่นไปทั่วทั้งร่าง เขากระพริบตาช้าๆ ภาพเพดานไม้ที่ไม่คุ้นเคยปรากฏขึ้นเป็นสิ่งแรก เขไม่ได้อยู่ในห้องพักซอมซ่อหลังร้านโอสถอีกต่อไป แต่กลับนอนอยู่บนเตียงที่นุ่มสบายในห้องที่กว้างขวางและตกแต่งอย่างเรียบง่ายแต่แฝงไว้ด้วยความหรูหรา


    "ฟื้นแล้วรึ!" เสียงที่คุ้นเคยของสวี่เจี๋ยดังขึ้นข้างๆ


    เฟยหลงพยุงตัวเองลุกขึ้นนั่ง เขามองเห็นสวี่เจี๋ยและท่านหมอฟางนั่งอยู่ข้างเตียง บาดแผลของเขาถูกพันด้วยผ้าพันแผลอย่างดีและมีกลิ่นสมุนไพรล้ำค่าโชยออกมา


    "ที่นี่คือ...?"


    "หอรับรองของตระกูลไป๋" ท่านหมอฟางตอบ "หลังจากที่เจ้าหมดสติไป คุณหนูไป๋หลินได้สั่งการให้คนนำตัวเจ้ามารักษาที่นี่ทันที ข้าตรวจดูอาการของเจ้าแล้ว บาดแผลภายนอกนั้นหนักหนา แต่ที่น่ากังวลกว่าคือไอเย็นจากลมปราณกระบี่ของนางที่ยังคงตกค้างอยู่ในเส้นชีพจรของเจ้า มันจะทำให้การฟื้นตัวช้าลง"


    เฟยหลงรับรู้ได้ถึงไอเย็นที่ว่านั้นจริงๆ มันทำให้ลมปราณของเขาติดขัดและเจ็บปวดทุกครั้งที่พยายามจะโคจรพลัง


    "เจ้านอนไปสามวันเต็มๆ เลยนะ" สวี่เจี๋ยกล่าว "แต่ข่าวชัยชนะของเจ้าน่ะดังไปทั่วทั้งภูมิภาคแล้ว! ตอนนี้ไม่มีใครไม่รู้จักชื่อ 'เฟยหลง' จ้าวยุทธภพเลือดเดือด!"


    ไม่นานนัก หลังจากที่เฟยหลงพอจะลุกเดินได้แล้ว บุคคลที่ทรงเกียรติที่สุดในการประลองก็ได้เดินทางมาเยี่ยมเขาเป็นการส่วนตัว...ท่านทูตพิเศษเยว่ จากสำนักมังกรคราม


    ท่านอาวุโสเยว่เป็นชายชราผมสีเทาที่ดูธรรมดา แต่ดวงตาของเขากลับลึกล้ำราวกับมหาสมุทรที่มองไม่เห็นก้นบึ้ง เขามองเฟยหลงด้วยสายตาที่พินิจพิเคราะห์


    "ร่างกายฟื้นตัวได้เร็วกว่าที่ข้าคิด" เขากล่าวเรียบๆ "พลังชีวิตของเจ้าแข็งแกร่งอย่างน่าประหลาดใจ"


    จากนั้นเขาก็ยื่นป้ายไม้สีน้ำเงินเข้มที่สลักรูปมังกรครามขดตัวเป็นวงกลมให้เฟยหลง มันคือ "ป้ายมังกรคราม" สัญลักษณ์ของศิษย์สายหลัก!


    "ในนามของสำนักมังกรคราม ข้ายินดีต้อนรับเจ้า...และคุณหนูไป๋หลิน ในฐานะศิษย์สายหลักคนใหม่" ท่านอาวุโสเยว่กล่าว "อีกหนึ่งเดือนข้างหน้า เมื่อเจ้าหายดีแล้ว จงเดินทางไปยังสาขาหลักของสำนัก ณ 'เมืองเมฆาสถิต' ที่นั่นคือจุดเริ่มต้นที่แท้จริงของพวกเจ้า"


    ท่านอาวุโสเยว่จากไปแล้ว แต่คำพูดและป้ายในมือของเฟยหลงกลับยืนยันว่าทุกอย่างคือความจริง...เขาได้ก้าวเข้าสู่ประตูที่ยิ่งใหญ่ที่สุดบานหนึ่งในยุทธภพแล้ว


    ในช่วงเวลาที่เหลือของการพักฟื้น ก็มีผู้คนแวะเวียนมาเยี่ยมเขาไม่ขาดสาย


    ไป๋หลินเดินทางมาเยี่ยมเขาด้วยตนเอง นางมอบยาเม็ดสีขาวบริสุทธิ์เม็ดหนึ่งให้ "นี่คือ 'ยาเม็ดหิมะพันปี' ของตระกูลข้า มันจะช่วยขับไล่ไอเย็นในร่างของท่านได้" นางกล่าวด้วยท่าทีที่สง่างามเช่นเคย แต่แววตาที่มองมานั้นแฝงไว้ด้วยความนับถืออย่างแท้จริง "ข้าหวังว่าจะได้ประมือกับท่านอีกครั้งในสภาพที่สมบูรณ์...ในฐานะศิษย์พี่น้องร่วมสำนัก"


    อาทิตย์หมัดเหล็กก็นำผลไม้และสุราชั้นดีมาเยี่ยม "วิชาของเจ้าลึกล้ำเกินกว่าที่ข้าจะเข้าใจ แต่หัวใจนักสู้ของเจ้านั้นเป็นของจริง! หากไปที่สำนักแล้วมีใครรังแก...ส่งข่าวมาได้เสมอ หมัดของข้ายังพอมีประโยชน์อยู่บ้าง"


    และที่น่าประหลาดใจที่สุดคือ ตัวแทนจากตระกูลจ้าวได้นำสมุนไพรล้ำค่ามามอบให้ พร้อมกับคำกล่าวจากจ้าวเทียนหลงว่า "เขารอวันที่จะได้ประมือกับเฟยหลงอีกครั้งเมื่อต่างฝ่ายต่างแข็งแกร่งขึ้น" เป็นการแสดงถึงน้ำใจนักสู้ที่น่าชื่นชม


    เมื่อวันเดินทางมาถึง เฟยหลงก็ได้กล่าวลากับทุกคน


    ท่านหมอฟางมอบตำราสมุนไพรขั้นสูงและชุดเครื่องมือปรุงยาชุดเล็กๆ ให้ "หนทางแห่งการรักษาไม่มีที่สิ้นสุด...เช่นเดียวกับหนทางแห่งยุทธ์"

    แต่การร่ำลาที่ยากที่สุดคือสวี่เจี๋ย...


    "ข้าคงไปกับเจ้าไม่ได้แล้วล่ะเฟยหลง" เขากล่าวด้วยรอยยิ้มที่ฝืนเศร้า "ฝีมือข้ายังไม่ถึงขั้นที่จะเข้าสำนักมังกรครามได้ ข้าตัดสินใจแล้วว่าจะลองสมัครเป็นทหารองครักษ์ของตระกูลไป๋ดู เพื่อสร้างรากฐานให้ตัวเอง"


    เฟยหลงตบ่าเพื่อนรัก "ดูแลตัวเองให้ดี"


    "เจ้าก็เหมือนกัน!" สวี่เจี๋ยกล่าว "ข้าจะรอวันที่ชื่อของเจ้า...เฟยหลง...โด่งดังไปทั่วทั้งทวีป! ถึงวันนั้นข้าจะได้ไปโอ้อวดกับคนอื่นได้ว่าข้าเคยเป็นสหายร่วมเป็นร่วมตายกับเจ้ายังไงล่ะ!"


    ทั้งสองหัวเราะให้กันเป็นครั้งสุดท้าย...


    ณ ประตูเมืองทิศเหนือ รถม้าที่หรูหราของตระกูลไป๋จอดรออยู่แล้ว มันถูกจัดเตรียมไว้เพื่อเดินทางไปยังเมืองเมฆาสถิตพร้อมกับไป๋หลิน


    เฟยหลงในอาภรณ์ชุดใหม่ที่สะอาดสะอ้าน หันกลับไปมองเมืองหินขาวเป็นครั้งสุดท้าย...เมืองที่ได้เปลี่ยนแปลงชีวิตของเขาไปตลอดกาล เขาสัมผัสได้ถึงป้ายมังกรครามที่เก็บไว้อย่างดีในอกเสื้อ...มันทั้งหนักอึ้งและเต็มไปด้วยความหวัง


    เขาไม่ได้เป็นเพียงเด็กหนุ่มจากป่าเขาอีกต่อไปแล้ว...เขาคือนักสู้...ผู้รักษา...จ้าวยุทธภพ...และบัดนี้...คือศิษย์คนใหม่ของสำนักมังกรคราม


    เขาก้าวขึ้นรถม้า...ม่านรถม้าถูกปิดลง...แล้วเคลื่อนตัวออกไป...ทิ้งเมืองหินขาวไว้เบื้องหลัง...มุ่งหน้าสู่การเดินทางครั้งใหม่และบททดสอบที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม