เคล็ดคชสารวิญญาณมังกร

        งูหลามตัวเริ่มสั่น และลำตัวเริ่มบิดงอ มันแสดงท่าทีเจ็บปวดกว่าเมื่อครู่เป็นร้อยเท่า

        ตอนนี้ลำตัวครึ่งหนึ่งของงูหลามอยู่ในร่างของถังเหล่ย ส่วนอีกครึ่งอยู่ที่แขนของเยียนหลิงซาน เมื่อเยียนหลิงซานสัมผัสได้ถึงความผิดปกติของวิญญาณยุทธ์ เขาก็รู้สึกร้อนรนใจ

        เยียนหลิงซานเพิ่งใช้วิชากลืนวิญญาณเป็นครั้งแรก  เขาจึงไม่รู้ว่าเกิดเรื่องผิดพลาดอะไรขึ้น

        เยียนหลิงซานเรียกวิญญาณยุทธ์ของตัวเองกลับไปสุดชีวิต ทว่าต่อให้งูหลามยักษ์ดิ้นรนแค่ไหน ก็ไม่อาจออกมาจากร่างของถังเหล่ยได้

        งูหลามยักษ์อ้าปากด้วยความเจ็บปวด และแสงสีทองแสบตาพลันพุ่งออกมาจากปากของมัน

        ถังเหล่ยตกใจ เขาเห็นว่าในร่างกายของงูหลามยักษ์เริ่มส่องแสง เกล็ดเงางามของมันกลายเป็นเหมือนเปลือกไม้แห้งเหี่ยวอย่างรวดเร็ว แล้วแสงสีทองก็ค่อยๆ ทะลุออกมาจากใต้เกล็ด

        ในยามนี้ร่างของงูหลามยักษ์ดูเหมือนกับตะแกรงเปล่งแสง

        ในขณะเดียวกันเยียนหลิงซานก็กำลังแบกรับความเจ็บปวดอันมหาศาล เขาสัมผัสได้ว่าวิญญาณยุทธ์ของตัวเองกำลังบาดเจ็บสาหัส เลือดของเขาไหลออกมาจากทวารทั้งเจ็ดอย่างไม่อาจควบคุมได้ วิญญาณยุทธ์สาหัสมากเกินไป

        ถังเหล่ยพยายามสำรวจภายในร่างกายของตัวเอง แต่เป็นเพราะผลกระทบของหินสะกดวิญญาณ เขาจึงสัมผัสกับวิญญาณยุทธ์ในร่างกายไม่ได้  และไม่รู้ว่าสถานการณ์ตอนนี้เกิดอะไรขึ้นกันแน่

        งูหลามยักษ์ถูกลำแสงยิงทะลุผ่านไปทั่วร่าง จนสภาพของมันคล้ายกับรังผึ้ง

        และแล้วแสงสีทองแสบตาสายหนึ่งก็ทะลวงออกมาจากด้านหลังของงูหลามยักษ์ แสงสีทองนั้นคือมังกรคชสารที่ทั่วร่างเต็มไปด้วยเกล็ดสีทอง

        ยามนี้ดวงตาของมังกรคชสารเปิดออกแล้ว มันจ้องไปที่งูหลามยักษ์ด้วยอารมณ์ขุ่นเคือง

         “วิญญาณยุทธ์ระดับวิญญาณตัวเล็กๆ ตัวหนึ่ง ถึงกับกล้าท้าทายอำนาจข้า ‘เจ็ดวิญญาณยุทธ์ต้นกำเนิด’ ใครกันที่ให้ความกล้ากับเจ้า?  เมื่อข้าตื่น จักรวาลล้วนสั่นไหว เมื่อข้าตื่น หมื่นสรรพสิ่งล้วนศิโรราบ!”

        เสียงระฆังกึกก้องเสียงหนึ่งดังกังวานอยู่ในร่างของถังเหล่ย

        ถังเหล่ยกับเยียนหลิงซานตกตะลึงจนพูดไม่ออก

        วิญญาณยุทธ์ต้นกำเนิดหรือ? นี่คือวิญญาณยุทธ์แบบไหนกัน ต่อให้ถังเหล่ยชาติที่แล้วที่เป็นถึงราชันนักปรุงยาและเคยท่องไปทั่วโลก ก็ยังไม่เคยได้ยินชื่อของวิญญาณยุทธ์ต้นกำเนิดมาก่อน

        ถังเหล่ยรู้เพียงว่าเหนือกว่าวิญญาณยุทธ์ระดับนภาก็คือวิญญาณยุทธ์ระดับศักดิ์สิทธิ์ เหนือวิญญาณยุทธ์ระดับศักดิ์สิทธิ์ก็คือวิญญาณยุทธ์ระดับจักรพรรดิ

        แต่ไม่เคยมีใครพูดถึงวิญญาณยุทธ์ต้นกำเนิดมาก่อน!

        อีกทั้งจากคำพูดนี้ ถังเหล่ยก็ค้นพบบางอย่างที่น่าตกใจ วิญญาณยุทธ์มังกรคชสารในร่างมีสติปัญญาเป็นของตัวเอง 

        เมื่อผู้ฝึกตนปลุกวิญญาณยุทธ์ขึ้นมาแล้ว วิญญาณยุทธ์ก็คล้ายกับทารกแรกเกิด ต้องรอให้ถึงระดับยอดยุทธ์ ผู้ฝึกตนถึงจะค่อยๆ ติดต่อกับวิญญาณยุทธ์ได้ แต่วิญญาณยุทธ์มังกรคชสารในร่างของถังเหล่ยกลับบอกว่ามันตื่นขึ้นมาแล้วหรือ?

        หรือว่าก่อนหน้านี้มันหลับลึกมาตลอด?

        ไม่มีเวลาให้ถังเหล่ยคิดมากนัก เยียนหลิงซานสัมผัสได้ถึงพลังของวิญญาณยุทธ์สีทองในร่างถังเหล่ยผ่านวิญญาณยุทธ์ของเขา ตอนนี้วิญญาณยุทธ์ของเขาสั่นสะท้านขึ้นมาจากก้นบึ้งหัวใจ อย่าพูดเรื่องจะไปกลืนกินอีกฝ่ายเลย แค่ความคิดต่อสู้ยังไม่มี

        เยียนหลิงซานไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เขาไม่รู้ว่าตัวเองเจอกับสัตว์ประหลาดอะไรกันแน่ ตอนนี้เขาคิดเพียงเรียกวิญญาณยุทธ์กลับมาจากร่างถังเหล่ยให้ได้

        แต่ต่อให้เยียนหลิงซานจะกระตุ้นก็แล้ว เรียกก็แล้ว วิญญาณยุทธ์ที่เชื่อมต่อชีวิตกับเขามาหลายสิบปีกลับนิ่งราวกับท่อนไม้ มันไม่ยอมตอบสนองเลยสักนิด

        ภายใต้สถานการณ์คับขัน เยียนหลิงซานคิดจะสังหารถังเหล่ย ถ้าถังเหล่ยตายไป บางทีวิญญาณยุทธ์ของเขาอาจไม่ถูกวิญญาณยุทธ์ในร่างถังเหล่ยกดข่ม และฟื้นฟูกลับมาได้อีกครั้ง

        แต่เยียนหลิงซานเพิ่งจะรู้ตัวว่าร่างกายของตัวเองขยับไม่ได้ เขาใช้ปราณแท้พลังยุทธ์ในร่างตอนใช้วิชากลืนวิญญาณไปหมดแล้ว เพราะเมื่อครู่วิญญาณยุทธ์บาดเจ็บ ในร่างจึงเกิดอาการบาดเจ็บไปด้วย

        ไม่ต้องพูดว่าจะสังหารถังเหล่ย แม้แต่จะลุกยืนยังลำบาก

        ในขณะที่ถังเหล่ยไม่อาจติดต่อกับวิญญาณยุทธ์ในร่างกายได้ เขาก็ทำได้เพียงตรวจดูในร่างกายตัวเอง และชมเหตุการณ์น่าสนุกนี้เท่านั้น

        แม้ร่างกายของมังกรคชสารจะไม่ใหญ่เท่างูหลามยักษ์ แต่ภายใต้การจับจ้องจากมังกรคชสารสีทอง งูหลามก็ไม่กล้าแม้แต่จะขยับ

         “กินวิญญาณยุทธ์ระดับวิญญาณตัวเล็กๆ อย่างเจ้า นับว่าทำให้ปากของข้าแปดเปื้อน เจ้าไม่มีเกียรติถึงขนาดนั้น บทลงโทษสำหรับเจ้ามีเพียงบดขยี้ร่างกายเป็นผุยผง!”

        เมื่อเสียงมังกรคชสารดังขึ้นอีกครั้ง ถังเหล่ยก็เข้าใจ วิญญาณยุทธ์ในร่างของเขาคิดจะสังหารวิญญาณยุทธ์ของเยียนหลิงซาน

         “อย่านะ อย่ามากลัวแปดเปื้อนอะไรพวกนั้นเลย เจ้ากินมันเข้าไปเถอะ เจ้าไม่ขาดแคลน แต่ข้าขาดแคลน!”

        ถังเหล่ยที่กำลังสับสน เริ่มเรียกวิญญาณยุทธ์ในร่าง ถ้ากลืนกินวิญญาณยุทธ์ที่เยียนหลิงซานบ่มเพาะมาหลายสิบปีได้ พลังของเขาต้องก้าวกระโดดไปไกลแน่

        แต่ใช่ว่าวิญญาณยุทธ์มังกรคชสารจะฟังเสียงของถังเหล่ย กรงเล็บมังกรสีทองตะปบงูหลามยักษ์เบาๆ จนขาดเป็นสองท่อน

         “ไม่นะ!”

        เยียนหลิงซานแผดเสียงคำรามด้วยความสิ้นหวัง เขาบ่มเพาะวิญญาณยุทธ์มาหลายสิบปีอย่างยากลำบาก จนมาถึงระดับยอดยุทธ์ ถ้าวิญญาณยุทธ์ในร่างถูกทำลาย เขาก็ไม่ต่างอะไรกับคนพิการคนหนึ่งแล้ว

        ต่อให้พลังกายของเขาจะแข็งแกร่งเพียงใด ก็ไม่มีโอกาสฟื้นตัวอีกตลอดชีวิต เขาจะกลายเป็นแค่ไอ้คนพิการชั่วชีวิต

         “ถังเหล่ย ข้าขอร้อง ปล่อยข้าไปเถอะ ข้าขอสาบานว่าจะไม่ยุ่งกับเจ้าอีก ข้ายอมเป็นวัวเป็นม้าให้เจ้าเลย!”

        ยามนี้เยียนหลิงซานคิดเพียงรักษาวิญญาณยุทธ์ของตัวเองเอาไว้ การโจมตีเมื่อครู่ทำให้วิญญาณยุทธ์ของเขาบาดเจ็บสาหัส แต่ยังไม่ถึงชีวิต ขอเพียงวิญญาณยุทธ์ไม่ถูกทำลาย ด้วยพลังของเขาจะต้องหายามาฟื้นฟูวิญญาณยุทธ์ได้แน่ แค่เสียเวลาหลายปีกว่าจะฟื้นฟูกลับมาได้เท่านั้น

         “ข้ายอมให้เจ้าทุกอย่าง ข้าจะเอาของทุกอย่างให้เจ้า พี่ใหญ่ของข้าคือรองผู้บัญชาการของกองทัพหลินอวี่แห่งจักรวรรดิเทียนอวี่ ขอเพียงเจ้าปล่อยข้าไป พี่ใหญ่ของข้าพร้อมให้เจ้าเข้าร่วมกองทัพหลินอวี่ และทำให้เจ้ากลายเป็นคนใหญ่โตในจักรวรรดิเทียนอวี่!”

        เยียนหลิงซานคิดเพียงจะรักษาวิญญาณยุทธ์ของตัวเองเอาไว้ ไม่ว่าถังเหล่ยมีเงื่อนไขอะไร เขาในตอนนี้พร้อมรับปากหมด

         “รองผู้บัญชาการกองทัพหลินอวี่!”

        สีหน้าของถังเหล่ยเปลี่ยนไปเล็กน้อย สิ่งที่เยียนหลิงซานกล่าวมาอาจเป็นความจริง ไม่เช่นนั้นเยียนหลิงซานที่เป็นแค่ระดับยอดยุทธ์คนหนึ่ง จะเรียนรู้วิชากลืนวิญญาณมาได้เยี่ยงไร

        แต่นี่ไม่ใช่สิ่งที่ถังเหล่ยอยากหยุดก็หยุดได้ ยิ่งไปกว่านั้นเขาไม่คิดจะปล่อยเยียนหลิงซานไปอยู่แล้ว ยิ่งพี่ใหญ่ของเยียนหลิงซานที่เป็นรองผู้บัญชาการกองทัพหลินอวี่ยิ่งไม่ต้องพูดถึง ต่อให้พ่อของมันจะเป็นราชันตง ถังเหล่ยก็พร้อมสังหารได้อย่างไม่ลังเล!

        มังกรคชสารสะบัดกรงเล็บด้วยความเกียจคร้าน  ร่างกายของงูหลามยักษ์ที่เข้าไปในร่างของถังเหล่ยพลันขาดสะบั้นเป็นชิ้นๆ

        ขณะที่ถังเหล่ยคิดว่ามังกรคชสารจะบดขยี้ร่างกายของงูหลามอีกครึ่งหนึ่งไหมนั้น มันกลับปิดตาลง แล้วลอยเข้าไปในจุดตันเถียนของถังเหล่ยเหมือนเดิม

         “เสร็จแล้วหรือ?”

        ถังเหล่ยคิดในใจ มังกรคชสารตัวนี้คิดจะทำอะไรกันแน่? ขณะที่วิญญาณยุทธ์มังกรคชสารเข้าไปในจุดตันเถียน วิญญาณยุทธ์ของเยียนหลิงซานก็กลับมามีปฏิกิริยาอีกครั้ง

        วิญญาณยุทธ์อีกครึ่งท่อนถูกเรียกกลับเข้าร่างเยียนหลิงซาน ถังเหล่ยลืมตาขึ้น และสบตาเข้ากับเยียนหลิงซานพอดิบพอดี นอกจากความหวาดกลัวแล้ว ก็ไม่มีความรู้สึกใดอื่นอีกในดวงตาของอีกฝ่าย

        ปราณแท้วิญญาณยุทธ์ในร่างเยียนหลิงซานแทบจะหมดสิ้น วิญญาณยุทธ์ถูกทำร้ายบาดเจ็บสาหัส หลังจากมันกลับเข้าร่างก็หลับลึกทันที

        ยามนี้เยียนหลิงซานที่หวาดกลัวสุดชีวิตมีเพียงความคิดเดียว

        หนี!

        หนีไปให้ไกลที่สุด!

        ใช้ทุกสิ่งที่มีเพื่อหลบหนี!