รวมเรื่องสั้นอีโรติก

ตอนที่ 4: รักนี้มีไว้ให้หมอคนเดียวNC

หลังคืนที่เขากอดเธอแน่นบนโซฟา และพูดคำว่า “ผมจะเรียนรู้ทุกอย่างที่คุณชอบ”

หมอไอซ์คิดว่าเขาจะโทรหาเธอทันทีในเช้าเดียวกัน

แต่เวลาผ่านไปแล้ว… สามชั่วโมง

เงียบ

โทรไป… ไม่รับ

ไลน์ไป… ไม่อ่าน

ตอนแรกเธอพยายามใจเย็น

แต่เมื่อเลขนาฬิกาเปลี่ยนจาก 09:00 → 10:30 → 12:47

หัวหมอไอซ์ก็เริ่มเดือด

> “โอเค… เล่นเงียบเหรออิธาน? เดี๋ยวเจอกัน”

14:15 น. – หน้าออฟฟิศเฟื่องสกุลกรุ๊ป

ยามหน้าตึกยังไม่ทันทัก

หมอไอซ์ในชุดเสื้อเชิ้ตขาวพับแขน กางเกงผ้าเอวสูง รองเท้าส้นสูงกระแทกพื้นดัง “ตึก ตึก ตึก” ขึ้นมาจนถึงชั้น 26

“ขอพบคุณอิธานค่ะ”

“เอ่อ... คุณอิธานกำลังประชุม—”

“งั้นก็ไปดึงมันออกมาเดี๋ยวนี้”

เสียงเธอชัดจนเลขานิ่งค้าง

วินาทีต่อมา ประตูห้องประชุมเปิดออกท่ามกลางสายตาผู้บริหารทั้งห้อง

เธอก้าวเข้าไป

ไม่สนใคร

ดวงตาแดงด้วยอารมณ์ที่ทั้งโกรธ ทั้งเสียใจ ทั้งกลัว

“คุณรู้มั้ยว่าไลน์ฉันขึ้น ‘อ่านไม่ตอบ’ กี่ชั่วโมง?”

เสียงเธอดังพอให้ได้ยินทั้งห้อง

“หรือเมื่อคืนคุณแค่พูดให้ฉันตายใจแล้วก็จะเทฉันเหมือนผู้ชายขยะทั่วไป?”

เขานั่งนิ่ง

มองเธออย่างเดียว

สายตาเขาไม่ได้แข็ง…

แต่มันเจือแววลึกที่เธอเคยตกหลุม

“หมอไอซ์...” เขาพูดเรียบ

“ไปคุยกันข้างใน”

ห้องทำงาน CEO – 14:32 น.

ทันทีที่ประตูปิด

เขายังไม่ทันอธิบาย

เธอก็กำหมัดทุบอกเขาเบา ๆ

“นายรู้มั้ย ฉันกลัวแทบบ้า!”

เสียงเธอสั่นจริง

ริมฝีปากกัดแน่น หัวใจเต้นเหมือนกำลังจะระเบิด

“ฉันเกลียดการรอ เกลียดการไม่รู้ว่าอีกฝ่ายยังอยู่มั้ย”

เขากอดเธอแน่น

ไม่พูด

มีแค่มือที่ประคองหลังเธอ และแรงกอดที่เหมือนจะสื่อว่า “อยู่ตรงนี้แล้ว”

“ผมขอโทษ...” เขากระซิบ

“ผมอยู่ในห้องประชุมที่ต้องปิดเครื่อง ตอนเปิดเครื่องมาก็มีแจ้งเตือนคุณเต็มหน้าจอ...”

เธอยังร้องไห้

แต่กอดเขาตอบแน่นขึ้น

“ฉันขี้หึง ขี้ระแวง ใคร ๆ ก็ทนไม่ได้ นายจะทนได้จริงเหรอ?”

เขาจับใบหน้าเธอขึ้น

สบตาเธอ

“ผมไม่ได้จะทน... ผมเลือกจะรักคุณทั้งแบบนี้”

คำพูดนั้นทำเธอสะอื้น

แต่ครั้งนี้… เพราะรู้ว่าเธอไม่ต้องแกล้งแข็งใจอีกต่อไป

เขากดเธอลงบนโซฟาในห้องทำงาน…

มือรูดกระโปรงเธอขึ้นอย่างเชี่ยว

เสียงกางเกงในหลุดจากปลายขาดัง “พรึ่บ”

“เดี๋ยวสิ อิ—”

“ขอระบายหน่อยครับหมอ… คุณทำผมปวดใจ”

เขาก้มลงทันที

ดูดกลางหว่างขาแรงจนร่างเธอกระตุก

“แผล็บ... จ๊วบ...”

“อ๊าาา!! อิธาน เดี๋ยวสิ นี่มันที่ทำงาน...!”

“คุณเริ่มก่อนนะครับหมอไอซ์…”

เขาสอดนิ้วเข้าพร้อมลิ้น

จังหวะรุนแรงกว่าเดิม

เธอหอบ

เสียงครางเธอกระแทกกระจกห้อง

เขาไม่หยุด

จะให้รู้ว่าเขา “รักเธอมากกว่า”

เสียงลิ้นเขาที่ลากผ่านกลีบอ่อนจนเปียกชุ่ม

เสียงครางเธอที่ดังสั่นในลำคอ

เสียงหอบ เสียงจังหวะมือที่กดสะโพกเธอแน่นติดกับปากเขา

ทั้งหมดมันไม่ใช่แค่เซ็กซ์

มันคือการปลอบ

การระบาย

การพิสูจน์ว่า—

"เธอเป็นของเขา และเขาจะไม่มีวันหายไปไหน"

“อิธาน... นายอย่าทำแบบนี้ ฉันจะ...”

เสียงเธอสั่น

หัวใจเต้นแรงจนเจ็บหน้าอก

แต่เขาไม่หยุด

ปลายนิ้วสองนิ้วสอดลึก

ขยับเข้าออกด้วยแรงที่ชัด

เสียงน้ำดังเฉอะแฉะบนปลายนิ้ว

ก่อนจะเพิ่มแรงกระแทกนิ้ว จนเสียง "กึกๆ" ดังจากด้านใน

“แน่นมากครับ...”

เขาพึมพำ

“ตอดแรงจนผมจะทนไม่ไหวแล้ว”

เขาปลดซิปกางเกงตัวเอง

รูดมันลงพร้อมบ็อกเซอร์

แล้วกดปลายความแข็งของเขาเข้ากับช่องทางที่เต้นตุบ ๆ อย่างช้า

“อิธาน... จะทำตรงนี้จริง ๆ เหรอ...”

เธอถาม

แต่ไม่ได้ผลักเขาออก

เขาจับขาเธอแยกกว้างขึ้นบนโซฟา

รั้งเอวเธอแน่นแล้ว...

กดสะโพกลง กระแทกเข้าไปในจังหวะเดียว!

"ปึ่ก!!"

“อ๊าาาา!!”

เสียงเธอหลุด

หัวพิงพนักโซฟา

กล้ามเนื้อทั้งร่างสั่นระริก

“คุณตอดผมแรงมาก... หมอไอซ์”

เสียงเขากระซิบ

ก่อนจะขยับสะโพกเข้า–ออก

แน่น ลึก หนัก ทุกแรงกระแทก

“ปั่ก... ปั่ก... ปั่ก...”

เสียงกระแทกดังก้องในห้อง

เสียงเนื้อกระทบกับต้นขาเธอเปียกชุ่ม

เสียงครางแหบพร่าของเขาระคนกับเสียงหอบของเธอที่ไม่สม่ำเสมอเลย

เธอจิกแขนเขาแน่น

ตาสั่น น้ำตาซึม

“อิธาน... ฉัน... ฉันจะไม่ทนได้แล้วนะ…”

“ผมก็เหมือนกัน...”

เขากระแทกลึกขึ้น

ถี่ยิ่งขึ้น

เสียงเตียงโซฟาเริ่มเสียดสีกับพื้น

เขาดันเธอให้เปลี่ยนท่า

ยกลำตัวเธอให้ขึ้นนั่งบนตัก

จับสะโพกเธอ แล้วยกกระแทกใส่ตัวเองจากด้านล่าง

“ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก!”

เสียงกระแทกแน่นหนึบ

เธอร้องลั่น

ขาทั้งสองยกหนี แต่เขารั้งไว้

มือเขาแน่นเหมือนกลัวเธอจะหนี

ดวงตาเขาแดงก่ำจากอารมณ์ที่คุมแทบไม่อยู่

“เสร็จกับผมนะ... เสร็จไปพร้อมกัน”

“อ๊าาาา!! อิธานนนน!!!”

เธอกระตุก ร่างสั่นเกร็ง น้ำทะลักจนเขาเองแทบทรุด

เขากระแทกอีกสองทีสุดท้าย

ปล่อยลึกเข้าไปจนเธอครางติดในลำคอ

เขากอดเธอไว้แน่น

หัวใจทั้งคู่เต้นประสานกัน

เสียงเดียวที่ดังคือเสียงลมหายใจที่ยังไม่กลับมาเป็นปกติ

เขาก้มลงจูบหน้าผากเธอ

แล้วกระซิบเบา ๆ

“อย่าเข้าใจผิดอีกนะ...”

“อย่ากลัวว่าจะเสียผมอีก... เพราะคุณเป็นคนเดียวที่ผมไม่เคยคิดจะปล่อย”

เขายังคงอยู่ในตัวเธอ

มือประคองหลัง มืออีกข้างลูบต้นขาเธอเบา ๆ

เขาไม่ได้ถอนออก

ไม่ได้รีบ

เหมือนเขาอยากให้ความรู้สึกนี้—ที่ร่างกายของเขาแนบลึกอยู่ในร่างเธอ—ยืดให้นานที่สุด

เธอซบหน้าลงบนไหล่เขา

หายใจหอบ

เหงื่อชื้นเต็มแผ่นหลัง

เสียงหัวใจเขาเต้นตรงข้างหูเธอ—หนัก แน่น และมั่นคง

“หมอไอซ์...”

เขาเรียกเบา ๆ

“อือ...” เธอขานรับทั้งที่ยังหน้าร้อนผ่าว

“ตอนคุณเดินเข้ามาในห้องประชุม ผมไม่ตกใจที่คุณมา

ผมตกใจ... ที่ตัวเองดีใจจนพูดไม่ออก”

เธอชะงัก

คิ้วขมวด

“ดีใจอะไร? ฉันจะวีนอยู่แล้วนะตอนนั้นน่ะ”

เขายิ้ม

เอามือแตะปลายคางเธอ

มองลึกเข้าไปในตา

“ผมดีใจที่คุณ ‘กลัวจะเสียผม’

เพราะผมเอง... ก็กลัวจะเสียคุณ

ตลอดเวลาเหมือนกัน”

เธอหลบตา

ปากเม้มแน่น

พยายามไม่ให้มุมปากกระตุก

แต่เขาเอียงหน้ามาใกล้

จูบเบา ๆ ตรงมุมปากนั้น

แล้วกระซิบว่า

“คุณน่ารักมาก ตอนที่โกธร”

เธอระเบิดทันที

เอาหมอนฟาดเขา

แต่ก็หัวเราะออกมาแบบคนที่ห้ามใจไม่อยู่แล้ว

หลังจากแต่งตัวและจัดชุดกลับคืนสภาพ

เธอยืนหน้ากระจก ปรับผมที่ยุ่งจากเซ็กส์กลางออฟฟิศ

แต่เขากลับมายืนด้านหลัง

สวมสูทเนี้ยบ แต่ไม่เลิกจ้องเธอเลย

“อย่ามองแบบนั้น” เธอบ่นเบา ๆ

“แบบไหนครับ?”

“แบบที่เหมือนนายจะกลืนฉันไปทั้งคน... ทั้งที่ฉันเพิ่งใส่กางเกงกลับเข้าไปไม่ถึงห้านาที”

เขายิ้ม

แต่ไม่ตอบ

เธอถอนหายใจ

หันไปหันมา แล้วพูดเสียงอ่อย ๆ

“ฉันไม่ชินกับความรู้สึกนี้เลยอิธาน”

เขาขยับเข้าไปใกล้

กอดเธอจากด้านหลัง

แนบร่างกับเธอเต็มแผ่นหลัง

“ผมรู้...”

เขาพูด

“คุณเคยเป็นคนคุมเกม

แต่ตอนนี้คุณเริ่มรู้สึก... ว่ามีคนคุมหัวใจคุณอยู่”

เธอเบิกตา

เขากระซิบชิดหู

“และคนนั้นคือผม”