สวรรค์นิรันดร์กาล

        ในตอนนี้ดวงจิตของฉางเฟิงแม้จะแข็งแกร่งขึ้นแต่ก็ได้รับบาดเจ็บมากเช่นกันและอาการบาดเจ็บทางดวงจิตนนั้นร้ายแรงมากและเจ็บปวดกว่ากายาหลายเท่า ตอนนี้ใบหน้าของฉางเฟิงซีดขาวและร่างสั่นใหวอย่างต่อเนื่อง

        “ทัณฑ์เซียนนี้พลังสายเลือดกลายเป็นไร้ประโยชน์ไปเลยเพราะถ้าหากใช้พลังโกลาหลช่วยเท่ากับว่าเป็นการต่อต้านทัณฑ์เซียนและจะเสียประโยชน์ของทัณฑ์เซียนไปเพราะงั้นฉางเฟิงถึงได้ยอมเจ็บปวดแบบนี้”เสียงของซีรั่วหยานดังขึ้น

        “นายน้อยนี่ท่าน....”เสี่ยวเฮ่ยปวดใจมากเมื่อเห็นฉางเฟิงได้รับความเจ็บปวดขนาดนี้

        “เปรี้ยง!!!!!!!!!!”

        ไม่รอให้ฉางเฟิงได้พักสายฟ้าสายที่7-9 ก็ฟาดลงมา ฉางเฟิงถึงกับกรีดร้องออกมาโดยไม่สามารถอดทนได้ ร่างของฉางเฟิงสั่นไหวราวกับจะล้มลงได้ทุกเมื่อ

        “อดทนไว้เจ้าต้องทำได้” ซีรั่วหยานดังขึ้น

        ฉางเฟิงนำเม็ดยาออกมาและรีบกลืนลงไปดวงจิตที่กำลังจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆเริ่มฟื้นฟูอีกครั้ง ฉางเฟิงไม่คิดว่าจะมีทัณฑ์เซียนพลังจิตด้วยไม่งั้นฉางเฟิงคงเตรียมตัวมามากกว่านี้โชคดีฉางเฟิงมีเม็ดยารักษาดวงจิตเหลือ 3 เม็ด

        “ยอดเยี่ยมอย่างน้อยก็ใช้เม็ดยาช่วยได้”เสี่ยวเฮ่ยกล่าว

        เสี่ยวเสี่ยวยังคงมีสีหน้าที่จริงจังต่างจากนางคนเดิมมากมันราวกับเป็นคนละคนขณะที่ดวงจิตของฉางเฟิงกำลังเจอกับการทำลายและฟื้นฟูอย่างต่อเนื่องก็ทำให้ฉางเฟิงต้องเจอกับความเจ็บปวดมากว่าเดิมเช่นกัน

        “ของจริงมาแล้วท่านพ่อรีบกลืนเม็ดยาทั้งหมดซะ” เสี่ยวเสี่ยวกล่าว

        ฉางเฟิงแปลกใจที่เสี่ยวเสี่ยวกล่าวออกมาแต่ก็ไม่คิดมากหยิบเม็ดยาที่เหลือกลืนลงไปพร้อมกับสร้างม่านพลังจิตเอาไว้รอบๆดวงจิตของตนเองหลายชั้น

        “โฮก!!!!!!!!!!!”สายฟ้าสามสายสุดท้ายรวมตัวกันเป็นปักษาตัวหนึ่งพุ่งลงมาโจมตีฉางเฟิง

        “อย่างที่คิดทัณฑ์เซียนพลังจิต 13 สาย” ซีรั่วหยานกำหมัดแน่นโสมมังกรข้างๆร่างสั่นสะท้านไปนานแล้วเพราะภาพตรงหน้ามันน่าเหลือเชื่อมากเกินไปการที่ฉางเฟิงทนมาได้ขนาดนี้ก็นับว่าปาฏิหาริย์มากแล้ว

        “ตูม!!!!!!!!!!”

        ม่านพลังจิตของฉางเฟิงแตกออกเป็นเสี่ยงๆในทันทีเมื่อปักษาสายฟ้าพุ่งลงมาแม้ฉางเฟิงจะสร้างม่านพลังจิตขึ้นมาหลายชั้นแต่กลับหยุดปักษาตนนี้ไม่ได้เลยสุดท้ายปักษาก็พุ่งเข้าสู่ดวงจิตของฉางเฟิงและระเบิดพลังออกมา

        “อ๊ากกกกกกกกกกกกกกก”ฉางเฟิงกรีดร้องพร้อมกับร่างตกลงมาจากท้องฟ้าและดิ้นไปมา

        “นายน้อย!!!!!!!!!!!!”เสี่ยวเฮ่ยตื่นตระหนก

        “อย่าเข้าไปไม่งั้นเจ้าตายแน่”เสี่ยวเสี่ยวกล่าวด้วยใบหน้าเคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัด

        ในตอนนี้ดวงจิตของฉางเฟิงไม่สามารถคงสภาพได้อีกต่อไปแล้วและกำลังถูกำลายอย่างช้าๆตัวของฉางเฟิงในตอนนี้เริ่มที่จะไม่รู้สึกถึงสิ่งรอบๆตัวและดวงตาเริ่มจะปิดลง

        “นายน้อยอย่าได้ยอมแพ้ท่านอย่าลืมว่ายังมีคนรอให้ท่านกลับไปหาอยู่และนายท่านและนายหญิงเองก็รอการกลับไปของท่านอยู่นะ” วิญญาณของภาพสวรรค์นิรันดร์กล่าวขึ้นพร้อมกับสำแดงพลังออกมา

        “วิ้ง!!!!!!!!!!!”ดวงจิตที่แตกร้าวของฉางเฟิงถูกพลังที่แข็งแกร่งสายฟ้าช่วยเอาไว้ทำให้การแตกร้าวของดวงจิตหยุดลงพร้อมกับเริ่มฟื้นฟูดวงจิตด้วยความเร็ว

        “ในที่สุดก็ลงมืองั้นเหรอ”ซีรั่วหยานกล่าว

        นางมองออกตั้งแต่แรกแล้วว่าวิญญาณของภาพสวรรค์นิรันดร์มีเสี้ยงพลังที่แข็งแกร่งสายหนึ่งซ่อนอยู่ซึ่งเสี้ยวพลังนี้เป็นของพระเจ้าสูงสุดอย่างไม่ต้องสงสัยและนางก็เดาได้ว่าเป็นบิดาของฉางเฟิงอย่างแน่นอนที่ทิ้งเสี่ยวพลังนี้เอาไว้ช่วยฉางเฟิงในยามคับขัน

        “ใช่แล้วข้าจะตายไม่ได้ พวกนางยังรอข้าอยู่และท่านพ่อยังต้องการให้ข้ากลับไปช่วยเพราะงั้นข้าจะตายไม่ได้” ฉางเฟิงลืมตาขึ้นพร้อมกับคำรามออกมา

        “ตูม!!!!!!!!!!!!!!!” ดวงจิตของฉางเฟิงระเบิดพลังออกมาทำให้เกิดพายุพลังจิตที่รุนแรง พลังจิตของฉางเฟิงในที่สุดก็ทะลวงขั้นเซียนได้สำเร็จและไม่เพียงแค่นั้นดวงจิตของฉางเฟิงยังแข็งแกร่งมากกว่าเดิมหลายสิบเท่าหลังจากที่ได้รับการขัดเกลาโดยทัณฑ์เซียน

        “ในที่สุดนายน้อยก็ทำได้”เสี่ยวเฮ่ยกล่าว

        “ของจริงมันต่อจากนี้”เสี่ยวเสี่ยวกล่าว

        “นั่งหนูเจ้าดูแปลกๆนะ” เสี่ยวเฮ่ยรับรู้ได้ว่าเสี่ยวเสี่ยวเหมือนจะเปลี่ยนไปแต่อีกฝ่ายก็ไม่ได้กล่าวอะไรออกมาทำให้เสี่ยวเฮ่ยไม่สามารถรับรู้ได้ว่าอีกฝ่ายเป็นอะไร

        “ครืน!!!!!!!!!!!”ราวกับต้องการเตือนฉางเฟิงว่ายังไม่จบ

        สายฟ้าเริ่มคำรามออกมาอีกครั้งฉางเฟิงพุ่งทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้าอีกครั้ง คราวนี้พลังบ่มเพาะของฉางเฟิงจะต้องได้รับการขัดเกลา

        “อึกข้าไม่เคยต้องเจอกับอะไรที่อันตรายขนาดนี้มาก่อนเลย แต่เพื่อความแข็งแกร่งของข้าข้าต้องทนให้ได้”ฉางเฟิงคำราม

        “เปรี้ยง!!!!!!!!!!!”

        สายฟ้ากลายเป็นหอกยาวพุ่งลงมาทะลวงเข้าสู่ตันเถียนของฉางเฟิงในพริบตาฉางเฟิงถึงกับเบิดตากว้างและรับรู้ได้ว่าตันเถียนของตนเองสั่นใหวราวกับกำลังจะถูกทำลาย

        “อ๊ากกกกนี่มันไม่ใช่การขัดเกลาแล้ว ทัณฑ์เซียนมันคิดจะทำลายการบ่มเพาะของข้า” ฉางเฟิงคำรามด้วยคามโกรธ

        ฉางเฟิงใช้พลังสายเลือดและพลังปราณทั้งหมดเข้าปกป้องตันเถียนของตนทันทีแต่ถึงแบบนั้นหอกสายฟ้าก็ทรงพลังมาและยังคงคิดจะทำลายตันเถียนของฉางเฟิงอย่างไม่ลดละ

        “ทัณฑ์เซียนนี่มันแปลกเกินไปแล้วทำไมมันถึงคิดจะทำลายตันเถียนละตอนข้าไม่ได้เป็นแบบนี้” ซีรั่วหยานกล่าว

        “แล้วคราวนี้จะทำยังไงกันละ”เสี่ยวเฮ่ยร้อนรน

        “สวรรค์เจ้าอย่าได้แทรกแซงให้มันมากนักทัณฑ์เซียนเป็นหน้าที่ของเต๋าหาใช่ของพวกเจ้าไม่” เสี่ยวเสี่ยวมองขึ้นไปบนท้องฟ้าและกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชามาก

        กลิ่นอายบนร่างของนางอยู่ๆก็แข็งแกร่งมากพลังสายเลือดที่เก่าแก่และโบราณแผ่กระจายออกมาจนเสี่ยวเฮ่ยรู้สึกหวาดกลัวจนขยับร่างไม่ได้

        ราวกับรับรู้ได้ถึงจิตสังหารของเสี่ยวเสี่ยวทัณฑ์เซียนที่คิดจะทำลายตันเถียนก็หยุดลงและกลายเป็นสายฟ้าพุ่งเข้าสู่ตันเถียนและทำการขัดเกลาเส้นชีพจนทั่วร่างของฉางเฟิงอีกครั้ง

        “นี่มันหมายความว่ายังไงที่สวรรค์แทรกแซงหรือว่ามีคนควบคุมทัณฑ์เซียนงั้นเหรอ” ซีรั่วหยานตกตะลึง

        ในฐานะจ้าวจักรวาลที่แข็งแกร่งนางเองก็เคยศึกษาความลับของเต๋าสวรรค์มาก่อน เต๋าสวรรค์ตกลงแล้วคืออะไร มันเกิดมาได้อย่างไรและใครควบคุมมันอยู่แต่จากที่เสี่ยวเสี่ยวกล่าวดูเหมือนสวรรค์และเต๋าจะไม่ได้เป็นสิ่งเดียวกันแต่แยกกัน

        “ข้ายังบอกท่านไม่ได้มันยังไม่ถึงเวลาเพราะรู้ไปก็มีแต่จะเดือดร้อน” เสี่ยวเสี่ยวกล่าวและหลับตาลงอยู่ๆนางก็กลับไปซะอย่างงั้นทำให้ซีรั่วหยานและเสี่ยวเฮ่ยยิ่งสงสัยว่าตกลงแล้วมันยังไงกันแน่