ตอนที่ 86 พิชิตหลานกษัตริย์แห่งความมืดแร็คน่าร์BOSS แมฟ (เงิน)
“เดี๋ยวจัดให้เลยบอส”
“ข้าขอดูหน่อยว่าเจ้าจะเก่งแบบที่ปากพูดไว้หรือไม่”
พึ่บ!!!!!!!
ครืนนนนนนน!!!!!
เคร้ง!!!!
ทั้งบอสและโอ้ต่างก็พุ่งข้าปะทะกันอย่างรุนแรงถึงร่างกายของโอ้จะเล็กกว่าบอสมากก็ตามเขาก็ยังสาสามารถสู้กับบอสได้อย่างทัดเทียมกัน…..
“ไม่เลวนี่หว่าข้าชักเริ่มสนุกขึ้นมาจริงๆแล้วเจ้าเด็กน้อยอนาคตแกคงจะเป็นนักรบที่เก่งกาจเลยทีเดี๋ยว แต่พลาดที่ต้องมาตายด้วยน้ำมือของข้าซะก่อน”
“แกก็เก่งมากเลยบอสเรายอมรับในตัวแกแต่เสียอย่างเดียวที่รับไม่ได้คือ แกมันมั่นใจตัวเองมากไปนี่แหละเพราะความมั่นใจของแก จะทำให้แกตายยังไงหละ”
ฟิ้ว!!!!!
เคร้ง!!!!!!
ตู้มมมมมม!!!
บอสเร่งความเร็วของมันขึ้นมาอีกจนสามารถมาหยุดอยู่ตรงหน้าของโอ้ได้อย่างรวดเร็วและมันก็ทำการใช้เท้าขนาดใหญ่ของมัน เตะมาที่ร่างของโอ้ในทันที แต่โอ้ก็จับทางการโจมตีของบอสได้ทำให้เขารีบยกดาบขึ้นมาป้องกัน แต่ด้วยความรุนแรงจากพละกำลังที่มหาสารของบอสทำให้โอ้ไถลไปกับพื้นเป็นทางยาว จนไปชนเขากับต้นไม้หลายสิบต้นพังไปเป็นแถบๆ……
“ตีหนักจริงๆไอ้บอสตัวนี้ไม่ได้จะให้มันมาหยามเราแบบนี้ไม่ได้”
[เทพวายุเร็วเหนือเสียง]
พึ่บ!!!
โอ้รีบยืนขึ้นในทันทีและทำการเรียกใช้สกิลเคลื่อนย้ายตำแหน่งผลของสกิลทำให้ร่างโอ้หายไปจากจุดนั้นภายในเสี้ยววินาที และมาปรากฏตัวตรงหน้าของบอสเช่นกัน……
“อะไรกันทักษะนี้” บอสถึงกับตกใจเมื่อโอ้มาปรากฏตัวตรงหน้าเพราะเมื่อสักครู่โอ้ถูกโจมตีจนกระเด็นไปไกลมาก ไม่น่าจะกลับมาได้ไวขนาดนี้แถมยังไวมากสุดๆ เพราะบอสมองไม่เห็นการเคลื่อนที่ของโอ้เลยแม่แต่น้อย……
ย๊ากกกกกกก!!!!
[เทพลงทัณฑ์LV.2]
โป้ง!ๆๆๆๆๆ
HIT! ฉึก!ๆ HIT!
-9995 -9995-9995 -9995
HIT! ฉึก!ๆๆ HIT!
-9995 -9995-9995 -9995 -9995 -9995
=ดาเมทรวม 99950
ก๊าซซ!!
[หลานกษัตริย์แห่งความมืดแร็คน่าร์: BOSS แมฟ (เงิน)]
HP 582599/782499
เมื่อร่างของโอ้มาปรากฏที่เบื้องหน้าของบอสโอ้ก็ทำการเรียกใช้สกิลโจมตีทันที ซึ่งทำให้บอสรู้สึกตกใจมากเลยทีเดียว เพราะภาพที่บอสเห็นอยู่ที่เบื้องหน้าของมันก็คือโอ้ที่ยืนเล็งมาปืนมาที่หัวของมัน แล้วก็ตามมาด้วยเสียงการเรียกใช้สกิลของโอ้เมื่อเสียงของโอ้จบลง เสียงการรัวกระสุนอย่างต่อเนื่องก็ดังขึ้น ซึ่งการโจมตีของโอ้นั่นทำให้บอสร้องดังลั่นไปทั่วด้วยความเจ็บปวดเป็นอย่างมาก……
พึ่บ!!!!!
เคร้งๆๆๆ!!!
พึ่บ!!!!
โอ้หวังที่จะโจมตีต่อเนื่องจึงรีบพุ่งตัวเข้าหาบอส แล้วง้างดาบกระหน่ำฟันบอสไปมาอย่างรวดเร็ว แต่บอสนั้นได้รีบทำการตั้งรับการโจมตีของโอ้ก่อนที่มันจะพุ่งตัวออกจากจุดนี้ไปเพื่อ ตั้งหลักใหม่…..
“มันทำได้ขนาดนี้เลยเหรอเนี่ยเรื่องความว่องไวเราต้องยอมรับเพราะมันตัวเล็กนิดเดียว แต่พลังโจมตีของมันนี่สิไม่น่าจะทำได้ถึงขั้นนี้มันน่าเหลือเชื่อจริงๆ เจ้าเด็กคนนี้ไม่ธรรมดา”
พึ่บ!!!!
“เป็นอะไรไปหละบอสหนีเป็นกับเขาด้วยเหรอเนี่ย หนีเก่งไม่ใช่เล่นเลยนะแกหนะ” โอ้ได้พุ่งมาอยู่ในระยะสายตาของบอสและพูดขึ้นเพื่อยั่วโมโหบอสอีกครั้ง…..
“หนีงั้นเหรอเจ้าจะบ้ารึเปล่า ก็เห็นๆอยู่ว่าข้าไม่ได้ไปไหนแค่เมื่อกี้ข้าถอยมาตั้งหลักเท่านั้น อย่าอวยตัวเองให้มันมากถึงเจ้าจะเก่งแต่ก็ไม่ได้หมายความว่า จะเก่งจนข้าสู้ไม่ได้ แต่ก็ต้องยอมรับว่าเจ้าฝีมือดีในระดับนึงเลยก็ว่าได้ ถ้าเสียดายชีวิตจงรีบหนีไปจากตรงนี้ซะข้าจะให้โอกาสเจ้าเพราะข้าก็เสียดายความสามารถของเจ้า ถ้าต้องมาตายตั้งแต่เด็กๆแบบนี้”
“ไม่ต้องเสียดายหรอกยังไงเราก็ไม่หนี วันนี้มันต้องมีคนแพ้คนชนะ ตายเราไม่กลัวหรอกแค่กลับไปเกิดที่จุดเซฟกับเสียค่าประสบการณ์อีกนิดหน่อย”
“พูดอะไรของแกข้าไม่เห็นเข้าใจแต่ถ้ายืนยันที่จะไม่หนี ข้าก็ช่วยไม่ได้เดี๋ยวจะสงเคราะห์ให้ก็แล้วกันนะ”
พึ่บ!!!!
ครืนนนนน!!!
“หายไป?” เมื่อบอสพูดจบร่างของมันก็หายไปในทันที ทำให้โอ้รู้สึกตกใจเล็กน้อยเพราะเขาไม่คิดว่าบอสจะสามารถรอดพ้นสายตาของเขาไปได้…..
“ด้านบน!!” เงาดำที่บดบังแสงอาทิตย์ จนทำให้พื้นดินเบื้องล่างเกิดความมืดชั่วขณะมันทำให้โอ้รู้ว่า บอสอยู่บนหัวของเขานั่นเอง…..
[เทพวายุเร็วเหนือเสียง]
พึ่บ!!!
ตู้มมมมมม!!!
ครืนนนนน!!!
ในทันทีที่โอ้รู้ว่ากำลังจะถูกเหยียบ เขาจึงรีบเรียกใช้สกิลเคลื่อนย้ายตำแหน่งเพียงนิดเดียวเท่านั้น ถ้าโอ้เรียกใช้สกิลไม่ทัน เขาถูกบอสเหยียบจมดินแน่ๆ…..
“พลาดได้ยังไงกัน ทำไมมันยังหลบได้อีกทั้งที่เราก็ไวมากแล้วนะ”
“ไม่รู้จริงๆเหรอบอสว่าแกพลาดอะไรไป”
“แกหมายความว่ายัง แกจะบอกว่าข้าทำผิดพลาดงั้นเหรอข้าว่าแกดวงดีต่างหากละเมื่อกี้ถึงรอดมาได้”
“ไม่เกี่ยวกับดวงอะไรทั้งนั้นเกี่ยวกับร่างกายของแกล้วนๆ ตัวใหญ่ขนาดนี้คิดได้ยังไงกระโดดขึ้นไปบนฟ้าใช่ตอนกระโดดขึ้นไปแกไวมากจนเรามองไม่เห็น แต่พอตอนที่แกพุ่งลงมาที่พื้นนี่สิ เรารู้ได้ทันทีเลยแหละเพราะเงาของแกมันบังแสงอาทิตย์ยังไงหละ”
“บ้าน่า ระดับข้ามีจุดอ่อนด้วยเหรอเนี่ยทำไมข้าถึงคิดเรื่องนี้ไม่ได้นะ อับอายขายขี้หน้าเขาจริงๆ”
“เราจะบุกต่อแล้วนะบอส เรากำลังเครื่องร้อนเลย”
“เข้ามาเลย”
พึ่บ!! พึ่บ!!
ทั้งคู่ได้เร่งความเร็วในการเคลื่อนที่พร้อมกันจากความเร็วของทั้งคู่ทำให้ร่างของพวกเขาสองคนหายไปจากพื้นดินเบื้องล่างทันที…..
พึ่บ!!
เคร้งๆๆๆๆๆ
ครืนนนนน!!!
ฟิ้ว!!ๆๆ
ไม่นานเสียงการต่อสู้ก็ดังขึ้นเมื่อทั้งสองปะทะกันที่บนอากาศเหนือพื้นดิน จากการปะทะกันที่รุนแรงของทั้งสองทำให้เกิดคลื่นลมซัดไปทั่วทุกทิศ และด้วยความรุนแรงของคลื่นลม เมื่อไปปะทะเข้ากับสิ่งต่างๆถึงกับพังพินาศย่อยยับกันเลยทีเดียว…..
“ว้าวนี่เราลอยได้ด้วยเหรอวะเนี่ยผลของสปีดที่สูงขึ้นมาแน่ๆเลยถึงทำให้ลอยได้” จากการปะทะกันเมื่อสักครู่มันทำให้โอ้ได้รู้ตัวเองว่า เขาสามารถลอยอยู่เหนือพื้นดินได้ ถึงจะไม่สูงมากแต่ก็เป็นหนึ่งในความฝันของเขาเมื่อตอนเป็นเด็กที่อยากลอยตัวอยู่บนอากาศแบบในหนัง ซึ่งตอนนี้เขาสามารถทำได้แล้ว…..
“อะไรกันแกไม่รู้เหรอว่าตัวเองสามารถลอยอยู่บนอากาศได้ มันช่างตลกจริงๆ”
“ก็เราไม่เคยลอยได้นี่หว่าปรกติก็สู้ที่พื้นดินตลอด ถึงจะเคยลอยขึ้นมาบนอากาศหลายรอบแต่ก็ไม่เคยคิดว่าจะคงสภาพให้ลอยอยู่โดยไม่ล่วงแบบนี้ได้เพราะแต่ก่อนเรามีแต่พุ่งลงไปโจมตียังไงหละ”
พึ่บ!!!
“รู้เรื่องดีก่อนตายสินะอาจจะทำให้เจ้าตายตาหลับก็เป็นได้ จงปลื้มใจดีใจให้มากว่าวันนี้ตัวเจ้าสามารถลอยได้ฮ่าๆๆๆๆๆ”
ย๊ากกกกกกก!!!!
[เทพลงทัณฑ์LV.2]
โป้ง!ๆๆๆๆๆ
HIT! ฉึก!ๆ HIT!
-9995 -9995-9995 -9995
HIT! ฉึก!ๆๆ HIT!
-9995 -9995-9995 -9995 -9995 -9995
=ดาเมทรวม 99950
ก๊าซซ!!
ในขณะทีบอสกำลังหัวเราะโอ้อยู่นั้น ด้วยความโกรธโอ้จึงเล็งปืนใส่บอสแล้วทำการเรียกใช้สกิลโจมตีในทันทีโดยการรัวกระสุนอย่างบ้าคลั่ง ไปทั่วทั้งร่างกายของมัน ทำให้บอสนั้นร้องลั่นด้วยความรู้สึกเจ็บปวดเป็นอย่างมาก….
“หัวเราะดีนักเป็นไงหละ ร้องเลยสิแก”
“แกอีกแล้วนะ ทำข้าเจ็บหลายครั้งแล้วนะ”
“แล้วจะทำไมครับ”
“ข้าเกลียดแกเจ้าเด็กนรก”
พึ่บ!!!!
ครืนนนนน!!!
เคร้งๆๆๆๆ
ทั้งคู่ได้เข้าปะทะกันที่บนอากาศอีกครั้งจากการยั่วโมโหของโอ้ ซึ่งมันทำให้บอสรู้สึกแค้นโอ้สุดๆในตอนนี้…..
หนึ่งชัวโมงผ่านไป……..
หลังจากที่โอ้กับบอสสู้กันอย่างดุเดือด เป็นเวลาที่ค่อนข้างนานพอสมควรโอ้หาช่องว่างในการโจมตีบอสมาเลื่อยๆ จนตอนนี้บอสนั้นเหลือพลังชีวิตเพียงน้อยนิด…..
แฮ่กๆๆ!!
“สู้กับแกมาตั้งนานรู้สึกได้เลยว่าเริ่มมีอาการเหนื่อย แล้วแกหละบอสเหนื่อยบ้างรึเปล่า”
แฮ่กๆๆ!!
“ใครเหนื่อย ข้าแค่หายใจไม่ทันเท่านั้นเองเอาหละข้ารู้แล้วว่าเจ้าเก่ง เจ้าหนีไปได้รับรองข้าจะไม่ทำอะไรเจ้าแน่นอน”
“เพื่อ! แกจะตายอยู่แล้วยังจะไล่เราได้อีกเหรอใครจะยอมหนีบ้ารึเปล่า”
“อ่าว!เหรอเราจะแพ้แล้วเหรอเนี่ย อย่าทำอะไรข้าเลยข้าผิดไปแล้ว”
“ไม่ทันแล้วหละบอสไปลงนรกไปหาอาของแกเถอะนะ”
ไม่!!!!!!!!
ย๊ากกกกกกก!!!!
[เทพลงทัณฑ์LV.2]
โป้ง!ๆๆๆๆๆ
HIT! ฉึก!ๆ HIT!
-9995 -9995-9995 -9995
HIT! ฉึก!ๆๆ HIT!
-9995 -9995-9995 -9995 -9995 -9995
=ดาเมทรวม 99950
ก๊าซซ!!
[หลานกษัตริย์แห่งความมืดแร็คน่าร์: BOSS แมฟ (เงิน)]
HP 0/782499
โอ้ทำการเรียกใช้สกิลโจมตีบอสจนพลังชีวิตของมันหมดไปแต่ทว่า……
“เห้ย! อะไรวะเนี่ย ไม่เห็นได้อะไรสักอย่างบัคเหรอ เอาจริงดิเห้ยตีตั้งนานเหนื่อยด้วย”
โอ้บ่นขึ้นในทันทีเพราะหลังจากที่กำจัดบอสไป เขาไม่ได้รับอะไรจากบอสทั้งสิ้น แม้กระทั่งเงินหรือค่าประสบการณ์ซึ่งมันทำให้โอ้รู้สึกงงกับเหตุการณ์นี้มากๆ…..
กรุกกรักๆๆ!!
“เกิดอะไรขึ้นอีกวะเนี่ย”
พึ่บ!!!!
ในขณะที่โอ้กำลังยืนงงกับเรื่องที่เกิดขึ้นอยู่ๆก็มีเสียงบางอย่างดังขึ้นมาจากศพของบอส โอ้จึงรีบหันไปดู เขาได้พบว่าซากศพของบอสนั้นค่อยๆขยับไปมา……
กรุกกรักๆ
[หวนคืนจากนรก]
ฮ่าๆๆ!!
“ข้ากลับมาแล้ว”
[หลานกษัตริย์แห่งความมืดแร็คน่าร์: BOSS แมฟ (เงิน)]
HP 234749/782499
จู่ๆร่างของบอสก็เรียกใช้งานสกิลบางอย่างเมื่อผลของสกิลนั้นแสดงบอสนั้นได้ตื่นจากความตายในทันที……..
“เห้ย! สกิลพาสซีพของมันนี่หว่าเราก็ลืมไป บ้าเอ้ยต้องเสียเวลาสู้อีกเหรอวะ”
“ฮ่าๆๆ ข้าไปเจอท่านอามาแล้วท่านบอกว่ายังไม่ถึงคิวของข้าหนะเลยได้กลับมาฮ่าๆๆ”
“เดี๋ยวเราจะส่งแกไปอีกรอบครั้งนี้แกคงไม่ได้กลับแล้วหละบอส”
“การเกิดใหม่ของข้าครั้งนี้ข้ารู้สึกได้เลยว่าพละกำลงของข้าเพิ่มขึ้นอย่างมากมาย อาจเป็นเพราะว่าตัวข้านั้นไปเยือนนรกซึ่งเป็นต้นกำเนิดของพลังของข้า เลยทำให้ข้าได้รับพละกำลังเพิ่มขึ้นเมื่อกับมาที่นี่”
“คิดไปเลื่อยเปื่อยมันเป็นเพราะสกิลติดตัวของแกต่างหาก ไม่ใช่เป็นพลังอะไรทั้งนั้นแหละเราอ่านข้อมูลของแกอยู่ สกิลติดของแกพอแกตายจะฟื้นคืนชีพและได้รับพลังชีวิตกลับมาด้วยสามสิบเปอร์เซ็นต์แล้วก็เพิ่มพลังโจมตียี่สิบเปอร์เซ็นต์นี่แหละถ้าจำไม่ผิด ก็แค่นั้นเองมโนไปซะไกลบ้ารึเปล่า”
“อะไรของแกวะเจ้าเด็กนี่รู้ดีไปซะจริงๆ แต่ก็นะฟันแกโดนสักทีก็พอแล้วหละร่างกายบอบบางแบบแกเนี่ย คงจะไม่เกินนั้นหรอก”
พึ่บ!!!!
ย๊ากกกก!!!!
เคร้งๆๆๆๆๆ!!!
โอ้ได้พุ่งเข้าหาบอสอย่างรวดเร็วพร้อมกับรัวดาบใส่บอสไม่ยั้ง ส่วนทางบอสเองก็ไม่ยอมโอ้เช่นกัน บอสได้ใช้ดาบขนาดใหญ่ฟันตอบโต้โอ้เลื่อยๆถึงแม้ว่าบอสนั้นจะมีรูปร่างที่ค่อนข้างใหญ่โต และถือดาบขนาดใหญ่ แต่เรื่องความเร็วนั้นผิดกันกับรูปร่างของมันมากๆเพราะรวดเร็วใกล้เคียงกับโอ้สุดๆ…..
[เทพวายุเร็วเหนือเสียง]
พึ่บ!!!
“หายไปอีกแล้วเจ้าเด็กนรกนี่”ในขณะที่สู้กันอย่างดุเดือด โอ้ก็ทำการเรียกใช้สกิลเพื่อเคลื่อนย้ายตำแหน่งของเขาทำให้บอสที่กำลังรัวดาบอย่างเมามันรู้สึกโมโหขึ้นมาในทันทีเพราะบอสรัวดาบอยู่คนเดียว โดยไม่มีร่างของคู่ต่อสู้เพราะโอ้ได้หายไปจากสายตาของบอสแล้วนั่นเอง……
ย๊ากกกกกกก!!!!
[เทพลงทัณฑ์LV.2]
โป้ง!ๆๆๆๆๆ
HIT! ฉึก!ๆ HIT!
-9995 -9995-9995 -9995
HIT! ฉึก!ๆๆ HIT!
-9995 -9995-9995 -9995 -9995 -9995
=ดาเมทรวม 99950
ก๊าซซ!!
[หลานกษัตริย์แห่งความมืดแร็คน่าร์: BOSS แมฟ (เงิน)]
HP 134799/782499
โอ้ได้ปรากฏตัวอยู่เหนืออากาศและได้ทำการเรียกใช้สกิลโจมตี มาที่ร่างกายอันใหญ่โตของบอส ผลของสกิลสร้างความเสียหายอย่างหนักให้กับพลังชีวิตของบอสแถมยังสร้างความเจ็บปวดจนบอสต้องร้องเสียงดังออกมาเลยทีเดียว…….
“หงุดหงิดสุดๆเจ้าเด็กนี่มันกวนประสาทจริงๆ”
หลังจากที่บอสถูกโอ้โจมตีทำให้ตอนนี้บอสนั้นแทบบ้าคลั่ง เพราะไม่สามารถทำอะไรโอ้ได้เลย….
สิบนาทีต่อมา…….
“ได้เวลาปิดฉากสักที ไปลงนรกรอบที่สองเถอะบอส”
“ไม่นะ อย่าทำข้า”
ย๊ากกกกกกก!!!!
[เทพลงทัณฑ์LV.2]
โป้ง!ๆๆๆๆๆ
HIT! ฉึก!ๆ HIT!
-9995 -9995-9995 -9995
HIT! ฉึก!ๆๆ HIT!
-9995 -9995-9995 -9995 -9995 -9995
=ดาเมทรวม 99950
ก๊าซซ!!
[หลานกษัตริย์แห่งความมืดแร็คน่าร์: BOSS แมฟ (เงิน)]
HP 0/782499
คุณได้รับ EXP70.99%
[เลเวลอัพ 1 เลเวล]
Status Point +5
ในที่สุดโอ้ก็สามารถโค่นบอสลงได้สำเร็จเขาจึงเดินเข้าไปเก็บไอเท็มที่ดรอปจากการเอาชนะบอส…….
“นิรนาม”
ในระหว่างที่โอ้กำลังเดินไปที่กองไอเท็มก็มีเสียงเรียกชื่อของเขาดังขึ้นมาจากทางด้านหลัง โอ้จึงหยุดแล้วหันหลังกลับไปมอง……
“อ่าวเนียร์เองเหรอ”
“โห! ฆ่าบอสแมฟคนเดียวได้เลยเหรอเนี่ย นายพลังโจมตีถึงระดับไหนแล้วเนี่ยดูอาวุธสิเงาวับเลยนะ แอบซุ่มล่าของอยู่ที่นี่ นี่เองถึงหาตัวไม่เจอ”
“ไม่ใช่ฆ่าง่ายๆเลยเล่นเอาแทบกระอักเลือด สู้ไปหลายชั่วโมงอยู่เราไม่แรงหลอกอาศัยหลบไปเลื่อยๆหนะว่าแต่เนียร์มาเก็บเลเวลที่นี่เหมือนกันเหรอ แล้วพี่ชายของเธอหละ”
“ใช่เรามาเก็บเลเวลเมืองนี้แล้วพี่เราก็ด้วยตอนนี้พี่เรายังไม่กลับเข้ามาในเกม พอดีออกไปหาอะไรกินเราขอเข้ามาก่อนหนะแต่ก็มาเซฟจุดเกิดไว้ที่เมืองนี้ทั้งคู่แล้วหละ”
“แล้วคนอื่นๆหละ”
“หมายถึงใครเหรอ”
“พวกผู้เล่นอาจารย์คงและคนอื่นๆไงมีใครมาที่นี่อีกรึเปล่า”
“ยังหรอกพวกนั้นครองบอสรอบๆเมืองภูติอยู่ยังไม่กล้าทิ้งมาเพราะกลัวสู้มอนเตอร์ที่นี่ไม่ไหว ส่วนเราไม่ชอบวุ่นวายก็เลยมาที่นี่ก่อนแต่ก็รู้สึกได้เลยว่ายังไม่ค่อยเหมาะเท่าไหร่เพราะมอนเตอร์โหดมากแถวๆนี้”
“อ๋อ! โอเคงั้นเราขอเก็บไอเท็มก่อนเดี๋ยวเราจะไปพักสักหน่อย”
“อ่าว! ขอโทษทีเชิญเลยจ้า”