อภินิหารศาสตราวุธ

ตอนที่​ 162นักโทษ​

แม้ว่ากลุ่มคนที่คิดจะก่อตั้ง​พรรคสำนักเหล่านี้จะกลัวสำนักนอกรีต​บุกมาถล่มพรรค สำนักที่เพิ่งสร้างก็ตาม

แต่บางคนที่คิดว่าหากยอมเชื่อฟังอยู่ใต้อำนาจสำนักนอกรีต​ก็มีสิทธิ์​รอดตายได้ และพรรคสำนักอาจไม่ต้องล่มสลาย​อีกด้วย เมื่อตนเองยอมจะเชื่อฟังสำนักนอกรีต​เหล่านั้นแล้ว

และ​แทนที่จะมานั่งต่อสู้​ขัดขืนแบบพรรค สำนักที่ล่มสลาย​ไปก่อนหน้านี้​ให้เสียเวลาแล้วยังมีโอกาส​เสียชีวิต​อีกด้วย​

เพราะ​ตอนนี้​รับรู้​ฝีมือ​ ความร้ายกาจของคนสำนักนอกรีต​แล้วว่า แข็งแกร่ง​แค่ไหนจึงไม่คิด​จะต่อต้านอีกต่อไป​

ทำให้ใครบางคนคิดไปว่าหากยอมเชื่อฟังอยู่ใต้อำนาจสำนักนอกรีต​ขึ้นมา ก็มีโอกาสได้รับวิชานอกรีต​มาฝึกฝนเพื่อเพิ่มความแข็ง​แกร่ง​ให้แก่ตนเอง​อีกด้วยจึงนับเป็นทางเลือก​ที่ดีกว่ายิ่งนัก​

หลังจาก​ที่ตอนนี้​ทุกคนต่างรับรู้แล้วว่า วิชานอกรีต​ น่ากลัว​ ร้ายกาจ​เพียงใด

"เจ้าคนพวกนั้นแย่มาก"

หยางเฟิ่งก่นด่าออกมา เมื่อแต่ละคนต่างต้องการ​สร้างพรรค สำนัก เพื่อผลประโยชน์​ตัวเอง

แล้วยังคิดจะยอมเชื่อฟังไปอยู่ใต้อำนาจสำนักนอกรีต​อีกด้วย

ทำให้เป็นกลุ่มคนที่น่ารังเกียจ​อย่างมาก

หยางหลงที่เข้าใจแล้วว่า ทำไมสำนักมังกร​สุริยัน​ ถึงเคร่งเครียด​กับเรื่องแบบนี้ด้วย

เมื่อสำนักมังกร​สุริยันที่ไร้เจ้าสำนักก็มีโอกาสจะโดนเล่นงาน หรือโดนถล่มจากพรรคสำนักที่จะก่อตั้งมาใหม่ได้เพื่อล้มล้างสำนักที่เก่าแก่​สุดที่ยังคงหลงเหลือ​อยู่ในอดีต​ให้หายไปเพื่อจะได้ให้พรรค​ สำนักใหม่มีโอกาส​เติบโต​ แข่งขัน​กันอย่างสูสีขึ้นมาแล้วมีโอกาสที่จะทำให้สำนักของตนกลายเป็น​สำนักอันดับ​หนึ่งแทนที่สำนัก​มังกร​สุริยัน

หยางหลงเข้าใจ​เหตุผล​ในข้อนี้ดี

ทำให้กลายเป็นหัวข้อ​ประชุมกัน​อย่างเคร่งเครียด​ของเหล่าอาวุโส​ในสำนักมังกร​สุริยัน​

...

ณ.สถานที่​พักสำนักนอกรีต​

หลังจาก​เดินทางมาพร้อมกับคนสำนักนอกรีต

"คารวะ​ท่านเจ้าสำนัก"

ตอนนี้​เบื้องหน้าแต่ละคนต่างหันมามอง เต้าซื่อ กับ ซือฟาง รีบทำการคารวะ​อย่างพร้อมเพรียง​

ทุกคนในที่นี้คือคนของสำนักโลหิตสมิง สำนักเดือนเพ็ญ​ สำนักจันทรคลาสซึ่งเป็นสามสำนักนอกรีต​ที่มี เต้าซื่อ ซื่อฟาง เสี่ยหายต่างเป็นเจ้าสำนักของสามสำนักนอกรีต​

"นักโทษ​รึ"

ทุกคนต่างหันมามองอาวุโส​จิ้นที่เดินทาง​มาพร้อมกับ​เต้าซื่อซือฟางด้วย

โดยเต้าซื่อซื่อฟาง ต่างอยู่ซ้าย ขวา ราวกับกำลังคุมตัวนักโทษ​ยังไงยังงั้นทำให้หลายคนคิดแบบเดียวกัน​

"ที่นี้สินะ ที่ซ่อนตัวหนูสกปรก​พวกเจ้ากัน"

อาวุโส​จิ้นสำรวจบริเวณ​โดยรอบอย่างรวดเร็ว​ ทันที่มาถึงสถานที่นี้

"ที่ซ่อนตัวของหนูสกปรกรึ

"ปากดีจริงนะ รู้จักสถานะ​ตัวเองเสียบ้าง"

คนสำนักโลหิตสมิงพุ่งเข้าเล่นงาน โจมตี​ใส่อาวุโส​จิ้นทันที

ฉั่วะ

ดาบปรากฏ​ในมือฟันใส่คนสำนักโลหิตสมิงจนน้ำพุเลือดพุ่งออกมาจากคอ

"แก กล้าฆ่าคนของสำนักโลหิต​สมิงรึ"

"เป็นนักโทษ​ที่โดนจับมา กล้ามาก​ไปแล้ว"

ทุกคนของสำนักโลหิตสมิง ต่างเข้ามาล้อมตัวอาวุโส​จิ้น จ้องมอง​อาฆาต​แค้นกันออกมา

"เดี้ยวข้าเอง"

โครงกระดูก​ที่ถือดาบไม้เสนอตัวออกมาต่อสู้​กับคนพวกนี้แทน

"ข้ายังสนุกไม่เต็มที่เลย"

โครงกระดูก​ที่ต้องการ​รื้อฟื้น​ฝีมือ​ในอดีต​อย่างมาก​หลังจาก​การต่อสู้​ก่อนหน้านี้​ยังไม่เต็มอิ่ม เพราะคนเข้ามาวุ่นวาย​เสียก่อน

"คิดจะทำไร"

"ที่นี้พวกเจ้าต้องเชื่อฟังพวกข้า ถ้ายังไม่อยากตาย"

อาวุโส​สำนักโลหิต​สมิงข่มขู่​ด้วยน้ำเสียงดุร้าย

ตุบ

แต่เพียงพริบตาเดียวอาวุโส​สำนักโลหิตสมิงก็หัวหลุดจากบ่าล้มลงไป

"ฝีมือ​แค่นี้ คิดจะมาข่มข้ารึ ช่างไม่เจียมกะลาหัว"

โครงกระดูก​ที่มองเหยียดหยาม​เหล่าคนสำนักนอกรีต​ดั่งมดปลวก

"เจ้าฆ่าอาวุโส​สำนักข้ารึ"

"บังอาจ​นัก"

ซือฟางที่เป็นถึงเจ้าสำนักโลหิต​สมิง กล่าวด้วยน้ำเสียงโกรธ​จัดราวกับต้องการ​ฉีกกระชาก​อีกฝ่ายให้เป็นชิ้นๆออกจากกัน

จากตอนแรก​คนของสำนักตัวเองถูกฆ่าไปแค่คนเดียว​ยังพอทนได้แต่อาวุโส​ของสำนักกับถูกฆ่าขึ้นมาด้วยแบบนี้ จึงไม่อาจทนได้อีกต่อไป

แต่ก่อนที่ซือฟางจะทะยานเข้าโจมตีใส่โครงกระดูก​กับมีคนมาขวางทางเอาไว้ทันที

"เดี้ยวก่อน"

เป็นเต้าซื่อแห่งเจ้า​สำนักจันทรคราส​ ที่เข้ามาขวางทางซือฟาง

"คิดจะปกป้องพวกมันรึ เต้าซื่อ"

ซือฟางเห็นเช่นนี้​ก็จ้องมองเต้าซื่ออย่างโหดเหี้ยม