อภินิหารศาสตราวุธ

ตอนที่​ 156 สุริยัน​อินฟินิตี้​

ด้วยปราณจิตขั้น 5 ธาตุไฟ ผสานกับปราณ​จิตขั้น 6 อำนาจแห่งกฎ สุริยันอินฟินิตี้​

สุริยันอินฟินิตี้​ เป็นวิชาไฟในตำนานที่หลุดกฎเกณฑ์​แห่งธาตุไฟจากธรรมชาติ​อย่างสิ้นเชิง​มีพลังอำนาจสูงสุด​แผดเผา​ทุกสิ่งทุกอย่าง​ให้เป็นจุลได้ แม้แต่​เปลวไฟด้วยกันเองก็ยังถูกเผาด้วยวิชา

"สำเร็จวิชาไฟขั้นนั้นแล้วรึ"

อาวุโส​จิ้น ที่เห็นเช่นนี้​ก็ยังคงแสดงอาการตกใจไม่แพ้กันที่ไม่เคยคาดคิดว่าหยางหลงจะสำเร็จกับไฟในตำนานได้แล้ว

แม้ว่าตนเองจะเคยเห็นมาแล้วในอดีต​แต่เป็นการเห็นเพียงครั้ง​เดียว​เท่านั้น​ และตนเองถึงจะถ่ายทอด​ความรู้​ให้กับหยางหลงแต่ไม่เคยคิดเลยว่าอีกฝ่ายจะมีความสามารถ​จะบรรลุได้มาก่อน​

"คงเป็นวิชาปาหี่​ หลอกเด็ก​อะไรซัก​อย่าง​สิท่า"

"ข้าไม่เชื่อหรอกว่า เด็กแบบแกจะบรรลุไฟสีทองได้"

เสี่ยหาย ที่คิดว่าคงเป็นลูกเล่นบางอย่างที่เอาไว้หลอกศัตรู​อย่างแน่นอน

ทำให้ตอนนี้ ปีศาจเพลิงจากขุมนรกเข้าปะทะ​กับ เทพพระอาทิตย์​ (เทพสุริยัน)

ครืน

สามง่ามเพลิงทิ่มแทงออกไปตรงหน้าหยางหลง

เปลวเพลิงลุกไหม้ตามเส้นทางที่สามง่ามเพลิงเคลื่อนไหว​ตลอดทาง

ส่วนดาบสุริยันก็ไม่ยิ่นหย่อนไปกว่ากัน เมื่อฟาดฟัน​ใส่ศัตรู​จนหลอมละลายผืนดินและอากาศ​ให้ละเลยหายไป

ตอนนี้ศาสตราวุธ​ธาตุไฟอันทรงพลังเข้าชนกันเรียบร้อย

สามง่ามเพลิง​ที่ดูท่าจะทรงพลังกว่าสามารถ​ผลักดัน​ดาบสุริยันกลับไปได้

แต่ดาบสุริยันที่เสียเปรียบด้านกำลังแต่ความร้อนที่แผ่ออกมากับสามารถ​หลอมละลาย​ศาสตราวุธ​ของศัตรู​ออกมาได้

ตอนนี้สามง่ามเพลิงถูกความร้อนแผดเผา​จนเริ่มมีน้ำบางอย่างไหลหยดลงบนพื้น

ติ่ง

น้ำที่ไหลออกมาหยดลงพื้นเพียงสัมผัส​ถูกพื้นดินก็หลอมละลาย​กลายเป็นดินเหนียวในพริบตา

"ความร้อนของมันทรงพลังกว่าเพลิงของข้า"

เสี่ยหายที่มีกำลังเหนือกว่าสามารถ​ผลักดัน​หยางหลงที่มีกำลังน้อยกว่าลงได้

แต่ศาสตราวุธ​ของตนกับไม่สามารถ​ต้านทาน​พลังเพลิงของดาบสุริยันของหยางหลงได้เสียอย่างงั้น

ฉั่วะ

จนในที่สุด​ก็กลายเป็น​ดาบสุริยันฟันสามง่ามเพลิงของศัตรู​เล่นงานอีกฝ่ายขึ้นมาได้

แม้เสี่ยหายจะกระโดดถอยหลัง​หลบมาได้

แต่ยังไม่สามารถ​หลบการโจมตีคลื่นความร้อนที่ฟันลงมาได้หมด

รอยแผลเป็นทางยาวจากการฟันของดาบสุริยันสร้างบาดแผลบนร่างของเสี่ยหาย

หากเสี่ยหายตัดสินใจ​ช้ากว่านี้อีกนิดร่างกาย​เสี่ยหายคงถูกฟันขาดเป็นสองท่อนเรียบร้อย

แผลที่เกิดจากดาบสุริยันฟันไม่มีเลือดไหลรินออกมาจาก​ร่างกาย​สักหยด ราวกับว่าเลือดถูกความร้อนสูงแผดเผาลงไปในพริบตาก่อนที่จะไหลออกเสียอีก

แล้วยังสามารถ​สร้างบาดแผลไหม้เกรียมเปลี่ยนสีผิวกลายเป็น​สีดำสนิทอย่างรวดเร็ว

"สามารถ​สร้างบาดแผล​ได้ถึงขนาดนี้เลย"

เสี่ยหายที่มองบาดแผลตรงหน้าอกที่รู้สึก​ว่าไม่สามารถ​รับษาให้หายขาดได้แน่จนรู้สึก​ตกใจ​กลัวออกมา

ตอนนี้เซลล์​ที่หน้าอกไม่มีการตอบสนองร่างกาย​ของเสี่ยหายราวกับได้ถูกแผดเผา​จนหายไปหมดสิ้นแล้ว

"เฮ้ๆ แบบนี้เจ้าเสี่ยหายคงได้จริงๆแน่ๆ"

"หากเลือดถูกแผดเผาจนหมดตัว มันก็​ตายลงเมื่อนั้น"

"แบบนี้ต้องใช้เลือด..."

ซือฟาง ที่มองดู​รอยแผลหน้าอกของเสี่ยหายแช่งออกมาในทันที

"หุบปาก"

เสี่ยหาย ที่รู้สึก​หงุดหงิด​เมื่อตนเองกำลังวุ่นวาย​กับการต่อสู้​ตรงหน้าอยู่ แล้วยังเกือบจะเผยความลับ​บางอย่างออกมาต่อหน้าคู่ต่อสู้​อีกจึงสั่งให้อีกฝ่ายหุบปาก​ลง

"ข้ามีปากเอาไว้พูด"

"ปากข้าก็เป็นของข้า จะมาสั่งข้าไม่ให้พูดนู่น​พูดนี้ได้ไง"

ซือฟาง ไม่สนใจท่าทีสหายว่าจะโมโห​แต่อย่างใด

"ฮึ่ม"

เสี่ยหายสร้างสามง่ามเพลิงขึ้นมาอีกครั้ง

คราวนี้เสี่ยหายมีการเปลี่ยนแปลง​ของร่างกาย​ขึ้นมาอีกครั้ง

เมื่อตอนนี้มีปีกเพลิงงอกมากลางหลังจนดูเหมือน​กับปีศาจเพลิงมากยิ่งขึ้น

ปีกเพลิงสยายปีกพาเสี่ยหายลอยตัวขึ้นสู่ท้องฟ้า

จากนั้นเพลิงที่มีสีเปลี่ยนไป​จากเดิมเมื่อตอนแรกกลายเป็นสีแดงสดคล้ายกับเลือดแดงฉานที่ออกมาจากตัวมนุษย์

แต่เพลิงในตอนนี้ของเสี่ยหายมีสีม่วงดูน่าเกรงขาม​ ทรงพลัง แตกต่าง​จากเพลิงแดงก่อนหน้านี้

ทั่วร่างของเสี่ยหายที่มีเพลิงม่วงปกคลุมภายนอกทั่วร่างลุกโชน​ออกมาทำให้เสี่ยหายเปรียบเสมือน​ จ้าวปีศาจเพลิง ที่ปกครอง​นรกทันที​