สามัญสำนึกของดยุกหมูอ้วน

ตอนที่สี่สิบ ข้าเป็นสายฮีลที่ไม่เก่งแต่ไม่ถูกไล่ออกเพราะข้าคือหัวหน้าแฟมิเลีย

“ข้าจะจับพวกเจ้ามาเป็นทาสอุ่นเตียงหากไม่ฟังคำสั่งของข้า”Intimidate ผมใช้สกิลข่มขู่ไปทางพวกหนูๆอโค

ที่หวาดกลัวจนหลบข้างหลังพี่กล้ามบ้างนักดาบหนุ่มบ้าง

“เอาล่ะกลับมาที่เดิมอย่าได้ดูถูกตนเองหากเป็นสายฮีล พวกเจ้าคือกลไกสำคัญที่อาจจะชี้เป็นชี้ตายได้เพราะความผิดพลาดของพวกเจ้าอาจจะทำให้พวกพี่กล้ามอยู่หรือตายได้หากพี่กล้ามวางใจเรื่องคำอวยพร Blessing และการรักษาHealing พวกเขาก็จะได้บุกอย่างรวดเร็วมากขึ้นกำจัดศัตรูได้เร็วมากขึ้นกลับกันหากพวกเจ้าพลาดท่าบาดเจ็บเสียเอง หรือไม่สามารถฮีลพี่กล้ามได้ทันหากขาดพี่กล้ามไป กลุ่มของพวกเราอาจจะถึงแก่ความตายทั้งกลุ่มได้ขอให้จำเรื่องนี้ให้ขึ้นใจว่าแต่ละคนมีความสำคัญในทีมของพวกเราทั้งนั้นและพวกเราจะใช้ความสามารถของพวกเราทั้งหมดสร้างทีมที่แข็งแกร่งที่สุดขึ้นมา”

ผมกระแอมหนึ่งทีเมื่อโดนพวกนี้จ้องมองตาแป๋ว

ท่าทางจะยังไม่ค่อยมีการมองการเล่นเป็นทีมหรือคนวิเคราะห์จำนวนมากแบบE-Sport สินะ

“ข้าต้องการศึกษาข้อมูลจากพวกเจ้าจนกว่าจะลงรายละเอียดแต่ข้าก็ขอที่จะทดลองแนวทางที่ข้าคิดขึ้นมาได้เช่นกันแนวคิดของข้าอาจจะทำให้พวกเจ้าอ่อนแอขึ้นหากอยู่แยกจากทีม..”

ผมแบมือและกำหมัดและทุบดัง

ป้าบ

“..แต่เมื่อรวมกับทีมพวกเจ้าจะทำให้ทีมแข็งแกร่งอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน”หรือเอาแนวความคิดเมกุมินเข้ามาในโลกนี้นั่นเอง

ทางเทคนิคการอัพสกิลของเมกุมินหรือดัคเนสไม่ผิดหรอก

เมกุมินการโจมตีที่แรงเอาไว้หาจังหวะฆ่าบอสดีดีดัคเนสควบคุมการโจมตีมาไว้ที่ตนเองให้ได้ก็เรียกว่าแทนตำแหน่งพี่กล้ามของกลุ่มได้แล้ว

ผมพยายามคิดอย่างอายชิลด์ 21 ยิ่งคนที่เชี่ยวชาญเฉพาะทางเรายิ่งอยากได้

เพราะหากคำนวณค่าแต้มสกิลแล้วในเลเวลเท่ากันคนที่เน้นเฉพาะทางจะได้แต้มสกิลนั้นมากกว่าคนที่ลงแต้มกระจายไป แน่นอนคนที่มีแต้มกระจายไปก็อาจจะมีจุดอ่อน จุดแข็งของพวกเขาและมีหน้าที่กับแผนกลยุทธซึ่งต่างไปผมแค่พยายามจะหาจุดสมดุลในการเอาแนวคิดการเล่น E-Sportมาร่วมกับชีวิตจริงเช่นนี้

กลยุทธควรจะกำเนิดมาจากการที่พัฒนามาจากแนวคิดของพวกนักผจญภัยที่มีประสบการณ์มากว่าผมพวกนี้นอกจากมาจากประสบการณ์จริงแล้ว ยังพอมีแววในการทำให้พวกเขายอมรับแผนการของผมได้ง่ายกว่าด้วย

ตึง

 ผลึกคริสตัลสวยงามขนาดยักษ์เข้ามาตั้งบนใจกลางลานกว้าง

หลังจากพี่กล้ามแปดคนแบกลังที่ใส่ผนึกคริสตัลมาวาง

“ท่านดยุกถึงกับซื้อคริสสตัลแฟมิเลียมาเลยหรือครับนี่?”เด็กหนุ่มทำตาลุกวาวทำหน้าจริงจัง

คริสตัลมีเพียงแค่กิลด์แนวหน้าเท่านั้นที่มีเนื่องจากมีความสามารถพิเศษและราคาแพงมากระดับซื้อปราสาทได้ทั้งหลัง

โชคดีที่ดยุกมีงบขนาดซื้อปราสาทได้สองร้อยหลังในหนึ่งปี

ตอนแรกแต่ละคนมีความรู้สึกที่ไม่ค่อยเชื่อมั่นอยู่ในใจเล็กน้อยว่านี่จะเป็นเพียงแค่อารมณ์ชั่ววูบของท่านดยุกแป๊บเดียวก็หายไปหรือเปล่า

แต่การมีคริสตัลอยู่ต่อให้เป็นอารมณ์ชั่ววูบทุกคนก็ยังได้ประโยชน์จากความสามารถของคริสตัลต่างๆ

“พวกเราต้องเป็นที่หนึ่งให้ได้ภายในหนึ่งปีนี้”

โอ้

เสียงฮือ ฮาดังไปทั่วคนนับพันคน

พวกเขาเริ่มมองไปที่คริสตัลและมองคนจำนวนนับพันของตนเอง

การเป็นที่หนึ่งในเรื่องของแต้ม...ไม่ใช่ที่จะเป็นไปไม่ได้?

นั่นคือสิ่งที่ทุกคนรู้สึกได้

มีคนนับพัน มีคริสตัลแฟมิเลียมีสถานที่ฝึกซ้อม

หากยังไม่สามารถสร้างผลงานได้อีกไม่เท่ากับว่าพวกเขาแย่กว่าก็อบลินอีกหรือ?

ก็อบลินที่มีจำนวนพันคนยังสามารถทำลายเมืองหนึ่งเมืองได้

พวกเขานับพันคนต้องเป็นที่หนึ่งได้แน่นอน

“และที่พวกเจ้าต้องทำก็แค่ฟังหัวหน้าแฟมิเลียสายฮีลของเจ้าอย่างข้าผู้นี้เท่านั้นบุฮิ บุฮิ บุฮิ”

เฮ้

“ท่านดยุกจงเจริญหัวหน้าแฟมิเลียสายฮีลจงเจริญ” พวกเขาร้องตะโกนกันอย่างตื่นเต้น

“พวกเรามีกำลังนับพันต้องทำสำเร็จแน่นอน”พวกเขาแต่ละคนพูดอย่างดีใจ

“เจ้าโง่”

Command คนทั้งพันคนเงียบสงบฟังคำสั่งผม

“ไม่ใช่พันคนข้าจะมีห้าพันคนภายในหกเดือนและมีหนึ่งหมื่นคนภายในหนึ่งปี เตรียมรับการฝึกหนักและแบกรับการเป็นที่หนึ่งเอาไว้ด้วย

ที่ข้าพูดว่าการเป็นที่หนึ่งไม่ใช่การบอกให้พวกเจ้าพยายามเป็นที่หนึ่งแต่หมายถึงให้พวกเจ้าแบกรับการเป็นที่หนึ่งให้ได้ต่างหาก”

จำนวนมหาศาลบวกกับมาเรีย ไม่เป็นที่หนึ่งในแฟมิเลียให้มันรู้ไปสิ

จะให้ผมเอาคนไม่กี่สิบคนไปปราบปีศาจในป่า?ฝันไปเถอะปีศาจในป่าต้องเจอนักผจญภัยห้าพันคนที่อาวุธครบมือฆ่าฟันอย่างไม่ปราณีต่างหาก