ราชันย์ราชบัลลังก์เลือด

ตอนนี้ลั่วเทียนเริ่มทำการสำรวจสิ่งของตรงหน้าเขาทั้งหมด แต่ลั่วเทียนเองก็ยังไม่ได้จับต้องสิ่งของเหล่านี้ทั้งสิ้น เพราะเหตุผลที่มันดูเหมือนง่ายดายเกินไปกับการที่จะได้สมบัติตรงหน้า
ลั่วเทียนสังเกตเห็นแท่นหินแผ่นหนึ่ง ซึ่งมันบ่งบอกว่าจำเป็นที่จะต้องใช้หยดเลือดของผู้ที่ถูกเลือกจากการเข้ามาได้คนแรกเท่านั้น นั่นก็คือตัวของลั่วเทียนเอง
เขากัดปลายนิ้วหยดเลือดลงไปที่แท่นหิน ทันใดนั้นเลือดที่น้อยนิดก็เริ่มไหลอย่างรวดเร็วจนทั่วแท่นหินทั้งแผ่น หลังจากแผ่นหินถูกชะโลมด้วยเลือดจนทั่วก็ปรากฏผลึกหกเหลี่ยมโผล่ขึ้นมาจากแผ่นหิน พร้อมกับการฉายภาพด้านหน้าลั่วเทียน
ตอนนี้ลั่วเทียนเห็นภาพหญิงสาวผู้หนึ่งปรากฏขึ้นจากผลึกบันทึกข้อมูล ถึงแม้จะไม่ใช่ตัวตนจริง ๆ ของสาวผู้นี้ แต่ความงดงามของนางนั้นหญิงเหนือกว่าเทพธิดาบนสรวงสวรรค์ซะอีก ทั้งบุคคลิก ท่าทาง ความอ่อนช้อยที่แสดงให้เห็น
หญิงสาวที่ปรากฏออกมาสื่อคำพูดตามที่ได้บันทึกข้อมูลไว้ "โชคชะตาพานพบบรรจบ ข้าขอแสดงความยินดีกับผู้ถูกเลือกด้วย"
"ข้ามีนามว่า ฟางเซียน สิ่งที่ข้าได้ทิ้งไว้ให้กับท่านในถ้ำผนึกแห่งนี้มันคงจะพอสำหรับท่านอย่างแน่นอน ตัวข้าหวังเพียงว่า อยากให้ท่านพัฒนาจนสามารถปกป้องโลกเบื้องล่างแห่งนี้ไว้ได้ เพราะมหันตภัยใหญ่กำลังคืบคลานเข้ามาอย่างแน่นอน" "ก่อนที่ข้อมูลบันทึกจะสิ้นสุดลง ข้ามีแหวนมิติหนึ่งวงได้เก็บสะสมของที่ข้ารักเป็นอย่างมากไว้ในนั้น ข้าอยากให้ท่านพกติดตัวไว้ด้วยตลอดเวลา นี่คือสิ่งสุดท้ายที่ข้าขอร้องท่าน ไว้พบกันใหม่"
ภาพสุดท้ายที่ถูกบันทึกไว้จากผลึก สิ่งที่ลั่วเทียนเห็นคือความโศกเศร้าจากหญิงสาวผู้งดงาม เขาสัมผัสว่าน้ำตานางซึมย้อยที่หางตาของฟางเซียน
ผลึกบันทึกข้อมูลแตกออกพร้อมปรากฏแหวนมิติหนึ่งวงขึ้นมาทันที ลั่วเทียนเก็บแหวนมิตินั่นมา เขายังไม่ได้ตรวจสอบด้านในแต่เริ่มที่จะเก็บสมบัติในนี้ทั้งหมดก่อน ไม่ว่าจะเป็นวัสดุต่าง ๆ สมุนไพร และกล่องตลับไม้ที่ดูเหมือนจะเก็บสิ่งของล้ำค่าเอาไว้
ลั่วเทียนต้องการจะออกไปจากเขตป่าชั้นในให้ไวที่สุด หลังจากเก็บทุกอย่างเสร็จแล้วเขาก็ไม่ลืมที่จะปิดผนึกถ้ำอีกครั้งและจากไปทันที
ตอนนี้วิชาสุดยอดก้าวหมื่นลี้ของลั่วเทียนถูกใช้อย่างต่อเนื่องเพื่อที่จะไปยังจุดที่เย่หลันฝึกฝนอยู่โดยเร็ว เมื่อมาถึงที่หมายแล้วลั่วเทียนก็รีบพักฟื้นฟูพลังงานทันทีจากการที่เขาเดินทางมาอย่างต่อเนื่อง
หลังจากพักฟื้นเรียบร้อยจนพลังงานกลับมาเหมือนเดิมอีกครั้ง ลั่วเทียนก็ยังเห็นว่าเย่หลันยังไม่เลิกฝึก เขาเดินไปกล่าวกับเย่หลันว่า "เป็นยังไงบ้าง ข้าแค่หยอกเจ้าว่าจะให้เจ้าทำให้ได้วันนี้ วันนี้พอแค่นี้ก่อนเรากลับโรงเตี๊ยมกันเถอะ"
เย่หลันมีสีหน้าดีใจขึ้นมาทันที เพราะนางคิดว่าความก้าวหน้าของนางวันแรกยังไปไม่ถึงไหนเลย มันยากจริง ๆ เย่หลันหันไปบอกคนขับรถม้าว่าเราจะกลับแล้ว และมุ่งหน้าสู่โรงเตี๊ยมทันที

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 33 ฟางเซียน

คล้ายกับเรื่องราชันย์ราชบัลลังก์เลือด ที่คุณอ่าน

ราชันย์ราชบัลลังก์เลือด

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 33 ฟางเซียน

คล้ายกับเรื่องราชันย์ราชบัลลังก์เลือด ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้