เทพแห่งความตาย

"ทำไมข้าถึงต้องมาเรียนการต่อสู้อะไรแบบนี้ด้วย?! อยากรู้จริงๆว่าท่านต้องการให้ข้าไปทำอะไรกันแน่?"

เลวีนที่กำลังฝึกซ้อมและบ่นอยู่ต่อหน้า

เอลิออสอย่างหนักหน่วง

"เจ้าเคยทำอะไรก็ต้องทำอย่างนั้นสิ"

เอลิออสที่กำลังยืนอยู่นิ่งๆมาสักพักแล้วพูดขึ้น

"งั้นข้าก็ไม่เห็นจะต้องมาฝึกซ้อมอะไรหนักๆแบบนี้เลยไม่ใช่หรือยังไง? แค่เข้าไปในห้องและถอ..."

"ข้ารู้ว่าเจ้าเข้าใจ"

"ชิ! ไม่รู้หรอกนะว่าท่านกำลังพูดเรื่องอะไร"

เลวีนที่กำลังหงุดหงิดกับคำพูดของเอลิออส

อย่างกับเขารู้ตัวตนของนางจริงๆงั้นแหละ?

ในขณะนั้นเองเอลิออสก็พลันสัมผัสถึงมวลคลื่นพลังที่หนาแน่นและข็งแกร่งกำลังเคลื่อนตัวมายังที่ๆเขาอยู่อย่างเรื่อยๆเมื่อเขาสัมผัสได้แบบนั้นเขายกยิ้มมุมปากเล็กน้อยทำให้เลวีนหงุนงงอยู่บ้างกับการกระทำของเขา

ทันใดนั้นก็ปรากฏหญิงสาวนางนึงขึ้นมาพร้อมกับระเบิดจิตสังหารอย่างรุนแรงทำให้ทั่วทั้งวังต่างก็สั่นขึ้นมาเล็กน้อยผู้คนต่างก็หวาดกลัวกัน

"ข้าขอแสดงความยินดีด้วยที่เจ้าหายดีแล้ว"

เอลิออสกล่าวขึ้นเมื่อได้เห็นร่างของเซลันที่กำลังเดินมาเรื่อยๆด้วยความโกรธ

"แสดงความยินดีอย่างนั้นรึ?"

"แล้วมันผู้ใดล่ะที่ทำให้ข้าต้องเป็นแบบนั้น?!"

เรเชลถามขึ้นอย่างโกรธเกรี้ยวและเดินเข้าใกล้มาถึงตัวเขาอย่างรวดเร็วก่อนที่นางจะได้ฆ่าเอลิออสก็มีคนคนนึงที่มาปรากฏตัวอย่างรวดเร็ว

นั้นก็คือ หัวหน้าองครักษ์นั้นเอง

ย้อนไปสักครู่

ในขณะที่ท่านหมอกำลังเข้ามาตรวจิาการของนางในห้องอย่างไร้หนทางนั้นจู่ๆนางก็ลืมตาตื่นขึ้นมาและนิ่งอยู่สักพักเพราะกำลังทบทวนเรื่องราวต่างๆซึ่งเรื่องราวที่เกิดกับเอลิออสทุกอย่างนางจำได้ดีทำให้นางไม่ได้สนใจท่านหมอที่กำลังตกตะลึง ถามคำถามและห้ามไม่ให้นางเคลื่ินไหวตัว

นางรู้สึกเพียงแค่อารมณ์โกรธเกรี้ยวอยู่ในใจก็เท่านั้นนางเดินออกไปอย่างรวดเร็วพร้อมระเบิดพลังทุกอย่างที่มีทำให้ผู้คนต่างก็ตกใจกัน

หนึ่งในนั้นก็เป็นหัวหน้าองค์รักษ์นี่แหละที่เดินตามนางมาเรื่อยๆด้วยความอยากรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น?ทำไมนางถึงได้เป็นแบบนี้? และเป็นเพราะใคร?

แต่ตอนนี้เขาก็ได้รู้แล้วล่ะว่าเป็นเพราะใคร..

"ท่านเรเชล ได้โปรดใจเย็นลงก่อนเพคะ.."

หัวหน้าองครักษ์พูดขึ้นพร้อมกับยืนขวางทาง

นางอยู่ทำให้นางหยุดชะงักลง

"ท่านหัวหน้าองครักษ์ ท่านอย่าได้คิดจะมาปกป้องมันจากข้าเลย!"

เรเชลนอบน้อมกับหัวหน้าองครักษ์อยู่บ้างทำให้นางไม่ได้ทำอะไรเพราะนางมีคลื่นพลังสูงกว่าเขาซะอีกนางจึงรีบเตือนเขาก่อน

"ท่านอธิบายได้หรือไม่ว่าองค์ชายทำอะไรให้ท่าน?"

หัวหน้าองครักษ์พลันเหงื่อแตกเล็กน้อยแต่เขาก็ถามออกไปด้วยความสงสัยทันที

เมื่อหัวหน้าองครักษ์ถามคำถามนี้ออกมานั้น ความทรงจำเกี่ยวกับที่ตัวเองกำลังจะจับข่มเหงเอลิออสก็ปรากฏขึ้นมาทำให้นางเดือดดาลยิ่งกว่า

"หึ! ข้าไม่มีเวลาจะมาอธิบายให้กับท่านหรอกนะ ตอนนี้ข้าแค่ต้องการฆ่ามันก็เพียงเท่านั้น!"

"ฆ่า?!"

ในขณะที่หัวหน้าองครักษ์กำลังตกใจอยู่นั้น เรเชลก็รีบพุ่งตัวเข้าไปหาเอลิออสอย่างรวดเร็ว แต่...

"ท่านพี่!"

เสียงใสของหญิงสาวนางนึงดังขึ้นทำให้นางหยุดลงและเรเชลก็หันไปมองหญิงสาวนางนั้นพร้อมกับหญิงสาวนางนั้นก็เดินมาหาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ

"ซีเรีย เจ้ามีอะไรอย่างนั้นรึ?!"

เรเชลถามขึ้นด้วยความไม่พอใจที่นางเข้ามาขัด

"ท่านพี่ต่างหากกำลังจะทำอะไร!"

"ท่านบอกว่าจะฆ่างั้นรึ?"

"ท่านต้องการให้มีสงครามเกิดขึ้นหรือยังไง?

ถึงได้คิดจะมาฆ่าองค์ชายแห่งราชอาณาจักร

ฟรานซิสแบบนี้?!"

องค์หญิงซีเรียพูดเตือนสตินางอย่างอ่อนโยน

เมื่อเรเชลคิดถึงเรื่องพวกนี้ทำให้นางเข้าใจอะไรได้มากยิ่งขึ้นและนางก็ต้องยอมรับว่าเมื่อกี้นางทำไปอย่างไม่ได้คิดให้รอบคิบมาก่อนเลย

ทำให้นางได้แต่ส่งสายตาเย็นชาให้เอลิออสเท่านั้น!

"งั้นแค่ทำให้มันพิการไปก็คงจะไม่เป็นไรใช่ไหม?!"

เรเชลที่ยังเดือดดาลไม่หายถามขึ้นอย่างคาดหวัง

"แล้วมันจะมีอะไรต่างกันล่ะ?"

เออ.. ก็จริง

"องค์ชายเอลิออสถึงกับเข้าไปเยี่ยมท่านเมื่อสี่วันก่อนด้วยนะ แต่มาวันนี้ท่านจะฆ่าเขางั้นรึ?"

"เฮ้อ... ข้าล่ะปวดใจจริงๆที่ท่านเป็นคนใจร้ายอะไรอย่างนี้"

องค์หญิงซีเรียถอนหายใจเล็กน้อย

แหมะ! พูดถึงเรื่องในวันนั้นเรเชลก็ยิ่งโกรธแค้นเข้าไปใหญ่แต่ก็ต้องข่มตัวเองเอาไว้

"เจ้าต้องไปวิหารศักดิสิทธิ์!"

เรเชลพูดขึ้นมาด้วยความเดือดดาล

เอลิออสที่ยืนนิ่งมาโดยตลอดโดยที่ไม่ได้รู้จักหนาวจักเย็นหรือความกลัวออกมาเลยทำให้เลวีนทักเขาอยู่บ้างว่าให้หนีไปแต่เขาก็ตอบเพียงว่า 'ไม่เป็นไร'เพราะเขารู้อยู่แล้วว่ายังไงนางก็ทำอะไรเขาไม่ได้หรอกเพราะมันจะก่อให้เกิดสงครามขึ้นมาได้

จะหาว่าเขาสำคัญตัวเองก็ว่าได้เพราะเขาพึ่งจะสมรสและกำลังจะมีบุตรกับองค์หญิงแอลลิสันในเร็วๆนี้ทำให้องค์จักรพรรดิย่อมสนใจปกป้องเขาอย่างแน่วแน่เพราะถ้าองค์จักรพรรดิไม่ได้สนใจในส่วนนี้พระองค์ก็คงฆ่าเขาไปนานแล้วล่ะ~

เมื่อเขาได้ยินคำพูดของเรเชลนั้นเขาก็ตอบโต้ทันทีแต่ก็ทีเสียงนึงดังขึ้นมาขัดจังหวะพอดี...

"เรเชล เจ้าก็ไม่ได้เป็นอะไรหนิ?"

เรเชลรีบหันไปดูทันทีเพราะได้ยินเสียงคุ้นๆ

จากนั้นนางก็รัวคำถามขึ้นอย่างหงุนงง

"หัวหน้า?

"ท่านมาที่นี่ได้อย่างไร?"

"หรือว่าท่านมีธุระอะไรกับที่นี่?"

ชายคนที่กำลังเดินมานั้นก็คือหัวหน้าองค์รักษ์ศักดิ์สิทธ์จากวิหารศักด์สิทธ์บาคุริวนั้นเองเมื่อเขาเดินมาอยู่ต่อหน้าของเรเชลเขาก็ดีดหน้าผากของนางเล็กน้อยก่อนที่จะพูดขึ้น

"ก็ทางนี้ส่งข่าวไปบอกว่าเจ้าป่วยหนักแถมยังไม่รู้ว่าป่วยเป็นอะไรกันแน่? ท่านเอลวิสจึงส่งข้ามานำตัวเจ้ากลับไปรักษาที่วิหาร"

"แต่ดูเจ้าก็ไม่ได้เป็นอะไรหนิ?

แถมยังใช้พลังได้มากขนาดนั้นอีกด้วย?"

เรเชลเอามือกุมหน้าผากถึงแม้ว่าเขาจะดีดเพียงเบาๆแต่ก็รุนแรงไม่ใช่น้อย

"ไว้ค่อยอธิบายพร้อมกับท่านเอลวิสล่ะกัน" 

"เดี๋ยว! ข้าต้องกลับไปด้วยอย่างนั้นรึ?"

เรเชลตกใจเมื่อได้เห็นว่าเขากำลังจะจากไปแล้วบาคุริวหันมาหานางเล็กน้อยก่อนจะตอบ

"แน่นอนสิ!"

"แล้วเรื่องนำตัวองค์ชายนี่ล่ะ?"