ตอนที่ 20
พุดแก้วขยับตัวไปมาบนเตียงกว้างแต่แล้วก็ต้องใเมื่อมือัับางอย่างที่อยู่ข้างตัวดวงตาคู่หวานเบิกกว้างเมื่อเห็นว่าสามีในนามกำลังนอนหลับด้วยท่าทางที่สบายเป็ที่สุดอยู่ข้างๆ
สาวแสบรีบสำรวจตัวเองอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นว่าทุกอย่างยังปกติก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกมองไปยังคนตัวใหญ่อีกครั้งแล้วค่อยๆ ดันเขาไปจนตกเตียงจากนั้นก็รีบล้มตัวนอนลงบนเตียงบ้าง
“โอ๊ย!” เสียงของนิโคลัสร้องด้วยความเจ็บ
ชายหนุ่มลุกขึ้นมานั่งมองทันทีเพราะคิดว่าภรรยาตัวแสบคงแกล้งแต่ทุกอย่างตรงกันข้ามเมื่อแก้วนอนอยู่อีกมุมหนึ่งของเตียงและไม่น่าจะทำให้เขาตกลงมาได้พุดแก้วขยับไปมาเล็กน้อยก่อนที่จะลุกขึ้นมานั่ง เธอแอบอมยิ้มเมื่ออีกฝ่ายไม่ต่อว่า
“ฉันหลับไปั้แ่ตอนไหน”เธอหันมาถามคนตัวใหญ่ที่ตอนนี้เดินมานั่งตรงโซฟาหน้าเตียงแล้ว
“ไม่รู้คุณทรมานผมมากรู้ไหม ผมต้องแบกคุณจากเหมืองและเดินกลับมาที่บ้าน ไกลนะ” นิโคลัสแกล้งบ่น
“ใครใช้ให้คุณแกล้งฉันก่อนล่ะอย่าบ่นได้ไหม”
“ผมจะไม่บ่นถ้าตัวคุณไม่หนักเห็นตัวเล็กๆ คิดว่าจะเบาที่ไหนได้หนักเป็บ้า”
“คุณนิโคลัสอเล็กซิส ชาโรนอฟ คุณจะไม่เถียงฉันสักเื่ได้ไหม” พุดแก้วสบตาเขานิ่ง
“คำถามนี้ผมควรจะเป็ฝ่ายถามคุณมากกว่ารู้ไหมั้แ่เกิดมาผมไม่เคยยอมอะไรแบบนี้มาก่อน” เขาโต้ตอบกลับอีกครั้ง
“ยอมบ้ายอมบออะไรคุณไม่เคยยอมฉันเลย คุณทำทุกอย่างเพื่อตัวเองทั้งนั้น ถ้าคุณยอมจริงคุณก็ต้องยอมให้หลานกลับเมืองไทยกับฉันสิ” เธอวกเข้าเื่เดิมอีกครั้ง
“เื่นี้อีกแล้วฟังนะ ผมขอยืนยันว่าอีวานจะมีความสุขที่สุดเมื่ออยู่ที่นี่”เขาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่าย
“เห็นไหมคุณไม่ยอมฉันในเื่นี้”
“แค่ผมยอมจดทะเบียนสมรสยอมให้คุณขึ้นมาเป็เมียกำมะลอแบบนี้ก็ดีแค่ไหนแล้ว ถ้าผมไม่เห็นแก่คุณแม่ ผมจะจับคุณยัดเครื่องบินและส่งกลับประเทศไทยไปแล้ว”
“ฉันไปทำอะไรคุณ”พุดแก้วถามหน้าตาย
“คุณยัดเยียดข้อหาที่ร้ายกาจให้ผมคนอย่างผมไม่เคยข่มขืนหรือพรากพรหมจรรย์ผู้หญิงที่ไม่ยินยอมพร้อมใจเด็ดขาดข้อกล่าวหาของคุณทำให้ผมต้องจดทะเบียนด้วย รู้ไหมว่าทำให้ผมต้องเดือดร้อนมากแค่ไหนผมต้องเสียชีวิตโสดไปเพราะคุณ คุณทำลายความสงบในชีวิตของผม รู้ตัวบ้างไหม”
“คุณทำแบบนั้นกับฉันก่อนทำไมไม่คิดว่านี่เป็ผลของกรรมบ้างล่ะทำไมไม่คิดว่าคุณต่างหากเป็ต้นเหตุของเื่ทั้งหมด คุณไม่โทษตัวเองแต่กลับโทษฉันไอ้บ้า” พุดแก้วเถียง
“คุณจะไม่เถียงผมไม่ได้เลยสินะ”
“ฉันจะไม่เถียงถ้าสิ่งที่คุณพูดมันมีเหตุและผลที่ดี”
“เอาละผมว่าพอเถอะ ผมหิวแล้ว ผมจะไม่เถียงคุณก็ได้ ที่ผมยอมเพราะหิวหรอกนะ” นิโคลัสตัดบททันทีเพราะทะเลาะกันทีไรพุดแก้วก็พูดเื่เดิมทุกครั้งและมันก็ยิ่งตอกย้ำให้รู้สึกผิดต่อเธอมากขึ้น ทั้งที่เขาไม่ควรจะรู้สึกแบบนั้น
อเล็กซิสและภรรยายิ้มออกมาด้วยความพอใจเป็ที่สุดแววตาของสองสามีภรรยาเต็มไปด้วยความสุข ยามเมื่อมองหลานชายตัวน้อยที่กำลังวิ่งเล่นอยู่กับสุนัขด้วยสายตาที่อ่อนโยนเด็กน้อยคนนี้เข้ามาเติมส่วนที่ขาดของครอบครัวให้สมบูรณ์ได้
“คุณรู้ไหมคะว่าตอนนี้ฉันคิดอะไรอยู่” คุณอารยาหันมาถามสามีด้วยสีหน้าที่แจ่มใส
“คงไม่ต่างไปจากผมเราสองคนมีเื่ดีๆ เข้ามาในชีวิตอีกแล้วนะ”ผู้เป็สามีพูดพร้อมทั้งจับมือของภรรยาบีบเบาๆ อย่างรู้กัน
“ตอนนี้อีวานกลับมาหาเราแล้วนะคะ”
“ใช่แต่จะอยู่กับเรานานไหม มันก็ขึ้นอยู่กับลูกชายของเราแล้วแหละ”
“ทำไมคะ”
“ที่รักถ้านิคทำให้หนูพุดแก้วรักได้ หลานจะอยู่กับเราแน่ๆ แต่ถ้าไม่หนูพุดแก้วคงพาหลานกลับไปแน่นอนเหมือนกัน”
“ลูกเราจะทำได้เหรอคะ”
“ผมเชื่อว่าตัวเองมองไม่ผิดผมเห็นบางอย่างในดวงตาของลูกตอนที่มองลูกสะใภ้ของเรา”คนเป็สามีพูดออกมาอย่างคนที่ช่างสังเกต
“ฉันก็หวังว่าเื่นี้จะจบลงสวยๆนะคะ นิคเก่งเื่งานแต่เื่ผู้หญิง มันคนละเื่กัน”
“เชื่อสิว่าลูกเราทำได้หนูพุดแก้วต้องรักลูกชายเราในที่สุด” อเล็กซิสเชื่อเช่นนั้น
นิโคลัสพอใจเมื่องานทุกอย่างเป็ไปได้ด้วยดีตอนนี้ยิ่งสบายใจมากขึ้นเมื่อภรรยาสาวตัวแสบกำลังปั้นตุ๊กตาหิมะอยู่ที่หน้าบ้าน และแอบขำเมื่อเห็นว่าตุ๊กตาหิมะของเธอดูแปลกไม่เหมือนตุ๊กตาหิมะตามที่เห็นทั่วไปนักจะว่าไปพุดแก้วก็มีมุมที่น่ารักอยู่ในตัวมากมาย
“ท่านครับ”เสียงของวูฟล์ทำให้นิโคลัสละสายตาจากภาพตรงหน้าอย่างเสียดาย
“มีอะไรเหรอวูฟล์”
“มีคน้าจะพบท่าน”
“นายหมายถึงอังเดร”
“ครับ”บุคคลที่เพิ่งถูกเอ่ยชื่อถึงนั้นไม่ได้มีความสำคัญอะไรมากมายถึงแม้จะเป็คู่แข่งทางธุรกิจ แต่ก็ยังห่างจากเขาอยู่มาก
“ยิ่งท่านไม่ให้ความสำคัญกับเขาหมอนั่นยิ่งอยากที่จะเอาชนะท่านนะครับ” ฟลิ้นต์เอ่ย
ถึงแม้ว่าฟลิ้นต์และวูฟล์จะเป็บอดี้การ์ดให้กับนิโคลัสแต่ก็รับรู้เื่งานทุกเื่อีกทั้งนิโคลัสยังใจกว้างยกหุ้นส่วนให้บางส่วนและยังดูแลครอบครัวของพวกเขาเสมือนญาติดังนั้นจึงไม่แปลกที่ทั้งสองคนจะรักและเคารพเ้านายคนนี้มาก
“หมอนั่นไม่ได้มีบอดี้การ์ดที่ฉลาดและเก่งรวมถึงไว้ใจได้แบบที่ฉันมี และไม่มีเลขาที่จุ้นจ้านเหมือนดีแลนด์นี่จริงไหม”ชายหนุ่มพูดติดตลก
และถึงแม้จะพูดออกมาแบบนั้นแต่ทั้งวูฟล์และฟลิ้นต์นั้นรู้ดีว่าคนอย่างนิโคลัสระวังตัวเสมอ แม้จะทำเหมือนไม่สนใจอังเดร แต่ก็ติดตามความเคลื่อนไหวของคู่แข่งตลอดเวลาและปรับแผนกลยุทธ์ทางธุรกิจให้นำหน้าผู้ที่เป็คู่แข่งไปอีกหลายเท่าตัว
“เขาอยากพบท่านครับเท่าที่ทราบตอนนี้มีปัญหาเกี่ยวกับเหมือง”หลายเดือนที่ผ่านมาคนงานของอังเดรเข้ามาทำงานที่เหมืองของเ้านายพวกเขามากขึ้นเพราะสวัสดิการที่ดีกว่า
“คงจะเื่เดิมๆเหมือนครั้งที่แล้วสินะ”
“คงจะอย่างนั้นครับไม่ทราบว่าท่านจะอนุญาตให้เข้าพบไหม” ฟลิ้นต์ถาม
“ในเมื่อหมอนั่นอยากก็ได้ ฉันจะยอมพบ”
อังเดรรู้สึกแปลกใจเมื่อเห็นหญิงสาวที่เขาคุ้นตาเดินเล่นท่ามกลางหิมะสีขาวโพลนที่หน้าคฤหาสน์ชาโรนอฟ เขาประทับใจเธอั้แ่ครั้งแรกที่พบกัน และไม่น่าเชื่อว่าวันนี้จะพบเธออีกครั้งแถมยังพบในสถานที่ที่ไม่คิดว่าเธอจะเข้ามาอยู่ได้เสียด้วย
“คุณพุดแก้วยินดีที่ได้พบกันอีกครั้งนะครับ” อังเดรทักทายอย่างเป็กันเอง
“คุณเซียร์คอฟ”หญิงสาวเรียกพร้อมทั้งส่งยิ้มให้อย่างเป็มิตร
“ไม่คิดว่าจะพบคุณที่นี่บังเอิญจังนะครับ”
“ฉันจำใจมาที่นี่ค่ะแล้วคุณมาทำอะไรที่นี่คะ”
“ผมอยู่ที่นี่ครับผมมีเหมืองทองคำอยู่ที่นี่”
“อ๋อค่ะ”
“ว่าแต่คุณมาทำอะไรที่นี่ครับ”ชายหนุ่มถามต่ออย่างสนใจ แต่ยังไม่ทันที่พุดแก้วจะตอบเสียงของนิโคลัสก็ดังขึ้นมาเสียก่อน
“ฮันนีมูน”หญิงสาวหันมามองคนที่ตอบคำถามแทน แต่นิโคลัสทำเป็ไม่สนใจ ชายหนุ่มเดินมาหยุดข้างๆพร้อมทั้งโอบไหล่มนไว้แสดงความเป็เ้าของเต็มที่
“คุณแต่งงานกับเขาหรือครับ”อังเดรถามด้วยความแปลกใจ่หลายเดือนที่ผ่านมางานยุ่งจนไม่ได้ติดตามข่าวคราวของใครเลย
“เอ่อ...”พุดแก้วพูดไม่ออก
“ใช่เธอแต่งงานกับผม เราจดทะเบียนสมรสกันไว้แล้วแต่ยังไม่มีพิธีอย่างเป็ทางการเท่านั้น”นิโคลัสเป็คนตอบคำถามแทน พุดแก้วได้แต่นิ่งพูดอะไรไม่ได้มาก
“ผมไม่คิดว่ามันจะเร็วแบบนี้”อังเดรพูดออกมาเบาๆ รู้สึกผิดหวังเล็กๆ
“จดทะเบียนสมรสได้ก็หย่าได้ค่ะ”พุดแก้วพูดขึ้นมาบ้างคำพูดของเธอทำให้คนที่ท่าทางดูผิดหวังนั้นเงยหน้าขึ้นมาสบตาคู่หวานทันทีดวงตาของเขามีประกายดีใจซ่อนอยู่ด้วย
“คุณคงไม่ใส่ใจคำพูดของผู้หญิงที่กำลังงอนสามีหรอกนะ”นิโคลัสดักคอไว้ก่อน เขาจะไม่ยอมเสียหน้าผู้ชายที่ด้อยกว่าคนนี้เด็ดขาด
“ถ้าไม่อยากถูกจูบโชว์ เงียบๆ ไว้เลยพุดแก้ว” นิโคลัสหันมาพูดภาษาไทยกับพุดแก้วแล้วหันไปหาอังเดรอีกครั้ง
“ผมว่าเราควรจะเข้าไปในบ้านกันได้แล้วคุณมีเื่จะพูดกับผมไม่ใช่เหรอ” นิโคลัสหันมาพูดกับแขกของเขาด้วยท่าทางเ็า ก่อนที่จะโอบไหล่ของภรรยาและพาเดินนำหน้าแขกที่มาหาเข้าบ้านไปเงียบๆ
ขอบคุณที่ติดตามและขอให้มีความสุขกับการอ่านนิยายนะคะ????
