ก็อก ก็อก ก็อก เอี๊ยดดดดดดเสียเปิดประตู
บนเตียงนอนสีขาวโพลงมีหนุ่มน้อยหน้าตาหล่อผมสีดำ ดวงตาที่ปิดสนิทนอนหลับใหลอยู่บนเตียง นั่นไม่ใช่ใครที่ไหนนอกจากเอนหนุ่มน้อย
"นายน้อยตื่นได้แล้ว เช้าแล้วเดียวอาหารก็เย็นหมดนะอดกิน"เมลพูด
"อืมมมม ขอนอนต่ออีก5นาที ไม่ได้หรอคาน่า"เอนพูดพร้อมกับเสียงงวนเงีย
"ไม่ได้นะค่ะ เดียวดิฉันจะโดนนายท่านว่าเอานะค่ะ"เมลพูดพร้อมกับเดินไปใกล้ๆเอนแล้วดึงผ้าห่มออก
ฝุบ ฝุบ
"โอเครๆตื่นกะได้เมล"เอนพูดพร้อมกับขยี้ตาตัวเอง แล้วเห็นผู้หญิงน่ารักใสๆ ใส่ชุดเมด ผมของเธอนั้นสีน้ำตาลเข้ม ดวงตาสีน้ำตาล ผิวขาวเนียนนุ่มเห็นแล้วอยากจะัั
"โอเครค่ะ จะไปรายงานนายท่านว่านายน้อยตื่นแล้ว ดิฉันว่าชุดไว้ต้องตู้เสื้อผ้าน้ำอาบเสร็จลงไปรับประทานอาหารด้วยนะค่ะ"คาน่าพูดพร้อมกะเดินจากไป
"ไปอาบน้ำดีกว่า หิวข้าวแล้วด้วยสิ"เอนพูดพร้อมกับเดินเข้าห้องน้ำ
ซู ซู ซู "น้ำเย็นจริงๆเลย"เอนพูดพร้อมกลับอาบน้ำ จู่ๆก็มีเสียเกิดขึ้น"นี้"เสียงลึกลับ
"เอ๊ะเสียไรอะหูฟาดไปเองมั้ง"เอนพูดพร้อมอาบน้ำต่อ "นี้"เสียงดังยิ่งกว่าเก่า
เอนทำหน้าใพร้อมมองรอบๆแต่ก็ไม่เห็นจึงรีบอาบน้ำแต่งตัวและลงไปข้างล่างทันที
พอเอนลงมาก็เห็นบุคลที่หน้าตาแก่แต่ก็ยังหน้าเกรงข้ามมากๆนั้นไม่ใช่ใครคือพ่อของเอนนั้นเองส่วนที่นั่งอยู่ทางขวาคือพี่วันพี่ชายที่แสนดีส่วนขวาคือพี่คาน่าทำหน้าเหมือนฝันกลางวันทุกทีที่เจอ
"มาแล้วคับท่านพ่อ"เอนพูดพร้อมลงไปนั่งที่โต๊ะข้างๆพี่วัน ท่านพ่อหยักหน้า1ครั้งแล้วพูดต่อว่า
"นี่ลูกๆพัฒนาถึงไหนกันแล้วบอกพ่อคนนี้สิ"พูดพร้อมบอกทั้ง3คน
"ผมอยู่ระดับปฐีขั้นต้นเกือบจะขั้นกลางแล้วคับ"ลูกคนกลางกล่าวบอกแล้วมองไปยังพ่อของตน
"ส่วนหนูอยู่ระดับปฐีขั้นสูงคะ"หญิงสาวตอบพ่อขอตนไป
"ส่วนผมอยู่พื้นฐานขั้นต้นคับ"เด็กหนุ่มพูดพร้อมถ้าทางเศร้าแล้วก้มหน้ารับประทานอาหาร
"นี้ลูก2คนพัฒนาได้ไวยิ่งนัก"พูดพร้อมมองทั้ง2คนแล้วเอ๋ยอีกว่า"เว้นแต่..."แต่สุดท้ายเค้าก็เงียบแล้วมองไปที่เอน
แล้วเค้าก็พูดขึ้นอีกว่า"วันนี้พ่ออนุญาตให้ลูก2คนเข้าไปยังป่าหลังตระกูลเป็ป่าที่ชื่อหน้า ป่านรเวร "
เด็กหนุ่มและเด็กสาวอุทานพร้อมกันว่า "ป่านรเวร" เสียงกลืนน้ำลายดัง อึกๆของทั้ง2คน
"ใช่ป่านรเวร"ชายหนุ่มพูดขึ้นมา แล้วพูดต่อว่า
"ป่านรเวรเป็ป่าที่ใช่ฝึกรุ่นเยาว์จำนวนมากในตระกูลเป็เวลาหลายร้อยปีมาแต่ในป่านั้นลึกลับอย่างมากมีของวิเศษล้ำค้ามากมายอยู่ในนั้นผู้คนที่สามารถเข้าได้นั้นต้องอยู่ในระดับพื้นฐานจนไปถึงนภาขั้นต้น และว่ากันว่ามีสัตว์อสูรที่มีสายเืดั่งเดิมจนไปถึงแท้ หรืออาจมีสายเืผสมอยู่ก็เป็ได้บรรพบุรุษของเราเคยเข้าไปที่นั้นแล้วเคยไปของวิเศษจนทำให้มีตระกูลเฟลรัสอยู่ถึงทุกวันนี้ หรือในนั้นอาจมีเหมืองลูกแก้วิญญาก็เป็ได้ไม่มีใครู้ว่าป่านั้นมีไรแม้แต่พ่อเองก็ยังไปได้แค่ปากทางเข้าเพราะมันมีอสูรสายเืดั่งเดิมออกมาขัดขวางไว้เลยอดทั้งฉันและสัตว์ตัวนั้นก็าเ็ฉันเลยหนีออกมาได้"ชายหนุ่มกล่าวจบพร้อมหยิบของจากแหวนมิติให้เด็กทั้ง2คือโอรสถ
"นี้มันโอสถฟื้นนภา"เด็กสาวพูดขึ้น
"ใช่มันคือโอสถฟื้นนภาศ"ชายหนุ่มพูดพร้อมอธิบายประโยชน์
"แล้วพวกผมจะไปได้มะไหร่"เด็กหนุ่มพูดพร้อมตื่นเต้น
"แล้วแต่ลูกทั้ง2ทางเข้าอยู่ทางประตูหลังบ้านเป็ประตูมิติ"ชายหนุ่มพูด
"ผมอิ่มแล้วคับ"เอนที่นั่งฟังอยู่นานก็พูดขึ้นแล้วเดินขึ้นห้องไป
"ฉันจะต้องไปป่าหลังตระกลูแน่ ฮิ ฮิ ฮิ"เอนคิดในใจ
3K
