ออกเดินทางอีกครั้ง!!!
พื้นที่ศักดิ์สิทธิ์กลายเป็นเงียบสงบลงในทันทีพวกผู้นำตระกูลอสูรราตรีหรือไม่แต่จักรพรรดิเองที่เตรียมจะเคลื่อนใหวก็ยังต้องหยุดชะงักลง เพราะภาพตรงหน้าของพวกเขาตอนนี้คือภาพคนของตระกูลอินทรีย์ตอนตายเกลื่อนกลาดเหลือเพียงผู้อาวุโสสูงสุดสองคนกับผู้นำตระกูลอินทรีย์ที่ยังรอดตายจากการโจมตีของอู่หมิงได้"นี่มันอะไรกัน เพียงการโจมตีครั้งเดียวทำไมถึง!!!!" จักรพรรดิกล่าวด้วยน้ำเสียงไม่เข้าใจ"คุณหนูกระบี่นั่น!!!!!" ชายชราข้างๆเสี่ยวหลินกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเทาและชี้ไปยังกระบี่เจี้ยนเฟิง"ถูกต้องนั่นเป็นกระบี่เซียนที่ถือกำเนิดขึ้นมาใหม่จากทัณฑ์สายฟ้า" เสี่ยวหลินกล่าว"กระบี่เซียน ถ้าเรื่องนี้แพร่ออกไปยังทวีปศูนย์กลางละก็จะต้องมีเซียนจำนวนมากไล่ล่าเขาเพื่อชิงกระบี่เล่มนี้แน่ๆ" ชายชรากล่าว"เรื่องนั้นคงจะยากหน่อยเพราะเขามีสมบัติที่สามารถช่วยชีวิตเขาได้อยู่กับตัว" เสี่ยวหลินกล่าวพร้อมกับนึกถึงปราการชิงหลงและเผ่าโบราณที่ติดตามอู่หมิง"เป็นไปไม่ได้ทำไมเจ้าถึงทรงพลังขนาดนี้" ผู้นำตระกูลอินทรีย์กล่าว"หึ ข้าไม่จำเป็นต้องตอบเจ้า" อู่หมิงกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาปราณกระบี่หยินหยางก่อตัวขึ้นอีกครั้งและเข้าฟาดฟันใส่ผู้นำตระกูลอินทรีย์อย่างๆไร้ความปราณี ผู้นำตระกูลอินทรีย์ที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสใหนเลยจะสามารถต้านทานการโจมตีในครั้งนี้ได้ ผู้คนที่อยู่รอบๆต่างสูดหายใจเข้าด้วยความกลัว ผู้นำตระกูลอินทรีย์ที่ยิ่งใหญ่และมีอำนาจระดับสูงสุดของทวีปคุนหลุนมาหลายร้อยปีได้ตกตายด้วยน้ำมือของรุ่นเยาว์คนหนึ่งเรื่องนี้ทำให้พวกเขารู้สึกตกตะลึงจนไม่อยากจะเชื่อ"ต่อไปเป็นพวกเจ้าดีหรือไม่" อู่หมิงหันไปทางตระกูลอสูรราตรีด้วยสายตาเย็นชา"เดี๋ยวก่อนพวกเราไม่ได้มีเรื่องบาดหมางกันถึงขนาดที่จะต้องฆ่ากันเลยไม่ใช่รึ" ผู้นำตระกูลอสูรรราตรีกล่าวด้วยความกลัว"ไม่มีความบาดหมางงั้นเหรอ เหอะ ในคืนนั้นข้าจำได้ว่าคนติดตามของนายน้อยตระกูลพวกเจ้าได้มารอบสังหารข้าโดยรับคำสั่งมาจากนายน้อยของพวกเจ้า ไหนเจ้าบอกข้าสิข้าไปล่วงเกินพวกเจ้าตอนใหนถึงขนาดที่จะต้องส่งคนมาสังหารข้า" อู่หมิงกล่าว"เรื่องนี้เป็นความผิดของเจ้านั่นคนเดียวตระกูลอสูรราตรีไม่เกี่ยว ถ้าท่านต้องการแก้แค้นก็สามารถแก้แค้นเจ้าลูกชั่วนี่ได้เลย" ผู้นำตระกูลอสูรราตรีกล่าวพร้อมกับโยนนายน้อยตระกูลอสุราตรีไปทางอู่หมิง"ท่านพ่อทำไมท่านถึงทำกับข้าแบบนี้" นายน้อยตระกูลอสูรราตรีกล่าวด้วยน้ำเสียงสิ้นหวังเขาไม่คิดว่าบิดาของเขาจะทอดทิ้งเขาแบบนี้"ลูกข้าปัญหานี้เกี่ยวพันถึงการล่มสลายของตระกูลเราและปัญหานี้เจ้าก็เป็นคนก่อขึ้นเพราะงั้นเจ้าจะต้องรับผิดชอบทั้งหมดแต่เพียงผู้เดียว" ผู้นำตระกูลอสูรราตรีกล่าว แม้แต่คุณหนูตระกูลอสูรราตรีเองก็ยังมองไปยังน้องชายของตนเองด้วยสายตาเย็นชา"ชั่งเป็นตระกูลที่เลือดเย็นจริงๆ ก็ได้ในเมื่อเจ้าได้แสดงถึงความชั่วร้ายของตนเองออกมาถึงขนาดนี้ข้าก็จะไม่เอาเรื่องกับพวกเจ้า" อู่หมิงกล่าวพร้อมกับสังวหารนายน้อยตระกูลอสูรราตรีทันที"แล้วพวกเจ้าละมีอะไรข้องใจกับข้าหรือไม่" อู่หมิงหันไปถามตระกูลจักรพรรดิ"อู่หมิงแดนเร้นลับสำคัญกับพวกเราอย่างมากเพราะทรัพยากรของที่นั่นทำให้พวกเราสามารถทะลวงระดับจักรพรรดิได้และถ้าพวกเราสูญเสียพวกมันไปอำนาจของพวกเราก็จะลดลงรวมถึงทรัพยากรล้ำค่าก็จะน้อยลงไปอย่างมาก" โจวหยิงกล่าว"ที่เจ้ากล่าวมาข้าก็เข้าใจแต่จากที่ข้าได้บอกว่าข้าเองก็ไม่สามารถเข้าไปที่แห่งนั้นได้อีกเช่นเดียวกัน" อู่หมิงกล่าว ตามจริงถ้าอู่หมิงยอมรับการเป็นนายเหนือหัวของดินแดนแห่งนั้นอู่หมิงก็จะสามารถเข้าออกได้ตามใจแต่อู่หมิงไม่สนใจที่จะปกครองดินแดนแห่งนั้นจึงได้ปฏิเสธไป"แล้วเจ้าจะพิสูจน์ยังไงว่าเจ้าไม่สามารถเข้าไปข้างในนั้นได้แล้ว" โจวหยิงกล่าวอย่างไม่ยอมแพ้"แน่นอนว่าไม่สามารถพิสูจน์ได้และข้าก็ไม่จำเป็นต้องพิสูจน์ด้วย เอาละถ้าไม่มีอะไรแล้วข้าก็ขอตัวก่อน" อู่หมิงกล่าวพร้อมกับหันหลังเตรียมจากไปทันที"ถ้าเป็นเช่นนั้นเจ้าก็ควรที่จะชดใช้ให้กับพวกเราบ้างไม่ใช่เหรอเพราะเจ้าเป็นคนทำให้เกิดเรื่องแบบนี้" รัชทายาทกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา"ชดใช้ ทำไมข้าถึงต้องชดใช้ เป็นพวกเจ้ามากกว่าที่ควรจะขอบคุณข้าที่ช่วยเหลือพวกเจ้าไว้ หรือว่าที่พวกเจ้าสามารถยืนอยู่ที่นี่ได้เป็นเพราะตัวพวกเจ้าเอง เหอะ ถ้าไม่ใช่ว่าพวกข้าหยุดหยั้งพวกเผ่าพันธ์โบราณไว้ไม่ให้โจมตีพวกเจ้าป่านนี้พวกเจ้าคงกลายเป็นศากศพอยู่ข้างในนั้นไปแล้ว" อู่หมิงกล่าวเสียงเย็น"อู่หมิงอย่าได้เสียเวลากับพวกมันเลยแต่ถ้าหากพวกมันกล้าเอ่ยปากขึ้นมาอีกคำเดียวก็สังหารพวกมันให้หมดซะ" เสี่ยวฮุ่ยที่เริ่มหมดความอดทนกล่าวขึ้น"นี่เจ้า!!!!""พอได้แล้ว" จักรพรรดิกล่าวด้วยน้ำเสียงท้อแท้ ด้วยพลังของอู่หมิงตอนนี้สามารถกวาดล้างตระกูลจักรพรรดิได้สบายๆเลย"อู่หมิงข้าเกลียดเจ้า" โจวหยิงกล่าวด้วยความโกรธ"แบบนั้นแหละดี เพราะว่าพวกเราคงไม่ได้พบกันอีกแล้ว" อู่หมิงกล่าวโจวหยิงถึงแม้จะมีพรสวรรค์แต่ก็แทบไม่มีโอกาสกลายเป็นเซียนได้ และโชคชะตาของโจวหยิงก็จะหยุดอยู่แค่ทวีปคุนหลุนต่างจากอู่หมิง อู่หมิงนั้นมีโชคชะตาที่ยิ่งใหญ่และการกลายเป็นเซียนก็ไม่ใช่เรื่องยากเลยและที่สำคัญอู่หมิงมีโชคชะตาที่จะเดินไปยังเส้นทางที่สูงขึ้นในขณะที่โจวหยิงหยุดอยู่กับที่และเพราะแบบนี้อู่หมิงจึงไม่สนใจโจวหยิงอีกเลยพวกอู่หมิงได้เดินทางออกจากทวีปคุนหลุนอย่างรวดเร็วโดยไม่บอกลาใครเลย เสี่ยวหลินเองก็รู้ว่าสักวันอู่หมิงจะต้องปรากฎตัวที่ทวีปศูนย์กลางแน่นางจึงไม่จำเป็นต้องบออกลาอะไรกับอู่หมิงทั้งสิ้น"เจ้าไปเตรียมการให้ข้าที ข้าต้องการจะไปพบแม่นางจิงเสวี่ยนที่พันธมิตรเซียนพลังจิต" เสี่ยวหลินกล่าว"ขอรับ" ชายชรากล่าวทั้งสองเดินเข้าไปยังค่ายกลเคลื่อนย้ายขนาดใหญ่และจากไปทันที ทวีปคุนหลุนที่พึ่งผ่านพายุที่น่าหวาดกลัวมาก็เริ่มสงบสุขอีกครั้งแต่ข่าวลือเกี่ยวกับอู่หมิงก็ยังเป็นที่โด่งดังเพราะอู่หมิงที่อยู่ๆก็ปรากฎตัวออกมาได้ไม่นานและจากไปอย่างไร้ร่องลอยนั้นเหมือนกับพายุที่พัดมาได้ไม่นานและจากไป-------------------------------------------------------------------------------------------------------------