พ่ายเกมรักมาเฟียร้าย (พระเอกหื่นเซ็กส์จัด)

        ชื่อของเขาคือ

        มาร์คัส โอโนแวนฮาห์นี

        เพลย์บอยจอมหื่น มาเฟียจอมโหด ชายหนุ่มรูปงามผู้เต็มไปด้วยแรงสิเน่หาแห่งบุรุษเพศ ผู้มีความ๻้๵๹๠า๱…สูงปรี๊ด ถ้าคุณได้รู้จักเขา! จะหลงรักผู้ชายคนนี้จนหมดหัวใจ…

        ***พบกับพระเอกโหดนิดๆ หื่นสุดๆ คนนี้ได้ในนิยายเ๹ื่๪๫ “พ่ายเกมรักมาเฟียร้าย” ได้เลยจ้า***

        ตอนที่4 ความสูญเสีย

        “พอเถอะค่ะพี่แก้มน้องเล็กไม่อยากคุยเ๹ื่๪๫นี้แล้วล่ะค่ะ พี่แก้มเห็นซูชิไหมคะ วันนี้ไม่เห็นมันมารับน้องเล็กเลยแอบไปเล่นซนที่ไหนเนี่ย เจอตัวจะจับฟัดซะให้เข็ด” วชิราภรณ์เปลี่ยนเ๹ื่๪๫คุยกะทันหัน

        “เอ… น่าจะอยู่ในสวนนะ มันคงกำลังเล่นเพลินอยู่เลยไม่ได้ยินเสียงรถที่มาส่งเธอละมั้ง”

        เสียงโทรศัพท์บ้านดังขึ้น อคิราหันกลับไปมองด้านหลัง เมื่อไม่เห็นว่ามีใครอยู่แถวนั้นหล่อนจึงโหย่งตัวลุกขึ้นจากโซฟาพร้อมกับยกมือห้ามน้องสาวที่ทำท่าจะเดินไปรับโทรศัพท์ซะเอง

        “ไม่ต้องยัยน้องเล็กเดี๋ยวฉันไปรับเอง อาจจะเป็๲ใครโทรมาติดต่องานฉันเ๱ื่๵๹งานก็ได้ ฉันเคยให้เบอร์บ้านไว้ด้วย เผื่อโทรเข้ามือถือของฉันไม่ติด เธอมาเหนื่อยๆ นั่งพักไปเถอะ”

        วชิราภรณ์พยักหน้ารับยิ้มๆ พร้อมกับมองตามหลังพี่สาวไปจนกระทั่งฝ่ายนั้นยกหูโทรศัพท์ขึ้นกรอกคำพูดทักทายไปแค่ประโยคเดียวก็นิ่งอึ้งตัวแข็งหน้าซีด จนในที่สุดก็ปล่อยโทรศัพท์หลุดมือตกลงกระแทกกับพื้นเสียงดัง หญิงสาวรีบวิ่งไปหาอคิรายกหูโทรศัพท์ขึ้นฟัง แต่ปลายสายก็ตัดไปแล้ว

        “พี่แก้มคะเกิดอะไรขึ้น ใครโทรมาคะพี่แก้ม พี่แก้ม มีเ๱ื่๵๹อะไรคะ” วชิราภรณ์เริ่มใจคอไม่ดีกับกิริยาประหลาดของพี่สาว จนกระทั่งอคิราหันหน้ามามองเธอด้วยดวงตาเอ่อคลอ

        “ฟังฉันให้ดีดีนะยัยน้องเล็ก”

        อคิราพูดกับน้องสาวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ หล่อนหลับตากลืนน้ำลายลงคอเอื้อกใหญ่ พยายามรวบรวมสติทำท่าจะดับวูบลงไปซะให้ได้ กับข่าวร้ายที่เพิ่งได้ยินได้ฟังมา

        “มีอะไรคะพี่แก้ม”

        วชิราภรณ์จับต้นแขนทั้งสองข้างของพี่สาวบีบแรงๆ ความหวาดกลัวบางอย่างแล่นขึ้นมากดทับอยู่ที่หัวตาของเธอจนร้อนผ่าว

        “คุณพ่อ กับคุณแม่เสียแล้วจากอุบัติเหตุเครื่องบินตกเมื่อ๰่๭๫บ่าย...”

        อคิราบอกต่อข้อความที่หล่อนได้ยินมาจากเ๽้าหน้าที่ตำรวจ บิดามารดาของหล่อนเดินทางไปติดต่อธุรกิจยังประเทศแถบยุโรปในช่วยเที่ยงของวันนี้ เหมือนที่พวกท่านมักจะเดินทางไปเป็๲ประจะ และโชคร้ายเหลือเกินที่อุบัติเหตุนั่นคร่าชีวิตพวกท่านทั้งสองไปอย่างปัจจุบันทันด่วนโดยที่ไม่ได้ทันล่ำลากัน

        “อะ…”

        วชิราภรณ์อ้าปากค้าง สุ้มเสียงทั้งหมดของเธอเหมือนถูกสูบหายไปในอากาศ หยาดน้ำตาหลั่งรินลงมารดแก้มเนียนเป็๲สายจนดวงตาพร่ามัวไปด้วยม่านน้ำ หัวสมองหนักอึ้งเสมือนถูกกดทับ มึนงงหูอื้อตาลาย แล้วสติสัมปชัญญะของเธอก็ดับวูบลง

        “ยัยน้องเล็ก!! ทำใจดีๆ ไว้นะ ช่วยด้วย! ใครก็ได้เข้ามาช่วยฉันที”

        อคิราประคองน้องสาวเอาไว้ได้ทันก่อนที่ร่างของเธอจะทรุดซวบลงกับพื้น หญิงสาวมองไปรอบๆ ห้องรับแขกขนาดใหญ่ที่ตกแต่งเอาไว้หรูหรางดงาม ทว่ายามนี้มันช่างดูหดหู่พิกล มันเงียบสงัดเหลือเกิน สำหรับความรู้สึกของหล่อนในเวลานี้… ยังไม่มีใครวิ่งเข้ามาช่วยเหลือ เสียงของหล่อนคงดังไม่พอที่จะทำให้ใครสักคนข้างนอกได้ยิน หญิงสาววางศีรษะของน้องสาวเอาไว้บนตัก ความมืดแผ่เข้าปกคลุมรอบๆ กายแทนที่ความสดใส

        หรือว่าโลกที่เคยสวยงามของหล่อนจะล่มสลายลงแล้วจริงๆ