King X King เมื่อได้เกิดเป็น องค์รัชทายาทลำดับสุดท้าย [จบ]

เอ่ะ!
เอาจริงดิ นี่เล่นแบบนี้เลยเหรอ ผมรู้สึกตกใจเล็กน้อยหลังจากที่เดินออกมาจากเวทย์เคลื่อนย้าย และก็พบกับทหารสวมชุดเกราะหนัก เป็นเหล็กสีน้ำเงินเงาทั่วร่างกาย แม้แต่ใบหน้าก็ปิดเอาไว้
ในมือขวาของทหารด้านหน้าของผมก็กำลังถือดาบเอาไว้ 1 เล่ม ทหารด้านหน้าดูยังไงมันก็เตรียมพร้อมสู้กับผมชัดๆ รอบตัวของผมตอนนี้เองก็เป็นห้องกว้างขนาดหญ่ที่มองไปทางไหนมันก็เป็นพื้นเรียบเหมือนกับว่าเอาไว้ฝึกต่อสู้ และรอบห้องก็ไม่มีใครยืนอยู่เลยถึงจะใช้เวทย์ตรวจสอบก็ยังหาไม่เจอ
แต่ว่าต้องมีคนดูอยู่แน่ อย่างน้อยก็ต้องมีเดฟีเรียอยู่ เราจะประมาทไม่ได้
เฮ้อ~
สรุปแล้วเราต้องชนะหรือแพ้ดีละ???
" ขอยืนยันหน่อยได้ไหม "
" ครับ "
ผมพูดออกไปโดยหน้าตากำลังเหนื่อยใจ แล้วทหารด้านหน้าของผมก็ตอบออกมาทันที
" นายเป็นองครักษ์ของท่านพ่อใช่ไหม "
" ทะ- ท่านรู้ได้ยังไง "
ไม่รู้สิแปลก คิดว่าประเทศนี้มันมีคนที่มีพลังเวทย์ชั้นสูงเยอะนักหรือไง แล้วอีกอย่างชุดเกราะดีขนาดนั้นมันต้องไม่ใช่ของทหารปกติอย่างแน่นอน!
" สรุปใช่ใช่ไหม "
ถึงจะรู้เพราะการตอบเมื่อกี้แล้วก็เถอะ
" ใช่ครับ ผมโดนส่งมาให้ทดสอบฝีมือของท่าน ก่อนที่จะเข้าไปในงานประลอง "
" ออ~ ถ้างั้นในห้องนี้ก็มีแค่ฉันกับนายสองคนใช่ไหม? "
" ใช่ครับ ส่วนเรื่องความปลอดภัยท่านมะ- "
เคล้ง!
ระหว่างที่ทหารกำลังพูดอยู่ผมก็โยนขวานศึกในมือของผมตรงเข้าไปทันที ทำให้ทหารเอาดาบที่อยู่ในมือขวามาป้องกันเอาไว้และเกิดเสียงออกมา พร้อมกับร่างกายของเขาที่ถไหลกับพื้นยาวไปประมาณ 2 เมตร
ชิ!
ว่าจะโดนให้ตกเวทีประลองจะได้จบไว้ๆ แต่ไม่ตกสะได้้ ผมเริ่มรู้สึกหัวเสียเล็กน้อยกับผลที่ออกมา หลังจากที่โมตีตอนเผลอไปแต่ก็เอาชนะในครั้งเดียวไม่ได้
' เมืื่อกี้มันพลังอะไรกัน ท่านดรารอน์อายุ 10 ปี ไม่ใช่เหรอ แล้วแรงมหาศาลที่พุ่งเข้าใส่เราเมื่อกี้มันอะไร ' ทหารเริ่มรู้สึกตกใจหลังจากที่รับขวานศึกที่ดรารอน์โจมตีใส่เมื่อคู่
" ท่านดรารอน์เมื่อกี้ทำไมพลังของท่านถึง- "
ระหว่างที่ทหารด้านหน้าของผมกำลังพูดอยู่ เขาก็ต้องหยุดพูดไปอีกครั้ง และมีสีหน้ากำลังตกใจกับสิ่งที่เห็น เพราะตอนนี้ผมกำลังเปลี่ยนแขนทั้งสองข้างของผมเป็นแขนของร่างจำแรงอสูรอยู่ โดยมีกรงเล็บงอกออกมาทั้งสองข้าง พร้อมกับเกล็ดที่อยู่บนแขน
' บะ- บ้าไปแล้ว นะ- นั่นมันเปลี่ยนร่างเฉพราะส่วนของร่างจำแรงอสูร แถมยังเป็นร่างจำแรงชั้นสูงอีก ' ทหารเริ่มรู้สึกตกใจมากกว่าเดิม ที่ดรารอน์สามารถใช่ร่างอสูรได้ แถมยังสามารถเปลี่ยนร่างเฉพราะส่วนได้อีก
" พร้อมไหม... "
ผมถามออกไปพร้อมกับสแยะยิ้มออกไปแบบอ่อนๆ
" ชะ- เชิญเข้ามาเลยครับ "
ทหารตอบออกมา แล้วก็เริ่มตั้งท่าเตรียมพร้อมเพื่อต่อสู้กับผมโดยหันปลายดาบตรงมายังจุดที่ผมยืนอยู่ งั้นก็รีบทำให้มันจบไว้ๆ แล้วกัน เพราะถ้านานกว่านี้มันอาจจะมีคนมาเห็น
............
3 นาทีต่อมา
" ยะ- ยอมแพ้แล้วครับ "
ทหารด้านหน้าของผมที่กำลังนอนหงายอยู่พูดออกมาด้วยน้ำเสียงเกร็งๆ หลังจากที่ผมเอากรงเล็บขวาหันไปที่กลางตัวของเขาอยู่ แต่ถึงจะบอกว่าสู้กันก็เถอะ เรียกว่าผมทำฝ่ายเดียวมากกว่า ตอนนี้ทหารที่มีพลังเวทย์ชั้นสูงไม่มีทางสู้ผมในตอนนี้ได้อย่างแน่นอน
หลังจากที่ทหารด้านหน้าของผมพูดยอมแพ้ออกมา ผมก็เริ่มเปลี่ยนร่างกลับมาเป็นมนุษย์เหมือนเดิม แต่ว่าแขนเสื้อมันก็ขาดนิดหน่อยเพราะผมเปลี่ยนร่างไปเมื่อคู่
อีกแล้วแหะ! ผมมองแขนเสื้อแล้วก็รู้สึกหนักใจ เพราะเสื้อที่ผมใส่อยู่เป็นเสื้อประเทศเอลฟ์ที่พวกขุนนางเอลฟ์ใส่กัน มันเป็นของที่แพงมาก ขนาดที่ว่าามารถซื้อคริสตัสเวทย์ได้เลยเมื่อเอามันไปขาย แต่ตอนนี้มันกลับขาดไปแล้ว เฮ้อ~ " ถ้างั้นพวกเราก็ไปกันเถอะครับท่านดรารอน์ ตอนนี้ทุกคนกำลังรอท่านอยู่ที่ห้องโถงแล้ว "
ทหารด้านหน้าของผมพูดออกมา พร้อมกับใช้มือทั้งสองของเขาพยุงร่างกายตัวเองขึ้นมา
" ขอเปลี่ยนเสื้อก่อนได้ไหม? "
" จริงสิ! "
ทหารพูดออกมา พรางมองแขนเสื้อทั้งสองของผมที่กำลังขาดอยู่ไปด้วย ไม่ต้องมาจริงสิเลย! แกจะให้ฉันไปพิธีสำคัญแบบนั้นในชุดนี้จริงๆเหรอ ให้ตายสิ!
" ผมก็อยากพาท่านไปนะครับ แต่ทางออกของห้องประลองมันเชื่อมไปที่ห้องพิธีตอนนี้ทางเดียวนะสิครับ "
ทหารพูดออกมาด้วยน้ำเสียงหนักใจ
ห่ะ! อยากรู้จริงๆ ไอบ้าคนไหนที่มันเป็นคนออกแบบปราสาทนี้ แต่วาตอนนี้รู้สึกจะเจอปัญหาแล้วละ ถ้าเข้าไปในงานโดยเสื้อผ้าของเอลฟ์แบบนี้ได้เป็นปัญหาแน่
............
" ข้าคิดออกแล้วครับ! "
หลังจากที่ผมกับทหารด้านหน้าใช้เวลาคิดกันสักพัก เขาก็พูดออกมา เหมือนกับว่าคิดอะไรออก จากนั้นก็มีเวทย์มิติปรากฏออกมาที่ด้านหน้าของเขา โอ้ว!!! สมแล้วที่เป็นองครักษ์ของราชา สามารถใช้เวทย์มิติได้ด้วย แบบนี้เราก็ไม่ต้องเป็นห่งเรื่องเสื้อผ้าแล้วละ
แต่ในระหว่างที่ผมกำลังโล่งใจอยู่นั้น ผมก็ต้องหนักใจกับสิ่งที่ทหารด้านหน้าของผมเอาออกมาจากเวทย์มิติของเขา เฮ้อ~ มันเป็นความผิดของเราเองแหละที่ไปมีความหวัง ที่ว่าจะได้ชุดดีๆ สิ่งที่ทหารเอาออกมาจากเวทย์มิติก็คือ...
เกล็ดความรู้ : เสื้อผ้า! เสื้อผ้าที่ดรารอน์กำลังใส่อยู่นั้นเป็นเสื้อผ้าสำหรับขุนนางของประเทศเอลฟ์ เพราะขุนนางแต่ละปะเทศ ไม่ว่าจะเป็น มนุษย์ เอลฟ์ หรือภูติ ต่างก็มีชุดที่เป็นเนื้อผ้าเอกลักษณ์ของตัวเอง และการที่ดรารอน์ใส่เข้าไปในงานก็หมายความได้หลายต่อหลายความหมาย แต่ว่าเรื่องที่แน่นอนก็คือจะมีพวกขุนนางส่วนมากไม่ชอบแน่นอนเพราะทุกคนก็ยังมีความแค้นกับเอลฟ์อยู่นั่นเอง!

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 84 สิ่งที่รออยู่

คล้ายกับเรื่องKing X King เมื่อได้เกิดเป็น องค์รัชทายาทลำดับสุดท้าย [จบ] ที่คุณอ่าน

King X King เมื่อได้เกิดเป็น องค์รัชทายาทลำดับสุดท้าย [จบ]

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 84 สิ่งที่รออยู่

คล้ายกับเรื่องKing X King เมื่อได้เกิดเป็น องค์รัชทายาทลำดับสุดท้าย [จบ] ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้