เซียนพิรุณ...
จางเจิ้นนึกถึงชื่อนี้เป็ชื่อแรกเขามั่นใจไม่มากก็น้อยว่าอีกฝ่ายที่เป็เซียน นอกจากจะรู้แจ้งในสรรพสิ่งแล้วคงไม่ยากเกินไปที่อีกฝ่ายจะชี้แนะหนทางเื่ความรักให้กับพวกเขา
“ลองดูหน่อยแล้วกัน’’จางเจิ้นตัดสินใจ และเข้าสู่ GalaxyTube อย่างรวดเร็ว
วินาทีต่อมา
คําขอเพิ่มเพื่อนก็ได้ถูกส่งออกไปพร้อมๆกับการแจ้งเตือนที่ดังขึ้น
“ระบบได้ทําการส่งคําขอเพิ่มเพื่อนไปยังเซียนพิรุณเรียบร้อย!’’
“ดีหวังว่าเขาจะรับคําขอเพิ่มเพื่อนของฉัน’’จางเจิ้นพยักหน้าอย่างพึงพอใจ และใช้โอกาสนี้สํารวจช่องของเซียนพิรุณ
ทันใดนั้นเอง…
จางเจิ้นก็ต้องตกตะลึงจํานวนผู้ติดตามและยอดวิวรวมของอีกฝ่ายถูกแสดงไว้แค่หนึ่ง
นี่มันอะไรกัน!
ทําไมวิดีโอที่มีประโยชน์อย่างนี้ถึงได้ไม่มีใครสนใจ?
ไม่ต้องสงสัยเลยว่าจํานวนที่ถูกแสดงให้เห็นทั้งสองอย่างเป็ของใครดังนั้นจางเจิ้นจึงรู้สึกไม่อยากเชื่อขึ้นมา เพราะสําหรับเขาแล้ววิดีโอนี้มีประโยชน์มากมายเกินจินตนาการนักเขาจึงคิดว่ามันน่าจะได้รับกระแสตอบรับเป็อย่างมาก
แล้วนี่มันอะไร?
“จริงๆแล้วมันเป็เพราะอะไรกันแน่นะ?’’จางเจิ้นขมวดคิ้วเผยสีหน้าสงสัยอย่างไม่เข้าใจออกมา ขนาดวิดีโอประเภทสร้างความบันเทิงของเขาที่ไม่ได้มีประโยชน์หรือสาระอะไร มันยังทําให้มีคนดูและคนติดตามแล้วทําไมวิดีโอที่มีประโยชน์มากมายแบบนี้ ถึงได้ไม่มีคนติดตามสักคนเลยล่ะสําคัญเลยวิดีโอนี้ลงก่อนวิดีโอของเขาตั้งหลายชั่วโมงแต่ผลลัพธ์ที่ได้กลับออกมาในทางตรงกันข้าม
อย่างไรก็ตามในวินาทีต่อมาเขาก็เข้าใจ
“บางทีที่มันไม่มีคนเข้ามาดูนอกจากฉันคงเป็เพราะความเหลื่อมลํ้าของอารยธรรมก็ได้การวาดภาพเลยไม่ค่อยเป็ที่สนใจสักเท่าไหร่ไม่อย่างนั้นแล้วมันคงทํายอดคนดูได้มากมายเชียวล่ะ’’จางเจิ้นตะหนักได้ถึงความจริง แต่ก่อนที่เขาจะได้คิดไปมากกว่านั้น
ติ๊ง
“คําขอเพิ่มเพื่อนถูกตอบรับเรียบร้อยเซียนพิรุณได้รับคุณเป็เพื่อนแล้ว!’’
เสียงสัญญาณแจ้งเตือนได้ดังขึ้น
ทันใดนั้นใบหน้าของจางเจิ้นก็ปรากฏความยินดีออกมา
“เขารับคําขอเพิ่มเพื่อนของฉัน!’’
จางเจิ้นไม่คิดเลยว่าตัวเขาจะสามารถส่งคําขอและเป็เพื่อนกับเซียนพิรุณคนนี้ได้จริงๆ
สุดยอด!
เขาได้เป็เพื่อนกับเซียนจริงๆแล้ว!
โดยไม่รอช้าจางเจิ้นเข้าสู่รายชื่อเพื่อนและมองไปยังชื่อ ‘เซียนพิรุณ’ ด้วยความดีใจ
พริบตา ชายหนุ่มก็ได้กดคลิกไปที่ชื่อของอีกฝ่ายและทําการส่งข้อความออกไป
“ฉันส่งมันออกไปแล้ว!’’ทันทีที่ส่ง จางเจิ้นก็รู้สึกว่าหัวใจของเขาเต้นถี่ขึ้นเขาไม่เคยตื่นเต้นอย่างนี้มาก่อนเลย
…
จักรวาลแห่งหนึ่ง
ณโลกสีขาวที่กว้างใหญ่ไพศาล รายล้อมไปด้วยธรรมชาติอันบริสุทธิ์
ติ๊ง
เสียงสัญญาณแจ้งเตือนดังขึ้น
ปรากฏชายชราคนหนึ่งใบหน้าอันเหี่ยวย่นของเขาเผยความสงสัย ก่อนมองไปยังข้อความบนหน้าจอที่เด้งขึ้นมา
จางเจิ้น:ยินดีที่ได้รู้จักนะขอรับ ท่านเซียน (อิโมจิยิ้มกว้างสามอัน)
“คนผู้นี้ถ้าจําไม่ผิดเขาเป็ผู้ติดตามคนแรกของข้า’’ เซียนพิรุณพึมพําออกมาเสียงของเขาแ่เบายากที่จะได้ยิน ท้ายที่สุดเขาก็ตัดสินใจส่งข้อความออกไป
…
ติ๊ง
เสียงสัญญาณแจ้งเตือนดังขึ้นก่อนปรากฏข้อความหนึ่งให้เห็น
เซียนพิรุณ:ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกัน (อิโมจิยินดีสามอัน)
จางเจิ้นมองภาพตรงหน้าด้วยความตื่นเต้นและเร่งให้ตัวเองสงบนิ่งเข้าไว้
แต่ทันใดนั้นเอง…
ติ๊ง
เซียนพิรุณ:ถ้าข้าจําไม่ผิด ท่านเป็ผู้ติดตามคนแรกของข้าดังนั้นเหตุผลที่ทําให้ท่านส่งคําขอเป็เพื่อนมาถึงข้า จะต้องเป็สิ่งใดสิ่งหนึ่งที่อยากให้ข้าช่วยเป็แน่เพราะอย่างนั้นเชิญท่านกล่าวออกมาเถิด ไม่ว่าสิ่งนั้นเป็สิ่งใด หากข้าช่วยได้ ข้าก็ยินดีที่จะช่วย(อิโมจิไม่ต้องเกรงใจสามอัน)
จางเจิ้นดีใจและตอบข้อความกลับไป
จางเจิ้น:ขอบคุณขอรับ
เซียนพิรุณ:มิจําเป็ นี่เป็สิ่งธรรมดาที่ข้าควรทํา
จางเจิ้น:เช่นนั้นข้าก็จะไม่เกรงใจอีกต่อไป เื่ที่ข้าอยากให้ท่านช่วยจะบอกว่ามันเป็เื่ก็คงจะแปลกเกินไป แต่สิ่งหนึ่งที่ข้ามั่นใจอย่างแน่นอนคือท่านสามารถช่วยในเื่นี้ได้อย่างไรก็ตามข้าคิดว่ามันไม่ค่อยสะดวกสักเท่าใดที่เราจะส่งขอความกันแบบนี้(อิโมจิเขินอายสามอัน)
เซียนพิรุณ:สิ่งที่ท่านจะกล่าวก็คือ โทรหากันและพูดคุยผ่านเสียงใช่หรือไม่?
จางเจิ้น:ชะ…ใช่แล้ว! ท่านเซียนรู้จักสิ่งนี้ด้วยหรือ? (อิโมใสามอัน)
เซียนพิรุณ:แน่นอน! แม้ข้าจะเป็เซียนที่ตัดขาดจากโลก ทว่าเทคโนโลยีบางส่วนจากสถานที่ห่างไกลข้าก็พอรู้อยู่บ้าง ดังนั้นกับแค่การโทรหาสื่อสารผ่านเสียงมันย่อมไม่ใช่เื่แปลกอันใด!
จางเจิ้น:เช่นนั้นข้ากดโทรเลยนะขอรับ?
เซียนพิรุณ:ตกลง!
“เขาไม่ธรรมดาจริงๆ’’จางเจิ้นยังคงใไม่หาย เขาไม่คิดว่าเซียนจากต่างจักรวาล จะรู้จักการโทรสื่อสารผ่านเสียง
“ฉันจะคุยกับเขายังไงดีนะ?’’อย่างไรก็ตามจางเจิ้นก็ต้องกังวล แม้เขาจะกล้าส่งข้อความอย่างสบายๆแต่เขาก็ไม่มั่นใจเลยว่าตัวเอง จะสามารถสนทนากับเซียนผู้น่าเกรงขามท่านนี้ได้
“เอาไงเอากันคิดซะว่าเขาเป็คนธรรมดาและเพื่อนคนหนึ่งก็พอ!’’ วินาทีต่อมาจางเจิ้นกัดฟัดแน่นตัดสินใจ และโทรออกไป
ทันทีที่เขากดโทรนํ้าเสียงลุ่มลึกของชายชราก็ได้ดังออกมา
“ยินดีที่ได้รู้จักอีกครั้งท่านจาง!’’
แต่ในวินาทีต่อมาจางเจิ้นก็ต้องตกตะลึงเพราะนอกจากเสียงแล้ว ภาพของชายชราคนหนึ่งก็ได้ปรากฏขึ้นมาอีกด้วย
บนหน้าจอโปร่งแสงตรงหน้ามันได้แสดงให้เห็นถึงชายชราที่มีบรรยากาศแตกต่างจากคนธรรมดาทั่วไปอาจบอกได้ว่าเขาเสมือนเป็นักปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ไม่ปาน
“ยะ...ยินดีที่ได้รู้จักขอรับท่านเซียน!’’ จางเจิ้นหัวใจเต้นแรงพูดอย่างกระตุกกระตักออกไปเขาไม่ทันตั้งตัวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงๆ ดังนั้นเขาจึงแอบสบถด่าตัวเองในใจ
‘บัดซบ!ลืมดูไปเลยว่าระบบการสื่อสารมันเป็แบบวิดีโอคอล!’
เกือบหัวใจวายแล้วไหมล่ะ!
“ไม่จําเป็ต้องตื่นเต้นไปคิดซะแค่ว่าข้าเป็เพื่อนคนหนึ่งก็พอ’’ ด้วยประสบการณ์นับหมื่นๆปี เซียนพิรุณเพียงประหลาดใจเล็กน้อยและส่ายหัวเบาๆ ดูเหมือนว่าเพื่อนคนแรกของเขา จะเป็เพื่อนตัวน้อยแห่งโลกมนุษย์
แน่นอนว่าสําหรับเซียนพิรุณแล้วอดีตก่อนจะกลายเป็เซียน เขาได้ท่องไปตามสถานที่ต่างๆ และภพมากมาย โลกมนุษย์ก็เป็หนึ่งในจํานวนนั้นเื่นี้จึงไม่ได้ทําให้เขาใหรือประหลาดใจมากนัก
“ขะ...ขอรับ’’ถึงจะได้ยินอย่างนั้นก็เถอะ จางเจิ้นก็ยังคงตัวสั่นพยักหน้าหงึกๆเขาััได้ถึงความต่างของเด็กชายตัวน้อยที่เคยต่อกรด้วยกับชายชราตรงหน้าได้เป็อย่างดี บอกได้ว่าแม้เด็กชายตัวน้อยจะเป็ปัญญาประดิษฐ์ที่ทรงพลังและอัจฉริยะที่สุดในจักรวาล ทว่าเขาก็ไม่ได้หวาดหวั่นหรือเกรงกลัวอะไรอีกฝ่ายแม้แต่น้อย กลับกัน ต่อหน้าชายชราแล้วแม้เขาจะไม่ได้รู้สึกกลัว แต่เขาประหม่าและตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก
ท้ายที่สุดเขาท่องพึมพําในใจ และเร่งคุมอารมณ์ของตัวเอง
‘สงบไว้คิดซะแค่ว่าเขาเป็เพื่อนก็พอ’
เซียนพิรุณก็ดูจะไม่ได้รีบร้อนเขายิ้มมองเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างสบายๆ
ทางด้านจางเจิ้นก็สามารถควบคุมตัวเองได้อย่างรวดเร็วความประหม่าทั้งหลายได้มลายหายไป และแทนที่ด้วยความสงบนิ่งที่น่าแปลกใจแทน
กลับกันเซียนพิรุณได้รู้สึกถึงบางอย่างจากตัวของชายหนุ่มก่อนใบหน้าอันเหี่ยวย่นของเขาจะหรี่ตาลง
เ้าหนุ่มคนนี้...
364K
