มรดกเทพอยู่ในกายข้า+7!!

"เหม็นมาก!"ซูเฉินบีบจมุูกของเขาแล้ววิ่งไปยังอาบน้ำภายในห้องทันที ของเหลวสีดำค่อยๆถูกชำระล้างออกจากร่างของซูเฉิน ปรากฏผิวอันกระจ่างใสอมชมพู่ราวกับผิวของหญิงสาววัยแรกแย้ม นี้เป็นผลมากจากการเลื่อนเป็นรวบรวมลมปราณขั้นที่11 เป็นการขับสารพิษออกจากกระดูกและร่างกายทั้งหมด ซูเฉินรู้สึกว่าน้ำหนักของเขาลดไปหลายกิโล เนื่องจากการขับสารพิษ สามารถบอกได้เลยว่าก่อนหน้านี้ร่างกายของเขาอยู่ในสภาพใดซูเฉินค่อยๆก้าวออกจากอาบน้ำและแต่งตัว เขามองออกไปยังนอกหน้าต่าง ยามนี้ดวงจันทร์ยังคงลอยเด่นอยู่กลางนภา ซูเฉินเหลือบมองไปยังหยานเออร์ที่กำลังหลับอยู่มุมหนึ่งของเตียง เขาก็ยิ้มอ่อนและนำผ้าห่มไปห่มในนาง จากนั้นเขาเริ่มสำรวจตันเทียนของเขาอีกรอบ ตอนนี้ตันเทียนของเขาขยายขึ้นกว่าเดิมนับสิบเท่า นี้อาจเป็นผลอีกอย่างหนึ่งของรวบรวมลมปราณขั้นที่11 จากนั้นซูเฉินเริ่มสำรวจกำแพงของรวบรวมขั้นที่12ต่อ เขาสามารถเห็นได้ว่ามันมีความหนากว่าของขั้นที่11ถึง5เท่า ซูเฉินรู้สึกเหนื่อยใจเล็กน้อยเมื่อเห็นสิ่งนี้ แต่เขาก็ไม่ได้ถ้อถอย เขาเริ่มดูดซับร่างกายปีศาจของปีศาจต่อทันที จากเดิมที่เขาดูดซับไปเพียง20ส่วนเท่านั้น******เวลาผ่านไปถึงรุ่งเช้า ซูเฉินได้ดูดซับร่างกายของปีศาจจนหมดและยังรวมถึงร่างของหวังชุน,หวังฉินและคนติดตามของเขาอีกคนตอนนี้ซูเฉินได้ทำการตีฝ่าไปกว่า2900กว่าครั้งแต่เขาไม่สามารถฝ่ามันไปได้ แต่ประตูนี้ใกล้จะพังอยู่รอมร่อแล้ว เขาคำนวนว่าเขาต้องตีฝ่าอีกประมาณ70-80ครั้งเท่านั้นก่อนจะฝ่าฟันไปได้ ซูเฉินค่อยๆยันตัวขึ้น และบิดร่างกายช้าๆ เขานั่งขัดสมาธิมาทั้งคืนทำให้ร่างกายของเขารู้สึกปวดเมื่อยเล็กน้อย จากนั้นเขาก็หันไปมองหยานเออร์ที่ยังหลับไม่ยอมตื่น ซูเฉินเห็นนั้นก็หยิบร่างของงูน้อยขึ้นมาบนฝ่ามือแล้วใช้นิ้วแหย่เบาๆไปที่ศรีษะของนาง"ตื้นได้แล้วเจ้างูขี้เซา"ไม่นานก่อนที่ดวงตาของหยานเออร์จะลืมขึ้น ก่อนนางจะมองไปที่ซูเฉินอย่างตกใจ"นะนายน้อย!""เอาล่ะหยานเออร์ ข้าหิวแล้วไปหาอะไรกินกันเถอะ"จากนั้นซูเฉินก็นำหยานเออร์ไว้ภายในแขนเสื้อและออกจาห้องเดินลงไปยังชั้น1ของโรงเตี้ยมเสี่ยวเอ้อที่เห็นซูเฉินเดินลงมา ก็รีบเดินเข้าไปรับเขาทันที"อรุณสวัสดิ์ขอรับนายน้อย ท่านต้องการทานอาหารหรือไม่"ซูเฉินเห็นเช่นนั้นก็พยักหน้าและโยนเหรียญทองอีกเหรียญให้เสี่ยวเอ้อ"ขอห้องพิเศษและอาหารทุกอย่างของที่นี้""นะนี้! นายน้อยขอรับข้าเกรงว่าเงินนี้จะไม่พอ"ซูเฉินหันไปมองเสี่ยวเอ้อแล้วพูดว่า"นั้นข้าให้เจ้า ส่วนค่าใช้จ่ายอื่นค่อยเก็บทีหลัง""อ่า! เข้าใจแล้วขอนับ"เสี่ยวเอ้อดีใจอย่างมาก ก่อนพาซูเฉินไปยังห้องพิเศษสำหรับทานอาหาร ในเวลาไม่นานอาหารต่างๆก็มาเสิร์ฟอย่างรวดเร็ว อาหารสาระพัดชนิดปรากฏตรงหน้าของซูเฉินมีจำนวนกว่า30จาน เมื่อเห็นว่าเสี่ยวเอ้อออกไปแล้วซูเฉินก็กล่าวกับหยานเอ่อว่า"หยานเออร์ออกมากินเร็ว" ไม่นานงูน้อยก็เลื้อยออกมา นางมองอาหารตรงหน้าด้วยสายตาหิวโหยก่อน จะพุ่งเป็นลำแสงกลืนกินอาหารทั้งหมดอย่างรวดเร็ว "นายน้อยเจ้าค่ะ ข้ายังไม่อิ่มเลยเจ้าค่ะ"ซูเฉินเห็นเช่นนั้นตาเขาก็กระตุกเล็กน้อย'งูน้อยตัวนี้กินจุจริงๆ'เมื่อเห็นว่าอาหารกว่า30จานนั้นได้หมดแล้ว ซุเฉินก็เรียกเสี่ยวเอ้อเข้ามาอีกครั้ง เขาสงสัยว่าทำไมซูเฉินเรียกเขาอย่างรวดเร็ว แต่เมื่อเห็นจานอาหารที่ว่างเปล่าตรงหน้าเข้าก็ตกตะลึงและเข้าใจเรื่องราวได้อย่างรวดเร็วจากนั้นอาหารชุดใหม่ก็มาถึง หยานเออร์ตัวน้อยไม่รีรอพุ่งเข้าหาจานอาหารอย่างบ้าคลั่ง เมื่อนางกินไปได้ครึ่งหนึ่ง นางก็กลับมานอนข้างๆซูเฉิน ซูเฉินเหลือบมองไปยังท้องของหยานเออร์ที่ป่องออกมาแล้วก็หัวเราะเบาๆจากนั้นเขาเริ่มทานอาหาร เมื่อเขาทานเสร็จสิ้นก็เรียกเสี่ยวเอ้อเข้ามา และจ่ายเงิน มื้อนี้เขากินไปทั้งกว่า12เหรียญทองแม้ว่าเขากินจริงๆไม่ถึง1เหรียญทองก็เถอะเสี่ยวเอ้อนับเหรียญทองในมือแล้วพบว่ามี15เหรียญจึงได้กล่าวกับซูเฉิน"นายน้อยขอรับท่านให้ข้าเกินมา3เหรียญทอง"

"เจ้าสามารถรับมันไปได้ แต่ข้าต้องการทราบข่าวในเมืองหลวงตอนนี้"

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่39

คล้ายกับเรื่องมรดกเทพอยู่ในกายข้า+7!! ที่คุณอ่าน

มรดกเทพอยู่ในกายข้า+7!!

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่39

คล้ายกับเรื่องมรดกเทพอยู่ในกายข้า+7!! ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้