Amara จากคนสู่ราชัน

        แต่ในวันนี้ตึกทั้งหมดกลับสะอาดสวยงาม ขอทานที่เห็นก็มีเพียงคนที่เคยเป็นทหารให้กับเมืองคาเซลเท่านั้น และประชาชนก็ต่างยิ้มแย้มอย่างสนุกสนาน ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์หรือสัตว์อสูรต่างอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข

        ซึ่งเป็นภาพที่หาดูได้ยากมาก ไม่ต้องบอกเลยว่าขอทานทุกคนรวมถึงเขา กลับถูกทั้งมนุษย์และสัตว์อสูรต่างดูถูกเหยียดหยามไม่ต่างกัน ชายหนุ่มนิรนามหาสนใจไม่ แม้สิ่งมีชีวิตพวกนี้จะจำเขาไม่ได้ หรือไม่เคยเห็น เขาก็ไม่สนใจอยู่แล้ว

        "ได้เวลาไปรับของแล้วสินะ" รางวัลเควสที่บุกยึดเมืองคาเซล ชายหนุ่มยังไม่ได้แม้แต่นิด ทำใหเเขาอดใจไม่ได้ที่จะสนใจ แต่ก่อนหน้านั้น

        "หน้าต่างค่าสถานะ"

        ---

        [ข้อมูลตัวละคร]

        ชื่อตัวละคร : นิรนาม

        เลเวลปัจจุบัน : 100 (???/700m)

        ปลุกสายเลือด : 100/200

        คลาส : ผู้สืบทอดผู้ใช้เลือด [พัฒนาคลาส 0/3]

        สมญานาม : ผู้ครองเลเวลอันดับ 1 ของหมู่บ้านเอ็นพีซีมือใหม่ (สวมใส่)

        พลังชีวิต : 40.8k/40.8k   มานา : 4.05k/4.05k    

        ความเหนื่อยล้า : 100/100 (ไม่สามารถเพิ่มได้)

        พลังกายภาพ : 445(+10)    ความแข็งแกร่ง(ถึก) : 408(+10)

        ความว่องไว : 430(+10)    การมองเห็น : 405(+10)

        ค่าคงเหลือสถานะ : 0

        * เลเวลตามกำหนดค่าสถานะจะพุ่งขึ้นทุกชนิดตั้งแต่ 1-50 แบบสุ่ม (แขนขวาของผู้เล่นจะไม่สามารถใช้ได้ตั้งแต่เลเวล 100 ถึงเลเวล 200 หากพ้นเลเวลที่กำหนดไว้แล้ว มีโอกาสที่เงื่อนไขจะเปลี่ยนแปลง)

        * พละกำลังการถืออาวุธทุกชนิดจะเป็นแบบสุ่ม จับ 1 ครั้งจะสุ่ม 1 ครั้ง (ทักษะสกิลไม่สามารถช่วยผู้เล่นได้ หรืออะไรก็ตามทุกกรณีไม่มีเงื่อนไข)

        ---

        "แม้จะเป็นค่าสถานะที่น่ากลัว แต่ก็เทียบกับลูกสาวธุรกิจพันล้านของโอซีลิสไม่ได้" นิรนามกล่าวกับตนเอง ในเวลานี้ค่าสถานะของเขานั้นมีเทียบเท่ากับผู้เล่นเลเวล 172

        "จากการดูรวมๆ แล้ว ดูเหมือนที่เลเวล 100 ไม่กระเตื่องขึ้น เป็นเพราะคลาสของเราสินะ ดูเหมือนต้องลงมือทำเควสหลักซะแล้ว" หลังจากที่ไม่ได้รับเควสมานานในหมู่บ้านเอ็นพีซี ในเวลานี้เขาจะได้รับเควสหลักอีกครั้ง

        "คิดแล้วท้อใจชะมัด" ในเวลานั้นตนเองเป็นเพียงผู้เล่นเสมือนขอทาน และตอนนี้....มันก็เป็นอยู่อย่างงั้น เนื่องด้วยสกิลพิเศษ 2 ชนิดที่ทุกคนต้องได้มา ทำให้ชายหนุ่มอดรู้สึกไม่ได้ว่าเขาจะได้รับแบบนั้นไหม

        "เปิดหน้าต่างเควส"

        พรึบ!!

        ---

        [ภารกิจระดับตำนาน(ต่อเนื่อง) : จงปลุกอสูรบรรพกาล <บาร์ธาซ่าร์> (1/3)]

        ระดับความยากของภารกิจ : ไม่สามารถระบุได้

        บาร์ธาซ่าร์-เมอร์เซียส อสูรบรรพกาลที่อดีตกาลเป็นมนุษย์ที่ส่งส่งและแข็งแกร่งที่สุด และเคยเป็นอดีตโลกาของโลก จนขนาดโลกาจากสรวงสวรรค์และนรกยังไม่อาจกล้าดูจาไม่สุภาพได้ พลันเมื่อบาร์ธาซ่าร์มีอายุขัยที่น้อย ทำให้พลังของเขาอ่อนลงตามความชราภาพ

        แต่แทนที่เขาจะตายอย่างสงบ เขากลับถูกโลกาทั้ง 2 หมายจะสังหารเขา แต่ด้วยฤทธิ์ของเขา ส่งผลให้บาร์ธาซ่าร์สังหารโลกาทั้งสองสำเร็จ แต่แลกกับการที่พลังแห่งความมืดดูดกลืนความเป็นมนุษย์จนหมดสิ้น ส่งผลให้เขากลายมาเป็นจอมอสูรบรรพกาลที่หลับใหลอยู่ในโลกใบนี้

        เงื่อนไขความสำเร็จ : ท่านต้องออกเดินทาง ตามหาชายผู้ชื่อว่า <อัสลัน-เมอร์เซียส> ผู้มีสายเลือดเดียวกับบาร์ธาซ่าร์ ณ ที่แห่งหนึ่งในเมืองรูซิต สถานที่เต็มไปด้วยพลังแห่งทวยเทพ แต่ด้วยความลับของอัสลัน ทำให้เขาต่อต้านพลังที่อสูรระดับราชาไม่อาจต่อกรได้

        รางวัลความสำเร็จ : ค่าความสนิทสนิมของ <อัสลัน-เมอร์เซียส> เพิ่มขึ้น 10% , ท่านสามารถอัพเลเวลได้ถึง 140

        บทลงโทษหากทำภารกิจล้มเหลว : ท่านจะถูก <อัสลัน-เมอร์เซียส> สังหารกลับมา พร้อมกับค่าความสัมพันธ์ที่ติดลบ 10%

        ---

        "นี้คือภารกิจเสี่ยงตายชัดๆ" นิรนามกล่าวเบาๆ ก่อนจะพุ่งตัวออกไปด้วยความเร็วสูง เขามองไปรอบๆ เมืองด้วยแววตาสนใจ พบว่าในเวลานี้มีแต่ประชาชนไร้ซึ่งผู้เล่นอย่างแท้จริง ผ่านไปไม่นานชายหนุ่มก็มาถึงหอคอยแห่งหนึ่ง

        ชายหนุ่มกวาดสายตาไปรอบๆ เขามั่นใจแน่ว่าที่ที่โดดเด่นที่สุด ย่อมเป็นที่ที่ผู้ครองเมืองคาเซลอยู่...แม่ทัพที่ 1 และ 2 จนถึง 6 ในเวลานี้เขาต้องรับอารมณ์ของทั้ง 5 คนซึ่งอาจมนิสัยแตกต่างกัน เพราะฉะนั้นเขาจะไปแป๊ปเดียวและออกมาทันที เพื่อไม่ให้พวกเขาต้องกระทำอะไรกับเราได้

        "แกเป็นใคร?" นิรนามชะงักหันกลับไป

        [บอสลับ : แม่ทัพเบื้องหลังการก่อกบฏ ที่ 2(หายากสูงสุด) เลเวล 401]

        'ชั่งเป็นเวลาที่เหมาะกับการโดนประหารจริงๆ เลยเรา' นิรนามพลันรู้สึกไม่ดีในใจ อีกฝ่ายมีเลเวล 401 ซึ่งมากกว่าแม่ทัพที่ 1 เป็น 1 เลเวล แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็มีไพ่ตายอย่างแหวนวิญญาณ และวังวนมิติ เพื่อหลบหนีไม่ก็สังหารอีกฝ่ายทิ้งซะ

        "ผมเป็นแค่ขอทานเท่านั้นครับ" เมื่อสมองมันตัน ชายหนุ่มไม่รู้มันเป็นเพราะอะไร แต่ที่แน่ๆ บอสลับแบบนี้ย่อมมีทักษะสกิล ความสามารถที่ไม่อาจจินตนาการได้อยู่ แน่นอนนิรนามคิดว่าการที่เขาคิดอะไรไม่ออก ย่อมเกิดจากอีกฝ่าย

        "ขอทานเท่านั้นเหรอ? ดูเหมือนเจ้าจะเป็นขอทานชนิดพิเศษสินะ" คิดแล้วคิดอีกก็หัวตัน ทำให้นิรนามอดไม่ได้ที่จะแสดงอาการไม่พอใจออกมา ส่งผลให้แม่ทัพที่ 2 แแสระยิ้มเหี้ยม

        "เป็นเพียงสัตว์ชั้นต่ำ กลับแสดงอาการต่อต้าน ดูเหมือนจะอยากตายเต็มทนแล้วสินะ ไอ้ขอทานต้องสาป" นิรนามเค้นเสียงออกมา ในหัวของเขามันโล่งไม่มีอะไรที่จะแสดงออกมา หากมันไม่โล่งป่านี้ชายหนุ่มคงหยิบยืมพลังจากสมญานามของโลกภูติวิญญาณออกมาแล้ว

        "เพราะอะไรต้องยั่วโมโหผมด้วย?" นิรนามถาม

        "ข้าไม่จำเป็นต้องบอกขยะอย่างเจ้า เพราะฉะนั้นตายไปซะ" แววตาแม่ทัพที่ 1 ฉายจิตสังหารออกมา นิรนามพลันแสระยิ้มออกนอกหน้า

        "ดูเหมือนว่ารางวัลแม่ทัพที่ 1 ของแก ฉันคงไปรับไม่ได้แล้ว เพราะฉะนั้นการฆ่าแกในครั้งนี้ ถือเป็นรางวัลของฉันละกัน" แม่ทัพที่ 2 พลันตื่นตระหนก ไม่ทันได้กล่าวรังสีจิตสังหารที่น่ากลัวก็พุ่งออกจากร่างนิรนาม

        "ฉันจะฆ่าแก เพื่อเป็นการสั่งสอนแม่ทัพอีก 5 คนให้แกเอง"

        ชิ้ง!!

        นิรนามตวาด <ดาบราชาหมาป่าพระจันทร์สีเลือด> ออกมาด้วยมือซ้าย เพราะแขนขวา มือขวาของเขานั้นไม่สามารถใช้งานได้ แต่ดีที่กำลังของมันสมดุลกับแรงในมือ ด้วยการสุ่มของระบบ ทำให้ชายหนุ่มใช้งานได้ง่ายอย่างน่ากลัว แต่ด้วยมือซ้ายก็ยังเป็นมือซ้าย ทำให้การจับเงอะๆ งะๆ อย่างเห็นได้ชัด

        "ได้เวลาตายของแกแล้ว แม่ทัพที่ 2"