“มู่หลินแกหยามฉันซึ่งๆหน้าขนาดนี้มันจะมากเกินไปแล้วนะเฮ้ย!’’เทาก้านใช้มือขวากุมหน้าอกข้างซ้ายขณะที่หอบหายใจด้วยความโกรธมันดูเหมือนว่าเขาจะโกรธมากจริงๆและอาจสามารถหัวใจวายตายได้ทุกเมื่อ
“หยามแกงั้นเหรอ? เปล่าเลย! แกไม่มีค่าพอให้ฉันแยแสด้วยซํ้า!’’มู่หลินส่ายหัวก่อนบอกกับพนักงานสาว “คุณรีบไปทํารายการให้ผมเร็วๆสิ!’’
“แก!’’เห็นแบบนั้นเทาก้านก็แทบคลั่งไอ้หมอนี่มันไปกินดีสู้เสือมาจากไหนถึงได้กล้าโอหังต่อหน้าเขาเช่นนี้?
“ได้ค่ะ!’’พนักงานสาวถึงจะรู้สึกกังวลว่าทั้งสองจะทะเลาะกันอย่างรุนแรงแต่เธอก็ไม่รอช้าที่จะนําเงินของชายหนุ่มไปเพื่อทํารายการ
หลังจากที่พนักงานสาวไปแล้วเทาก้านก็ยกแขนอันเต็มไปด้วยไขมันและสั่นเทาชี้ไปยังหน้าของมู่หลินเขาแสยะยิ้มอย่างชั่วร้าย “มู่หลินแกคุกเข่าขอโทษฉันซะ! แล้วเื่นี้ถือเป็จบ!ถ้าไม่แล้วแกโดนพี่หลินเล่นงานแน่!’’
เดิมทีเทาก้านโกรธมากจนอยากเข้าไปอัดมู่หลินซะเดี๋ยวนั้นแต่เขานึกถึงพี่หลินของเขาได้ซึ่งเขาก็จําได้ว่าเมื่อก่อนมู่หลินก็รู้ดีว่าชายคนนั้นเป็คนยังไงเขาจึงคิดว่าถ้านําอีกฝ่ายมาขู่ มู่หลินจะต้องคุกเข่าขอโทษเขาอย่างแน่นอน!
“คุกเข่าขอโทษแก?จะตลกก็ให้มันน้อยๆหน่อย! ฉันนี่ล่ะจะตบปากแกให้แกหนีเหมือนหมาเลย!’’มู่หลินโกรธมาก เขาไม่รอช้าที่จะเคลื่อนตัวเข้าหาเทาก้านอย่างรวดเร็ว
เห็นมู่หลินขยับเข้ามาเทาก้านก็ใและเตรียมถอยหลังหนีอย่างไรก็ตามในวินาทีนั้นความเร็วของเขากลับเชื่องช้าเป็อย่างมาก
ผวัะ!
ใบหน้าอันอวบอ้วนของเทาก้านถูกกระแทกอย่างแรงฟันมากมายล้วนหลุดออกจากปากกระเด็นออกมาพร้อมเื ก่อนจะตามมาด้วยนํ้าเสียงโหยหวน
“อ๊ากกกก!’’เทาก้านใช้มือทั้งสองกุมปากของเขาด้วยสีหน้าเ็ปและตื่นตะหนกก่อนจ้องมองไปยังชายหนุ่มตรงหน้าด้วยความโกรธแค้น“มู่หลิน...แก!’’
“ทําไม?ยังจะเอาอีกเหรอไง!’’ มู่หลินขู่และง้างฝ่ามือเตรียมตบอีกครั้ง
เทาก้านที่เห็นก็ร่างกันสั่นระริกด้วยความหวาดกลัวเขาไม่รอช้าแม้แต่น้อยที่จะรวบรวมความกล้าวิ่งหนีไปจากตรงนั้นอย่างไวถึงจะอย่างนั้นก่อนที่เขาจะจากไป เขาก็ได้ข่มขู่มู่หลินด้วยความแค้นอีกครั้ง“มู่หลินเื่ของเรามันไม่จบง่ายๆแน่!’’
“เหอๆ’’มองดูเทาก้านที่จากไป มู่หลินก็ส่ายหัวอย่างสมเพชก็รู้ๆกันอยู่ว่าเขาเป็ถึงจุดสูงสุดของแดนเต๋าจะไม่ให้โกรธได้อย่างไรล่ะเมื่อมีคนให้เขาคุกเข่า?
ไม่โกรธก็บ้าแล้ว!
สําหรับมู่หลินแล้วแม้เขาจะสงบนิ่งกว่าคนธรรมดาทั่วไปแต่นิสัยของเขาก็แปลกเช่นกัน แน่นอนว่าหนึ่งในนั้นคือความหยิ่งยโสของจุดสูงสุดโดยเฉพาะเื่การคุกเข่า นั่นถือเป็สิ่งต้องห้ามอย่างแรงใครก็ตามที่กล้าสั่งให้เขาคุกเข่า คนพวกนั้นล้วนรับผิดชอบไปหมดแล้ว
เทาก้านเองก็เช่นกัน!
ส่วนเื่พี่หลินนั้นไม่ใช่ว่ามู่หลินจําไม่ได้เขาจําได้เป็อย่างดี แต่เขาในตอนนี้มีอะไรให้ต้องกลัวล่ะ?
ก็แค่คนธรรมคนหนึ่งจะหลินไหนก็มาเหอะ!
ไม่ช้าพนักงานสาวที่ไปทํารายการให้มู่หลินก็กลับมาเธอที่สังเกตเห็นถึงฟันและเืบนพื้นของเทาก้านก็ใอย่างแรง
เห็นแบบนั้นมู่หลินก็ยิ้มบาง“ฝากทําความสะอาดหน่อยนะคนสวย!’’
“ได้ค่ะ!’’ได้ยิน พนักงานสาวก็หัวใจเต้นแรงตึกตักตึกตัก ในตอนนี้เธอไม่สนใจอะไรอีกแล้วนอกจากหนุ่มหล่อ...
…
ส่วนหนึ่งของมาเก๊าภายในตรอกที่มืดมิดมีร่างนักเลงกว่าสิบคนนอนกองอยู่กับพื้นและร้องเสียงโหยหวนท่ามกลางของพวกมันปรากฏชายหนุ่มผมสีเงินคนหนึ่งใบหน้าหล่อเหลาของเขาแฝงให้เห็นถึงความเ็าและหยิ่งยโส
ทันทีที่ชายหนุ่มวางสายความสงสัยก็ปรากฏให้เห็นผ่านใบหน้าของเขาก่อนที่จะพึมพํา “มู่หลิน…’’
…
เวลาเดียวกันห่างออกไปไม่ไกลจากหน้าทางเข้า City of Dreamsมีชายวัยกลางคนสองคนในชุดสูทยืนแฝงตัวในกลุ่มฝูงชนอย่างเงียบงัน
ในไม่ช้าทั้งสองคนก็สบตากันก่อนที่จะเข้าสู่ข้างใน
…
ทางด้านมู่หลินหลังจากที่เขาซื้อนาฬิกาแล้วเขาก็ได้ซื้อพวกเสื้อผ้าด้วยดังนั้นต่อมาเขาจึงตรงดิ่งไปซื้อโทรศัพท์เครื่องใหม่อย่างยี่ห้อ Huawei
พอเสร็จสิ้นการซื้อของทุกอย่างที่จําเป็เขาก็เกิดความคิดหนึ่งขึ้นมา “น่าจะยังมีเวลาอีกนิด งั้นฉันน่าจะไปร้านเสริมสวยเสียหน่อย…’’
ไหนๆงานเลี้ยงฉลองก็มีคนมากมายไปเข้าร่วมจะให้ดีเขาคงต้องจัดเต็มบ้าง ไม่งั้นซุยิคงเสียหน้าน่าดู!
โดยไม่รอช้ามู่หลินออกจาก City of Dreams อย่างรวดเร็วจากนั้นเขาก็ตรงไปยังร้านเสริมสวยชายข้างทาง
เมื่อเข้ามาในร้านแล้วมู่หลินก็ต้องประหลาดใจเพราะตอนนี้สายตาของเขาพบเข้ากับสาวสวยคนหนึ่งที่จัดได้ว่าเลิศลํ้าเธอมีผมยาวสลวยสีดําที่มาพร้อมกับใบหน้ารูปไข่อันยั่วยวนทั้งนี้ด้วยทรวดทรงและหน้าอกคู่ตูมของเธอมันได้ทําให้ความทรงเสน่ห์ของเธอเทียบได้กับความงดงามของเทพธิดา...
อย่างไรก็ตามมู่หลินไม่แยแส!
มู่หลินเพียงเหลือบมองเธอเล็กน้อยก่อนที่จะคุยกับเ้าของร้านเพื่อใช้บริการ
ทางด้านสาวสวยที่สังเกตเห็นปฏิกิริยาของชายหนุ่มเธอก็ชะงักไป แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร เธอเพียงแค่มองชายหนุ่มอย่างสนอกสนใจเล็กน้อย
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วขณะที่มู่หลินอยู่ใน่ทําผม หญิงสาวก็เช่นกันดังนั้นเมื่อพวกเขาทั้งสองใช้บริการเสร็จ พวกเขาจึงออกมาจากร้านพร้อมกัน
อย่างไรก็ตามในตอนนี้เป็เวลามืดคํ่าแล้วบวกกับอยู่ใกล้ตรอกครึ้มๆ จึงส่งผลให้ไม่ค่อยมีใครอยากอยู่รอบๆนี้นานนักหญิงสาวเองก็เช่นกัน เธอเตรียมที่จะจากไปทันที
ทว่าวินาทีนั้นเองกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งก็เดินออกมาจากตรอกข้างๆโดยมีชายหนุ่มผมแดงคนหนึ่งชี้ไปที่เธอ “ลูกพี่นั่นแหละสาวสวยที่ผมพูดถึง!’’
“ไม่เลว!หุ่นแบบนี้ถ้าได้เล่นด้วยทั้งคืนคงขึ้น์ชั้นเจ็ดอย่างแน่นอน!’’ชายร่างโตอันเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อกํายําพยักหน้าแล้วมองเรือนร่างของหญิงสาวตรงหน้าด้วยสายตาหื่นกระหายในความคิดของมัน คืนนี้จะต้องสนุกอย่างแน่นอน!
“ลูกพี่พวกผมหวังจะได้ต่อจากลูกพี่อยู่นะครับ!’’เหล่าอันธพาลหนุ่มกว่าเก้าคนที่ตามมาก็หัวเราะสนั่นสายตาของพวกมันที่จ้องไปยังหญิงสาวนั้นเต็มไปด้วยความหื่นกระหายเช่นกัน
หญิงสาวที่เห็นก็เริ่มรู้สึกไม่ดีเธอจึงหันไปมองชายหนุ่มข้างๆโดยหวังว่าเขาจะทําอะไรซักอย่าง
“คุณสามารถกลับเข้าไปในร้านก่อนได้เพราะนั่นคือที่ๆปลอดภัย!’’ เห็นหญิงสาวมองมามู่หลินก็แสร้งเป็ฮีโร่ให้คําแนะนําอย่างสุภาพ
“...’’ ได้ยินหญิงสาวก็หมดคําพูด เธอ้าให้เขาช่วยนะไม่ได้้าให้พูดในสิ่งที่ไม่อยากได้ยิน!
ชายหนุ่มคนนี้เขาไม่เต็มรึเปล่านะ?
หญิงสาวอดสงสัยไม่ได้จริงๆ
เห็นแบบนั้นเหล่าอันธพาลก็หัวเราะสนั่นโดยเฉพาะหัวหน้าของพวกมัน มันนั้นแสยะยิ้มอย่างดูถูก “ช่างสวะเสียจริง!’’
“จะทําอะไรก็ทําไปแล้วกัน!ผมไปละพอดีมีธุระต้องไปทํา!’’ ต่อหน้าคําดูถูกอย่าง ‘สวะ’มู่หลินไม่สนใจแม้แต่น้อย เขาเลือกที่จะเดินสวนทางกับพวกอันธพาลไปอย่างสบายๆ
“...’’ เป็อีกครั้งที่หญิงสาวหมดคําพูดดูเหมือนว่าเธอจะเริ่มตะหนักได้แล้วว่าชายหนุ่มคนนี้เป็พวกขี้ขลาดอย่างแท้จริง
ส่วนพวกอันธพาลนั้นต่างมองอย่างดูถูกพวกมันไม่เคยเห็นใครที่ขี้ขลาดขนาดนี้มาก่อนเลย
อย่างไรก็ตามหัวหน้าอันธพาลกลับไม่คิดเช่นนั้นเขากลับรู้สึกว่าการกระทํานี้ของชายหนุ่มเป็การดูถูกพวกเขาแทนเขาจึงเอ่ยขึ้นด้วยนํ้าเสียงเ็า “แกคิดว่าแกอยากไปก็ไปได้งั้นเหรอ? เหอะ! ฝันหวานไปหน่อยแล้ว!กลับมานี่ซะ! มาคุกเข่าให้ฉันคนนี้ก่อน...ไอ้เ้าสวะ!’’
วินาทีนั้นเองชายหนุ่มที่เพิ่งเดินไปได้ไม่ไกลก็หยุดฝีเท้าลงถ้ามีใครเห็นใบหน้าของเขา คนๆนั้นจะสามารถพบได้ทันทีว่าคิ้วทั้งสองของเขากําลังขมวดอยู่
คุกเข่า?
ช่างกล้าเสียจริง!
1K
