ดวงใจมาเฟีย [มี E-Book แบบจบเรื่องที่ Meb]

เรื่องนี้มี E-Book แบบจบเรื่องที่แอป Meb แล้วน้าา (ฉบับเต็มไม่ตัดฉาก NC) พิมพ์ชื่อนามปากกา 'นังหมูปีศาจ' ที่ช่องค้นหาก็เจอเลยค่ะ หรือจะคลิกลิงก์ด้านล่างนี้ก็ได้นะเผื่อใครไม่อยากรอไปกดมาอ่านกันได้นะคะ จิ้ม https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMzg5NTY3MyI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjEzMTc5NiI7fQ

**********

ตอนที่ 38

[หนึ่งสัปดาห์ต่อมา]

"มาทานข้าวด้วยกันสิคะ คอสโม่ วิคเตอร์" 

บะหมี่เอ่ยชวนเพื่อนสามีที่ตอนนี้ย้ายมาอยู่ด้วยกันเป็นที่เรียบร้อยแล้วเหตุเพราะความหน้ามึนของเพื่อนสามีทั้งสองคนอยากจะอยู่ใกล้มาร์ติน กับ มาร์แชล ตลอดเวลา ทำให้อยู่ๆก็กลายเป็นครอบครัวเดียวกันไปโดยปริยาย

"มีอะไรกินบ้าง บะหมี่ทำเองเหรอ" คอสโม่เดินตรงไปยังโต๊ะรับประทานอาหารขณะที่วิคเตอร์ก็ตามมาติดๆ

"มาร์ติน มาร์แชล ไปไหน" 

ดูท่าแล้วคนที่ติดเด็กแฝดจะไม่ใช่แค่มอร์แกน คนเดียว ทุกครั้งที่วิคเตอร์ กับ คอสโม่ กลับมาจากทำงาน ไม่ว่าจะดึก จะเหนื่อยแค่ไหน เขาต้องเข้ามาขุดเอาสองแฝดไปนอนด้วยทุกครั้ง

"แดดดี้พาไปเดินเล่นที่สวนหลังบ้านคะ"

คอสโม่นั่งลงที่โต๊ะอาหารมองหน้าบะหมี่ อย่างนึกอาลัยอาวรณ์ แต่เมื่อนึกถึงหน้าสองแฝดขึ้นมาเขาลุกพรวดขึ้นในทันทีเดินตรงไปยังสวนหลังบ้าน

"เออ ... อย่าบอกนะว่าจะไปแย่งมาร์ติน กับมาร์แชลมาน่ะ" วิคเตอร์พยักหน้าพลางเลื่อนเก้าอี้แล้วนั่งลงฝั่งตรงข้ามบะหมี่ 

"มีอีกสักสองคนสิ ถ้ามอร์แกนมันไม่มีน้ำยาแล้วเดี๋ยวฉันทำเอง"

"ไม่ได้!!"

พูดไม่ทันขาดคำน้ำเสียงทรงอำนาจของมอร์แกนก็ดังขึ้น ตามด้วยเสียงฝีเท้าที่เดินก้าวเข้ามาอย่างไว

"ถ้ามึงได้กูก็ต้องได้อะ"

เอากับเขาสิ ไม่มีใครยอมใครเลยจริงๆ คอสโม่อุ้มมาร์แชล ส่วนมอร์แกนอุ้มมาร์ติน เดินตรงมายังโต๊ะอาหารที่จัดสำรับไว้เรียบร้อยแล้ว

"ทานข้าวเถอะค่ะ อย่าคุยเรื่องไร้สาระเลย" เธอปรามสามหนุ่มด้วยน้ำเสียงกดต่ำ ขณะที่สามมาเฟียนั่งหดคอเพราะถูกคุณครูดุจนหมดมาด

"แอ๊ะ~ / แอ๊ะ~" 

สองแฝดอยู่ในความดูแลของคอสโม่ กับวิคเตอร์ หลังจากที่ทุกคนรับประทานอาหารเรียบร้อยแล้ว 

"ไปดูปลากับแด๊ดไหมครับ"

วิคเตอร์อุ้มมาร์ตินขึ้น ก่อนพยักหน้าให้คอสโม่อุ้มมาร์แชลตามไปดูปลาที่สวนหลังบ้าน

"ไปหมดแล้ว ตัวเล็กครับ แด๊ดง่วงจัง" 

มอร์แกนเดินอ้อมมาทางข้างหลังของบะหมี่ สองมือหนาโอบกอดรอบเอวเล็กไว้หลวมๆ ก้มหน้าจูบสัมผัสหัวไหลมนแผ่วเบา

"อ๊ะ!!"

ยังไม่ทันตั้งตัว มอร์แกนอุ้มบะหมี่ขึ้นในท่าเจ้าสาวอย่างรวดเร็วก่อนที่จะก้าวพรวดๆ ขึ้นห้องนอนไปอย่างมีเลศนัย

"แดดดี้ หมี่รู้นะคะ" 

แม้ปากจะปรามสามีหนุ่มแต่หญิงสาวก็ยังคงตะกองกอดลำคอหนาเอาไว้หลวมๆ มอร์แกนวางหญิงสาวลงบนเตียงขนาดใหญ่แผ่วเบา

"อยากทำน้องให้แฝด แด๊ดโดนไอ้สองตัวนั้นแย่งลูกไปหมดเลย" ดู๊ดูเขาอ้อน น่าเอ็นดูจริงๆ 

ศีรษะหนาก้มลงคลอเคลียหน้าขาขาวอย่างแผ่วเบา จงใจให้เคราสัมผัสถูกหญิงสาว "อ๊าา~ " 

ความเสียวซ่านเข้าเล่นงานหญิงสาวอย่างสุดกลั้นจนต้องปล่อยเสียงครางออกมา

"แด๊ดขอนะครับ"

มอร์แกนเงยหน้าขึ้นมองส่งสายตาออดอ้อนจนหญิงสาวยอมใจอ่อนปล่อยยิ้มหวานเยิ้มออกมาเป็นการตอบตกลงทางอ้อม

✂✂✂✂ Cut NC ✂✂✂✂