มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย

“ให้สาวงามเลี้ยงข้าว?” ฉินเฉารีบส่ายหัว “ไม่ ทำไม่ได้ ฉันไม่อยากเป็นหนุ่มหน้าขาว”

“เหอะ ท่าทางอย่างนาย นายคิดว่าตัวเองมีสิทธิ์เป็นเด็กเลี้ยงหรือไง!” ซ่างกวนหยานส่งสายตาดูถูกให้ฉินเฉา “นายคิดว่าง่ายนักหรือไงที่จะเป็นเด็กเลี้ยงได้น่ะ? ฉันจะบอกให้นะ สภาพของนายมันยังห่วยอยู่ ไม่มีใครเขาอยากจะเลี้ยงนายหรอก!”

เมื่อเสียงที่คล้ายกับพี่สาวนี้จบลง ลิฟต์ของห้างก็หยุดที่ชั้นแรก เหล่าผู้ชายและผู้หญิงที่ร่ำรวยและมีหน้ามีตา ต่างพากันเดินออกจากลิฟต์

หนึ่งในนั้นสวมขนมิงค์ชั้นสูง เพียงมองครั้งเดียวก็สามารถบอกได้เลยว่าต้องใช้เงินไปมากแน่นอน ผู้หญิงคนนั้นกวาดสายตามองมาที่ฉินเฉาเบาๆ

เธอให้อารมณ์ที่หยิ่งเอามากๆ เมื่อมองไปที่รูปร่างของเธอ อายุของเธอคงจะไม่น้อยแล้ว แต่ผิวของเธอค่อนข้างดี หลังจากกวาดมองฉินเฉา เธอก็หยิบเอาของสีทองชิ้นหนึ่งออกมา พร้อมกับกลิ่นหอมบางๆ มันเป็นนามบัตรของเธอ ที่ออกมาจากกระเป๋าหลุยส์ และส่งมันใส่มือฉินเฉา

“ถ้านายมีเวลา โทรมาตามเบอร์ที่อยู่บนบัตรนี้ และมาหาฉัน” พร้อมกันนั้น สาวงามที่ออกจะเป็นสาวสูงวัยผู้ร่ำรวยก็เดินบิดเอว และเดินออกจากห้างไป

รถโรลสรอยซ์ค่อยๆ แล่นมาจอดที่ทางเข้าห้าง รับผู้หญิงคนนั้นไป

“นี่มัน....” ฉินเฉามองไปที่นามบัตร พูดไม่ออกไปครึ่งวัน

สองสาวเอามือปิดปากตัวเองด้วยความตกใจ ไม่อยากจะเชื่อกับสิ่งที่เพิ่งเกิดตรงหน้าพวกเธอ

เพียงแค่เธอเพิ่งจะพูดเสร็จว่าเขาไม่มีคุณสมบัติพอที่จะเป็นเด็กเลี้ยง เศรษฐินีก็เข้ามาให้นามบัตรกับเขา?

“เอามาให้ฉันดู!” ซ่างกวนหยานเดินเข้าไป และหยิบเอานามบัตรจากมือฉินเฉามา จากนั้น ราวกับค้นพบทวีปใหม่ เธอร้องออกมาด้วยความตกใจ “โหวว จางจาง ดูนี่สิ นี่มันประธานของบริษัทที่เรารู้จักดีเลยนี่ แต่ฉันได้ยินมาว่าเธอแต่งงานแล้ว แล้วไม่นานก็จะกลายเป็นคุณยายแล้วนี่...โอ้ ฉินเฉา ฉันขอถอนคำพูด นายมันมีเสน่ห์จริงๆ มีคุณสมบัติพอที่จะเป็นเด็กเลี้ยงได้แล้ว!”

“คนสวย ทำไมเธอไม่เก็บไว้แทนฉันล่ะ” ฉินเฉาไม่ได้เอาบัตรคืน เขาเพียงแค่ยักไหล่และพูด “พี่สาวคนนั้นแน่นอนว่าต้องรวยมาก แต่เธอแก่แล้ว ฉันไม่สามารถเอาตัวเองไปเป็นเครื่องบริการทางเพศให้เธอได้ นี่มันเป็นปัญหาใหญ่เลยนะ”

“สหายน้อย อย่าพูดอย่างนั้นสิ” ซ่างกวนหยานแสร้งทำเป็นจริงจัง ด้วยใบหน้าตั้งตรง เธอตบไหล่ฉินเฉาและพูด “อนาคตของประเทศเราอยู่ในมือนาย ถ้านายมีคุณภาพพอล่ะก็ รับมันไว้ ถ้านายไม่มี ทำมัน และรับมันไว้”

“ฉันไม่มีวิธีจะจัดการเรื่องนี้จริงๆ” ฉินเฉาส่ายหัว “ถ้าเธอสนใจ ก็รับไว้เองแล้วกัน เมื่อฉันเห็นเธอ ฉันก็หมดแรงแล้ว มันหดจนลุกไม่ขึ้น”

“โอ้!” ซ่างกวนหยานพยักหน้าและจากนั้นก็พูด “อย่าบอกฉันนะว่านายไม่ขันน่ะ....”

“เหลวไหล!” เมื่อพูดเรื่องอ่อนไหวแบบนี้ เป็นธรรมดาที่ฉินเฉาจะไม่ยอมเสียศักดิ์ศรีของลูกผู้ชาย ร่างกายเสือของเขาสั่น และพูดเสียงดัง “ฉัน บิดาคนนี้ แข็งแรงพอ หรือว่าเธออยากจะลอง!”

“หือ! ใครจะไปอยากลองของชุ่ยๆ ของนายกัน!” ซ่างกวนหยานแน่วแน่ เธอเท้าเอวบางของเธอ และพูดอย่างดุร้าย

“ฮึ่ม!” ในที่สุดฉินเฉาก็ทนไม่ไหว และระเบิดคำหยาบออกมา “มันจะเป็นของชุ่ยๆ ได้ยังไง! นี่มันคือปืนใหญ่ นีโออาร์มสตรอง ไซโคลนเจ็ตอาร์มสตรอง สมบัติของประเทศเลยนะ!”

“สมบัติของประเทศ? ไม่ใช่ว่ามันก็เหมือนของชุ่ยๆ หรอกเหรอ?” ซ่างกวนหยานยกยิ้ม และพูด

“มัน มันจะไปเหมือนกันได้ยังไง!” ฉินเฉาพบว่านี่เป็นปัญหาที่ค่อนข้างน่าอาย เขาร้องออกมา “เธอจะถือว่าเจ้านี่เหมือนมือถือได้ยังไง! อย่าบอกฉันนะว่ามีแต่ของนำเข้าเท่านั้นถึงจะเป็นของแท้น่ะ?”

“อย่างน้อย แบตก็อยู่ได้นาน รูปทรงก็ยาวขึ้น และยังมีซอฟต์แวร์ที่ปรับปรุงใหม่เรื่อยๆ”

“ในด้านการต่อสู้ ใครจะกล้าเทียบกับสินค้าประจำชาติ!” ฉินเฉาจ้องซ่างกวนหยาน ผู้ที่รีบจ้องกลับ

“แล้วยังไง!” ซ่างกวนหยานผู้ที่ไม่ยอมแพ้ฉินเฉา “ฉันคุณหนูคนนี้ อยู่มา 20 ปี ไม่มีอะไรที่ฉันไม่เคยเห็น! ฉันคุณหนูคนนี้ เคยก้าวข้ามเด็กเลี้ยงมาก็หลายคน! นาย ก็เป็นประเภทที่ฉันเคยเห็นมา เป็นประเภทที่แย่ที่สุด!”

ซ่างกวนหยานเป็นประเภทรวดเร็วและรุนแรง เธอดึงลิ้นของเธอเพื่อตะโกน ภาพนี้พลันดึงดูดความสนใจของผู้คนในห้าง

ทุกสายตาต่างจับจ้องมาที่ฉินเฉา ทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจอย่างมาก

“ว้าว พ่อหนุ่มนั่นเป็นเด็กเลี้ยงล่ะ!”

“โอ้ หล่อจริงๆ ทำไมเขาถึงมาทำเรื่องพวกนี้!”

“ไอ้หยา สังคมทุกวันนี้ ยิ่งเสื่อมลงเรื่อยๆ ทุกวัน!”

“ใช่ๆ ทุกวันนี้ หนุ่มหล่อ สาวสวย ต่างพากันเต็มใจที่จะเป็นของเล่นของคุณหนู คุณชาย เพียงเพราะว่าเงินเล็กน้อย! โอ้ นี่ล่ะธรรมชาติของมนุษย์!”

ผู้คนรอบตัวพวกเขา ต่างพากันพูดคุยเกี่ยวกับฉินเฉา

ฉินเฉารู้สึกหดหู่ มารดามันเถอะ! ทำไมเรื่องแบบนี้ถึงเกิดกับฉัน!

ใครเป็นเด็กเลี้ยงกัน! ฉันยังไม่เคยรับรองแขกในเส้นทางนี้เลยสักครั้ง!

“เธอ ยัยผู้หญิงนี่!” ฉินเฉากัดฟัน และมองไปที่ซ่างกวนหยานอย่างโกรธแค้น “เธอทำให้ฉันที่บริสุทธิ์ต้องเสียชื่อเสียง!”

“หือ!” ซ่างกวนหยานร้องออกมาเสียงดัง “นายยังบริสุทธิ์อยู่อีกเหรอ!”

“เราคุยกันได้ แต่ไม่สามารถใส่ความคนอื่นได้” ฉินเฉารู้สึกว่าซ่างกวนหยานคนนี้เป็นแม่มด แม้ว่าเขาจะผ่านเหล่าแม่มดสาวสวยมาเยอะ แต่ซ่างกวนหยานคนนี้ เป็นคนที่ทรงพลังที่สุด และไร้ยางอายที่สุดด้วย

มารดามันเถอะ! ทำไมเธอไม่มีอะไรเหมือนผู้หญิงเลยนะ?

หรือว่า ซ่างกวนหยานคนนี้ จริงๆ แล้วเป็นผู้ชายที่สวมหนังผู้หญิง

แต่ทำไมซ่างกวนหยานจะต้องสนใจเกี่ยวกับเรื่องที่ฉินเฉาคิด? ในสถานการณ์นี้ วันนี้ เธอต้องไม่แพ้ให้กับฉินเฉา

ซ่างกวนหยานคนนี้เกิดมาพร้อมกับนิสัยดื้อรั้น เธอเท้าเอว ปฏิเสธไม่ยอมถอยแม้แต่ก้าวเดียว “ใครใส่ความนาย? ดูสิ ถ้านายไม่มีหน้าน่ารักๆ ทำไมเศรษฐินีคนนั้นถึงต้องให้นามบัตรกับนายด้วย? ทำไมไม่ให้ฉัน?”

เมื่อเธอเริ่มเสียงดังอีกครั้ง ลิฟต์ก็หยุดลงที่ชั้นแรกอีกครั้ง เหล่าเศรษฐี และเศรษฐินีก็เดินออกไปจากลิฟต์อีกครั้ง ห้างหรูนี่สร้างไว้เพื่อเหล่าเศรษฐีมีเงินทั้งหลาย

ชายในชุดสูท เมื่อเห็นร่างสูง ยั่วยวน และเอวอ้อนแอ้นของซ่างกวนหยาน ก็ทนไม่ไหว แสดงท่าทางสนใจในดวงตาของเขา เขาเดินเข้ามา หยิบนามบัตรออกมา และยัดมันใส่มือซ่างกวนหยาน

“ถ้ามีเวลา โทรหาผมนะ” พร้อมกันนั้น เขาก็หันกลับไป และเดินจากไป

เยี่ยม ในที่สุดทุกสิ่งก็จบลงแล้ว

ซ่างกวนหยานมองไปที่นามบัตรด้วยท่าทางว่างเปล่า พูดไม่ออกไปครึ่งวัน ท่าทางรวดเร็วและรุนแรงของเธอเมื่อกี้ไม่รู้ว่าหายไปไหน

ฉินเฉามองไปที่เธอด้วยรอยยิ้มคลุมเครือ “โอ้ ในอนาคต ฉันคงต้องเรียกเธอว่า คุณนายซ่างกวน (มือที่สาม) แล้วใช่มั้ย...?”

“นาย นานนั่นแหละมือที่สาม!” หน้าของซ่างกวนหยานขึ้นสี เธอฉีกนามบัตรด้วยความโกรธ และดึงเพื่อนรักของเธอที่กำลังหัวเราะอย่างหนักเข้าไปในลิฟต์

“หยานหยาน อย่าโกรธน่า” หลิวจางที่ไม่มีทางเลือกมากนัก เธอมีความสุขเมื่อเห็นเพื่อนรักของเธอ ซ่างกวนหยานพบความทุกข์ยาก

ที่สนามบิน เมื่อไหร่ก็ตามที่พวกเธอขึ้นเครื่อง ซ่างกวนหยานสาวน้อยผู้เป็นที่รู้กันดีว่า รวดเร็วและดุร้าย ไม่มีผู้ชายกล้ามายุ่งกับเธอ

แต่ตอนนี้ คนดุร้ายคนนี้ต้องมาพบกับคนดุร้ายอีกคน นี่เรียกว่าเสือสองตัวต่อสู้กัน....

ยังไงก็ตาม ยังมีคำพูดที่ว่า เสือสองตัวอยู่ถ้ำเดียวกันไม่ได้ ต่อให้หนึ่งเป็นตัวผู้ และอีกหนึ่งเป็นตัวเมีย หลิวจางแอบคิด ทั้งสองคนสู้กันดุร้ายขนาดนี้ หรือว่าทั้งสองคนอาจจะถูกใจกันเข้าสักวัน?

ไม่ ในอนาคต ฉันต้องพาหยานหยานออกไปให้ห่างจากฉินเฉาเท่าที่จะเป็นไปได้ ชายคนนี้เป็นดั่งสารเสพย์ติดของหญิงสาวจริงๆ

“ฮือๆ ๆ จางจาง ฉันถูกคนเลวรังแก แต่เธอกลับหัวเราะให้กับความลำบากของฉัน” ซ่างกวนหยานไม่รู้ว่าเพื่อนรักของเธอแอบเป็นห่วงเธอ เธอมองไปที่รอยยิ้มบนริมฝีปากของหลิวจาง และลงความเห็นว่าเพื่อนรักทรยศเธอ

“คุณหนูใหญ่หยานหยานของฉัน!” ทั้งสามคนในลิฟต์ที่กำลังเลื่อนขึ้นไปที่ชั้นสี่ที่แผนกของผู้หญิง หลิวจางลูบหลังเพื่อนของเธอ และพูดด้วยรอยยิ้ม “เท่าที่ฉันรู้มา ใครจะกล้ารังแกเธอ คุณหนูใหญ่ซ่างกวน นอกจากว่าเขาจะเบื่อที่จะมีชีวิตอยู่แล้ว”

“ฮึ่ม ยังมีนี่อยู่หนึ่งนี่ไง!” ซ่างกวนหยานพ่นลมออกจมูกอย่างเย็นชา และมองไปที่ฉินเฉาอย่างเป็นปฏิปักษ์

“เฮ้ เฮ้ เฮ้ นี่ไม่ถูกนะ!” ฉินเฉารีบประท้วงเสียงดัง “คนที่ให้นามบัตรเธอไม่ใช่ฉันสักหน่อย เป็นบอสใหญ่คนนั้นต่างหาก ตกลงนะ! ถ้าเธออยากจะโทษใครสักคน ก็ไปโทษเขานู่น!”

“ฮึ่ม ถ้าไม่ใช่เพราะมาเป็นเพื่อนพานายมาที่นี่ คนอื่นจะเห็นว่าฉันเป็นคุณนายได้ยังไง!”

“เธอพูดแบบนี้ได้ยังไง” ฉินเฉาพูดด้วยรอยยิ้ม “บางที คนอื่นอาจจะยังไม่ได้แต่งงานก็ได้ เพชรเม็ดใหญ่เลยนะน่ะ”

“เหอะ!” ซ่างกวนหยานร้องออกมา “เมื่อเจ้านั่นมองมาที่ฉัน ตาของเขาเต็มไปด้วยสิ่งสกปรก เหมือนตาของนายนั่นแหละ!”

“ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่ฉันมองเธอแบบนั้น!” ฉินเฉาเดินไปหาซ่างกวนหยาน ปล่อยให้เธอมองตาเขา

ซ่างกวนหยานที่ถูกสายตาของฉินเฉาจับจ้อง ร่างของเธอพลันแข็งทื่อ

เพราะตาของฉินเฉาราวกับสายน้ำที่ชุ่มฉ่ำ ร่างของซ่างกวนหยานถูกดูดเข้าไปในนั้น การหายใจของเธอกลายเป็นเร็วขึ้น และหัวใจของเธอเริ่มเต้นถี่ ราวกับมีกระต่ายกำลังซ่อนอยู่ข้างใน

มันเกิดอะไรขึ้น? ก่อนหน้านี้ มีผู้ชายที่คุณสมบัติสูงมาปรากฏตัวต่อหน้าฉัน แต่ไม่มีใครเป็นเหมือนแบบนี้

ฉินเฉาคนนี้ หรือเขามีเวทมนตร์บางอย่างในร่างกายของเขา?

ใช่แล้ว เขารู้จักมายากล เขาต้องใช้กลบางอย่างกับฉันแน่นอน!

ซ่างกวนหยานจ้องฉินเฉาอย่างหงุดหงิด และจากนั้นก็หันหน้าหนี

“อย่าใช้สายตาสกปรกของนายมามองคุณหนูคนนี้!” ซ่างกวนหยานปล่อยประโยคนี้ออกไป

“นี่มัน ตาของฉันสกปรกยังไง?” ฉินเฉายุ่งยากใจ “คุณลุงคนนี้ออกจะหล่อเกินต้านทาน จะไปสกปรกได้ยังไง?”

“ใช่ ใช่ ใช่ ร่างกายของนายเต็มไปด้วยรัศมีที่ยากจะต้านทาน โอเค๊” หลิวจางเข้าไปหยุด “หยุดหยอกล้อคุณหนูใหญ่ซ่างกวนได้แล้ว นายไม่เห็นเหรอว่า เมล็ดพันธุ์รักของนาย เริ่มหว่านลงไปในใจของเธอแล้วน่ะ?”

“ใคร? เมล็ดพันธุ์รักเริ่มถูกหว่านอะไร!” ซ่างกวนหยานไม่เต็มใจ เธอดึงมือหลิวจางและกระตุก “จางจาง เธอพูดเหลวไหลไม่ได้นะ เราเป็นเพื่อนกันมาพันปีแล้วนะ!”

“พันปี?” ฉินเฉาหัวเราะกับการพูดเกินจริงของซ่างกวนหยาน “นั่นไม่ใช่เป็นเต่าสองตัวหรือไง (เต่าเป็นที่รู้กันดีว่ามีอายุยืน แต่คำนี้มีอีกความหมายคือ สารเลว) ?”

“นายพูดอะไร!” สองสาวงามพลันหันกลับมา และมองมาที่เขาด้วยท่าทางอยากจะฆ่าให้ตาย ร่างเสือของฉินเฉาสั่น เขาไม่กล้าพูดอีก เขาสามารถสู้กับเหล่าร้ายได้ แต่เขาไม่สามารถต่อต้านสาวงาม

ไม่นานลิฟต์ก็มาถึงชั้นสี่ สองสาวเดินจูงมือกันออกจากลิฟต์

ฉินเฉาเดินตามหลังพวกเธอ มองหลังพวกเธอ เขาคิด ถ้าทั้งสองคนเป็นเลสเบี้ยนจริงๆ นั่นก็น่าสงสารแล้ว พระเจ้าก็รู้ว่ามีผู้ชายเท่าไหร่ที่แอบกอดหมอนและนอนร้องไห้คนเดียวทั้งคืน

โดยเฉพาะ เมื่อสองสาวนี้เป็นพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน ด้วยเครื่องแบบที่น่าหลงใหล ชายหนุ่มมากมายต้องพยายามตามจีบพวกเธออย่างแน่นอน

พูดถึงเรื่องเครื่องแบบที่น่าหลงใหลแล้ว ซูจีของฉันก็สามารถนับรวมเข้าไปด้วย แต่เธอเป็นอาจารย์...

จบตอน