เมื่อขบวนรถม้าจอดหน้าประตระกูลโจวเหล่าชาวบ้านที่เดินผ่านไปมาก็เริ่มมุงดู ว่าใครที่อยู่ในรถม้าคันนั้น
ทันทีที่เว่ยเหมยหนิงก้าวลงจากรถม้าใบหน้างดงามปานเทพเซียน ใช้สายตาสำรวจบริเวณรอบๆไปทั่ว พร้อมทั้งยิ้มแย้ม สดใสน่ารักสมวัย
ผู้คนโดยรอบตื่นตะลึงกับความงามของหญิงสาวเป็อย่างมากและหันมาซุบซิบนินทา
"นั่นใครกัน ทำไมถึงงดงามเพียงนี้"
"ข้าว่าคล้ายคุณหนูเว่ยเหมยหนิงอยู่นะ"
"ข้าว่าใช่"
"สงสัยโดนแม่ทัพขับออกจวน"
"เหมาะสมแล้ว นิสัยร้ายกาจเช่นนางสมควรโดนแม้แต่น้องสาวยังรังแกไม่เว้นละวัน"
เกิดเสียงนินทาและข่าวลือไปทั่วทั้งเมืองหลวงอย่างรวดเร็วตอนนี้ไม่มีใครไม่รู้จักคุณหนูเว่ยเหมยหนิง
เสียงพูดคุยนินทากันเสียงดัง เว่ยเหมยหนิงหาได้สนใจไม่ราวกับสิ่งที่พวกชาวบ้านพูดไม่ใช่เื่ของตนเอง
'ก็ไม่ใช่นะสิ'
เว่ยจือหานเดินมาสบทบกับน้องสาวด้วยสีหน้าวิตกกังวลกลัวว่าน้องสาวจะคิดมาก เสียใจ น้อยใจแต่เมื่อมาถึงน้องสาวเขายืนยิ้มให้กับเขาก็เกิดความประหลาดใจขึ้นมา
'นางไม่ได้ยินที่เขานินทา? นางเข้มแข็งถึงเพียงนี้ั้แ่เมื่อใดกัน?'
"รีบเข้าไปกันเถอะ หนิงเออร์" เว่ยจือหานบอกแก่น้องสาวตนเข้มแข็งแล้วใช่ว่าจะไม่เสียใจเสียเมื่อไหร่ เขาต้องรีบพาน้องออกจากบริเวณนี้
"เ้าค่ะ"
ประตูหน้าของจวนตระกูลโจวมีพ่อบ้านมายืนรอรับทั้งสองคนอยู่ก่อนแล้ว ทั้งสองคนจึงทักทายอย่างเป็กันเอง
"ท่านรองแม่ทัพเว่ยจือหาน คุณหนูใหญ่เว่ยเหมยหนิง"
"ท่านพ่อบ้าน" ทั้งสองคนเอ่ยออกพร้อมกัน
"เชิญข้างในขอรับ นายท่านและทุกคนรอพวกท่านอยู่"พ่อบ้านรีบเอ่ยเชิญเข้าไปยังภายในจวน แต่ยังไม่ทันที่ทั้งสองกำลังก้าวเดินก็เกิดมีเสียงหนึ่งเอ่ยเรียกเสียงมาจากด้านหลัง
"นี่จือหาน เ้านำคนรักมาแนะนำให้ท่านปู่รู้จักหรือ"โจวชางรีบเอ่ยถามอย่างรวดเร็ว ทั้งยังเห็นหญิงสาวเพียงด้านหลังเท่านั้น
"คนรักบ้าอะไรของเ้า นี่น้องสาวข้า" เว่ยจือหานเอ่ยตอบอย่างอารมณ์เสีย
"น้องสาว? ใครหรือ" โจวชางถามยังงงงวย
'เ้านี้มันมีน้องสาวแค่สองคนไม่ใช่หรือถึงแม้จะเห็นเพียงด้านหลังอีกฝ่ายแต่มั่นใจว่าต้องเป็ยิ่งงามแน่นอนและมั่นใจว่าไม่ใช่เว่ยอิงอิงเป็แน่ จะบอกว่าเป็เว่ยเหมยหนิงหรือ ยิ่งไม่ใช่นางมักจะแต่งหน้าหนาเตอะ เสื้อผ้าสีแสบตายิ่งกว่าอะไรดี'
"หนิงเออร์เองเ้าค่ะ" เว่ยเหมยหนิงหันกลับมาตอบ
โจวชางมองอย่างตกตะลึงในความงามทำตาปริบๆ ทำปากพะงาบๆ เหมือนจะถามแต่ไม่ถาม จนได้ยินเสียงพ่อบ้านเอ่ยเรียก
"คุณชายใหญ่ไม่เข้าจวนหรือขอรับ"
โจวชางก็ได้สติกลับมาแต่พบว่าทั้งสหายและน้องสาวสหาย ที่เป็ญาติผู้น้อง เดินหายเข้าไปข้างในจวนแล้ว
"แล้วทำไมไม่เรียกให้เร็วกว่านี้ คิดจะทิ้งกันหรือไง"โจวชางเอ่ยบ่นพึมพำกับตนเอง
เรือนใหญ่ตระกูลโจว
ประตูเปิดออกทั้งสามคนก็เดินเข้าไปคารวะผู้าุโตามลำดับโดยผู้นำตระกูลนั่งอยู่หัวโต๊ะ
โจวเทียนเฮ่อผู้เป็ตายิ้มรับหลานสาวสุดที่รักคนกันเอง
มู่ชิงเออร์ผู้เป็ยาย ภรรยาเดียวของโจวเทียนเฮ่อ กอดหลานสาวด้วยความคิดถึง
โจวข่ายพี่ชายของโจวหลัน บิดาของโจวชาง ยืนยิ้มให้กับหลานสาวตัวน้อยด้วยความเอ็นดู
ว่านกุ้ยหลินมารดาของโจวชาง รวบตัวหลานสาวมากอดไว้ด้วยความคิดถึง นางรักหลานสาวของสามีคนนี้มากเพราะนางเองก็อยากมีลูกสาวเหมือนกัน
"จวนตระกูลโจวยินดีต้อนรับหนิงเออร์"โจวเทียนเฮ่อเอ่ยต้อนรับหลานสาวที่เป็ดังแก้วตาดวงใจ
"ขอบคุณทุกท่านมากเ้าค่ะ" เว่ยเหมยหนิงเอ่ยมาจากใจจริง
"เ้าเดินทางมาเหนื่อยๆ ไปพักผ่อนก่อนเถิด"
"เ้าค่ะ"
3K
