เถ้าแก่ขั้นเทพ ไอเทมสุดโกง ลูกค้าสุดกาว

ตอนที่ 187 : กระจ่าง

“นี่มัน... เป็นไปได้ยังไง!”

คนทั้งห้าต่างเผยสีหน้าหวาดกลัว

สิ่งที่เกิดขึ้นเบื้องหน้า มันเกินกว่าที่พวกเขาจะจินตนาการได้ถึง!

ผู้คนภายในร้านต้นตำรับเองก็แปลกใจ

เพราะร่างกายลั่วฉวนหาได้เผยความผันแปรทางพลังงานใดออกมาไม่

พวกเขาประหลาดใจว่าลั่วฉวนจะต้านรับการโจมตีไว้ได้อย่างไร

กระนั้นอึดใจถัดมาทุกคนกลับต้องแตกตื่นพูดกล่าวไม่ออกยิ่งกว่า

ทันทีเมื่อลำแสงเข้าปะทะกับลั่วฉวน เขาเพียงโบกมือเล็กน้อยราวปัดแมลงหวี่ที่น่ารำคาญ

ลำแสงกลับกลายเป็นเลือนหายเพียงเพราะลั่วฉวนโบกมือ

มันราวกับถูกลบเลือนหายไปอย่างไร้ร่องรอย!

ทุกสิ่งอย่างที่เกิดขึ้นล้วนไม่มีความผันแปรทางออร่าใดเผยออก!

“นี่ทำได้ยังไงกัน!”

ฉู่หยางผิงจับจ้องลั่วฉวนพร้อมเผยน้ำเสียงสั่นเทิ้ม

เหงื่อกาฬขณะนี้หลั่งท่วมภายในใจ อันที่จริงมันหลั่งท่วมแผ่นหลังเขาแล้วต่างหาก...

เท่านี้เขาจึงได้ตระหนักทราบ ว่าลั่วฉวนเผยท่าทีเฉยชานับตั้งแต่แรกเริ่มจนถึงตอนนี้ได้อย่างไร ทั้งหมดนี้ไม่ใช่เพราะหยิงอู๋จี้และเซี่ยหยวนที่เป็นขอบเขตทดสอบเต๋าระดับสูงสุดเคียงข้าง!

แต่เป็นไม่เห็นพวกเขาทั้งห้าคนอยู่ในสายตาแม้แต่น้อย!

หนทางแห่งการล้างแค้น เดิมพบเห็นชัยชนะกองเบื้องหน้า ขณะนี้มันกลับกลายเป็นหุบเหวแห่งความตาย!

บุตรชายของเขาไปหาญกล้ายั่วยุตัวตนอันตรายเช่นนี้ได้อย่างไร!

ครานี้ถึงกับนำบิดาเช่นเขามาตกตายด้วย!

ครั้งภาพฉายจิตวิญญาณถูกทำลาย ฉู่หยางผิงเพียงคิดถึงแต่การล้างแค้น!

ฉู่หยางผิงแทบคิดอยากย้อนเวลากลับไปตบหน้าตอนเองในตอนนั้น!

ขณะนี้ริมฝีปากนั้นอ้าออกราวกับคิดร้องขอความเมตตา

ผู้อาวุโสทั้งสี่ที่ด้านหลังต่างหวาดกลัวถึงขีดสุด

ลั่วฉวนไม่คิดรับฟังคำใดของผู้ประสงค์ร้าย

หากขอโทษแล้วหาย เช่นนั้นมีกฎบ้านกฎเมืองไว้ทำอะไร?

นอกจากนี้แล้วทวีปเทียนหลันคือโลกที่ซึ่งผู้แข็งแกร่งเป็นใหญ่!

ลั่วฉวนยื่นมือขวาออกพร้อมเหยียดนิ้ว

สองนิ้วพลันประสานต่อกันและดีดออก

กึก!

เสียงแตกหักดังขึ้น

สีหน้าคนทั้งห้าขณะนี้กลับกลายเป็นแข็งค้าง

สายลมเย็นเยือกพัดผ่าน ร่างเหล่านั้นสลายหายเป็นเถ้าธุลี

ผู้ฝึกตนขอบเขตทดสอบเต๋าห้าคนถูกสังหารอย่างไม่อาจต้านรับแม้เพียงนิด!

ลั่วฉวนคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจตั้งชื่อกระบวนท่าเมื่อครู่ “กำจัดสมบูรณ์”

ตามชื่อของมัน คือการกำจัดตัวตนอีกฝ่ายโดยไม่หลงเหลือ

นี่จึงเป็นอำนาจของผู้ปกครองแห่งโลก!

ไม่เกินเลยหากจะกล่าว ว่าลั่วฉวนคือผู้ไร้เทียมทานแท้จริงภายใต้ขอบเขตที่บัพของระบบมอบไว้ให้!

ไม่เกินเลยหากจะเรียกขานเป็นเทพเจ้า!

ความเป็นจริงคือเรื่องราวเสร็จสิ้นเพียงแค่เขายกมือ!

“ขอบเขตทดสอบเต๋าห้าคน ตายหมดแล้ว?”

เซี่ยหยวนอ้าปากค้างเผยสีหน้าเหลือเชื่อ คำแม้กล่าวออกทว่ารู้สึกลำคอแห้งผาก

หยิงอู๋จี้พยักหน้ารับเป็นการตอบสนอง

นับตั้งแต่เริ่มจนถึงตอนนี้ เขาไม่เห็นด้วยซ้ำว่าลั่วฉวนใช้วิธีการอะไรโจมตี!

นี่จึงเป็นความเหนือชั้นอันไกลห่างที่ขอบเขตทดสอบเต๋าไม่อาจเข้าใจได้!

บรรดาศิษย์อย่างเช่นกู่หยุนซีย่อมไม่คิดอะไรให้มากความ

เถ้าแก่กำจัดศัตรูได้ง่ายดาย เรื่องนี้อย่างไรก็เป็นผลลัพธ์ที่ดี!

ลั่วฉวนเปรยสายตามองทางจันทราสีเงินบนฟากฟ้าพร้อมดีดนิ้วอีกครั้งหนึ่ง

พริบตานี้ดวงจันทราสีเงินจึงเลือนหายราวไม่เคยมีอยู่

ภายในนครจิ่วเหยา ผู้คนมากมายต่างรับชมปรากฏการณ์บนฟากฟ้า

ครั้งลำแสงร่วงหล่นลงมา พวกเขารู้สึกราวกับใจเต้นรัวจนแทบออกมานอกอก

แต่แล้วอึดใจถัดมา ลำแสงเหล่านั้นกลับเลือนหายกลางอากาศ

และผ่านไปอีกครู่จันทราสีเงินบนฟากฟ้าก็เลือนหายไปเช่นกัน

ความเงียบงันบังเกิด จากนั้นจึงเป็นข่าวลือที่แพร่กระจายทั่วทั้งนครจิ่วเหยา!

เหตุการณ์เช่นนี้ถึงกับเกิดขึ้นต่อหน้าต่อตาพวกเขา

ซึ่งก็เหมือนครั้งล่าสุด นับตั้งแต่เริ่มจนถึงจบเรื่อง พวกเขาไม่ทราบว่าผู้ใดลงมือ

เรื่องนี้จึงกลายเป็นข้อสงสัยค้างคาอยู่ภายในใจของเหล่าผู้คนในเมือง

หรือจะเป็นยอดฝีมือซ่อนเร้นในนครจิ่วเหยาอีกแล้ว?

“เหมือนว่าเถ้าแก่ลงมือเรียบร้อย ผลลัพธ์ไม่ผิดจากที่คาด”

พบเห็นจันทราสีเงินเลือนหาย จี้อู๋ฮุยจึงเผยยิ้มได้

ขณะเดียวกันนี้เขายังต้องลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก

บอกกล่าวตามตรง ครั้งลำแสงมหาศาลร่วงหล่นลงมา ใจเขาแทบไม่อาจอยู่กับตัว

เพราะเขาหวาดเกรงพลังงานจะกระจายส่งผลกระทบทั่วทั้งนครจิ่วเหยา

หากเป็นเช่นนั้น ก็ถือเป็นคราวล่มสลายของนครจิ่วเหยาเป็นแน่!

ตอนที่ 188 : ไร้ผู้ต่อกร

ผลลัพธ์ของเรื่องราวออกมาเช่นนี้ถือเป็นเรื่องที่ดี

ฉู่หยางผิงและคณะลงมือครั้งใหญ่ ทว่าสุดท้ายก็ทำได้เพียงแค่ก่อคลื่นลม

“ด้วยกำลังของเถ้าแก่ ไม่ว่าฉู่หยางผิงนำคนมาเพียงใด ผลลัพธ์ก็ไม่ต่าง” เหล่าไป่เผยยิ้ม

จี้อู๋ฮุยพยักหน้ารับเห็นพ้อง

กำลังของเถ้าแก่ไม่ใช่อะไรที่จะประเมินได้!

จี้อู๋ฮุยคิดไปครู่ก่อนจะเอ่ยถาม “เหล่าไป่ พวกเราต้องไปยังร้านเถ้าแก่หรือไม่? ฉู่หยางผิงและคณะเป็นข้าบอกกล่าวให้ไปทางนั้น”

เหล่าไป่ครุ่นคิดไปครู่หนึ่ง “แม้จากนิสัยของเถ้าแก่แล้วจะไม่เก็บมาใส่ใจ แต่ส่วนตัวข้าคิดว่าคงดีกว่าหากองค์เหนือหัวจะไปที่ร้าน”

จี้อู๋ฮุยรับคำ “ก็จริง เหล่าไป นำข้าไปที่นั่น”

……

ลั่วฉวนหันกลับก่อนจะเดินเข้าร้านต้นตำรับ

ท่าทีนั้นเรียบเฉยราวกับไม่เคยเกิดอันใดขึ้น

ผู้คนต่างมองลั่วฉวนด้วยความนับถือ

สีหน้าของลั่วฉวนนับตั้งแต่เริ่มไม่เคยเปลี่ยนแปร

อาการสงบอันคงจึงเป็นคุณสมบัติของเทพผู้เย็นชา

“เถ้าแก่ เมื่อครู่นี้ทำอะไรไปหรือ?” กู่หยุนซีเอ่ยถามด้วยดวงตาเป็นประกาย

คำกล่าวจบนางจึงยื่นสองนิ้วออกมาเลียนแบบท่าดีดนิ้วของลั่วฉวน

ผู้อื่นต่างเงียบ...

เพราะท่ามกลางกลุ่มคน กู่หยุนซีและเจียงเหวิ่นฉางถือว่ารู้จักลั่วฉวนมานานที่สุดแล้ว

ดังนั้นกู่หยุนซีจึงกลายเป็นแนวหน้าเอ่ยคำถามแทนผู้อื่น

พบเห็นท่าทีน่ารักของกู่หยุนซี ลั่วฉวนอดไม่ได้ที่จะยิ้มเล็กน้อย

“กำจัดสมบูรณ์” ลั่วฉวนตอบกลับ

“กำจัดสมบูรณ์?”

“นั่นคืออะไรกัน?”

“ไม่ทราบแล้ว...”

ทุกคนต่างมองหน้ากันเองด้วยความสงสัย

หยิงอู๋จี้ขมวดคิ้วพลางคิด “หากคาดเดาไม่ผิด กระบวนท่าของเถ้าแก่นั้นคือการใช้อำนาจแห่งผู้ครองหรือ?”

“กำจัดสมบูรณ์ คือการทำลายศัตรูอย่างสิ้นซาก?” เซี่ยหยวนอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม

ลั่วฉวนส่ายศีรษะ “ไม่ใช่เช่นนั้น กำจัดสมบูรณ์คือการลบตัวตนอย่างไร้กฎเกณฑ์ บีบบังคับตัวตนที่เคยมีอยู่ให้กลายเป็นไม่มีอยู่”

เซี่ยหยวนและหยิงอู๋จี้พลันต้องสะท้านลมหายใจ

บีบบังคับลบตัวตน?

นั่นไม่ใช่หมายความถึงตราบเท่าที่ควบคุมอำนาจแห่งผู้ครอง เช่นนั้นก็ลบทุกสิ่งอย่างได้ตามใจงั้นหรือ?

กู่หยุนซีและคณะยังคงจับจ้อง

เพราะยังไม่เข้าใจว่าอะไรเป็นอะไร...

“เถ้าแก่ตอนนี้แข็งแกร่งเพียงใดกันแล้ว?” เหยาซือหยานที่เป็นเสมียนประจำร้านเองก็ให้ความสนใจเรื่องนี้

แข็งแกร่งเพียงใด?

ด้วยบัพไร้เทียมทานจากระบบ ตัวเขาก็เป็นตัวตนไร้เทียมทาน

ลั่วฉวนคิดไปครู่ก่อนจะตอบอย่างจริงจัง 

“ไม่ค่อยทราบแน่ชัด ในโลกนี้ไม่เคยพบเจอคู่ต่อสู้มาก่อน”

อย่างไรแล้วคำกล่าวเหล่านี้ก็ไม่ผิด

ลั่วฉวนภาคภูมิใจที่กล่าวออกไปได้ด้วยดี

ผู้คนต่างอดไม่ได้ที่จะสะท้านลมหายใจรุนแรง

ไม่เคยพบเจอคู่ต่อสู้?

ดังนั้นเลยไม่ทราบว่าแข็งแกร่งเพียงใด?

จะบอกว่ากำลังของเถ้าแก่เหนือล้ำยิ่งกว่าผู้ฝึกตนทั้งหมดของทวีปเทียนหลันอย่างไม่อาจเทียบได้?

ผู้คนต่างเผยอาการตื่นตะลึง

ยามเดินกลับออกจากร้าน พวกเขายังตกอยู่ในภวังค์

ข่าวคราวที่ได้ทราบนี้มันชวนตื่นตะลึงจนเกินไป

พร้อมกันนี้ร้านต้นตำรับในใจของพวกเขาจึงกลายเป็นตัวตนที่ไม่อาจหาใดเปรียบเทียบ!

ทันทีเมื่อกลุ่มคนกลับออกจากร้าน ก็ได้พบเห็นว่ามีกลุ่มคนกำลังเร่งรีบมายังตรอกแห่งนี้

กู่หยุนซียังคงมีความสงสัย “ร้านเถ้าแก่คึกคักเพียงนี้เลยหรือ?”

หากลั่วฉวนได้ยินคำของกู่หยุนซี ใบหน้านั้นคงกลับกลายเป็นดำมืดแน่แท้

จากคำกล่าวนั้นหมายความอีกอย่างได้ ว่าร้านต้นตำรับกิจการไม่ดีอย่างนั้นหรือ?