เจียงเยี่ยน ดับเทพพิฆาตมาร

ฉึก!!กระบี่เริ่มจมลึกลงไปในอกไป๋เหวินโจว มันรู้สึกตัวได้อย่างรวดเร็ว ใช้กำลังภายในหดหน้าอกตัวเองยุบลงไปสองนิ้ว กระบี่จึงแทงถูกเพียงเล็กน้อยปราชญ์มารบริสุทธิ์ลืมตาขึ้น ดวงตาส่องประกายเจิดจ้ายิ่งกว่าแสงตะวันในยามราตรี คนชุดแดงอดระย่อมิได้ ขณะที่มันชะงักชั่ววูบ ไป๋เหวินโจวพลันตะกุยกรงเล็บใส่กระบี่มันจนแตกกระจาย จากนั้นพุ่งมืออีกข้างจับคอคนชุดแดงดุจสายฟ้าหากไป๋เหวินโจวกดกรงเล็บลง คนชุดแดงต้องตายแน่นอน แต่มันกระชากผ้าคลุมคนชุดแดงออกมาเสี่ยวหนิง!!ไป๋เหวินโจวใจหายวูบ เหตุใดเป็นนาง“เจ้า..ทำเช่นนี้ทำไม?”เสี่ยวหนิงดวงตาเอ่อคลอ นางหายใจไม่ออกจึงพูดไม่ได้ ไป๋เหวินโจวจึงคลายการบีบคอนาง“ปราชญ์มารบริสุทธิ์ เจ้าเป็นต้นเหตุให้สกุลเจียงต้องล้มตาย ข้าต้องล้างแค้น” เสี่ยวหนิงกล่าวไป๋เหวินโจวอึ้ง ถามเสียงสั่นสะท้านเล็กน้อย “เจ้าเป็นอะไรกับสกุลเจียง”“ข้าเคยเป็นสาวใช้ที่บ้านนั้น แต่พอเจ้าจะบุกสกุลเจียง เจียงฮูหยินซึ่งรักข้าไม่ต่างจากลูกหลาน สั่งข้าให้หนีไปหลบซ่อนตัวก่อน แต่พอข้ากลับมาคนสกุลเจียงก็ถูกตำหนักเทพธรณินสังหารสิ้นแล้ว ข้าเดินทางเร่ร่อนไร้จุดหมาย ยังดีได้พบกับแม่ชีสำนักง้อไบ๊ช่วยเหลือ พาข้าเดินทางขึ้นเขาง้อไบ๊จนเป็นศิษย์ของอาจารย์ฝ่าเหลียน” เสี่ยวหนิงกล่าวพร้อมหลั่งน้ำตา“พวกเทพธรณินสังหารบ้านสกุลเจียง ไม่เกี่ยวกับข้า” ไป๋เหวินโจวกล่าว“เหตุใดไม่เกี่ยว? หากเจ้าไม่บุกสกุลเจียง ทำให้เราวุ่นวาย พวกเทพธรณินจะฆ่าล้างสกุลเจียงได้ง่ายถึงเพียงนี้หรือ?” เสียวหนิ่งกล่าวด้วยเสียงอาฆาตไป๋เหวินโจวส่ายหน้าช้าๆ มันเองก็มีส่วนอยู่บ้าง ในชีวิตมันเป็นต้นเหตุให้คนต้องตายไม่น้อย เสี่ยวหนิงกระชากเสียง“เจ้าสังหารคุณชายเจียง แม้แต่ศพก็ยังหาไม่พบ คุณชายเจียงอายุเพียงแค่สิบหกปี ไม่รู้เรื่องความแค้นของเจ้ากับเซี่ยงเทียนในอดีต เจ้าช่างเลวนัก” ไป๋เหวินโจวปล่อยมือจากคอเสี่ยวหนิง ใช้มือหนึ่งอุดแผลไว้ กล่าวว่า“เจียงเยี่ยนยังไม่ตาย”เสี่ยวหนิงตะลึงไม่น้อย รีบถามว่า“เจ้าว่าอะไร?”“เจียงเยี่ยน ยังไม่ตาย เขาเป็นศิษย์ข้าและยังเป็นประมุขวังนิรมลแห่งเขาคุนหลุนอีกด้วย”เสี่ยวหนิงมีสีหน้าไม่เชื่อเด็ดขาด ไป๋เหวินโจวบอก “อีกไม่นานเจียงเยี่ยนคงเข้ามาในจงหยวน เจ้าก็จะได้เจอกับเขา”เสี่ยวหนิงร้องว่า “เจ้ากล่าวเหลวไหล”“ข้าจะฆ่าเจ้าเดี๋ยวนี้ก็ยังได้ ยังจะโกหกเจ้าทำไม” ไป๋เหวินโจวกล่าวเสียงเฉียบเสี่ยวหนิงตะลึงอึ้ง “ท่านบอกคุณชายเจียงเป็นศิษย์ท่าน? จริงหรือ?”“มิผิด เพราะก่อนหน้าที่ข้าจะบุกสกุลเจียง ข้าได้รับเจียงเยี่ยนเป็นศิษย์โดยไม่รู้ว่ามันคือคนที่ข้าตามล่า” ไป๋เหวินโจวกล่าว จากนั้นอธิบายเรื่องราวต่างๆ ให้เสี่ยวหนิงฟังเสี่ยวหนิงได้ฟังดังนั้นก็คุกเข่าร้องไห้โฮ“ผู้มีพระคุณ ท่านไม่เพียงช่วยชีวิตข้า ยังช่วยคุณชายเจียง แต่ข้ากลับ..ข้ากลับ…”เสี่ยวหนิงพูดไม่ออก นางร่ำไห้อีกครา ไป๋เหวินโจวกล่าวว่า“ไม่ต้องโทษตัวเอง เจ้าออกไปเถอะ”เสี่ยวหนิงรีบถาม “อาการท่านเล่า?”ไป๋เหวินโจวโบกมือ เสี่ยวหนิงเก็บด้ามกระบี่ขึ้น วิ่งออกไปทันที

เสี่ยวหนิงทราบว่านางทำเรื่องไม่ถูกต้อง นางรู้สึกร้อนใจอย่างยิ่ง จึงไปแจ้งให้กานเป่าซิงทราบถึงสิ่งที่นางกระทำลงไป นางเกรงไป๋เหวินโจวได้รับบาดเจ็บจากถูกทำร้ายระหว่างการเดินลมปราณ หากไป๋เหวินโจวเป็นอะไรไปนางคงเสียใจไปชั่วชีวิตกานเป่าซิงทราบว่าไป๋เหวินโจวถูกทำร้ายก็ใจหายวาบ รู้สึกใจคอไม่ดีรีบวิ่งไปหามันที่ห้องทันทีแต่ไป๋เหวินโจวไม่อยู่แล้ว…กานเป่าซิงตะลึงอึ้ง พึมพำว่า “เขาบาดเจ็บเช่นนี้ จะไปที่ใดได้?”

ไป๋เหวินโจวออกจากห้องพักที่ง้อไบ๊ จากนั้นลงเขาไปหาม้าซึ่งตนผูกไว้อยู่ที่เชิงเขาง้อไบ๊ มันขึ้นขี่ม้าออกจากเขาง้อไบ๊แม้บาดแผลที่ถูกแทงเป็นเรื่องเล็กน้อย พอกยาที่มีวันสองวันก็หาย แต่การถูกจู่โจมระหว่างเดินลมปราณรักษาตัวกลับเป็นผลร้ายไม่น้อย อาการบาดเจ็บยิ่งหนักขึ้น มันจึงขี่ม้าเข้าป่าลึกเดินลมปราณรักษาตัวใหม่ จากเหลือเพียงวันเดียวก็หายกลายเป็นต้องรักษาถึงสิบวัน

แต่งานชุมนุมชาวยุทธ์ใกล้มาถึง มันต้องเร่งรุดไปให้ทัน กลางวันเดินทาง กลางคืนเดินลมปราณรักษาตัว ผ่านไปแปดวัน ไป๋เหวินโจวก็เดินทางถึงมลฑณหูเป่ย งานชุมนุมชาวยุทธ์จะเริ่มขึ้นในอีกเพียงสามวัน

ภูเขาบู๊ตึ๊งในอดีตมีชื่อว่าภูเขาไท่เหอ ในสมัยราชวงศ์ฮั่น (พ.ศ. 335 – 763) มีองค์ชายนามจินบู๊มาปฏิบัติธรรมอยู่สี่สิบสองปีจึงบรรลุเป็นเซียน เปลี่ยนชื่อเขาจากไท่เหอเป็นบู๊ตึ๊ง (ที่อยู่ของผู้มีนามว่าบู๊) ต่อมาปรมาจารย์จางซันเฟิงขึ้นเขาบู๊ตึ๊ง และก่อตั้งสำนักบู๊ตึ๊ง คิดค้นวิชาไท้เก๊กซึ่งใช้หลักอ่อนต้านแข็ง นิ่งสยบเคลื่อนไหว บุกเบิกทางสายใหม่ของวิชายุทธ์ เป็นที่ยกย่องไปทั่วยุทธจักร ทำให้บู๊ตึ๊งมีชื่อเสียงเคียงคู่กับวัดเส้าหลินเขาบู๊ตึ๊งมีทั้งหมดเจ็ดสิบสองยอดเขา ลำธารยี่สิบสี่สาย น้ำพุสามแห่ง มีทัศนียภาพงดงามจับตา ยังเป็นที่บำเพ็ญตนของนักพรตเต๋า ได้รับยกย่องเป็นดินแดนแห่งเซียน

วันนี้ไป๋เหวินโจวขี่ม้าขับผ่านน้ำตกสายหนึ่ง มันพักม้าดื่มน้ำในลำธาร จากนั้นหาที่เงียบสงบในพุ่มไม้ใหญ่ เดินลมปราณรักษาตัว ผ่านไปเกือบครึ่งชั่วยาม มันก็รักษาตนเองเกือบเสร็จสิ้น ทันใดนั้นได้ยินฝีเท้าเดินมาอย่างเร่งร้อนนักพรตสองคนกำลังไล่ตามคนผู้หนึ่ง นักพรตหนุ่มคนหนึ่งตวาดว่า “เขตเขาบู๊ตึ๊ง จะให้เจ้าเข้ามาโดยง่ายหรือ?”คนผู้นั้นกล่าวว่า “ข้าขอพบนักพรตหลิว หรือมิได้?”ไป๋เหวินโจวได้ฟังเสียงก็จำได้ทันที คนผู้นี้คือเทพยุทธ์เสิ่นเฟิง!นักพรตหนุ่มกล่าวว่า “ขออภัยด้วย ตอนนี้บู๊ตึ๊งกำลังจัดงานชุมนุมชาวยุทธ์ หากไม่มีเทียบเชิญ มิอาจเข้าเขตสำนักได้”เสิ่นเฟิงไม่พอใจ “ข้าเสิ่นเฟิงเป็นถึงเทพยุทธ์ เป็นที่รู้จักทั้งแดนจงหยวนและซีอี้ (ชายแดนตะวันตก) ข้าต้องการพบนักพรตหลิวคงเจ้าสำนักบู๊ตึ๊ง เพื่อบอกข่าวคราวของปราชญ์มารบริสุทธิ์”นักพรตทั้งสองหันไปมองหน้ากัน นักพรตไว้หนวดสามแฉกกล่าว“ถ้าเช่นนั้นท่านรออยู่บริเวณนี้ ข้าจะรีบไปแจ้งเจ้าสำนัก”เสิ่นเฟิงพยักหน้า นักพรตสองคนรีบใช้วิชาตัวเบาทะยานกายไปยังสำนักทันที

เสิ่นเฟิงนั่งลงรู้สึกไร้เรื่องราวกระทำ มันดื่มน้ำในลำธารแก้กระหาย จากนั้นก็เดินไปมา มันพลันพบเห็น ม้าตัวหนึ่งกำลังกินหญ้าอยู่บริเวณนั้น‘ม้าของผู้ใด?’ เสิ่นเฟิงครุ่นคิดขึ้นเสิ่นเฟิงเดินไปหาม้า มันมองซ้ายขวาก็ไม่พบผู้ใด ที่จริงเขาบู๊ตึ๊งมีงานชุมนุมชาวยุทธ์ ย่อมมีคนขึ้นเขาเป็นจำนวนมากก็มิใช่เรื่องแปลก เสิ่นเฟิงเพียงแค่อยากทราบว่าเป็นม้าผู้ใดก็เท่านั้นเสิ่นเฟิงเดินสำรวจไปมา จนไปถึงพุ่มไม้หนาที่ไป๋เหวินโจวนั่งรักษาตัวอยู่ มันแหวกพุ่มไม้ออกก็พบไป๋เหวินโจว เสิ่นเฟิงเจอปราชญ์มารบริสุทธิ์เหมือนหนูเจอแมว มันใจหายวาบรีบสะกิดเท้าถอยทันที แต่ไป๋เหวินโจวยังคงนั่งนิ่ง มันเห็นเช่นนั้นก็ทราบว่าไป๋เหวินโจวกำลังเดินพลังลมปราณ มันหัวร่อขึ้นเสียงดัง จากนั้นตวาดว่า“สวรรค์ประทานโอกาสให้ข้าได้กำจัดเจ้า!”แต่มันยังไม่กล้าเดินเข้าหาไป๋เหวินโจว มันต่อยหมัดเทพราชสีห์ออกเกิดเป็นพลังลมแรงกระแทกกิ่งไม้หักปลิวกระเด็นไปทั้งสี่ทิศแปดทางเห็นไป๋เหวินโจวยังคงนั่งสมาธิ เสิ่นเฟิงมั่นใจมากขึ้น หมัดปรากฏไอสีแดงเข้ม ดวงตามันทรงอำนาจดุจราชสีห์เจ้าป่า มันต่อยหมัดเป็นไอสีแดงรูปราชสีห์เข้าจู่โจมศัตรู ได้ยินดั่งเสียงราชสีห์คำราม พลังราชสีห์พุ่งเข้าหาไป๋เหวินโจว แต่ไป๋เหวินโจวพลันลืมตาขึ้น เสิ่นเฟิงเห็นก็ใจหายวาบ ลอบคร่ำครวญในใจอย่างโหยหวน
‘หลงกลมันอีกแล้ว!’
ขณะที่ไป๋เหวินโจวกำลังจะสะบัดฝ่ามือต้าน เห็นเงาสีเหลืองวูบหนึ่งมาอยู่เบื้องหน้า จากนั้นผลักฝ่ามือออกช้าๆ สลายพลังเสิ่นเฟิงไปอย่างง่ายดายเสิ่นเฟิงพลันตวาดว่า“เจ้าเป็นใคร?”คนชุดเหลืองนั้นเป็นหลวงจีนใบหน้าอ่อนเยาว์ยากคำนวณวัดอายุได้ มีสง่าราศีมากกว่าหลวงจีนทั้งมวลที่เสิ่นเฟิงเคยพบ“อาตมาเว่ยเต๋อ”เสิ่นเฟิงพลันตวาด“เป็นหลวงจีนกลับไปช่วยมารร้าย ในโลกไหนมีเรื่องเช่นนี้?”เว่ยเต๋อหันไปมองไป๋เหวินโจว เสิ่นเฟิงฉวยโอกาสต่อยหมัดใส่ทันทีพลังหมัดเทพราชสีห์แกร่งกร้าวรุนแรงถึงขีดสุด ไอสีแดงฟุ้งกระจายไปทั่วร่างจนเป็นรูปราชสีห์แดง เว่ยเต๋อหันกายมาจากนั้นใช้นิ้วชี้กับนิ้วโป้งดีดออก เกิดพลังดรรชนีอันอ่อนโยนเข้าปะทะ
ดรรชนีกวนอิม!
เจ้าแม่กวนอิมคือพระโพธิสัตว์ที่อวตารลงมาเป็นสตรี ความเมตตาอ่อนโยนของท่านยิ่งใหญ่ไร้ประมาณ ดรรชนีกวนอิมก็ใช้พลังอันอ่อนโยนพิชิตศัตรูปัง!!เสียงหมัดกับพลังดรรชนีปะทะกัน เสิ่นเฟิงถอยกายไปสองก้าว ส่วนเว่ยเต๋อยังคงยืนนิ่งกับที่ เสิ่นเฟิงร้องด้วยโทสะ“ประเสริฐ รับข้าอีกกระบวนท่าหนึ่ง”เทพยุทธ์ไหนเลยจะยอมแพ้หลวงจีนอายุเยาว์ มันรวบรวมลมปราณจนเกิดเป็นไอสีแดงคลุมร่างทั้งหมด แม้แต่เศษหินเศษดินก็พลันลอยขึ้นมาด้วย!แต่เว่ยเต๋อพลันเดินเข้าหาเสิ่นเฟิง เท้าคล้ายไม่สัมผัสพื้นดินแม้แต่น้อย ชั่วพริบตาก็ถึงเบื้องหน้า เทพยุทธ์ตวาดดังลั่นต่อยสองหมัดจนเกิดเป็นกระแสพายุรุนแรงเว่ยเต๋อประณมมือขึ้น ทันใดนั้นเกิดรัศมีสีทองรูปวงกลมกระจายออกจากรอบมือ พลังนุ่มนวลลึกล้ำ แต่แกร่งกร้าวสุดประมาณกระบวนท่าพุทธะ นมัสการพุทธองค์พลังรัศมีสีทองกระทบกับสองหมัดเสิ่นเฟิง ทันใดนั้นเสิ่นเฟิงรู้สึกร่างแทบปลิวลอยออกไป มันรีบถ่วงน้ำหนักที่ขาไว้ แต่ยอดพลังพุทธะของเว่ยเต๋อลึกล้ำไพศาล สุดท้ายเสิ่นเฟิงยังถูกกระแทกไปสิบกว่าก้าวเสิ่นเฟิงตาลายสมองหมุน แทบอาเจียนออกมา เพียงแค่กระบวนท่าเดียวมันก็แทบพ่ายแพ้แล้ว “เจ้าเป็นหลวงจีนเส้าหลิน?” เสิ่นเฟิงถาม มันทราบว่ามีแต่ยอดวิชาเส้าหลินจึงลึกล้ำถึงเพียงนี้“ถูกต้อง” เว่ยเต๋อตอบเสิ่นเฟิงพลันกระชากเสียงว่า“เจ้าเป็นหลวงจีนเส้าหลิน เหตุใดจึงช่วยปราชญ์มารบริสุทธิ์”เว่ยเต๋อรีบหันไปมองบุรุษชุดขาว คนผู้นี้หรือคือปราชญ์มารบริสุทธิ์ที่เจ้าอาวาสสั่งให้กำจัด!

--------- จบตอน ------เมื่อเผชิญหน้ากันแล้วจะหลบหลีกได้อย่างไร ตอนหน้าเข้มข้นสุดๆ จ้า

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 68 เผชิญหลวงจีนอัจฉริยะเส้าหลิน

คล้ายกับเรื่องเจียงเยี่ยน ดับเทพพิฆาตมาร ที่คุณอ่าน

เจียงเยี่ยน ดับเทพพิฆาตมาร

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 68 เผชิญหลวงจีนอัจฉริยะเส้าหลิน

คล้ายกับเรื่องเจียงเยี่ยน ดับเทพพิฆาตมาร ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้